1. Ο λόγος για τον οποίον ο Κύριος Ιησούς καταράστηκε τους Φαρισαίους και ποια ήταν η ουσία των Φαρισαίων

Στίχοι της Βίβλου για παραπομπή:

«Τότε προσέρχονται προς τον Ιησούν οι από Ιεροσολύμων γραμματείς και Φαρισαίοι, λέγοντες· Διά τι οι μαθηταί σου παραβαίνουσιν την παράδοσιν των πρεσβυτέρων; διότι δεν νίπτονται τας χείρας αυτών όταν τρώγωσιν άρτον. Ο δε αποκριθείς είπε προς αυτούς· Διά τι και σεις παραβαίνετε την εντολήν του Θεού διά την παράδοσίν σας; Διότι ο Θεός προσέταξε, λέγων· Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα· και, Ο κακολογών πατέρα ή μητέρα εξάπαντος να θανατόνηται· σεις όμως λέγετε· Όστις είπη προς τον πατέρα ή προς την μητέρα, Δώρον είναι ό,τι ήθελες ωφεληθή εξ εμού, αρκεί, και δύναται να μη τιμήση τον πατέρα αυτού ή την μητέρα αυτού· και ηκυρώσατε την εντολήν του Θεού διά την παράδοσίν σας. Υποκριταί, καλώς προεφήτευσε περί υμών ο Ησαΐας, λέγων· Ο λαός ούτος με πλησιάζει με το στόμα αυτών και με τα χείλη με τιμά, η δε καρδία αυτών μακράν απέχει απ’ εμού. Εις μάτην δε με σέβονται, διδάσκοντες διδασκαλίας, εντάλματα ανθρώπων» (Ματθ. 15:1-9).

«Αλλ’ ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί, διότι κατατρώγετε τας οικίας των χηρών και τούτο επί προφάσει ότι κάμνετε μακράς προσευχάς· διά τούτο θέλετε λάβει μεγαλητέραν καταδίκην. Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί, διότι κλείετε την βασιλείαν των ουρανών έμπροσθεν των ανθρώπων· επειδή σεις δεν εισέρχεσθε ουδέ τους εισερχομένους αφίνετε να εισέλθωσιν.

«Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί, διότι περιέρχεσθε την θάλασσαν και την ξηράν διά να κάμητε ένα προσήλυτον, και όταν γείνη, κάμνετε αυτόν υιόν της γεέννης διπλότερον υμών.

«Ουαί εις εσάς, οδηγοί τυφλοί, οι λέγοντες· Όστις ομόση εν τω ναώ είναι ουδέν, όστις όμως ομόση εν τω χρυσώ του ναού, υποχρεούται. Μωροί και τυφλοί· διότι τις είναι μεγαλήτερος, ο χρυσός ή ο ναός ο αγιάζων τον χρυσόν; Καί· Όστις ομόση εν τω θυσιαστηρίω, είναι ουδέν, όστις όμως ομόση εν τω δώρω τω επάνω αυτού, υποχρεούται. Μωροί και τυφλοί· διότι τι είναι μεγαλήτερον, το δώρον ή το θυσιαστήριον το αγιάζον το δώρον; Ο ομόσας λοιπόν εν τω θυσιαστηρίω ομνύει εν αυτώ και εν πάσι τοις επάνω αυτού· και ο ομόσας εν τω ναώ ομνύει εν αυτώ και εν τω κατοικούντι αυτόν. Και ο ομόσας εν τω ουρανώ, ομνύει εν τω θρόνω του Θεού και εν τω καθημένω επάνω αυτού.

«Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί, διότι αποδεκατίζετε το ηδύοσμον και το άνηθον και το κύμινον, και αφήκατε τα βαρύτερα του νόμου, την κρίσιν και τον έλεον και την πίστιν· ταύτα έπρεπε να πράττητε και εκείνα να μη αφίνητε. Οδηγοί τυφλοί, οίτινες διυλίζετε τον κώνωπα, την δε κάμηλον καταπίνετε.

«Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί, διότι καθαρίζετε το έξωθεν του ποτηρίου και του πινακίου, έσωθεν όμως γέμουσιν εξ αρπαγής και ακρασίας. Φαρισαίε τυφλέ, καθάρισον πρώτον το εντός του ποτηρίου και του πινακίου, διά να γείνη και το εκτός αυτών καθαρόν.

«Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, διότι ομοιάζετε με τάφους ασβεστωμένους, οίτινες έξωθεν μεν φαίνονται ωραίοι, έσωθεν όμως γέμουσιν οστέων νεκρών και πάσης ακαθαρσίας. Ούτω και σεις έξωθεν μεν φαίνεσθε εις τους ανθρώπους δίκαιοι, έσωθεν όμως είσθε πλήρεις υποκρίσεως και ανομίας.

«Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί· διότι οικοδομείτε τους τάφους των προφητών και στολίζετε τα μνημεία των δικαίων, και λέγετε· Εάν ήμεθα εν ταις ημέραις των πατέρων ημών, δεν ηθέλομεν είσθαι συγκοινωνοί αυτών εν τω αίματι των προφητών. Ώστε μαρτυρείτε εις εαυτούς ότι είσθε υιοί των φονευσάντων τους προφήτας. Αναπληρώσατε και σεις το μέτρον των πατέρων σας. Όφεις, γεννήματα εχιδνών· πως θέλετε φύγει από της καταδίκης της γεέννης; Διά τούτο ιδού, εγώ αποστέλλω προς εσάς προφήτας και σοφούς και γραμματείς, και εξ αυτών θέλετε θανατώσει και σταυρώσει, και εξ αυτών θέλετε μαστιγώσει εν ταις συναγωγαίς σας και διώξει από πόλεως εις πόλιν, διά να έλθη εφ’ υμάς παν αίμα δίκαιον εκχυνόμενον επί της γης από του αίματος Άβελ του δικαίου έως του αίματος Ζαχαρίου υιού Βαραχίου, τον οποίον εφονεύσατε μεταξύ του ναού και του θυσιαστηρίου. Αληθώς σας λέγω, Πάντα ταύτα θέλουσιν ελθεί επί την γενεάν ταύτην» (Ματθ. 23:13-36).

Σχετικά λόγια του Θεού:

Θέλετε να μάθετε τον λόγο για τον οποίο οι Φαρισαίοι αντιτάχθηκαν στον Ιησού; Επιθυμείτε να μάθετε την υπόσταση των Φαρισαίων; Φαντάζονταν πολλά πράγματα σχετικά με τον Μεσσία. Επιπλέον, πίστευαν μονάχα στον ερχομό του Μεσσία, αλλά δεν αναζητούσαν την αλήθεια της ζωής. Κι έτσι, ακόμη και σήμερα περιμένουν τον Μεσσία επειδή δεν γνωρίζουν την οδό της ζωής και δεν ξέρουν ποιος είναι ο δρόμος της αλήθειας. Πώς, πιστεύετε εσείς, τέτοιοι ανόητοι, ισχυρογνώμονες και αδαείς άνθρωποι μπορούν να κερδίσουν την ευλογία του Θεού; Πώς θα μπορούσαν να αντικρύσουν τον Μεσσία; Αντιτάχθηκαν στον Ιησού γιατί δεν γνώριζαν την κατεύθυνση του έργου του Αγίου Πνεύματος, διότι δεν ήξεραν την αλήθεια που είπε ο Ιησούς, κι επιπλέον, διότι δεν καταλάβαιναν τον Μεσσία. Και δεδομένου ότι δεν είχαν δει ποτέ τον Μεσσία και δεν ανήκαν ποτέ στη συντροφιά Του, έκαναν το λάθος να προσκολληθούν μάταια στο όνομα του Μεσσία, ενώ αντιτίθονταν στην υπόσταση του Μεσσία με κάθε τρόπο. Αυτοί οι Φαρισαίοι ουσιαστικά ήταν ισχυρογνώμονες, αλαζόνες και δεν υπάκουαν στην αλήθεια. Η αρχή της πίστης τους στον Θεό είναι: Ανεξαρτήτως από το πόσο βαθυστόχαστο είναι το κήρυγμά Σου, από το πόσο μεγάλη είναι η εξουσία Σου, Εσύ δεν είσαι ο Χριστός, εκτός κι αν Σε αποκαλούν Μεσσία. Δεν είναι παράλογες και γελοίες αυτές οι απόψεις;

