Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Κεφάλαιο 21 Μόνο η επιδίωξη της αλήθειας είναι η αληθινή πίστη στον Θεό

Όλοι οι άνθρωποι, πιστεύοντας στον Θεό, μπορούν να μιλήσουν για δόγματα, λέγοντας: «Οι απόψεις μας σχετικά με την πίστη στον Θεό πρέπει να είναι όλες αγνές», «Πρέπει να υπακούμε τον Θεό», «Πρέπει να αγαπάμε τον Θεό», «Πρέπει να εκτελούμε πιστά τα καθήκοντά μας», «Δεν πρέπει να επαναστατούμε απέναντι στον Θεό» και «Πρέπει να καταλάβουμε τους εαυτούς μας». Παρόλο που έχουν μιλήσει συχνά γι’ αυτά τα πράγματα, δεν τα καταλαβαίνουν. Δεν υπάρχει ακόμη καμιά πραγματική κατανόηση του πραγματικού νοήματος πίσω από αυτές τις αλήθειες. Καταλαβαίνετε μόνο τις λέξεις στην επιφάνεια, αλλά όχι το πνευματικό νόημα ή το εσωτερικό περιεχόμενο των λέξεων. Γι’ αυτό, δεν έχετε αλήθεια στην καρδιά σας. Μπορεί να έχετε μια μικρή κατανόηση, αλλά είναι πολύ επιπόλαιη. Εκείνοι οι παλαίμαχοι της εκκλησίας που έχουν κάποια βιώματα, καταλαβαίνουν στην καρδιά τους μερικά απλά πράγματα, ωστόσο δεν μπορούν να εκφράσουν ή να εφαρμόσουν την κατανόησή τους. Εκείνοι που είναι καινούργιοι στην εκκλησία, μπορούν μόνο να μιλούν για κάποια δόγματα και να κηρύττουν το Ευαγγέλιο, αλλά δεν καταλαβαίνουν καθόλου την αλήθεια. Εκείνοι από εσάς που είναι μορφωμένοι και καλλιεργημένοι, επίσης δεν καταλαβαίνουν την αλήθεια. Μη θεωρείς τη δική σου κατανόηση για τα δόγματα ή τα κυριολεκτικά νοήματα ως μια κατανόηση της αλήθειας. Κάποιοι από εκείνους που έχουν πιστέψει στον Θεό για ένα μεγάλο διάστημα, που είναι καλής ποιότητας και κατανοούν το πνεύμα σχετικά καλά, μπορεί να έχουν μια μικρή βίωση της αλήθειας, αλλά ακόμη δεν μπορούν να πουν ότι την καταλαβαίνουν. Όταν μιλάς για κατανόηση, από τις δέκα προτάσεις που αρθρώνεις, οι δύο ίσως περιέχουν πραγματική κατανόηση. Τα υπόλοιπα από όσα λες είναι δογματικά, αλλά εσύ νιώθεις σαν να μπορείς να το κάνεις τώρα – μπορείς να κηρύττεις ασταμάτητα για μια ή για πολλές μέρες, ανεξάρτητα από το πού πηγαίνεις, έχοντας πάντοτε κάτι να πεις και χωρίς να σταματάς ποτέ. Όταν τελειώσεις, θέλεις να τα τακτοποιήσεις σε ένα βιβλίο, να το αντιγράψεις και να το μοιράσεις, να κάνεις μια «βιογραφία διασημότητας», η οποία, από τη στιγμή που θα εκδοθεί, θα επιτρέπει στους ανθρώπους να τρώνε και να πίνουν αυτά τα λόγια και θα τους ωφελήσει όλους. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν καθόλου την αλήθεια, στην καλύτερη περίπτωση κατανοούν το κυριολεκτικό νόημα. Όταν έχουν εξοπλίσει τους εαυτούς τους σε ένα συγκεκριμένο βαθμό, επειδή είναι έξυπνοι και έχουν καλή μνήμη, επειδή μιλούν συχνά για το έργο του Θεού, τη σπουδαιότητα της ενσάρκωσης, το μυστήριο της ενσάρκωσης και τις μεθόδους και τα βήματα του έργου του Θεού, νιώθουν πως οι ίδιοι κατέχουν την αλήθεια, πως την έχουν σε αφθονία. Αυτό είναι τόσο παράλογο! Αποδεικνύει πως κανείς τους δεν καταλαβαίνει την