Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

0 αποτελέσματα αναζήτησης

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

12. Δεν υπάρχει ειδική μεταχείριση στην εκκλησία

Λέο Σιν, πόλη της Λίοτσενγκ, επαρχία Σάντονγκ

Ακολουθώντας τον Θεό όλα αυτά τα χρόνια, ένιωσα πως είχα αντέξει κάποια δεινά και πληρώσει ένα συγκεκριμένο τίμημα, έτσι ξεκίνησα σταδιακά να ζω από όσα είχα προηγουμένως κερδίσει και να επιδεικνύω την αρχαιότητά μου. Σκέφτηκα: έχω φύγει από το σπίτι μου για τόσο πολλά χρόνια και η οικογένειά μου δεν έχει νέα μου για πολύ καιρό. Υπό αυτές τις συνθήκες, η εκκλησία σίγουρα θα με φροντίσει. Ακόμη κι αν δεν εκτελώ σωστά το έργο μου, δεν θα με στείλουν στο σπίτι μου. Το πολύ-πολύ απλώς να με απολύσουν και να μου δώσουν να κάνω κάποιο άλλο έργο. Εξαιτίας αυτού του τρόπου σκέψης, δεν ένιωθα καμιά πίεση στο έργο μου. Έκανα τα στραβά μάτια σε όλα και θεωρούσα ακόμη και το έργο του ευαγγελίου σαν επιβάρυνση, ζώντας συνεχώς εν μέσω δυσκολιών και προφάσεων. Παρόλο που ένιωθα την καρδιά μου να κατηγορείται και τη συνείδησή μου υπόλογη επειδή όφειλα πάρα πολλά στον Θεό μέσω της επιπόλαιας συμπεριφοράς μου, και πως θα με έδιωχναν αργά ή γρήγορα, συνέχιζα απλώς να ζω άσκοπα με τη νοοτροπία της ελπίδας πως θα είμαι πολύ τυχερή, σπαταλώντας τις μέρες μου στην εκκλησία.

Ο Θεός είναι δίκαιος και άγιος. Στο τέλος, αφού κατέστρεψα τελείως το έργο μου μέσα από τη μακροχρόνια επιπόλαιη αντιμετώπισή μου, απολύθηκα και στάλθηκα στο σπίτι μου για αυτοκριτική. Εκείνο το διάστημα, ήμουν σοκαρισμένη: πώς μπόρεσαν να μην με εκτιμήσουν λίγο παραπάνω; Έπειτα από τη δουλειά τόσων πολλών χρόνων, πρέπει τώρα να πάω σπίτι, τόσο απλά. Όμως, πώς μπορώ να αντικρίσω την οικογένειά μου αν γυρίσω στο σπίτι μου τώρα; Τι προοπτικές θα έχω στο μέλλον;… Στην καρδιά μου επικράτησε πολύ μεγάλο χάος και γέμισε από παρανοήσεις και κατηγορίες προς τον Θεό. Έπεσα στο σκοτάδι, παλεύοντας και πονώντας.

Εν μέσω ακραίων δεινών, παρουσιάστηκα ενώπιον του Θεού και Του φώναξα: «Ω, Θεέ, πάντοτε νόμιζα πως ύστερα από τη δουλειά όλων αυτών των χρόνων μακριά από το σπίτι μου και αφού έχω αντέξει κάποια δεινά, η εκκλησία δεν θα μου φερόταν μ’ αυτόν τον τρόπο. Τώρα ζω στο σκοτάδι, με την καρδιά μου γεμάτη από παρανοήσεις και κατηγορίες προς Εσένα. Σε παρακαλώ, δείξε ξανά το έλεός σου σε μένα, έτσι ώστε να μπορέσω να λάβω τη διαφώτισή Σου και την καθοδήγησή σου στο σκοτάδι»… Αφού προσευχήθηκα επανειλημμένα πολλές φορές μ’ αυτόν τον τρόπο, ο λόγος του Θεού με διαφώτισε. Μια μέρα, είδα αυτά τα λόγια του Θεού: «Δεν θα δείξω κανένα ίχνος ελέους σε αυτούς που υποφέρουν για πολλά χρόνια και δουλεύουν σκληρά, χωρίς όμως τίποτα να έχουν τίποτα να επιδείξουν. Αντιθέτως, αντιμετωπίζω αυτούς που δεν πραγματοποιούν αυτά που ζητώ με τιμωρία, όχι με ανταμοιβές, πόσο μάλλον με κάποια συμπάθεια. Ίσως φαντάζεστε ότι για να είστε ένας ακόλουθος για πολλά χρόνια καταβάλλετε σκληρή δουλειά ό,τι και να γίνει· συνεπώς, σε κάθε περίπτωση μπορείτε να έχετε ένα μπολ ρύζι στον οίκο του Θεού επειδή παρείχες υπηρεσίες στον Θεό. