Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Κλασικά λόγια του Παντοδύναμου Θεού πάνω στο Ευαγγέλιο της Βασιλείας

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

0 αποτελέσματα αναζήτησης

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

α. Ποιος είναι μεγαλύτερος; Ο Θεός ή η Βίβλος; Η σχέση μεταξύ Θεού και Βίβλου

1. Επί σειρά ετών, το παραδοσιακό μέσο της πίστης των ανθρώπων (του Χριστιανισμού, μιας από τις τρεις κύριες θρησκείες του κόσμου) ήταν η ανάγνωση της Βίβλου. Η απόκλιση από τη Βίβλο δεν είναι πίστη στον Κύριο, η απόκλιση από τη Βίβλο είναι σατανική λατρεία και αίρεση και ακόμη κι όταν οι άνθρωποι διαβάζουν άλλα βιβλία, τα βιβλία αυτά πρέπει να έχουν ως βάση τους την ερμηνεία της Βίβλου. Δηλαδή, αν λες ότι πιστεύεις στον Κύριο, τότε πρέπει να διαβάζεις τη Βίβλο, να τρως και να πίνεις τη Βίβλο και πέραν της Βίβλου δεν πρέπει να λατρεύεις κανένα βιβλίο που δεν αφορά τη Βίβλο. Αν το πράξεις, τότε προδίδεις τον Θεό. Από τότε που δημιουργήθηκε η Βίβλος, η πίστη των ανθρώπων στον Κύριο ήταν η πίστη στη Βίβλο. Αντί να λέμε ότι οι άνθρωποι πιστεύουν στον Κύριο, είναι καλύτερο να λέμε ότι πιστεύουν στη Βίβλο. Αντί να λέμε ότι έχουν αρχίσει να αναγιγνώσκουν τη Βίβλο, είναι καλύτερο να λέμε ότι έχουν αρχίσει να πιστεύουν στη Βίβλο. Και αντί να λέμε ότι έχουν επιστρέψει ενώπιον του Κυρίου, θα ήταν καλύτερο να λέμε ότι έχουν επιστρέψει ενώπιον της Βίβλου. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι άνθρωποι λατρεύουν τη Βίβλο σαν να είναι Θεός, σαν να είναι η πηγή της ζωής τους και το να τη χάσουν θα ισοδυναμούσε με το να χάσουν τη ζωή τους. Οι άνθρωποι θεωρούν ότι η Βίβλος είναι τόσο υψηλή όσο ο Θεός, ενώ υπάρχουν ακόμη κι εκείνοι που τη θεωρούν υψηλότερη από τον Θεό. Αν οι άνθρωποι ζουν χωρίς το έργο του Αγίου Πνεύματος, εάν δεν μπορούν να αισθανθούν τον Θεό, μπορούν να συνεχίσουν να ζουν — αλλά μόλις χάσουν τη Βίβλο ή χάσουν τα περίφημα κεφάλαια και τις ρήσεις της Βίβλου, τότε νιώθουν σαν να έχουν χάσει τη ζωή τους. Έτσι, μόλις οι άνθρωποι πιστέψουν στον Κύριο, αρχίζουν να αναγιγνώσκουν τη Βίβλο και να απομνημονεύουν τη Βίβλο, και όσο πιο πολλά αποσπάσματα από τη Βίβλο είναι σε θέση να απομνημονεύσουν, τόσο περισσότερο αποδεικνύεται ότι αγαπούν τον Κύριο και ότι διαθέτουν μεγάλη πίστη. Όσοι έχουν αναγνώσει τη Βίβλο και μπορούν να μιλάνε γι’ αυτή στους άλλους είναι όλοι καλοί αδελφοί και αδελφές. Γιατί όλα αυτά τα χρόνια, η πίστη και η αφοσίωση των ανθρώπων στον Κύριο υπολογίζεται βάσει του βαθμού κατανόησης της Βίβλου. Οι περισσότεροι άνθρωποι απλά δεν κατανοούν γιατί θα πρέπει να πιστεύουν στο Θεό, ούτε πώς να πιστεύουν στον Θεό και δεν κάνουν τίποτα παρά ν’ αναζητούν στα τυφλά στοιχεία για να αποκρυπτογραφήσουν τα κεφάλαια της Βίβλου. Δεν έχουν επιδιώξει ποτέ την καθοδήγηση του έργου του Αγίου Πνεύματος. Όλον αυτόν τον καιρό, δεν έχουν κάνει τίποτα άλλο παρά να μελετούν απεγνωσμένα και να διερευνούν τη Βίβλο και κανείς δεν έχει βρει ποτέ νεότερο έργο του Αγίου Πνεύματος πέραν της Βίβλου, κανείς δεν έχει απομακρυνθεί ούτε έχει τολμήσει να απομακρυνθεί από τη Βίβλο. Οι άνθρωποι έχουν μελετήσει τη Βίβλο καθ’ όλη τη διάρκεια αυτών των ετών, έχουν ανακαλύψει τόσες πολλές ερμηνείες κι έχουν κάνει τόσο πολύ κόπο. Επίσης, έχουν πολλές διαφορές απόψεων σχετικά με τη Βίβλο, τις οποίες συζητούν ασταμάτητα με αποτέλεσμα τη σήμερον ημέρα να έχουν σχηματιστεί πάνω από δύο χιλιάδες διαφορετικά δόγματα. Όλοι θέλουν να βρουν κάποιες ιδιαίτερες ερμηνείες ή πιο βαθιά μυστήρια στη Βίβλο, θέλουν να την εξερευνήσουν και να βρουν σε αυτή το υπόβαθρο του έργου του Ιεχωβά στο Ισραήλ ή το υπόβαθρο του έργου του Ιησού στην Ιουδαία ή περισσότερα μυστήρια που κανείς άλλος δεν γνωρίζει. Οι άνθρωποι προσεγγίζουν τη Βίβλο με εμμονή και πίστη και κανείς δεν μπορεί να είναι απολύτως σαφής σχετικά με την πραγματική ιστορία ή την ουσία της Βίβλου. Έτσι, το αποτέλεσμα είναι ότι την σήμερον ημέρα οι άνθρωποι εξακολουθούν να διακατέχονται από μια απερίγραπτη αίσθηση μαγικότητας όσον αφορά τη Βίβλο. Πολύ περισσότερο δε, διακατέχονται από εμμονή με αυτήν και πιστεύουν σε αυτήν. Την σήμερον ημέρα, όλοι θέλουν να βρουν τις προφητείες του έργου των εσχάτων ημερών στη Βίβλο, θέλουν να ανακαλύψουν τι έργο επιτελεί ο Θεός τις έσχατες ημέρες και ποια είναι τα σημεία των εσχάτων ημερών. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η λατρεία τους στη Βίβλο γίνεται πιο ένθερμη και όσο πιο πολύ πλησιάζουν οι έσχατες ημέρες, τόσο μεγαλύτερη αξιοπιστία προσδίδουν στις προφητείες της Βίβλου, ιδιαίτερα σε εκείνες που αφορούν τις έσχατες ημέρες. Με τέτοια τυφλή πίστη στη Βίβλο, με τέτοια εμπιστοσύνη στη Βίβλο, δεν διαθέτουν καμία επιθυμία να αναζητήσουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις των ανθρώπων, πιστεύουν ότι μόνο η Βίβλος μπορεί να φέρει το έργο του Αγίου Πνεύματος. Μόνο στη Βίβλο μπορούν να βρουν τα βήματα του Θεού. Μόνο στη Βίβλο βρίσκονται κρυμμένα τα μυστήρια του έργου του Θεού. Μόνο η Βίβλος — όχι άλλα βιβλία ή άνθρωποι — μπορεί να διευκρινίσει τα πάντα για τον Θεό και το συνολικό έργο Του. Η Βίβλος μπορεί να φέρει το έργο των επουράνιων στη γη. Και η Βίβλος μπορεί να εκκινήσει και να ολοκληρώσει τις εποχές. Με αυτές τις αντιλήψεις, οι άνθρωποι δεν έχουν καμιά διάθεση να αναζητήσουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Έτσι, ανεξάρτητα από το πόσο βοήθησε η Βίβλος τους ανθρώπους στο παρελθόν, έχει μετατραπεί σε εμπόδιο στο πιο πρόσφατο έργο του Θεού. Χωρίς τη Βίβλο, οι άνθρωποι μπορούν να αναζητήσουν τα βήματα του Θεού αλλού, εντούτοις, την σήμερον ημέρα τα βήματά Του περιέχονται στη Βίβλο και η επέκταση του πιο πρόσφατου έργου Του έχει γίνει δύο φορές πιο δύσκολη και ο δρόμος είναι ανηφορικός. Όλα αυτά οφείλονται στα περίφημα κεφάλαια και τις ρήσεις της Βίβλου, καθώς και στις διάφορες προφητείες της Βίβλου. Η Βίβλος έχει μετατραπεί σε είδωλο στο μυαλό των ανθρώπων, έχει μετατραπεί σε γρίφο στο μυαλό τους και απλώς αδυνατούν να πιστέψουν ότι ο Θεός μπορεί να εργαστεί αποκλειστικά εκτός της Βίβλου, είναι ανίκανοι να πιστέψουν ότι οι άνθρωποι μπορούν να βρουν τον Θεό εκτός της Βίβλου, πολύ λιγότερο δε, αδυνατούν να πιστέψουν ότι ο Θεός θα μπορούσε να απομακρυνθεί από τη Βίβλο κατά τη διάρκεια του τελικού έργου και να ξεκινήσει εκ νέου. Αυτό το θεωρούν αδιανόητο οι άνθρωποι. Αδυνατούν να το πιστέψουν και αδυνατούν να το φανταστούν. Η Βίβλος έχει μετατραπεί σε μεγάλο εμπόδιο όσον αφορά την αποδοχή του νέου έργου του Θεού από τους ανθρώπους και έχει δυσχεράνει τη διεύρυνση αυτού του νέου έργου.