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Όταν πλέον δεις το πνευματικό σώμα του Ιησού, ο Θεός θα έχει φτιάξει εκ νέου ουρανό και γη» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Οι Ιουδαίοι Φαρισαίοι χρησιμοποίησαν τον νόμο του Μωυσή για να καταδικάσουν τον Ιησού. Δεν αναζητούσαν τη σύμπνοια με τον Ιησού εκείνης της εποχής, αλλά ακολούθησαν επιμελώς το γράμμα του νόμου, στον βαθμό που τελικά κάρφωσαν τον αθώο Ιησού στον σταυρό, αφού Τον είχαν κατηγορήσει ότι δεν ακολουθούσε τον νόμο της Παλαιάς Διαθήκης και δεν ήταν ο Μεσσίας. Ποια ήταν η ουσία τους; Δεν ήταν, άραγε, ότι δεν αναζητούσαν την οδό της σύμπνοιας με την αλήθεια; Είχαν εμμονή με κάθε μία λέξη της Γραφής, χωρίς να δίνουν βάση στο θέλημά Μου και τα βήματα και τις μεθόδους του έργου Μου. Δεν ήταν άνθρωποι που αναζητούσαν την αλήθεια, αλλά άνθρωποι που προσκολλούνταν αυστηρά σε λόγια· δεν ήταν άνθρωποι που πίστευαν στον Θεό, αλλά άνθρωποι που πίστευαν στη Βίβλο. Ουσιαστικά, ήταν φύλακες της Βίβλου. Προκειμένου να διαφυλάξουν τα συμφέροντα της Βίβλου και να υποστηρίξουν την ακεραιότητα της Βίβλου και να προστατεύσουν τη φήμη της Βίβλου, έφτασαν στο σημείο να καρφώσουν τον ελεήμονα Ιησού στον σταυρό. Αυτό το έκαναν κυρίως για χάρη της υπεράσπισης της Βίβλου και για χάρη της διατήρησης του κύρους κάθε μίας λέξης της Βίβλου στις καρδιές των ανθρώπων. Έτσι, προτιμούσαν να απαρνηθούν το μέλλον τους και την προσφορά περί αμαρτίας, με το να καταδικάσουν τον Ιησού, ο οποίος δεν συμμορφώθηκε με το δόγμα της Γραφής, σε θάνατο. Δεν ήταν λακέδες της κάθε μίας λέξης της Γραφής;