αλήθεια. Τώρα οι άνθρωποι καταλαβαίνουν μερικά δόγματα, δεν καταλαβαίνουν τους εαυτούς τους, πολύ δε λιγότερο έχουν κάποια λογική. Επειδή καταλαβαίνουν κάποια δόγματα, νιώθουν πως κατέχουν την αλήθεια, πως δεν είναι τόσο ασήμαντοι, και εξυψώνουν τους εαυτούς τους, σκεφτόμενοι: «Έχω διαβάσει τον λόγο του Θεού πολλές φορές. Μερικά λόγια τα θυμάμαι επακριβώς και τα έχω χαράξει στην καρδιά μου. Όπου κι αν πάω, αν ξεκινήσω να μιλάω, μπορώ να συνεχίσω για μέρες και μπορώ να μιλάω συστηματικά και διεξοδικά για οποιοδήποτε απόσπασμα του λόγου του Θεού». Στην πραγματικότητα, δεν καταλαβαίνεις τίποτα. Γιατί ειπώθηκε πως δεν καταλαβαίνεις; Η μια όψη είναι ότι εσείς δεν μπορείτε να λύσετε προβλήματα, δεν μπορείτε να εντοπίσετε την αιτία τους ούτε μπορείτε να συλλάβετε την ουσία τους. Μια άλλη όψη είναι ότι, όποιο κι αν είναι το πρόβλημα ή το ζήτημα, η γνώση σας γι’ αυτό είναι ημιτελής και συγκεχυμένη και δεν μπορείτε να τη συνδέσετε με την αλήθεια.

Όσον αφορά την άποψη για την πίστη κάποιου στον Θεό – πώς πιστεύουν οι άνθρωποι στον Θεό, τι μπορεί να ονομαστεί «πίστη», τι είδους άτομο είναι ένας πιστός, τι είδους άτομο είναι αυτός που έχει τον Θεό στην καρδιά του, πώς να εξηγήσεις τις λέξεις «πίστη στον Θεό», πώς να καταλάβεις αυτήν την αλήθεια, τι είδους συμπεριφορά δείχνει πως η άποψη κάποιου για την πίστη στον Θεό είναι σωστή, τι είδους συμπεριφορά δείχνει πως η άποψη κάποιου για την πίστη στον Θεό είναι λανθασμένη, και πώς πρέπει να πιστεύουν στον Θεό οι άνθρωποι – έχετε αναλογιστεί ποτέ αυτά τα πράγματα; Όλοι σας φαίνεστε να είστε οι γίγαντες της αλήθειας. Έχεις αναλογιστεί τι συνιστά την πίστη; Ποια πράγματα στην καθημερινή σου ζωή είναι αποδείξεις μη-πίστης, ποιες αποδείξεις έχουν γίνει από εκείνους τους πιστούς που κατέχουν μια πραγματική πίστη, ποιες αποδείξεις έχουν γίνει από εκείνους που δεν πιστεύουν και, όσον αφορά τα πράγματα με τα οποία έρχεσαι σε επαφή στην καθημερινή σου ζωή, ποια από αυτά έχουν να κάνουν με την πίστη στον Θεό και ποια δεν έχουν καμιά σχέση με την πίστη στον Θεό – μπορείτε να μιλήσετε γι’ αυτά τα πράγματα με σαφήνεια; Μπορείς να καταλάβεις πραγματικά το νόημα της πίστης στον Θεό; Μπορείς να καταλάβεις τι είδους άτομο έχει μια πραγματική πίστη ή τι είδους άτομο είναι ένας πραγματικός πιστός; Καταλαβαίνετε το νόημα των δημιουργημένων υπάρξεων πιστεύοντας στον Θεό; Αυτό εμπεριέχει απόψεις για την πίστη στον Θεό. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Η πίστη στον Θεό είναι ένα καλό πράγμα και είναι η σωστή οδός. Η πίστη στον Θεό είναι καλύτερη από οποιαδήποτε δουλειά ή καριέρα. Η πίστη στον Θεό είναι το σπουδαιότερο πράγμα στη ζωή του ανθρώπου». «Η εκτέλεση του καθήκοντος προς τον Θεό, ενόσω πιστεύεις στον Θεό, είναι μια πρακτική έκφραση». «Η πίστη στον Θεό είναι για να σωθείς». «Η πίστη στον Θεό είναι για να ικανοποιήσεις το θέλημά