από «Σχετικά με τη Βίβλο (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

2. Την σήμερον ημέρα, οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η Βίβλος είναι ο Θεός και ότι ο Θεός είναι η Βίβλος. Επίσης, πιστεύουν ότι όλα όσα λέει η Βίβλος ήταν τα μόνα λόγια που εξέφρασε ο Θεός και ότι όλα ειπώθηκαν από τον Θεό. Όσοι πιστεύουν στον Θεό πιστεύουν ακόμη ότι παρόλο που και τα εξήντα έξι βιβλία της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης γράφτηκαν από ανθρώπους, όλα αυτά δόθηκαν με την έμπνευση του Θεού και αποτελούν καταγραφή των ομιλιών του Αγίου Πνεύματος. Αυτό αποτελεί τη λανθασμένη ερμηνεία των ανθρώπων και δεν συνάδει απόλυτα με τα γεγονότα. Στην πραγματικότητα, εκτός από τα βιβλία των προφητειών, το μεγαλύτερο μέρος της Παλαιάς Διαθήκης αποτελεί ιστορικό αρχείο. Ορισμένες από τις επιστολές της Καινής Διαθήκης προέρχονται από τις εμπειρίες των ανθρώπων και ορισμένες προέρχονται από τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Οι επιστολές του Παύλου, παραδείγματος χάριν, προέκυψαν από το έργο ενός ανθρώπου, ήταν όλες το αποτέλεσμα της διαφώτισης του Αγίου Πνεύματος και γράφτηκαν για τις εκκλησίες, ήταν λόγια προτροπής και ενθάρρυνσης για τους αδελφούς και τις αδελφές των εκκλησιών. Δεν ήταν λόγια που εξέφρασε το Άγιο Πνεύμα — ο Παύλος δεν μπορούσε να μιλήσει εξ ονόματος του Αγίου Πνεύματος, ούτε ήταν προφήτης, πολύ λιγότερο δε, είδε οράματα. Οι επιστολές του γράφτηκαν για τις εκκλησίες της Εφέσου, της Θεσσαλονίκης, της Γαλατίας και άλλων εκκλησιών. ... Εάν οι άνθρωποι βλέπουν τις επιστολές ή τα λόγια του Παύλου ως τις ομιλίες του Αγίου Πνεύματος και τα λατρεύουν ως Θεό, τότε μπορεί να ειπωθεί ότι δεν ξέρουν να κάνουν καμιά διάκριση. Για να μιλήσουμε πιο σκληρά, δεν είναι αυτό σαφώς βλασφημία; Πώς θα μπορούσε ένας άνθρωπος να μιλήσει εξ ονόματος του Θεού; Και πώς θα μπορούσαν οι άνθρωποι να προσκυνήσουν ενώπιον των καταγραφών των επιστολών του και όσων εξέφρασε σαν να ήταν ένα ιερό βιβλίο ή ένα θεϊκό βιβλίο; Θα μπορούσε ο λόγος του Θεού τυχόν να εκφραστεί από έναν άνθρωπο; Πώς θα μπορούσε ένας άνθρωπος να μιλήσει εξ ονόματος του Θεού;

από «Σχετικά με τη Βίβλο (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

3. Ακόμα περισσότερο πιστεύουν ότι, όποιο κι αν είναι το νέο έργο του Θεού, θα πρέπει να επαληθεύεται μέσα από προφητείες, καθώς και ότι σε κάθε στάδιο ενός τέτοιου έργου πρέπει να προβάλλονται αποκαλύψεις, σε όσους Τον ακολουθούν με ειλικρινή καρδιά, διαφορετικά το εν λόγω έργο δεν μπορεί να είναι του Θεού. Ήδη δεν είναι εύκολο για τον άνθρωπο να καταφέρει να γνωρίσει τον Θεό. Αν σ’ αυτό προσθέσουμε την ανόητη καρδιά του ανθρώπου και την επαναστατική φύση του, τη γεμάτη έπαρση και υπεροψία, τότε γίνεται ακόμα πιο δύσκολο για τον άνθρωπο να αποδεχτεί το νέο έργο του Θεού. Ο άνθρωπος ούτε μελετά προσεκτικά το νέο έργο του Θεού ούτε το αποδέχεται με ταπεινότητα. Αντιθέτως, ο άνθρωπος υιοθετεί μια περιφρονητική στάση, αναμένοντας τις αποκαλύψεις και την καθοδήγηση του Θεού. Δεν είναι αυτή συμπεριφορά ανθρώπου που επαναστατεί και αντιτίθεται στον Θεό; Πώς είναι δυνατόν τέτοιου είδους άνθρωποι να λάβουν την έγκριση του Θεού;

από «Πώς μπορεί ο άνθρωπος που έχει ορίσει τον Θεό σύμφωνα με τις αντιλήψεις του, να λάβει τις αποκαλύψεις του Θεού;» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

4. Το έργο του Θεού συνεχίζει να εξελίσσεται και, παρόλο που ο σκοπός του έργου Του παραμένει αμετάβλητος, τα μέσα με τα οποία εργάζεται αλλάζουν συνεχώς, άρα και όσοι Τον ακολουθούν. Όσο περισσότερο έργο παράγει ο Θεός, τόσο πιο ενδελεχώς Τον γνωρίζει ο άνθρωπος, και η διάθεση του ανθρώπου αλλάζει αντιστοίχως μαζί με το έργο Του. Ωστόσο, επειδή το έργο του Θεού μεταβάλλεται διαρκώς, εκείνοι που δεν γνωρίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος και εκείνοι οι ανόητοι που δεν γνωρίζουν την αλήθεια, μετατρέπονται σε αντιπάλους του Θεού. Ποτέ δεν συνάδει το έργο του Θεού με τις αντιλήψεις του ανθρώπου, επειδή το έργο Του είναι πάντοτε νέο και ποτέ παλιό. Ποτέ δεν επαναλαμβάνει το παλιό έργο, αντιθέτως, προχωράει πάντοτε προς τα εμπρός με έργο που δεν έχει γίνει ποτέ στο παρελθόν. Από τη στιγμή που ο Θεός δεν επαναλαμβάνει ποτέ το έργο Του, και ο άνθρωπος κατ’ εξακολούθηση κρίνει το έργο του Θεού σήμερα με βάση το έργο Του στο παρελθόν, γίνεται υπερβολικά δύσκολο για τον Θεό να φέρει εις πέρας κάθε στάδιο του έργου της νέας εποχής. Ο άνθρωπος θέτει υπερβολικά πολλά εμπόδια! Ο άνθρωπος είναι εξαιρετικά στενόμυαλος στον τρόπο που σκέφτεται! Κανένας άνθρωπος δεν γνωρίζει το έργο του Θεού, ωστόσο όλοι προσδιορίζουν το έργο Του. Μακριά από τον Θεό, ο άνθρωπος χάνει τη ζωή, την αλήθεια και τις ευλογίες του Θεού. Ωστόσο, ο άνθρωπος δεν αποδέχεται ούτε τη ζωή ούτε την αλήθεια, πόσο μάλλον τις μεγαλύτερες ευλογίες που ο Θεός δίνει στην ανθρωπότητα. Όλοι οι άνθρωποι επιθυμούν να κερδίσουν τον Θεό, όμως είναι ανίκανοι να ανεχθούν τυχόν αλλαγές στο έργο του Θεού. Εκείνοι που δεν αποδέχονται το νέο έργο του Θεού πιστεύουν ότι το έργο του Θεού είναι αμετάβλητο και ότι το έργο του Θεού παραμένει για πάντα στάσιμο. Πιστεύουν πως το μόνο που χρειάζεται για να κερδίσουν την αιώνια σωτηρία από τον Θεό είναι να τηρούν τον νόμο και, εφόσον μετανοούν κι εξομολογούνται τις αμαρτίες τους, η καρδιά του Θεού θα είναι για πάντα ικανοποιημένη. Είναι της άποψης ότι ο Θεός μπορεί να είναι μόνο ο Θεός της τήρησης του νόμου και ο Θεός που σταυρώθηκε για τον άνθρωπο. Είναι επίσης άποψή τους ότι ο Θεός δεν πρέπει και δεν μπορεί να υπερβεί τη Βίβλο. Είναι ακριβώς αυτές οι απόψεις που τους έχουν αλυσοδέσει σφιχτά στον παλιό νόμο και τους κρατούν δέσμιους άκαμπτων κανονισμών.

από «Πώς μπορεί ο άνθρωπος που έχει ορίσει τον Θεό σύμφωνα με τις αντιλήψεις του, να λάβει τις αποκαλύψεις του Θεού;» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

5. Οι Ιουδαίοι εκείνον τον καιρό διάβαζαν όλοι την Παλαιά Διαθήκη και γνώριζαν την προφητεία του Ησαΐα, ότι ένα αρσενικό βρέφος θα γεννιόταν μέσα σε μια φάτνη. Τότε γιατί, εφόσον το γνώριζαν αυτό, παρόλα αυτά καταδίωξαν τον Ιησού; Αυτό δεν οφείλεται στην επαναστατική τους φύση και στην άγνοιά τους για το έργο του Αγίου Πνεύματος; Εκείνον τον καιρό, οι Φαρισαίοι πίστευαν ότι το έργο του Ιησού δεν έμοιαζε με αυτό που γνώριζαν από τις προφητείες για το αρσενικό βρέφος. Ο άνθρωπος του σήμερα απορρίπτει τον Θεό επειδή το έργο του ενσαρκωμένου Θεού δεν συμβαδίζει με τη Βίβλο. Δεν είναι η ίδια και απαράλλαχτη ουσία της επαναστατικότητάς τους απέναντι στον Θεό; Μπορείς να είσαι από αυτούς που αποδέχονται αναντίρρητα το έργο του Αγίου Πνεύματος στο σύνολό του; Αν είναι το έργο του Αγίου Πνεύματος, τότε είναι το σωστό ρεύμα. Πρέπει να το αποδεχθείς χωρίς την παραμικρή αμφιβολία και όχι να επιλέγεις και να ξεδιαλέγεις τι θα αποδεχθείς. Αν αποκτήσεις κάποια γνώση από τον Θεό, και μετά Τον αντιμετωπίζεις με επιφύλαξη, δεν αποτελεί αυτό μια πραγματικά αδικαιολόγητη στάση; Αυτό που οφείλεις να κάνεις είναι να αποδέχεσαι οποιοδήποτε έργο, χωρίς την ανάγκη για περαιτέρω επιβεβαίωση από τη Βίβλο, εφόσον αυτό προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα, επειδή πιστεύεις στον Θεό για να ακολουθείς τον Θεό, όχι για να Τον ερευνάς. Δεν θα πρέπει να αναζητάς περαιτέρω αποδείξεις για Εμένα, προκειμένου να δεις ότι Εγώ είμαι ο Θεός σου. Αντιθέτως, θα πρέπει να διακρίνεις εάν έχεις όφελος από Εμένα, αυτό είναι το πιο σημαντικό. Ακόμα κι αν έχεις βρει τις πιο αδιάσειστες αποδείξεις στη Βίβλο, αυτές δεν μπορούν να σε θέσουν πλήρως ενώπιόν Μου. Είσαι κάποιος που ζει εντός των ορίων που θέτει η Βίβλος, όχι ενώπιόν Μου. Η Βίβλος δεν μπορεί να σε βοηθήσει να Με γνωρίσεις, ούτε μπορεί να κάνει πιο βαθιά την αγάπη σου για Εμένα. ... Το έργο του Θεού σε κάθε εποχή έχει ξεκάθαρες διαχωριστικές γραμμές. Πραγματοποιεί μόνο το έργο της τρέχουσας εποχής και ποτέ το επόμενο στάδιο του έργου Του εκ των προτέρων. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί το αντιπροσωπευτικό Του έργο για κάθε εποχή να έρθει στο προσκήνιο. Ο Ιησούς μίλησε μόνο για τα σημάδια των εσχάτων ημερών, για το πώς να είσαι υπομονετικός και πώς να σωθείς, πώς να μετανοείς και να εξομολογείσαι, καθώς και για το πώς να κουβαλάς τον σταυρό και να υπομένεις τα βάσανα. Δεν μίλησε ποτέ γι’ αυτό στο οποίο ο άνθρωπος των εσχάτων ημερών πρέπει να εισέλθει ή για το πώς να προσπαθήσει να εκπληρώσει το θέλημα του Θεού. Βάσει αυτού, δεν θα αποτελούσε πλάνη να αναζητεί κανείς μέσα στη Βίβλο το έργο του Θεού τις έσχατες ημέρες; Τι μπορείς να διακρίνεις, κρατώντας απλώς τη Βίβλο στα χέρια σου; Είτε πρόκειται για ερμηνευτή της Βίβλου είτε για κήρυκα, ποιος μπορεί να γνωρίζει εκ των προτέρων το σημερινό έργο;

από «Πώς μπορεί ο άνθρωπος που έχει ορίσει τον Θεό σύμφωνα με τις αντιλήψεις του, να λάβει τις αποκαλύψεις του Θεού;» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

6. Οι Εβραίοι Φαρισαίοι χρησιμοποίησαν το νόμο του Μωυσή για να καταδικάσουν τον Ιησού. Δεν αναζητούσαν να συμβαδίσουν με τον Ιησού εκείνης της εποχής, αλλά ακολούθησαν επιμελώς το γράμμα του νόμου, στο βαθμό που τελικά κάρφωσαν τον αθώο Ιησού στο σταυρό, αφού τον είχαν κατηγορήσει ότι δεν ακολουθούσε τον νόμο της Παλαιάς Διαθήκης και δεν ήταν ο Μεσσίας. Ποια ήταν η ουσία τους; Δεν ήταν άραγε ότι δεν αναζητούσαν τον τρόπο να συμβαδίσουν με την αλήθεια; Είχαν εμμονή σε κάθε μία λέξη της Γραφής, χωρίς να σέβονται το θέλημά Μου και τα βήματα και τις μεθόδους του έργου Μου. Δεν ήταν άνθρωποι που αναζητούσαν την αλήθεια, αλλά άνθρωποι που ακολουθούσαν αυστηρά τα λόγια της Γραφής· δεν ήταν άνθρωποι που πίστευαν στον Θεό, αλλά άνθρωποι που πίστευαν στη Βίβλο. Ουσιαστικά, ήταν φύλακες της Βίβλου. Προκειμένου να διαφυλάξουν τα συμφέροντα της Βίβλου και να υποστηρίξουν την αξιοπρέπεια της Βίβλου και να προστατεύσουν τη φήμη της Βίβλου, έφτασαν στο σημείο να καρφώσουν τον ελεήμονα Ιησού στον σταυρό. Αυτό το έκαναν κυρίως για χάρη της υπεράσπισης της Βίβλου και για λόγους διατήρησης της κατάστασης κάθε μίας λέξης της Βίβλου στις καρδιές των ανθρώπων. Έτσι προτιμούσαν να απαρνηθούν το μέλλον τους και την προσφορά για την αμαρτία, με το να καταδικάσουν τον Ιησού, ο οποίος δεν συμμορφώθηκε με το δόγμα της Γραφής, σε θάνατο. Δεν ήταν λακέδες σε κάθε μία λέξη της Γραφής;

Και τι υπάρχει για τους ανθρώπους σήμερα; Ο Χριστός έχει έρθει για να απελευθερώσει την αλήθεια, αλλά θα τον απομάκρυναν μάλλον οι άνθρωποι από ανάμεσά τους, για να εισέλθουν στον ουρανό και να λάβουν χάρη. Θα προτιμούσαν να απαρνηθούν εντελώς την έλευση της αλήθειας για να διαφυλάξουν τα συμφέροντα της Βίβλου και θα προτιμούσαν να καρφώσουν ξανά τον Χριστό, που επέστρεψε στη σάρκα στον σταυρό, ώστε να εξασφαλίσουν την αιώνια ύπαρξη της Βίβλου. ... Ο άνθρωπος ψάχνει να συμβαδίσει με τις λέξεις, με τη Βίβλο κι όμως δεν έρχεται ούτε ένα άτομο μπροστά Μου για να αναζητήσει τον τρόπο να συμβαδίσει με την αλήθεια. Ο άνθρωπος με κοιτάζει στον ουρανό και εστιάζει με ιδιαίτερη ανησυχία στην ύπαρξή Μου στον ουρανό κι όμως κανείς δεν νοιάζεται για Εμένα στη σάρκα, γιατί Εγώ που ζω μεταξύ των ανθρώπων είμαι απλά πάρα πολύ ασήμαντος. Όσοι αναζητούν μόνο τη συμβατότητα με τα λόγια της Βίβλου και που επιδιώκουν μόνο να συμβαδίσουν με έναν ασαφή Θεό, είναι ένα άσχημο θέαμα για Εμένα. Αυτό συμβαίνει γιατί αυτό που λατρεύουν είναι νεκρά λόγια κι ένας Θεός που είναι σε θέση να τους δώσει ανείπωτους θησαυρούς. Αυτό που λατρεύουν είναι ένας Θεός που βάζει τον εαυτό του στο έλεος του ανθρώπου και το οποίο δεν υπάρχει. Τι, λοιπόν, μπορούν να κερδίσουν τέτοιοι άνθρωποι από Εμένα; Ο άνθρωπος είναι απλώς πάρα πολύ ταπεινός για τις λέξεις. Εκείνοι που είναι εναντίον Μου, που έχουν απεριόριστες απαιτήσεις από Εμένα, που δεν έχουν αγάπη για την αλήθεια, οι οποίοι είναι αντιδραστικοί εναντίον Μου - πώς θα μπορούσαν να συμβαδίζουν μαζί Μου;

από «Θα πρέπει να αναζητήσεις τον τρόπο να συμβαδίσεις με τον Χριστό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

7. Κάθε μέρα αναζητούν ίχνη Μου στη Βίβλο και βρίσκουν «κατάλληλα» χωρία στην τύχη, τα οποία διαβάζουν ασταμάτητα και απαγγέλλουν ως γραφές. Δεν ξέρουν πώς να συμβαδίζουν μαζί Μου, δεν ξέρουν τι σημαίνει να είναι σε έχθρα με Εμένα και απλά διαβάζουν τις γραφές τυφλά. Περιορίζουν μέσα στη Βίβλο έναν ασαφή Θεό που δεν έχουν δει ποτέ και είναι ανίκανοι να δουν και τον βγάζουν έξω να τον δουν κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου τους. Πιστεύουν στην ύπαρξή Μου μόνο μέσα στο πλαίσιο της Βίβλου. Γι’ αυτούς, είμαι το ίδιο με τη Βίβλο. Χωρίς τη Βίβλο δεν υπάρχω Εγώ και χωρίς Εμένα δεν υπάρχει η Βίβλος. Δεν λαμβάνουν υπόψη την ύπαρξη ή τις πράξεις Μου, αλλά αφιερώνουν υπερβολική και ιδιαίτερη προσοχή σε κάθε λέξη της Γραφής και πολλοί από αυτούς πιστεύουν ακόμη ότι δεν πρέπει να κάνω τίποτα απ’ όσα θέλω να κάνω, εκτός αν προφητεύεται από τη Γραφή. Δίνουν μεγάλη σημασία στη Γραφή. Μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι αντιλαμβάνονται τόσο πολύ σημαντικές τις λέξεις και εκφράσεις, στο βαθμό που χρησιμοποιούν στίχους από τη Βίβλο για να μετρήσουν κάθε λέξη που λέω και να με καταδικάσουν. Αυτό που αναζητούν δεν είναι ο τρόπος να συμβαδίσουν μαζί Μου ή ο τρόπος να συμβαδίζουν με την αλήθεια, αλλά ο τρόπος να συμβαδίζουν με τα λόγια της Βίβλου και πιστεύουν ότι οτιδήποτε δεν συμμορφώνεται με τη Βίβλο, χωρίς εξαίρεση, δεν ανήκει στο έργο Μου. Δεν είναι άραγε οι άνθρωποι αυτοί οι συνειδητοί απόγονοι των Φαρισαίων;

από «Θα πρέπει να αναζητήσεις τον τρόπο να συμβαδίσεις με τον Χριστό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

8. Εκείνοι που ενδιαφέρονται μόνο για τα λόγια της Βίβλου, που αδιαφορούν για την αλήθεια ή την αναζήτηση των βημάτων Μου, είναι εναντίον Μου, γιατί Με περιορίζουν σύμφωνα με τη Βίβλο και Με δεσμεύουν μέσα στη Βίβλο κι έτσι είναι απίστευτα βλάσφημοι προς Εμένα. Πώς θα μπορούσαν να έρθουν τέτοιοι άνθρωποι μπροστά Μου; Δεν δίνουν προσοχή στις πράξεις Μου, ή στο Θέλημά Μου ή στην αλήθεια, αλλά απεναντίας παθαίνουν εμμονή με λέξεις, λέξεις που σκοτώνουν. Πώς θα μπορούσαν οι άνθρωποι αυτοί να συμβαδίζουν μαζί Μου;

από «Θα πρέπει να αναζητήσεις τον τρόπο να συμβαδίσεις με τον Χριστό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

9. Το να κατανοείς τη Βίβλο, το να κατανοείς την ιστορία, αλλά να μην κατανοείς τι κάνει σήμερα το Άγιο Πνεύμα, είναι σφάλμα! Έχεις αριστεύσει στη μελέτη της ιστορίας, έχεις κάνει καταπληκτική δουλειά, αλλά δεν κατανοείς τίποτα από το έργο που επιτελεί το Άγιο Πνεύμα την σήμερον ημέρα. Δεν είναι άραγε αυτό ανόητο; Άλλοι σε ρωτούν: «Τι πράττει ο Θεός σήμερα; Σε τι πρέπει να εισέλθεις σήμερα; Πώς πηγαίνει η επιδίωξη της ζωής σου; Κατανοείς το θέλημα του Θεού;» Δεν θα έχεις καμία απάντηση για ό,τι σε ρωτούν - άρα τι γνωρίζεις;