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Θα πρέπει να αναζητήσεις την οδό της σύμπνοιας με τον Χριστό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Στη Βίβλο, η αξιολόγηση των Φαρισαίων για τον ίδιο τον Ιησού και για τα πράγματα που Αυτός έκανε ήταν: «Έλεγον ότι είναι έξω εαυτού. […] Έχει τον Βεελζεβούλ, και ότι διά του άρχοντος των δαιμονίων εκβάλλει τα δαιμόνια» (Μάρκ. 3:21-22). Η επίκριση του Κυρίου Ιησού από τους γραμματείς και τους Φαρισαίους, δεν ήταν παπαγαλισμός ή κάτι που φαντάστηκαν από το πουθενά· ήταν το συμπέρασμά που έβγαλαν για τον Κύριο Ιησού από όσα είδαν και άκουσαν για τις ενέργειές Του. Παρόλο που το συμπέρασμά τους βγήκε δήθεν στο όνομα της δικαιοσύνης και φαινόταν βάσιμο στους ανθρώπους, ήταν δύσκολο ακόμα και για τους ίδιους να συγκρατήσουν την αλαζονεία με την οποία επέκριναν τον Κύριο Ιησού. Η φρενήρης ενέργεια του μίσους τους για τον Κύριο Ιησού, φανέρωσε τις ίδιες τους τις τρελές φιλοδοξίες, τις κακές και σατανικές τους όψεις, και τη μοχθηρή φύση της αντίστασής τους στον Θεό. Τα πράγματα που είπαν όταν επέκριναν τον Κύριο Ιησού, υποκινούνταν από τις τρελές τους φιλοδοξίες, τη ζήλια, και την άσχημη και μοχθηρή φύση της εχθρότητάς τους προς τον Θεό και την αλήθεια. Δεν ερεύνησαν την πηγή των ενεργειών του Κυρίου Ιησού, ούτε ερεύνησαν την ουσία όσων Αυτός είπε ή έκανε. Αντιθέτως, επιτέθηκαν και δυσφήμησαν στα τυφλά, με ανυπομονησία, με παλαβό τρόπο και σκόπιμη κακεντρέχεια, αυτά που Αυτός είχε κάνει. Έφτασαν, μάλιστα, στο σημείο να δυσφημίσουν αδιακρίτως το Πνεύμα Του, δηλαδή, το Άγιο Πνεύμα, το Πνεύμα του Θεού. Αυτό εννοούσαν όταν είπαν «είναι έξω εαυτού», «ο Βεελζεβούλ» και ο «άρχοντας των δαιμονίων». Με άλλα λόγια, είπαν πως το Πνεύμα του Θεού ήταν ο Βεελζεβούλ και ο άρχοντας των δαιμονίων. Χαρακτήρισαν ως τρέλα το έργο της σάρκας με την οποία ήταν ντυμένο το Πνεύμα του Θεού. Όχι μόνο βλασφήμησαν το Πνεύμα του Θεού, αποκαλώντας Το Βεελζεβούλ και άρχοντα των δαιμονίων, αλλά καταδίκασαν και το έργο του Θεού. Καταδίκασαν και βλασφήμησαν τον Κύριο Ιησού Χριστό. Η ουσία της αντίστασής τους προς τον Θεό και της βλασφημίας τους κατά του Θεού, ήταν ολόιδια με την ουσία της αντίστασης και της βλασφημίας του Σατανά και του διαβόλου κατά του Θεού. Όχι μόνο αντιπροσώπευαν διεφθαρμένους ανθρώπους, αλλά, πολύ περισσότερο, ήταν η προσωποποίηση του Σατανά. Ήταν ένα κανάλι για τον Σατανά ανάμεσα στην ανθρωπότητα, όπως και συνεργοί και υπηρέτες του Σατανά. Η ουσία της βλασφημίας και της σπίλωσής τους κατά του Κυρίου Ιησού Χριστού, ήταν ο αγώνας τους με τον Θεό για κύρος, η αναμέτρησή τους με τον Θεό και η ατέρμονη υποβολή του Θεού σε δοκιμασίες. Η ουσία της αντίστασής τους στον Θεό, η στάση εχθρότητας τους προς Αυτόν, και τα λόγια και οι σκέψεις τους, βλασφημούσαν άμεσα και εξόργιζαν το Πνεύμα του Θεού. Γι’ αυτόν τον λόγο, ο Θεός όρισε μια λογική κρίση για όσα είχαν πει και κάνει και αποφάσισε πως οι πράξεις τους είναι η αμαρτία της βλασφημίας κατά του Αγίου Πνεύματος. Η αμαρτία αυτή είναι ασυγχώρητη σ’ αυτόν, αλλά και στον άλλο κόσμο, όπως αναφέρει και η ακόλουθη Γραφική περικοπή: «Η κατά του Πνεύματος βλασφημία δεν θέλει συγχωρηθή εις τους ανθρώπους» και «Όστις είπη κατά του Πνεύματος του Αγίου, δεν θέλει συγχωρηθή εις αυτόν ούτε εν τούτω τω αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι».

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Γ'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Ποιος είναι ο ορισμός του όρου «Φαρισαίος»; Είναι κάποιος που είναι υποκριτής, που είναι ψεύτικος και προσποιείται σε οτιδήποτε κι αν κάνει, υποκρίνεται ότι είναι καλός, ευγενικός και θετικός. Έτσι είναι στην πραγματικότητα; Είναι υποκριτές, οπότε οτιδήποτε εκδηλώνουν ή αποκαλύπτουν είναι κίβδηλο, είναι όλα θέατρο, δεν είναι το πραγματικό τους πρόσωπο. Το πραγματικό τους πρόσωπο είναι κρυμμένο μέσα τους, δεν φαίνεται. Αν οι άνθρωποι δεν επιδιώκουν την αλήθεια, αν δεν κατανοούν την αλήθεια, τότε τι γίνονται οι θρησκευτικές γνώσεις και θεωρίες που έχουν αποκτήσει; Γίνονται δογματικά λόγια που συχνά λένε οι άνθρωποι; Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν αυτά τα αποκαλούμενα δόγματα για να υποκρίνονται και να είναι σε ωραίο «περιτύλιγμα». Οπουδήποτε πηγαίνουν, τα πράγματα για τα οποία μιλάνε, τα όσα λένε και η εξωτερική τους συμπεριφορά εμφανίζονται σωστά και καλά στους άλλους. Όλα συνάδουν με τα γούστα και τις αντιλήψεις του ανθρώπου. Στα μάτια των άλλων, είναι ευσεβείς και σεμνοί. Είναι υπομονετικοί, ανεκτικοί και στοργικοί με τους άλλους. Στην πραγματικότητα, είναι όλα κίβδηλα, είναι όλα θέατρο. Εξωτερικά, είναι αφοσιωμένοι στον Θεό, αλλά πίσω από τα φώτα, ό,τι κάνουν είναι πρόχειρο. Επιφανειακά, έχουν παρατήσει την οικογένεια και την καριέρα τους, εργάζονται σκληρά και δαπανούν τον εαυτό τους, όμως στην πραγματικότητα, επωφελούνται στα κρυφά από την εκκλησία και κλέβουν προσφορές! Οτιδήποτε αποκαλύπτουν προς τα έξω, όλη τους η συμπεριφορά είναι ψεύτικη! Αυτό σημαίνει υποκριτής Φαρισαίος. Από πού προέρχονται αυτοί οι «Φαρισαίοι»; Εμφανίζονται ανάμεσα στους άπιστους; Όλοι τους εμφανίζονται ανάμεσα στους πιστούς. Γιατί αυτοί οι πιστοί μετατρέπονται σε κάτι τέτοιο; Μήπως είναι τα λόγια του Θεού που τους έκαναν έτσι; Ο λόγος που γίνονται τέτοιοι είναι κυρίως επειδή πήραν το λανθασμένο μονοπάτι. Χρησιμοποιούν τα λόγια του Θεού ως εργαλείο για να οπλιστούν· οπλίζονται με αυτά τα λόγια και τα αντιμετωπίζουν ως κεφάλαιο για να διασφαλίσουν τα προς το ζην, για να πάρουν κάτι χωρίς να δώσουν τίποτα. Το μόνο που κάνουν είναι να κηρύττουν θρησκευτικά δόγματα και δεν έχουν ακολουθήσει ποτέ την οδό του Θεού. Η δήθεν καλή συμπεριφορά και οι καλοί τρόποι τους, αυτό το ελάχιστο που έχουν παρατήσει και έχουν δαπανήσει, είναι εξ ολοκλήρου βεβιασμένα, είναι όλα υποκριτικά. Είναι εντελώς ψεύτικοι· τα πάντα είναι ένα θέατρο. Στην καρδιά αυτών των ανθρώπων δεν υπάρχει ο παραμικρός σεβασμός για τον Θεό και δεν έχουν καμία αληθινή πίστη στον Θεό. Πέραν αυτού, ανήκουν στους άπιστους. Αν οι άνθρωποι δεν επιδιώκουν την αλήθεια, αυτό είναι το μονοπάτι στο οποίο θα πορευτούν και θα γίνουν Φαρισαίοι. Δεν είναι τρομακτικό;

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Έξι ενδείξεις της προόδου στη ζωή» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

Στο Ισραήλ, ο «Φαρισαίος» ήταν ένα είδος τίτλου. Γιατί τώρα είναι μια ετικέτα; Αυτό οφείλεται στο ότι οι Φαρισαίοι έχουν γίνει εκπρόσωποι ενός είδους ατόμου. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτού του είδους ατόμου; Φωνάζουν συνθήματα και χρησιμοποιούν πομπώδη γλώσσα. Είναι δεξιοτέχνες στο να προσποιούνται, να παριστάνουν ότι είναι κάτι που δεν είναι, να κρύβουν τον αληθινό εαυτό τους, και προσποιούνται ότι έχουν μεγάλη ευγένεια, μεγάλη αγιότητα και εντιμότητα, μεγάλη αμεροληψία και τιμή. Ως αποτέλεσμα αυτού, δεν κάνουν πράξη την αλήθεια ούτε στο ελάχιστο. Πώς συμπεριφέρονται; Διαβάζουν τις Γραφές, κηρύττουν, διδάσκουν τους άλλους να κάνουν το καλό, να μην κάνουν το κακό, να μην αντιστέκονται στον Θεό. Λένε πράγματα που ακούγονται ευχάριστα και επιδεικνύουν χρηστή συμπεριφορά μπροστά σε άλλους. Ωστόσο, όταν οι άλλοι γυρίσουν την πλάτη τους, εκείνοι κλέβουν τις προσφορές. Ο Κύριος Ιησούς είπε ότι «διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλον». Αυτό σημαίνει πως όλη τους η συμπεριφορά φαίνεται επιφανειακά καλή —φωνάζουν συνθήματα επιδεικτικά, μιλούν για υψηλές θεωρίες και τα λόγια τους ακούγονται ευχάριστα· ωστόσο, οι πράξεις τους είναι ένα άτακτο χάος και αντιστέκονται πλήρως στον Θεό. Όλη τους η συμπεριφορά και το εξωτερικό παρουσιαστικό τους είναι μια προσποίηση, μια απάτη. Στην καρδιά τους, δεν έχουν την παραμικρή αγάπη για την αλήθεια, ούτε για τα θετικά πράγματα. Σιχαίνονται την αλήθεια, όλα όσα προέρχονται από τον Θεό και τα θετικά πράγματα. Τι αγαπούν; Αγαπούν την αμεροληψία και τη δικαιοσύνη; (Όχι.) Πώς μπορείτε να λέτε ότι δεν αγαπούν αυτά τα πράγματα; (Ο Κύριος Ιησούς ήρθε να επιτελέσει έργο και να διαδώσει το ευαγγέλιο της βασιλείας των ουρανών και, παρ’ όλα αυτά, εκείνοι Τον καταδίκασαν.) Θα μπορούσατε να το πείτε αν εκείνοι δεν Τον είχαν καταδικάσει; Πριν έρθει ο Κύριος Ιησούς για να επιτελέσει έργο, τι θα μπορούσε να σας πει ότι δεν αγαπούν την αμεροληψία και τη δικαιοσύνη; Δεν θα μπορούσατε να το πείτε, έτσι δεν είναι; Όλη τους η συμπεριφορά είναι μια προσποίηση, και χρησιμοποιούν αυτήν την προσποίηση καλής συμπεριφοράς για να καταχραστούν την εμπιστοσύνη των άλλων. Αυτό δεν αποτελεί υποκρισία και απάτη; Τέτοιοι απατεώνες μπορούν να αγαπούν την αλήθεια; Ποιος είναι ο κρυφός σκοπός αυτής της καλής τους συμπεριφοράς; Ένα μέρος του σκοπού τους είναι να ξεγελάσουν τους άλλους. Το άλλο μέρος είναι να εξαπατήσουν τους άλλους, να τους πείσουν να τους λατρεύουν και, τελικά, να λάβουν ανταμοιβές. Πόσο έξυπνες πρέπει να είναι οι τεχνικές τους για να καταφέρνουν μια τόσο μεγάλη απάτη; Τέτοιοι άνθρωποι αγαπούν λοιπόν την αμεροληψία και τη δικαιοσύνη; Φυσικά όχι. Αγαπούν το κύρος, αγαπούν τη φήμη και την περιουσία και επιθυμούν να λαμβάνουν ανταμοιβές. Κάνουν πράξη τα λόγια καθοδήγησης του Θεού για τους ανθρώπους; Καθόλου. Δεν τα βιώνουν στο ελάχιστο. Απλώς μεταμφιέζονται και παριστάνουν ότι είναι κάτι άλλο απ’ αυτό που είναι για να ξεγελάσουν τους ανθρώπους και να τους πείσουν, για να στηρίξουν το κύρος και τη φήμη τους. Από τη στιγμή που αυτά είναι εξασφαλισμένα, τα χρησιμοποιούν για να βρουν κεφάλαιο και πηγή εισοδήματος. Δεν είναι αυτό αξιοκαταφρόνητο; Είναι φανερό σε όλες αυτές τις συμπεριφορές τους ότι είναι ίδιον της ουσίας τους να μην αγαπούν την αλήθεια, καθώς ποτέ δεν την κάνουν πράξη. Ποιο είναι το σημείο που φανερώνει ότι δεν κάνουν πράξη την αλήθεια; Το μεγαλύτερο σημείο ήταν το εξής: Ο Κύριος Ιησούς ήρθε για να επιτελέσει έργο και όλα όσα είπε ήταν σωστά, όλα όσα είπε ήταν η αλήθεια. Πώς το αντιμετώπισαν αυτό; (Δεν το αποδέχτηκαν.) Δεν αποδέχτηκαν τα λόγια του Κυρίου Ιησού, επειδή πίστευαν ότι ήταν λανθασμένα ή δεν τα αποδέχτηκαν παρ’ όλο που γνώριζαν ότι ήταν σωστά; (Δεν τα αποδέχτηκαν παρ’ όλο που γνώριζαν ότι ήταν σωστά.) Και ποια θα μπορούσε να είναι η αιτία αυτού; Δεν αγαπούν την αλήθεια και απεχθάνονται τα θετικά πράγματα. Όλα όσα είπε ο Κύριος Ιησούς ήταν σωστά, χωρίς κανένα λάθος και, παρ’ όλο που δεν μπορούσαν να βρουν κάποιο λάθος στα λόγια του Κυρίου Ιησού για να το χρησιμοποιήσουν εναντίον Του, εκείνοι είπαν: «δεν είναι ούτος ο υιός του τέκτονος;» Βάλθηκαν να βρουν ψεγάδια στα λόγια του Κυρίου Ιησού για να τα χρησιμοποιήσουν εναντίον Του και, όντας ανήμποροι να βρουν κάποιο, Τον καταδίκασαν και στη συνέχεια συνωμοτούσαν λέγοντας: «Σταυρώστε Τον. Ή αυτός ή εμείς». Με αυτόν τον τρόπο, αντιπαρατάχθηκαν εναντίον του Κυρίου Ιησού. Παρ’ όλο που δεν πίστευαν ότι ο Κύριος Ιησούς ήταν ο Κύριος, Εκείνος ήταν ένας καλός άνθρωπος, ο οποίος δεν παρέβη ούτε το κοσμικό δίκαιο ούτε τον Μωσαϊκό νόμο. Γιατί να καταδικάσουν τον Κύριο Ιησού; Γιατί Του συμπεριφέρθηκαν έτσι; Αυτό φαίνεται στο πόσο κακοήθεις και μοχθηροί είναι αυτοί οι άνθρωποι —είναι κακοί στον υπέρτατο βαθμό! Το κακό πρόσωπο που δείχνουν οι Φαρισαίοι δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο διαφορετικό από την καμουφλαρισμένη καλοσύνη τους. Υπάρχουν πολλοί που δεν μπορούν να διακρίνουν ποιο είναι το πραγματικό τους πρόσωπο και ποιο το ψεύτικο, ωστόσο, η εμφάνιση του Κυρίου Ιησού και το έργο Του τα αποκάλυψαν όλα. Πόσο καλά μεταμφιέζονται οι Φαρισαίοι, πόσο καλοσυνάτοι μοιάζουν εξωτερικά —αν τα γεγονότα δεν είχαν αποκαλυφθεί, κανείς δεν θα μπορούσε να αντιληφθεί τι άνθρωποι είναι.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Το σημαντικότερο κομμάτι της πίστης στον Θεό είναι η εφαρμογή της αλήθειας στην πράξη» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