Του». Όλοι σας έχετε πει αυτά τα πράγματα νωρίτερα, έτσι δεν είναι; Καταλαβαίνετε πραγματικά αυτά τα λόγια; Όχι, δεν τα έχετε καταλάβει πραγματικά. Μια αληθινή πίστη στον Θεό δεν είναι το να πιστεύεις σ’ Αυτόν για να σωθείς και, ακόμη λιγότερο, για να είσαι ένα καλό άτομο. Επίσης, η πίστη στον Θεό δεν είναι απλώς για να ομοιάζεις με άνθρωπο. Στην πραγματικότητα, οι άνθρωποι δεν πρέπει να θεωρούν την πίστη τους στον Θεό απλώς σαν μια πίστη ότι υπάρχει ένας Θεός και, πέραν τούτου, ουδέν· δεν έγκειται στο ότι απλώς πρέπει να πιστεύετε ότι ο Θεός είναι η αλήθεια, η οδός, η ζωή και, πέραν τούτου, ουδέν. Ούτε έγκειται απλώς στο να αναγνωρίζεις τον Θεό, πολύ δε λιγότερο στο να πιστεύεις απλώς πως ο Θεός είναι ο Κυβερνήτης των πάντων, πως ο Θεός είναι παντοδύναμος, πως ο Θεός δημιούργησε όλα τα πράγματα στον κόσμο, πως ο Θεός είναι μοναδικός και πως ο Θεός είναι υπέρτατος. Δεν έγκειται απλώς στο ότι τα πιστεύεις όλα αυτά· μάλλον, το θέλημα του Θεού είναι πως ολόκληρη η ύπαρξη και η καρδιά σου πρέπει να δοθούν στον Θεό και να υποταχθούν σ’ Αυτόν, δηλαδή πως πρέπει να ακολουθήσεις τον Θεό, να Του επιτρέψεις να σε βάλει στη δούλεψή του, να είσαι πρόθυμος να Του παρέχεις υπηρεσίες, και πως πρέπει να κάνεις τα πάντα για τον Θεό. Δεν έγκειται στο ότι μόνο εκείνοι που έχουν προκαθοριστεί και επιλεχθεί από τον Θεό πρέπει να πιστεύουν σ’ Εκείνον. Στην πραγματικότητα, ολόκληρη η ανθρωπότητα πρέπει να λατρεύει τον Θεό, να Του δίνει ιδιαίτερη προσοχή και να Τον υπακούει, επειδή η ανθρωπότητα φτιάχτηκε από τον Θεό. Αυτό τώρα θίγει το ζήτημα της ουσίας. Εάν μιλάς συνεχώς για τους σκοπούς της πίστης σου στον Θεό, λέγοντας: «Δεν πιστεύουμε στον Θεό με σκοπό να κερδίσουμε αιώνια ζωή; Δεν πιστεύουμε στον Θεό για να σωθούμε;» σαν η πίστη σου στον Θεό να είναι κάποιο είδος επουσιώδους θέματος, σαν να πιστεύεις απλώς για να κερδίσεις κάτι, τότε δεν είναι αυτή η άποψη που πρέπει να έχεις για την πίστη σου στον Θεό. Όσον αφορά την καθεμιά αλήθεια, οι άνθρωποι πρέπει να αναζητούν, να προσπαθούν να ανακαλύψουν και να διερευνούν ποιο είναι το εσωτερικό νόημα της αλήθειας, πώς να κάνουν πράξη αυτήν την όψη της αλήθειας και πώς να το εφαρμόσουν αυτό – αυτά είναι ζητήματα που πρέπει να κατέχουν οι άνθρωποι. Σε όλες τις όψεις της αλήθειας που πρέπει τώρα να κατέχεις, εσείς καταλαβαίνετε μόνο το επιφανειακό δόγμα, την εξωτερική εμφάνιση, και δεν κατανοείς την ουσία της αλήθειας, καθώς δεν την έχεις βιώσει. Για παράδειγμα, μεγάλο τμήμα της αλήθειας εμπεριέχεται μέσα στην όψη της εκτέλεσης των καθηκόντων κάποιου, επίσης μεγάλο τμήμα της αλήθειας εμπεριέχεται στην όψη της αγάπης του ανθρώπου για τον Θεό και, για να γνωρίζουν τους εαυτούς τους, οι άνθρωποι πρέπει να κατανοούν μεγάλο τμήμα της αλήθειας. Υπάρχει ένα μεγάλο τμήμα της αλήθειας της σπουδαιότητας και του μυστηρίου της ενσάρκωσης που πρέπει επίσης να γίνει