από «Σχετικά με τη Βίβλο (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

11. Η Βίβλος είναι η ιστορική καταγραφή του έργου του Θεού στο Ισραήλ και καταγράφει πολλές από τις προφητείες των αρχαίων προφητών καθώς και κάποιες από τις δηλώσεις του Ιεχωβά στο έργο Του εκείνον τον καιρό. Συνεπώς, όλοι θεωρούν το βιβλίο αυτό ως άγιο (διότι ο Θεός είναι άγιος και μεγάλος). Φυσικά, αυτό όλο απέρρεε από τον σεβασμό τους προς τον Ιεχωβά και την λατρεία τους στον Θεό. Οι άνθρωποι αναφέρονται σε αυτό το βιβλίο μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο γιατί τα πλάσματα του Θεού λατρεύουν τον Δημιουργό τους, ενώ υπάρχουν ακόμη και εκείνοι που το αποκαλούν θεϊκό βιβλίο. Στην πραγματικότητα, είναι απλώς μια ανθρώπινη καταγραφή. Δεν ονομάστηκε προσωπικά από τον Ιεχωβά, ούτε ο Ιεχωβά καθοδήγησε προσωπικά τη δημιουργία του. Με άλλα λόγια, ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου δεν είναι ο Θεός, αλλά οι άνθρωποι. Η Αγία Γραφή είναι απλώς ο τίτλος που δόθηκε από τον άνθρωπο λόγω σεβασμού. Τον συγκεκριμένο τίτλο δεν τον αποφάσισε ο Ιεχωβά και ο Ιησούς κατόπιν συζήτησης μεταξύ τους. Δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια ανθρώπινη ιδέα. Διότι το βιβλίο αυτό δεν γράφτηκε από τον Ιεχωβά, πολύ λιγότερο δε, από τον Ιησού. Αντιθέτως, αποτελεί το αρχείο πλήθους αρχαίων προφητών, απόστολων και μαντών, το οποίο καταρτίστηκε από τις επόμενες γενεές σε βιβλίο αρχαίων γραφών και οι άνθρωποι το θεωρούν ιδιαίτερα ιερό, ένα βιβλίο που πιστεύουν ότι περιέχει πολλά ασύλληπτα και βαθιά μυστήρια που περιμένουν να αποκαλυφθούν από τις μελλοντικές γενιές.

από «Σχετικά με τη Βίβλο (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

12. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ό,τι καταγράφεται στη Βίβλο είναι καθαρά το έργο στο Ισραήλ εκείνον τον καιρό. Τα λόγια που εκφράζουν οι προφήτες, ο Ησαΐας, ο Δανιήλ, ο Ιερεμίας και ο Ιεζεκιήλ ... τα λόγια τους προμηνύουν το άλλο έργο Του στη γη, προμηνύουν το έργο του ίδιου του Ιεχωβά Θεού. Όλα αυτά προήλθαν από τον Θεό, ήταν το έργο του Αγίου Πνεύματος και εκτός αυτών των βιβλίων των προφητών, όλα τα υπόλοιπα αποτελούν καταγραφή των εμπειριών των ανθρώπων από το έργο του Ιεχωβά εκείνον τον καιρό.

από «Σχετικά με τη Βίβλο (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

13. Ό,τι έχει καταγραφεί στη Βίβλο είναι περιορισμένο και αδυνατεί να εκπροσωπήσει το συνολικό έργο του Θεού. Τα Τέσσερα Ευαγγέλια έχουν συνολικά λιγότερα από εκατό κεφάλαια στα οποία καταγράφεται ένας πεπερασμένος αριθμός συμβάντων, όπως όταν ο Ιησούς καταράστηκε τη συκιά, όταν ο Πέτρος αρνήθηκε τον Κύριο τρις, όταν ο Ιησούς εμφανίστηκε στους μαθητές μετά από τη σταύρωση και την ανάστασή Του, τη διδασκαλία για τη νηστεία, τη διδασκαλία για την προσευχή, τη διδασκαλία για το διαζύγιο, τη γέννηση και τη γενεαλογία του Ιησού, τον ορισμό των μαθητών από τον Ιησού και ούτω καθεξής. Αυτά δεν είναι παρά λίγα μόνο κείμενα, εντούτοις οι άνθρωποι τα θεωρούν πολύτιμα, ενώ αντιπαραβάλλουν και το σημερινό έργο με αυτά. Πιστεύουν μάλιστα ότι ο Ιησούς έπραξε τόσα πολλά την περίοδο μετά τη γέννησή Του. Είναι σαν να πιστεύουν ότι ο Θεός μπορεί να πράξει μόνο τόσα, ότι δεν μπορεί να επιτελέσει περαιτέρω έργο. Δεν είναι άραγε γελοίο αυτό;

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

14. Αναγιγνώσκοντας τη Βίβλο, οι άνθρωποι μπορούν επίσης να κερδίσουν πολλές οδούς ζωής που δεν μπορούν να βρουν σε άλλα βιβλία. Αυτές οι οδοί είναι οι οδοί ζωής του έργου του Αγίου Πνεύματος που βίωσαν οι προφήτες και οι απόστολοι στα παλιά χρόνια και πολλά από τα λόγια είναι πολύτιμα και μπορούν να παράσχουν ό,τι χρειάζονται οι άνθρωποι. Έτσι, όλοι θέλουν να αναγνώσουν τη Βίβλο. Επειδή υπάρχουν τόσο πολλά στοιχεία κρυμμένα στη Βίβλο, οι απόψεις των ανθρώπων απέναντί ​​της διαφέρουν από τις απόψεις προς τα γραπτά μεγάλων πνευματικών μορφών. Η Βίβλος είναι μια καταγραφή και συλλογή των εμπειριών και των γνώσεων των ανθρώπων που υπηρετούσαν τον Ιεχωβά και τον Ιησού στην παλαιά και τη νέα εποχή κι έτσι οι μεταγενέστερες γενιές κατάφεραν να κερδίσουν μεγάλη διαφώτιση, φώτιση και μονοπάτια για να την κάνουν πράξη. Ο λόγος για τον οποίο η Βίβλος είναι υψηλότερη από τα γραπτά οποιασδήποτε μεγάλης πνευματικής μορφής είναι επειδή όλα τα γραπτά τους προέρχονται από τη Βίβλο, όλες οι εμπειρίες τους προέρχονται από τη Βίβλο και όλοι ερμηνεύουν τη Βίβλο. Ως εκ τούτου, παρόλο που οι άνθρωποι μπορούν να αποκομίσουν κέρδος από τα βιβλία οποιασδήποτε μεγάλης πνευματικής μορφής, εξακολουθούν να λατρεύουν τη Βίβλο, γιατί τους φαίνεται τόσο υψηλή και βαθιά! Παρόλο που η Βίβλος συγκεντρώνει κάποια από τα βιβλία του λόγου της ζωής, όπως οι επιστολές του Παύλου και οι επιστολές του Πέτρου, και παρόλο που οι άνθρωποι μπορούν να αποκομίσουν κέρδος και να βοηθηθούν από αυτά τα βιβλία, τα συγκεκριμένα βιβλία εξακολουθούν να είναι παρωχημένα, εξακολουθούν να ανήκουν στην παλαιά εποχή και ανεξαρτήτως από το πόσο καλά είναι, είναι κατάλληλα μόνο για μια περίοδο και δεν είναι αιώνια. Διότι το έργο του Θεού αναπτύσσεται συνεχώς και δεν μπορεί απλά να σταματήσει στην εποχή του Παύλου και του Πέτρου ή να παραμείνει για πάντα στην Εποχή της Χάριτος κατά την οποία σταυρώθηκε ο Ιησούς. Έτσι λοιπόν, τα βιβλία αυτά είναι κατάλληλα μόνο για την Εποχή της Χάριτος, όχι για την Εποχή της Βασιλείας των εσχάτων ημερών. Μπορούν μόνο να παρέχουν στους πιστούς της Εποχής της Χάριτος, όχι στους αγίους της Εποχής της Βασιλείας, και ανεξάρτητα από το πόσο καλά είναι, παραμένουν παρωχημένα. Το ίδιο συμβαίνει με το έργο της δημιουργίας του Ιεχωβά ή με το έργο Του στο Ισραήλ: Όσο σπουδαίο κι αν ήταν αυτό το έργο, παρέμενε απαρχαιωμένο και θα ερχόταν ο καιρός που θα έσβηνε. Το ίδιο συμβαίνει και με το έργο του Θεού: Είναι σπουδαίο, αλλά θα έρθει μια εποχή που θα τελειώσει. Δεν μπορεί να παραμείνει για πάντα εν μέσω του έργου της δημιουργίας, ούτε εν μέσω του έργου της σταύρωσης. Ανεξάρτητα από το πόσο πειστικό είναι το έργο της σταύρωσης, ανεξάρτητα από το πόσο αποτελεσματικό ήταν στη νίκη κατά του Σατανά, το έργο εξακολουθεί, εν τέλει, να είναι έργο και οι εποχές εξακολουθούν να είναι, εν τέλει, εποχές. Το έργο δεν μπορεί να στηρίζεται πάντα στην ίδια βάση, ούτε μπορούν ποτέ οι εποχές να παραμένουν αμετάβλητες, γιατί η δημιουργία υπήρξε και πρέπει να υπάρξουν και οι έσχατες ημέρες. Αυτό είναι αναπόφευκτο! Έτσι, ο λόγος της ζωής στην Καινή Διαθήκη σήμερα — οι επιστολές των Αποστόλων και τα Τέσσερα Ευαγγέλια — έχουν μετατραπεί σε ιστορικά βιβλία, έχουν μετατραπεί σε παλιά ημερολόγια και πώς θα μπορούσαν τα παλιά ημερολόγια να μεταφέρουν τους ανθρώπους στη νέα εποχή; Ανεξάρτητα από το πόσο ικανά είναι αυτά τα ημερολόγια να παρέχουν στους ανθρώπους τη ζωή, ανεξάρτητα από το πόσο ικανά είναι να οδηγήσουν τους ανθρώπους στον σταυρό, δεν είναι απαρχαιωμένα; Δεν στερούνται αξίας;