Προηγούμενο: 2. Ο Θεός ευλογεί την εκκλησία που δέχεται και υπακούει στο νέο έργο Του και καταραίνει τον θρησκευτικό κόσμο που Τον αντιτίθεται

Επόμενο: 2. Ο λόγος για τον οποίο λέγεται ότι όλοι οι θρησκευτικοί πάστορες και πρεσβύτεροι βαδίζουν στο μονοπάτι των Φαρισαίων και ποια είναι η ουσία τους

Οι καταστροφές αποτελούν συχνό φαινόμενο, κι έχουν εμφανιστεί τα σημεία της επιστροφής του Κυρίου. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να υποδεχθούμε τον Κύριο; Σας προσκαλούμε εγκάρδια να επικοινωνήσετε μαζί μας για να βρείτε τον τρόπο.

Σχετικό περιεχόμενο

1. Η Βίβλος είναι μόνο ένα αρχείο των δύο σταδίων του έργου του Θεού, τα οποία ήταν η Εποχή του Νόμου και η Εποχή της Χάριτος· δεν αποτελεί αρχείο του συνολικού έργου του Θεού

Στίχοι της Βίβλου για παραπομπή:«Είναι δε και άλλα πολλά όσα έκαμεν ο Ιησούς, τα οποία εάν γραφθώσι καθ’ εν, ουδ’ αυτός ο κόσμος νομίζω...

Ρυθμίσεις

  • Κείμενο
  • Θέματα

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Περιεχόμενα

Αναζήτηση

  • Αναζήτηση σε αυτό το κείμενο
  • Αναζήτηση σε αυτό το βιβλίο