κατανοητό. Υπάρχει μεγάλο τμήμα της αλήθειας μέσα σε ζητήματα όπως το με ποιον τρόπο πρέπει να λατρεύουν οι άνθρωποι τον Θεό, με ποιον τρόπο πρέπει να συμπεριφέρονται, πώς πρέπει να υπακούν τον Θεό, τι πρέπει να προσαρμόσουν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και πώς πρέπει να Τον υπηρετούν. Πώς αναλογίζεστε ή προσπαθείτε να κατανοήσετε τα θέματα όλων αυτών των όψεων της αλήθειας; Υπάρχει αλήθεια που βρίσκεται ιδιαίτερα βαθιά μέσα σε καθεμία όψη, και αυτές οι αλήθειες απαιτούν από τους ανθρώπους να τις βιώσουν. Αν δεν τις βιώσεις και απλώς μιλάς συνεχώς για την επιφάνεια των λόγων, χωρίς ποτέ να τις ανακαλύψεις ή να τις βιώσεις από τα βάθη τους, θα ζεις για πάντα στην επιφάνεια των λόγων και θα είσαι ανίκανος να αλλάξεις.

Όταν κανονικοί άνθρωποι κάνουν σχόλια για εσάς που είστε ηγέτες, εσείς λέτε: «Χμ, τι σε κάνει κατάλληλο να κάνεις σχόλια για μένα; Πόσα κηρύγματα έχεις κάνει; Πόσο πολύ μπορείς να μιλήσεις; Πόσους ανθρώπους μπορείς να καθοδηγήσεις; Τι μπορείς να κάνεις;» Σαν να ήσασταν εσείς κατάλληλοι. Εάν συνεχίσετε μ’ αυτόν τον τρόπο, θα έχετε προβλήματα· ίσως υπηρετήσετε για ένα μικρό διάστημα, αλλά μετά θα κάνετε λάθος. Όσον αφορά όλους εσάς, εάν οι εκκλησίες σε μια περιοχή παραδοθούν σε εσάς και δεν σας επιβλέπει κανείς για ένα διάστημα έξι μηνών, θα αρχίσετε να παραστρατείτε. Εάν δεν σε επιβλέπει κανείς για διάστημα ενός χρόνου, θα τις παρασύρετε κι αυτές στο παραστράτημα. Περνούν δυο χρόνια και ακόμη κανείς δεν σε επιβλέπει, και εσύ φέρνεις εκείνους τους ανθρώπους ενώπιόν σου. Γιατί συμβαίνει αυτό; Έχετε ποτέ αναλογιστεί αυτήν την ερώτηση νωρίτερα; Πες Μου, θα μπορούσατε να είστε έτσι; Η γνώση σας μπορεί να στηρίξει τους ανθρώπους μόνο για λίγο. Καθώς περνά ο καιρός, εάν συνεχίζεις να λες το ίδιο πράγμα, κάποιοι άνθρωποι θα είναι σε θέση να μιλήσουν· θα πουν πως είσαι πάρα πολύ επιφανειακός, πως υπολείπεσαι πάρα πολύ σε βάθος. Δεν θα έχεις άλλη επιλογή από το να δοκιμάσεις και να εξαπατήσεις τους ανθρώπους λέγοντας δόγματα. Εάν συνεχίζεις πάντα μ’ αυτόν τον τρόπο, εκείνοι που βρίσκονται κάτω από εσένα θα ακολουθήσουν τις μεθόδους σου, τα βήματα και το υπόδειγμά σου για την πίστη στον Θεό και τη βίωση, και θα κάνουν αυτά τα λόγια και τα δόγματα πράξη, και τελικά, καθώς εσύ μιλάς μ’ αυτόν τον τρόπο, θα χρησιμοποιήσουν εσένα σαν πρότυπο. Λες δόγματα όταν καθοδηγείς τους ανθρώπους, και εκείνοι κάτω από σένα θα μάθουν δόγματα από σένα, και καθώς τα πράγματα θα προχωρούν, θα έχεις πάρει τον λάθος δρόμο. Εκείνοι που είναι κάτω από σένα ακολουθούν το μονοπάτι σου και μαθαίνουν όλοι από σένα και σε ακολουθούν, οπότε εσύ αισθάνεσαι: «Είμαι δυνατός τώρα· μ’ ακούν τόσο πολλοί άνθρωποι και ο κόσμος είναι στη διάθεσή μου ανά πάσα στιγμή». Αυτή η φύση της προδοσίας μέσα στον άνθρωπο σε κάνει ασυνείδητα να μετατρέπεις τον Θεό σε μια διακοσμητική φιγούρα, κι εσύ ο ίδιος στη συνέχεια σχηματίζεις κάποιο δόγμα, κάποιο θρήσκευμα. Πώς προκύπτουν τα δόγματα και τα θρησκεύματα; Προκύπτουν μ’ αυτόν τον τρόπο. Δες τους ηγέτες κάθε δόγματος και θρησκεύματος. Είναι όλοι αλαζόνες και αυτάρεσκοι, και ερμηνεύουν τη Βίβλο εκτός πλαισίου και σύμφωνα με τη δική τους φαντασία. Όλοι στηρίζονται στα χαρίσματα και στην πολυμάθεια για να κάνουν το έργο τους. Αν ήταν ανίκανοι να κηρύξουν οτιδήποτε, θα τους ακολουθούσαν εκείνοι οι άνθρωποι; Εν τέλει, κατέχουν πράγματι κάποιες γνώσεις και μπορούν να μιλήσουν λίγο για δόγμα ή γνωρίζουν πώς να υπερνικούν τους άλλους και πώς να χρησιμοποιούν κάποια τεχνάσματα, μέσω των οποίων έχουν φέρει ανθρώπους ενώπιόν τους και τους έχουν εξαπατήσει. Θεωρητικά, εκείνοι οι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό, όμως στην πραγματικότητα ακολουθούν τους ηγέτες τους. Εάν συναντήσουν εκείνους που κηρύττουν την αληθινή οδό, κάποιοι από αυτούς θα έλεγαν: «Πρέπει να συμβουλευτούμε τους ηγέτες μας σχετικά με την πίστη μας στον Θεό». Ζητούν τη συγκατάθεση κάποιου άλλου για να πιστέψουν στον Θεό· δεν είναι αυτό ένα πρόβλημα; Σε τι έχουν μετατραπεί λοιπόν εκείνοι οι ηγέτες; Δεν έχουν γίνει Φαρισαίοι, ψευδείς ποιμένες, αντίχριστοι που βάζουν εμπόδια στην αποδοχή της αληθινής οδού από τους ανθρώπους; Αυτό το είδος των ανθρώπων ανήκει στο ίδιο είδος με τον Παύλο. Γιατί το λέμε αυτό; Οι επιστολές που έχουν γραφτεί από τον Παύλο είναι σχεδόν δύο χιλιάδων χρόνων και έχουν διαποτίσει ολόκληρη την Εποχή της Χάριτος. Όλοι οι άνθρωποι έφαγαν και ήπιαν αυτά τα λόγια του και τα έκαναν κανόνα, όπως τα δεινά, την πειθαρχία στο ίδιο τους το σώμα και η παραλαβή στο τέλος του στέμματος της δικαιοσύνης. Οι άνθρωποι πίστεψαν στον Θεό σύμφωνα με τα λόγια του και τα δόγματά του. Πόσο από το θέλημα του Θεού μπορούσαν να καταλάβουν οι άνθρωποι κατά τη διάρκεια της Εποχής της Χάριτος; Εν τέλει, εκείνοι που ακολούθησαν τον Ιησού εκείνα τα χρόνια ήταν η μειονότητα, και εκείνοι που Τον γνώρισαν ήταν ακόμη λιγότεροι – ακόμη και πολλοί από τους μαθητές Του δεν Τον είχαν γνωρίσει πραγματικά. Κανείς δεν μπορεί να πει πως ένας μικρός, ασήμαντος άνθρωπος που βλέπει μέσα στις σελίδες της Βίβλου εκπροσωπεί το θέλημα του Θεού. Πολύ δε λιγότερο, μπορεί να ειπωθεί πως μια μικρή διαφώτιση ισοδυναμεί με κατανόηση του Θεού. Οι άνθρωποι είναι αλαζόνες και ματαιόδοξοι και δεν κρατούν τον Θεό μέσα στην καρδιά τους. Έχοντας μια μικρή δογματική κατανόηση, τα κανονίζουν για τους εαυτούς τους και σχηματίζουν πολλά δόγματα. Ευτυχώς, αυτά ήταν την Εποχή της Χάριτος, και ο Θεός δεν ήταν αυστηρός με τον άνθρωπο· όλα τα δόγματα στο όνομα του Ιησού κατεργάζονταν από το Άγιο Πνεύμα, και όλα πραγματώθηκαν από το Άγιο Πνεύμα, εκτός από τις περιπτώσεις όπου πραγματώθηκε το έργο των σατανικών πνευμάτων, και έτσι η πλειονότητα των ανθρώπων ακόμη απολάμβανε τη χάρη του Θεού.