από «Σχετικά με τη Βίβλο (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

15. Κανείς δεν γνωρίζει την πραγματικότητα της Βίβλου: ότι δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα ιστορικό αρχείο του έργου του Θεού και μια απόδειξη των δύο προηγούμενων σταδίων του έργου του Θεού και δεν σε βοηθά να κατανοήσεις καθόλου τους στόχους του έργου του Θεού. Όλοι όσοι έχουν διαβάσει τη Βίβλο γνωρίζουν ότι καταγράφει τα δύο στάδια του έργου του Θεού κατά τη διάρκεια της Εποχής του Νόμου και της Εποχής της Χάριτος. Η Παλαιά Διαθήκη εξιστορεί την ιστορία του Ισραήλ και το έργο του Ιεχωβά από τη στιγμή της δημιουργίας μέχρι το πέρας της Εποχής του Νόμου. Η Καινή Διαθήκη καταγράφει το έργο του Ιησού επί γης, το οποίο εμπεριέχεται στα Τέσσερα Ευαγγέλια, καθώς και το έργο του Παύλου. Δεν αποτελούν αυτά ιστορικά αρχεία; Η αναφορά των γεγονότων του παρελθόντος σήμερα τα καθιστά ιστορία και ανεξάρτητα από το πόσο αληθινά ή πραγματικά μπορεί να είναι, εξακολουθούν να αποτελούν ιστορία — και η ιστορία δεν μπορεί να αφορά το παρόν. Διότι ο Θεός δεν αναπολεί την ιστορία! Συνεπώς, αν κατανοείς μόνο τη Βίβλο και δεν κατανοείς τίποτα από το έργο που ο Θεός προτίθεται να επιτελέσει την σήμερον ημέρα και αν πιστεύεις στον Θεό αλλά δεν αναζητάς το έργο του Αγίου Πνεύματος, τότε δεν κατανοείς τι σημαίνει να αναζητάς τον Θεό. Εάν διαβάζεις τη Βίβλο για να μελετήσεις την ιστορία του Ισραήλ, να διερευνήσεις την ιστορία της δημιουργίας του Θεού όλων των επουράνιων και της γης, τότε δεν πιστεύεις στον Θεό. Αλλά σήμερα, από τη στιγμή που πιστεύεις στον Θεό και επιδιώκεις τη ζωή, αφού επιδιώκεις τη γνώση του Θεού και δεν επιδιώκεις νεκρές λέξεις και δόγματα ή την κατανόηση της ιστορίας, πρέπει να αναζητήσεις το σημερινό θέλημα του Θεού και να αναζητήσεις την καθοδήγηση του έργου του Αγίου Πνεύματος. Εάν ήσουν αρχαιολόγος, θα μπορούσες να διαβάσεις τη Βίβλο — αλλά δεν είσαι, είσαι ένας από εκείνους που πιστεύουν στον Θεό και καλά θα κάνεις να αναζητήσεις το σημερινό θέλημα του Θεού.

από «Σχετικά με τη Βίβλο (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

16. Τι είδους βιβλίο είναι η Βίβλος; Η Παλαιά Διαθήκη είναι το έργο του Θεού κατά την Εποχή του Νόμου. Η Παλαιά Διαθήκη της Βίβλου καταγράφει το συνολικό έργο του Ιεχωβά κατά τη διάρκεια της Εποχής του Νόμου και του έργου Του της δημιουργίας. Στο σύνολό της καταγράφει το έργο του Ιεχωβά και τελικά ολοκληρώνει την καταγραφή του έργου του Ιεχωβά με το Βιβλίο του Μαλαχία. Η Παλαιά Διαθήκη καταγράφει δύο τμήματα του έργου που επιτέλεσε ο Θεός: το ένα είναι το έργο της δημιουργίας και το άλλο είναι ο νόμος. Και τα δύο ήταν έργα που επιτέλεσε ο Ιεχωβάς. Η Εποχή του Νόμου εκπροσωπεί το έργο του Θεού υπό το όνομα του Ιεχωβά. Αποτελεί το σύνολο του έργου που επιτελέστηκε κυρίως υπό το όνομα του Ιεχωβά. Έτσι, η Παλαιά Διαθήκη καταγράφει το έργο του Ιεχωβά και η Καινή Διαθήκη καταγράφει το έργο του Ιησού, έργο το οποίο πραγματοποιήθηκε κυρίως υπό το όνομα του Ιησού. Η σημασία του ονόματος του Ιησού και το έργο που επιτέλεσε καταγράφηκαν στην Καινή Διαθήκη. Την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης, ο Ιεχωβάς έχτισε τον ναό και τον βωμό στο Ισραήλ, καθοδήγησε τη ζωή των Ισραηλιτών επί γης, αποδεικνύοντας ότι ήταν ο εκλεκτός Του λαός, η πρώτη ομάδα ανθρώπων που επέλεξε επί γης και οι οποίοι αναζητούσαν τη δική Του καρδιά, η πρώτη ομάδα που είχε οδηγήσει ο ίδιος προσωπικά. Δηλαδή, οι δώδεκα φυλές του Ισραήλ ήταν οι πρώτοι εκλεκτοί του Ιεχωβά κι έτσι ο Θεός πάντα εργαζόταν μέσα τους μέχρι να ολοκληρωθεί το έργο του Ιεχωβά την Εποχή του Νόμου. Το δεύτερο στάδιο του έργου ήταν το έργο της Εποχής της Χάριτος της Καινής Διαθήκης και επιτελέστηκε εντός της φυλής του Ιούδα, μιας από τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ. Το γεγονός ότι το εύρος του έργου ήταν μικρότερο οφειλόταν στο ότι ο Ιησούς ήταν ο Θεός που ενσαρκώθηκε. Ο Ιησούς επιτέλεσε το έργο Του μόνο στη γη της Ιουδαίας σε διάρκεια μόνο τρεισήμισι ετών. Επομένως, ό,τι καταγράφεται στην Καινή Διαθήκη δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να υπερβεί το μέγεθος του έργου που καταγράφηκε στην Παλαιά Διαθήκη. Το έργο του Ιησού της Εποχής της Χάριτος καταγράφεται πρωτίστως στα Τέσσερα Ευαγγέλια. Το μονοπάτι στο οποίο πορεύονταν οι άνθρωποι της Εποχής της Χάριτος ήταν εκείνο των πιο επιφανειακών αλλαγών στη διάθεση της ζωής τους, οι περισσότερες από τις οποίες καταγράφονται στις επιστολές.

από «Σχετικά με τη Βίβλο (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

17. Τα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης καταγράφηκαν είκοσι έως τριάντα χρόνια μετά την σταύρωση του Ιησού. Πριν, ο λαός του Ισραήλ αναγίγνωσκε μόνο την Παλαιά Διαθήκη. Την Εποχή της Χάριτος, ούτως ειπείν, οι άνθρωποι αναγίγνωσκαν την Παλαιά Διαθήκη. Η Καινή Διαθήκη εμφανίστηκε μόλις κατά τη διάρκεια της Εποχής της Χάριτος. Η Καινή Διαθήκη δεν υπήρχε όσο εργαζόταν ο Ιησούς. Οι άνθρωποι κατέγραψαν το έργο Του μετά την ανάστασή Του και την ανάληψή Του στα ουράνια. Μόλις τότε δημιουργήθηκαν τα Τέσσερα Ευαγγέλια, πέραν των οποίων ήταν και οι επιστολές του Παύλου και του Πέτρου, καθώς και το Βιβλίο της Αποκάλυψης. Μετά την πάροδο άνω των τριακοσίων ετών αφότου ο Ιησούς ανήλθε στα ουράνια, όταν οι επόμενες γενεές αντιπαρέβαλαν τα αρχεία τους, προέκυψε η Καινή Διαθήκη. Μόνο μετά την ολοκλήρωση αυτού του έργου δημιουργήθηκε η Καινή Διαθήκη. Δεν υπήρχε προηγουμένως. ... Ό,τι κατέγραψαν ήταν οι εμπειρίες των ανθρώπων, και ο καθένας είχε τα δικά του μέσα καταγραφής και γνώσης, και κάθε καταγραφή ήταν διαφορετική. Έτσι, αν λατρεύεις τη Βίβλο ως Θεό, είσαι εξαιρετικά αδαής και ανόητος! Γιατί δεν αναζητάς το έργο του Θεού τού σήμερα; Μόνο το έργο του Θεού μπορεί να σώσει τον άνθρωπο. Η Βίβλος δεν μπορεί να σώσει τον άνθρωπο, δεν έχει αλλάξει διόλου εδώ και χιλιάδες έτη και αν λατρεύεις τη Βίβλο δεν θα κερδίσεις ποτέ το έργο του Αγίου Πνεύματος.

από «Σχετικά με τη Βίβλο (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

18. Η Βίβλος είναι ένα ιστορικό βιβλίο και εάν είχες φάει και πιει την Παλαιά Διαθήκη κατά την Εποχή της Χάριτος — αν είχες κάνει πράξη ό,τι απαιτείτο τον καιρό της Παλαιάς Διαθήκης κατά την Εποχή της Χάριτος — ο Ιησούς θα σε είχε απορρίψει και θα σε είχε καταδικάσει. Αν είχες εφαρμόσει την Παλαιά Διαθήκη στο έργο του Ιησού, θα ήσουν Φαρισαίος. ... Τον καιρό του Ιησού, ο Ιησούς οδήγησε τους Εβραίους και όλους όσους Τον ακολουθούσαν σύμφωνα με το έργο του Αγίου Πνεύματος εκείνον τον καιρό. Δεν έλαβε τη Βίβλο ως βάση για ό,τι έπραττε, αλλά εκφραζόταν σύμφωνα με το έργο Του. Δεν έδινε σημασία σε ό,τι έλεγε η Βίβλος, ούτε έψαχνε στη Βίβλο το μονοπάτι στο οποίο θα οδηγούσε όσους Τον ακολουθούσαν. Από τότε που ξεκίνησε το έργο Του, διέδιδε την οδό της μετάνοιας — μία λέξη, η οποία δεν είχε μνημονευτεί διόλου στις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης. Όχι μόνο δεν ενήργησε σύμφωνα με τη Βίβλο, αλλά εγκαινίασε επίσης ένα νέο μονοπάτι και επιτέλεσε νέο έργο. Ποτέ δεν έκανε αναφορά στη Βίβλο όταν κήρυττε. Κατά τη διάρκεια της Εποχής του Νόμου, κανείς δεν ήταν ποτέ σε θέση να εκτελεί τα θαύματά Του, θεραπεύοντας τους άρρωστους και εξοβελίζοντας τους δαίμονες. Το έργο Του, οι διδαχές Του, η εξουσία Του — κανείς δεν το είχε πράξει αυτό κατά τη διάρκεια της Εποχής του Νόμου. Ο Ιησούς απλά επιτελούσε νεότερο έργο Του και παρόλο που πολλοί άνθρωποι Τον καταδίκασαν χρησιμοποιώντας τη Βίβλο — και μάλιστα χρησιμοποίησαν την Παλαιά Διαθήκη για να Τον σταυρώσουν — το έργο Του υπερέβη την Παλαιά Διαθήκη. Αν δεν ίσχυε αυτό, γιατί οι άνθρωποι Τον κάρφωσαν στον σταυρό; Δεν ήταν επειδή δεν αναφερόταν στην Παλαιά Διαθήκη η διδασκαλία Του και η ικανότητά Του να θεραπεύει τους άρρωστους και να εξοβελίζει τους δαίμονες; Το έργο είχε σκοπό να εγκαινιάσει ένα νέο μονοπάτι, δεν είχε σκοπό να ξεκινήσει πόλεμο ενάντια στη Βίβλο, ή να αφήσει σκόπιμα την Παλαιά Διαθήκη κατά μέρος. Ήλθε απλώς για να επιτελέσει τη διακονία Του, να φέρει το νέο έργο σε εκείνους που Τον λαχταρούσαν και Τον αναζητούσαν. Δεν ήλθε να ερμηνεύσει την Παλαιά Διαθήκη ή να ενισχύσει το έργο της. Το έργο Του δεν είχε σκοπό να επιτρέψει στην Εποχή του Νόμου να συνεχίσει να εξελίσσεται, διότι δεν είχε σημασία εάν το έργο Του είχε ως βάση τη Βίβλο. Ο Ιησούς ήλθε απλά να επιτελέσει το έργο που όφειλε να επιτελέσει. Οπότε, δεν ερμήνευσε τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης, ούτε εργάστηκε σύμφωνα με τα λόγια της Εποχής του Νόμου της Παλαιάς Διαθήκης. Αγνόησε τι είπε η Παλαιά Διαθήκη. Δεν Τον ενδιέφερε αν συμφωνούσε με το έργο Του ή όχι και δεν Τον ενδιέφερε τι γνώριζαν οι άλλοι για το έργο Του ή πώς το καταδίκασαν. Συνέχισε απλώς να επιτελεί το έργο που έπρεπε να επιτελέσει, παρόλο που πολλοί χρησιμοποίησαν τις προβλέψεις των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης για να Τον καταδικάσουν. Στους ανθρώπους φαινόταν πως το έργο Του δεν είχε καμία βάση και υπήρχαν πολλά στοιχεία που έρχονταν σε αντίθεση με τα αρχεία της Παλαιάς Διαθήκης. Δεν είναι άραγε αυτό ανοησία; Πρέπει το δόγμα να εφαρμόζεται στο έργο του Θεού; Και πρέπει να συμφωνεί με τις προβλέψεις των προφητών; Εν τέλει τι είναι μεγαλύτερο: ο Θεός ή η Βίβλος; Γιατί το έργο του Θεού πρέπει να επιτελείται σύμφωνα με τη Βίβλο; Μήπως γιατί ο Θεός δεν έχει δικαίωμα να υπερβεί τη Βίβλο; Δεν μπορεί ο Θεός να απομακρυνθεί από τη Βίβλο και να επιτελέσει άλλο έργο; Γιατί ο Ιησούς και οι μαθητές Του δεν τηρούσαν το Σάββατο; Αν έπρεπε να τηρήσει το Σάββατο και να πράττει σύμφωνα με τις εντολές της Παλαιάς Διαθήκης, γιατί ο Ιησούς δεν τηρούσε το Σάββατο μετά την έλευσή Του, αλλά αντ’ αυτού έπλενε πόδια, κάλυπτε το κεφάλι, έκανε αρτοκλασία κι έπινε κρασί; Δεν απουσιάζουν όλα αυτά από τις εντολές της Παλαιάς Διαθήκης; Αν ο Ιησούς τιμούσε την Παλαιά Διαθήκη, γιατί αγνόησε αυτά τα δόγματα; Πρέπει να γνωρίζεις ποιος ήλθε πρώτος, ο Θεός ή η Βίβλος! Όντας ο Κύριος του Σαββάτου, δεν θα μπορούσε να είναι και ο Κύριος της Βίβλου;

... Έτσι, είπε: «Μη νομίσητε ότι ήλθον να καταλύσω τον νόμον ή τους προφήτας· δεν ήλθον να καταλύσω, αλλά να εκπληρώσω». Συνεπώς, σύμφωνα με αυτό που επέτυχε, έσπασαν οι δεσμοί με πολλά δόγματα. Πήρε τους μαθητές στους σιτοβολώνες για να συλλέξουν και να φάνε τις κορυφές των σιτηρών, δεν τήρησε το Σάββατο, και είπε: «Ο Υιός του ανθρώπου κύριος είναι και του Σαββάτου». Την εποχή εκείνη, σύμφωνα με τους κανόνες των Ισραηλιτών, όποιος δεν τηρούσε το Σάββατο πέθαινε δια λιθοβολισμού. Ο Ιησούς, ωστόσο, ούτε εισήλθε στον ναό ούτε τήρησε το Σάββατο και το έργο Του δεν είχε επιτελεστεί από τον Ιεχωβά τον καιρό της Παλαιάς Διαθήκης. Έτσι, το έργο του Ιησού υπερέβη τον νόμο της Παλαιάς Διαθήκης, ήταν υψηλότερο από αυτόν και δεν ήταν σύμφωνο με αυτόν. Κατά τη διάρκεια της Εποχής της Χάριτος, ο Ιησούς δεν εργαζόταν σύμφωνα με τον νόμο της Παλαιάς Διαθήκης, είχε αψηφήσει αυτά τα δόγματα. Σήμερα εξακολουθούν να υπάρχουν άνθρωποι που ακολουθούν πιστά τη Βίβλο, και συγκεκριμένα τον νόμο της Παλαιάς Διαθήκης — δεν αποτελεί αυτό άρνηση του έργου του Ιησού; Κάποιοι λένε ότι η Βίβλος αποτελεί ένα ιερό βιβλίο που πρέπει να αναγνωστεί και κάποιοι λένε ότι το έργο του Θεού πρέπει να ανασταλεί δια παντός, ότι η Παλαιά Διαθήκη είναι το συμβόλαιο του Θεού με τους Ισραηλίτες και ότι δεν μπορεί να απορριφθεί και ότι το Σάββατο πρέπει πάντα να τηρείται! Δεν είναι γελοίοι; Γιατί ο Ιησούς δεν τηρούσε το Σάββατο; Ήταν αμαρτωλός; Ποιος μπορεί να διακρίνει αυτά τα πράγματα;

από «Σχετικά με τη Βίβλο (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

19. Οι δηλώσεις και τα έργα του Ιησού εκείνη την εποχή δεν τήρησαν το δόγμα, ενώ ο Ιησούς δεν επιτέλεσε το έργο Του βάσει του έργου του νόμου της Παλαιάς Διαθήκης. Βασίστηκε στο έργο που έπρεπε να επιτελεστεί στην Εποχή της Χάριτος. Εργάστηκε σκληρά βάσει του έργου που είχε προβάλει, βάσει του δικού Του σχεδίου και βάσει του ποιμαντικού έργου Του. Δεν εργάστηκε βάσει του νόμου της Παλαιάς Διαθήκης. Τίποτα από όσα έπραξε δεν βασίστηκε στον νόμο της Παλαιάς Διαθήκης και δεν ήλθε για να εργαστεί προκειμένου να εκπληρώσει τα λόγια των προφητών. Κάθε στάδιο του έργου του Θεού δεν τέθηκε ρητά προκειμένου να εκπληρώσει τις προβλέψεις των αρχαίων προφητών και δεν ήλθε για να τηρήσει το δόγμα ή με σκοπό να υλοποιήσει τις προβλέψεις των αρχαίων προφητών. Ωστόσο, οι πράξεις Του δεν διατάραξαν τις προβλέψεις των αρχαίων προφητών, ούτε επηρέασαν το έργο που είχε κάνει ο ίδιος στο παρελθόν. Το κυριότερο σημείο του έργου Του δεν ήταν η τήρηση οποιουδήποτε δόγματος αλλά η εκτέλεση του έργου που έπρεπε να επιτελέσει ο ίδιος. Δεν ήταν προφήτης ή μάντης, αλλά κάποιος που έκανε έργο, ο οποίος ήλθε όντως να επιτελέσει το έργο που έπρεπε και ήρθε να εγκαινιάσει τη νέα εποχή Του και να πραγματοποιήσει το νέο Του έργο. Βέβαια, όταν ο Ιησούς ήλθε να επιτελέσει το έργο Του, εκπλήρωσε και πολλά από τα λόγια των αρχαίων προφητών στην Παλαιά Διαθήκη. Έτσι και το έργο του σήμερα έχει εκπληρώσει τις προβλέψεις των αρχαίων προφητών της Παλαιάς Διαθήκης. Απλώς Εγώ δεν τηρώ αυτό το «κιτρινισμένο παλιό ημερολόγιο», αυτό είναι όλο. Γιατί το έργο που πρέπει να επιτελέσω είναι εκτενέστερο, τα λόγια, τα οποία πρέπει να σας πω είναι περισσότερα, ενώ το συγκεκριμένο έργο και τα λόγια έχουν πολύ μεγαλύτερη σημασία από το να εξηγώ αποσπάσματα από τη Βίβλο, διότι τέτοιου είδους έργο δεν έχει μεγάλη σημασία ή αξία για εσάς, ενώ δεν μπορεί να σας βοηθήσει ή να σας αλλάξει. Εγώ σκοπεύω να επιτελέσω νέο έργο, όχι να εκπληρώσω οποιοδήποτε απόσπασμα από τη Βίβλο. Εάν ο Θεός ήρθε στη γη μόνο για να εκπληρώσει τα λόγια των αρχαίων προφητών της Βίβλου, τότε ποιος είναι ανώτερος, ο ενσαρκωμένος Θεός ή εκείνοι οι αρχαίοι προφήτες; Εξάλλου, ηγούνται οι προφήτες του Θεού ή ο Θεός ηγείται των προφητών; Πώς εξηγείς αυτά τα λόγια;

από «Ονομασίες και Ταυτότητα» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

20. Εάν επιθυμείς να δεις το έργο της Εποχής του Νόμου και να δεις πώς οι Ισραηλίτες ακολούθησαν το μονοπάτι του Ιεχωβά, τότε πρέπει να αναγνώσεις την Παλαιά Διαθήκη. Αν επιθυμείς να κατανοήσεις το έργο της Εποχής της Χάριτος, τότε πρέπει να αναγνώσεις την Καινή Διαθήκη. Αλλά πώς βλέπεις το έργο των εσχάτων ημερών; Πρέπει να δεχτείς την ηγεσία του Θεού του σήμερα και να εισέλθεις στο σημερινό έργο, διότι αυτό είναι το νέο έργο και κανείς δεν το έχει καταγράψει προηγουμένως στη Βίβλο. Την σήμερον ημέρα, ο Θεός έχει ενσαρκωθεί και επέλεξε άλλους εκλεκτούς στην Κίνα. Ο Θεός εργάζεται μέσα σε αυτούς τους ανθρώπους, συνεχίζει το έργο Του επί γης, συνεχίζει το έργο της Εποχής της Χάριτος. Το έργο του σήμερα είναι ένα μονοπάτι στο οποίο ο άνθρωπος δεν έχει πορευτεί ποτέ και μία οδός την οποία κανείς δεν έχει δει ποτέ. Είναι έργο που δεν έχει επιτελεστεί ποτέ πριν — είναι το πιο πρόσφατο έργο του Θεού επί γης. Ως εκ τούτου, το έργο που δεν έχει επιτελεστεί ποτέ πριν δεν αποτελεί ιστορία, επειδή το τώρα είναι τώρα και δεν έχει γίνει ακόμα παρελθόν. Οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι ο Θεός έχει κάνει μεγαλύτερο και νεότερο έργο επί γης και εκτός του Ισραήλ, ότι έχει ήδη υπερβεί το πεδίο του Ισραήλ και τις προβλέψεις των προφητών, ότι είναι νέο και θαυμάσιο έργο πέραν των προφητειών και νεότερο έργο πέρα​ν του Ισραήλ και αποτελεί έργο το οποίο οι άνθρωποι αδυνατούν να αντιληφθούν ή να φανταστούν. Πώς θα μπορούσε η Βίβλος να περιέχει ρητά αρχεία αυτού του έργου; Ποιος θα μπορούσε να έχει καταγράψει κάθε παραμικρό μέρος του σημερινού έργου, χωρίς καμία παράλειψη, εκ των προτέρων; Ποιος θα μπορούσε να καταγράψει αυτό το ισχυρότερο, σοφότερο έργο που αψηφά τις συμβάσεις στο μουχλιασμένο παλιό βιβλίο; Το σημερινό έργο δεν αποτελεί ιστορία και ως εκ τούτου, αν θέλεις να πορευτείς στο νέο μονοπάτι του σήμερα, τότε πρέπει να απομακρυνθείς από τη Βίβλο, πρέπει να υπερβείς τα βιβλία των προφητειών ή της ιστορίας στη Βίβλο. Μόνο τότε θα μπορέσεις να πορευτείς σωστά στο νέο μονοπάτι και μόνο τότε θα μπορέσεις να εισέλθεις στη νέα σφαίρα και στο νέο έργο. Πρέπει να καταλάβεις γιατί, την σήμερον ημέρα, σου ζητείται να μην αναγνώσεις τη Βίβλο, γιατί υπάρχει ένα άλλο έργο που είναι ξεχωριστό από τη Βίβλο, γιατί ο Θεός δεν αναζητά νεότερη, πιο λεπτομερή πράξη στη Βίβλο, γιατί υπάρχει πιο ισχυρό έργο πέραν της Βίβλου. Αυτά είναι όλα όσα θα πρέπει να κατανοήσετε.

από «Σχετικά με τη Βίβλο (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

22. Εκείνον τον καιρό, ο Ιησούς είχε πει ότι το έργο του Ιεχωβά έχει μείνει πίσω στην Εποχή της Χάριτος, όπως λέω κι εγώ σήμερα ότι το έργο του Ιησού έχει μείνει πίσω. Αν είχε υπάρξει μόνο η Εποχή του Νόμου και όχι η Εποχή της Χάριτος, ο Ιησούς δεν θα είχε σταυρωθεί και δεν θα είχε λυτρώσει όλη την ανθρωπότητα. Αν είχε υπάρξει μόνο η Εποχή του Νόμου, πώς θα μπορούσε η ανθρωπότητα να έχει εξελιχθεί μέχρι σήμερα; Η ιστορία εξελίσσεται συνεχώς. Δεν είναι ιστορία ο φυσικός νόμος του έργου του Θεού; Δεν αποτελεί αυτό απεικόνιση της διαχείρισης του ανθρώπου από τον Θεό μέσα σε όλο το σύμπαν; Η ιστορία εξελίσσεται συνεχώς, το ίδιο και το έργο του Θεού, και το θέλημα του Θεού αλλάζει διαρκώς. Δεν θα ήταν πρακτικό για τον Θεό να διατηρεί ένα έργο ενός και μόνο σταδίου επί έξι χιλιάδες χρόνια, επειδή όλοι οι άνθρωποι γνωρίζουν ότι ο Θεός είναι πάντοτε καινούργιος και ποτέ παλιός. Δεν θα ήταν δυνατόν να συνεχίζει να παρατείνει ένα έργο παρόμοιο με τη σταύρωση και μία, δύο, τρεις φορές... να τον καρφώνουν στον σταυρό. Αυτή είναι η αντίληψη ενός ανόητου ανθρώπου. Ο Θεός δεν συντηρεί το ίδιο έργο, και το έργο Του μεταβάλλεται διαρκώς και είναι πάντοτε καινούργιο, με τον ίδιο τρόπο που κάθε ημέρα σας μιλάω με νέα λόγια και κάνω νέο έργο. Αυτό είναι το έργο που κάνω, το βασικότερο νόημα του οποίου βρίσκεται στις λέξεις «νέο» και «υπέροχο».

από «Πώς μπορεί ο άνθρωπος που έχει ορίσει τον Θεό σύμφωνα με τις αντιλήψεις του, να λάβει τις αποκαλύψεις του Θεού;» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

23. Εφόσον υπάρχει μια υψηλότερη οδός, γιατί να μελετάς αυτήν την κατώτερη, απαρχαιωμένη οδό; Δεδομένου ότι υπάρχουν νεότερες ομιλίες και νεότερο έργο, γιατί να ζεις εν τω μέσω παλαιών ιστορικών αρχείων; Οι νέες ομιλίες μπορούν να σε στηρίξουν, πράγμα που αποδεικνύει ότι αυτό είναι το νέο έργο. Τα παλαιά αρχεία δεν μπορούν να σε ικανοποιήσουν ή να καλύψουν τις τρέχουσες ανάγκες σου, γεγονός που αποδεικνύει ότι αποτελούν ιστορία και όχι το έργο του εδώ και τώρα. Η υψηλότερη οδός είναι το νεότερο έργο και με το νέο έργο, ανεξάρτητα από το πόσο υψηλή είναι η οδός του παρελθόντος, εξακολουθεί να είναι η ιστορία των στοχασμών των ανθρώπων και ανεξάρτητα από την αξία της ως αναφορά, αποτελεί ακόμα την παλαιά οδό. Παρόλο που καταγράφεται στο «ιερό βιβλίο», η παλαιά οδός αποτελεί ιστορία. Αν και δεν υπάρχει καμία αναφορά στο «ιερό βιβλίο», η νέα οδός υπάρχει εδώ και τώρα. Αυτή η οδός μπορεί να σε σώσει και αυτή η οδός μπορεί να σε αλλάξει, γιατί αυτό είναι το έργο του Αγίου Πνεύματος.

από «Σχετικά με τη Βίβλο (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

24. Ο Θεός ο ίδιος είναι η ζωή και η αλήθεια, και η ζωή Του και η αλήθεια συνυπάρχουν. Εκείνοι που είναι ανίκανοι να κερδίσουν την αλήθεια, δεν θα μπορέσουν ποτέ να κερδίσουν τη ζωή. Χωρίς την καθοδήγηση, την υποστήριξη και την παροχή της αλήθειας, το μόνο που θα κερδίσεις είναι γράμματα, δόγματα και, επιπλέον, τον θάνατο. Η ζωή του Θεού είναι πανταχού παρούσα, και η αλήθεια Του και η ζωή συνυπάρχουν. Εάν δεν μπορέσεις να βρεις την πηγή της αλήθειας, τότε δεν θα κερδίσεις την τροφή της ζωής. Εάν δεν μπορέσεις να κερδίσεις την παροχή της ζωής, τότε σίγουρα δεν θα έχεις την αλήθεια, κι έτσι, εκτός από φαντασιώσεις και συλλήψεις, το σύνολο του σώματός σου δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά σάρκα, η βρωμερή σου σάρκα. Να ξέρεις ότι οι λέξεις στα βιβλία δεν συνιστούν ζωή, τα ντοκουμέντα της ιστορίας δεν μπορούν να θεωρηθούν ως η αλήθεια, και τα δόγματα του παρελθόντος δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως περιγραφή των σημερινών λόγων του Θεού. Μόνο αυτά που εκφράζει ο Θεός όταν έρχεται στη γη και ζει ανάμεσα στους ανθρώπους είναι η αλήθεια, η ζωή, το θέλημά Του και ο τρόπος που Εκείνος δουλεύει σήμερα. Αν εφαρμόσεις τα καταγεγραμμένα λόγια του Θεού που ειπώθηκαν τα παλιά χρόνια στη σημερινή εποχή, τότε είσαι ένας αρχαιολόγος, και ο καλύτερος τρόπος για να σε περιγράψει κανείς είναι ότι είσαι ένας ειδικός της ιστορικής κληρονομιάς. Κι αυτό, γιατί πάντα πιστεύεις σε ίχνη του έργου που επιτέλεσε ο Θεός σε περασμένους καιρούς, πιστεύεις μόνο στη σκιά του Θεού που απέμεινε από τα έργα του Θεού που έκανε στους ανθρώπους στο παρελθόν, και πιστεύεις μόνο στην οδό που έδωσε ο Θεός στους πιστούς Του τα παλιά τα χρόνια. Δεν πιστεύεις στον σκοπό του έργου του Θεού σήμερα, δεν πιστεύεις στη δοξασμένη έκφραση του Θεού σήμερα, και δεν πιστεύεις στην οδό της αλήθειας που εκφράζεται επί του παρόντος από τον Θεό. Κι έτσι, αναντίρρητα είσαι ένας αιθεροβάμων, εντελώς αποκομμένος από την πραγματικότητα. Εάν τώρα είσαι ακόμη κολλημένος σε λέξεις που αδυνατούν να φέρουν τη ζωή στον άνθρωπο, τότε είσαι ένα ανέλπιδο κομμάτι νεκρού ξύλου[α], γιατί είσαι υπερβολικά συντηρητικός, υπερβολικά ανυπότακτος, υπερβολικά παράλογος!