Ανεξάρτητα από το αν ακολούθησες κάποιον άλλο ή δεν ικανοποίησες το θέλημα του Θεού όταν πίστευες στον Θεό νωρίτερα, πρέπει να έρθεις ενώπιόν Του στη διάρκεια αυτού του σταδίου του έργου των έσχατων ημερών. Εάν συνεχίσεις να ακολουθείς κάποιον στη βάση της βίωσης αυτού του σταδίου του έργου, τότε θα θεωρηθείς ασυγχώρητος και θα καταλήξεις ακριβώς όπως ο Παύλος. Από την αρχή, χρησιμοποίησα τον Πέτρο και τον Παύλο σαν παραδείγματα. Γιατί; Είναι δυο ξεχωριστά μονοπάτια. Αν κάποιοι πιστεύοντας στον Θεό δεν περπατήσουν πάνω στο μονοπάτι του Πέτρου, τότε θα περπατήσουν πάνω σ’ αυτό του Παύλου. Αυτά τα δύο είναι τα μόνα μονοπάτια. Ανεξάρτητα από το αν είσαι ακόλουθος ή ηγέτης, είναι το ίδιο. Αν δεν ξεκινήσεις με το μονοπάτι του Πέτρου, τότε περπατάς στο μονοπάτι του Παύλου. Είναι αναπόφευκτο, και δεν υπάρχει τρίτος δρόμος για να ακολουθήσεις. Εάν οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν το θέλημα του Θεού, δεν γνωρίζουν τον Θεό, δεν αναζητούν να κατανοήσουν την αλήθεια και δεν μπορούν να υπακούσουν απόλυτα τον Θεό, τότε στο τέλος πρέπει να καταλήξουν όπως ο Παύλος. Εάν δεν αναζητάς να γνωρίσεις τον Θεό, δεν αναζητάς να καταλάβεις το θέλημά Του, αλλά απλώς αναζητάς να μιλάς και εξοπλίζεσαι με δόγματα, τότε μπορείς μόνο να αψηφήσεις και να προδώσεις τον Θεό, γιατί η φύση του ανθρώπου είναι να αψηφά τον Θεό. Εκείνα τα πράγματα που δεν προσαρμόζονται στην αλήθεια είναι εγγυημένο πως έχουν προκύψει από το θέλημα του ανθρώπου. Κανείς δεν μπορεί να πει πως εξακολουθούν να μην είναι πάρα πολύ κακά, παρόλο που δεν προσαρμόζονται στην αλήθεια. Κάποιοι λένε: «Παρόλο που αυτά τα πράγματα δεν έχουν γίνει σύμφωνα με την αλήθεια, εξακολουθώ να μην θεωρώ πως αψηφούν τον Θεό». Εάν κάνεις οτιδήποτε που δεν είναι σε συμφωνία με την αλήθεια, τότε είναι εγγυημένο πως αψηφάς τον Θεό. Αν κάτι δεν έχει γίνει σύμφωνα με την αλήθεια, τότε έχει γίνει σύμφωνα με δόγματα και με το θέλημα του ανθρώπου. Θα έχει προκύψει είτε από τον Σατανά είτε από το θέλημα του ανθρώπου. Αυτό γίνεται σε περιφρόνηση του Θεού. Εκείνοι που δεν αναζητούν την αλήθεια, παρόλο που πιστεύουν στον Θεό, είναι ανίκανοι να υπακούν τον Θεό και είναι μόνο ικανοί να τον αψηφούν.

Προηγούμενο:Κεφάλαιο 19. Η σημασία της βίωσης του πόνου του κόσμου από τον Θεό

Επόμενο:Κεφάλαιο 23. Πώς να κατανοήσεις τη μοναδικότητα της σάρκας και του Πνεύματος του Θεού

Δείτε επίσης