από «Μόνο ο Χριστός των έσχατων ημερών μπορεί να δείξει στον άνθρωπο την οδό για την αιώνια ζωή» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

25. Ο Χριστός των έσχατων ημερών φέρνει τη ζωή, και φέρνει τη διαρκή και αέναη οδό για την αλήθεια. Αυτή η αλήθεια είναι το μονοπάτι που πρέπει να διαβεί ο άνθρωπος για την απόκτηση της ζωής, και ο μόνος δρόμος για να γνωρίσει τον Θεό και να λάβει την έγκρισή Του. Εάν δεν αναζητήσεις την οδό της ζωής που προσφέρει ο Χριστός των έσχατων ημερών, τότε δεν θα έχεις ποτέ την έγκριση του Ιησού, και δεν θα σού επιτραπεί ποτέ να διαβείς την πόρτα της βασιλείας των ουρανών, γιατί είσαι μια μαριονέτα και δεσμώτης της ιστορίας. Εκείνοι που εξουσιάζονται από κανονισμούς, λέξεις και είναι εγκλωβισμένοι στην ιστορία, δεν θα μπορέσουν ποτέ να κερδίσουν τη ζωή, και δεν θα μπορέσουν ποτέ να κερδίσουν την αέναη οδό της ζωής. Κι αυτό, γιατί το μόνο που έχουν, είναι θολό νερό που λιμνάζει εδώ και χιλιάδες χρόνια, κι όχι το νερό της ζωής που αναβλύζει από τον θρόνο. Αυτοί που δεν αποκτούν το νερό της ζωής, θα παραμείνουν για πάντα πτώματα, παιχνιδάκια του Σατανά και γιοί της κόλασης. Πώς, λοιπόν,θα μπορέσουν να δουν τον Θεό; Εάν απλώς προσπαθείς να παραμείνεις προσκολλημένος στο παρελθόν, εάν απλώς προσπαθείς να διατηρήσεις τα πράγματα ως έχουν παραμένοντας ακίνητος, και δεν προσπαθείς να αλλάξεις την τάξη των πραγμάτων και να απορρίψεις την ιστορία, μήπως τότε δεν θα είσαι πάντα ενάντια στον Θεό; Τα στάδια του έργου του Θεού είναι τεράστια και πανίσχυρα, σαν φουσκωμένα κύματα και βροντεροί κεραυνοί – κι εσύ, παρόλα αυτά, κάθεσαι και περιμένεις παθητικά την καταστροφή, προσκολλημένος στον παραλογισμό σου, και δεν κάνεις τίποτα. Μ’ αυτόν τον τρόπο, πώς είναι δυνατόν να θεωρηθείς σαν ένας που ακολουθεί τα βήματα του Αμνού; Πώς μπορείς να τεκμηριώσεις ότι ο Θεός, στον οποίον είσαι προσκολλημένος, είναι ένας Θεός πάντα νέος και ποτέ παλιός; Και πώς μπορούν οι λέξεις από τα κιτρινισμένα σου βιβλία να σε περάσουν στη νέα εποχή; Πώς μπορούν να σε οδηγήσουν στην αναζήτηση των σταδίων του έργου του Θεού; Και πώς μπορούν να σε οδηγήσουν στον παράδεισο; Αυτό που κρατάς στα χέρια σου, είναι οι λέξεις που παρέχουν μόνο παροδική παρηγοριά, κι όχι τις αλήθειες που μπορούν να δώσουν τη ζωή. Τα γραπτά που διάβασες, σού εμπλουτίζουν μόνο τη γλώσσα, και δεν είναι λόγια σοφίας που θα σε βοηθήσουν να γνωρίσεις την ανθρώπινη ζωή, πόσο μάλλον τους δρόμους που μπορούν να σε οδηγήσουν στην τελείωση. Αυτή η διάφορα, δεν νομίζεις ότι είναι λόγος για περίσκεψη; Μήπως δεν σού επιτρέπει την κατανόηση του μυστηρίου που εμπεριέχεται; Έχεις την ικανότητα να οδηγήσεις μόνος σου τον εαυτό σου να συναντήσει τον Θεό στον παράδεισο; Χωρίς την έλευση του Θεού, μπορείς να πας μόνος σου στον παράδεισο και να απολαύσεις την οικογενειακή ευτυχία μαζί με τον Θεό; Εξακολουθείς ακόμα να ονειρεύεσαι; Σου προτείνω, λοιπόν, να πάψεις να ονειρεύεσαι και να δεις ποιος είναι αυτός που εργάζεται τώρα, ποιος είναι αυτός που επιτελεί το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου κατά τη διάρκεια των έσχατων ημερών. Εάν δεν το κάνεις, δεν θα βρεις ποτέ την αλήθεια και δεν θα κερδίσεις ποτέ τη ζωή.

από «Μόνο ο Χριστός των έσχατων ημερών μπορεί να δείξει στον άνθρωπο την οδό για την αιώνια ζωή» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

26. Αν χρησιμοποιείτε έννοιες για να μετρήσετε και να περιγράψετε τον Θεό, σαν ο Θεός να ήταν ένα άγαλμα από πηλό που δεν μεταβάλλεται, κι αν οριοθετείτε τον Θεό μέσα στη Γραφή και Τον περιορίζετε με περιορισμένο εύρος έργου, τότε αυτό αποδεικνύει ότι έχετε καταδικάσει τον Θεό. Διότι, στις καρδιές τους, οι Ισραηλίτες την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης μετατρέπουν τον Θεό σε μια μορφή ειδώλου, σαν ο Θεός να μπορούσε να αποκληθεί μόνο Μεσσίας και μόνο Εκείνος που αποκαλούνταν Μεσσίας ήταν ο Θεός· και επειδή υπηρετούσαν και λάτρευαν τον Θεό σαν να ήταν ένα άγαλμα από πηλό, χωρίς πνοή, κάρφωσαν τον Ιησού εκείνης της εποχής στον σταυρό, καταδικάζοντάς Τον σε θάνατο – καταδικάζοντας τον αθώο Ιησού σε θάνατο. Ο Θεός δεν είχε διαπράξει κανένα έγκλημα, ωστόσο ο άνθρωπος δεν χάρισε τη ζωή στον Θεό και ανένδοτα Τον καταδίκασε σε θάνατο. Έτσι, ο Ιησούς σταυρώθηκε. Ο άνθρωπος πάντοτε πίστευε ότι ο Θεός είναι αμετάβλητος και Τον ορίζει σύμφωνα με την Γραφή, σαν να έχει δει ο άνθρωπος μέσα από τη διαχείριση του Θεού, σαν όλα όσα έχει κάνει ο Θεός να είναι στα χέρια του ανθρώπου. Οι άνθρωποι είναι γελοίοι στο έπακρο, είναι κυριευμένοι από μέγιστη έπαρση και έχουν όλοι ταλέντο για πομπώδη ευγλωττία. Ασχέτως πόσο καλή είναι η γνώση σου για τον Θεό, και πάλι σου λέω ότι δεν γνωρίζεις τον Θεό, ότι δεν υπάρχει κανείς που να αντιστέκεται περισσότερο στον Θεό και ότι καταδικάζεις τον Θεό γιατί είσαι εντελώς ανίκανος να υπακούς στο έργο του Θεού και να περπατάς στον δρόμο της τελειοποίησης από τον Θεό.

από «Οι ασεβείς πρέπει να τιμωρούνται» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

27. Όσο για τα οράματα του έργου σε αυτό το συνολικό σχέδιο διαχείρισης των έξι χιλιάδων ετών, κανείς δεν μπορεί να τα γνωρίσει ή να τα κατανοήσει. Αυτά τα οράματα παραμένουν για πάντα μυστήριο. Τις έσχατες ημέρες, μόνο το έργο του λόγου επιτελείται για να αναγγείλει την Εποχή της Βασιλείας, αλλά δεν αντιπροσωπεύει όλες τις εποχές. Οι έσχατες ημέρες δεν είναι τίποτε περισσότερο από την Εποχή της Βασιλείας, και δεν αντιπροσωπεύουν την Εποχή της Χάριτος ή την Εποχή του Νόμου. Οι έσχατες ημέρες είναι μόνο η περίοδος κατά την οποία σας αποκαλύπτεται όλο το έργο στο σχέδιο διαχείρισης των έξι χιλιάδων ετών. Αυτή είναι η αποκάλυψη του μυστηρίου. Αυτό το μυστήριο δεν μπορεί να το αποκαλύψει κανένας άνθρωπος. Ανεξάρτητα από το πόσο καλά κατανοεί ο άνθρωπος τη Βίβλο, δεν είναι τίποτα παραπάνω από λέξεις, διότι ο άνθρωπος δεν κατανοεί την ουσία της Βίβλου. Όταν ο άνθρωπος αναγιγνώσκει τη Βίβλο, μπορεί να λαμβάνει κάποιες αλήθειες, να ερμηνεύει κάποιες ρήσεις ή να μελετά προσεκτικά κάποια διάσημα αποσπάσματα και φράσεις, αλλά ποτέ δεν θα είναι σε θέση να αποσπάσει το νόημα που περιέχεται σε αυτές τις λέξεις, γιατί ο άνθρωπος βλέπει μόνο νεκρές ρήσεις και όχι τις σκηνές του έργου του Ιεχωβά και του Ιησού, και ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να ξεδιπλώσει το μυστήριο αυτού του έργου. Ως εκ τούτου, το μυστήριο του σχεδίου διαχείρισης των έξι χιλιάδων ετών είναι το μεγαλύτερο μυστήριο, το οποίο κρύβεται βαθιά και είναι εντελώς αδιανόητο για τον άνθρωπο. Κανείς δεν μπορεί να κατανοήσει άμεσα το θέλημα του Θεού, εκτός αν ο ίδιος ο Θεός το ερμηνεύσει και το αποκαλύψει στον άνθρωπο, αλλιώς θα παραμείνει για πάντα γρίφος για τον άνθρωπο και θα παραμείνει για πάντα σφραγισμένο μυστήριο.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Υποσημειώσεις:

α. Ένα κομμάτι νεκρού ξύλου: Κινέζικη έκφραση, που σημαίνει «χωρίς καμιά ελπίδα».

Προηγούμενο:Υπάρχει η Αγία Τριάδα;

Επόμενο:β. Η αλήθεια του ονόματος του Θεού

Δείτε επίσης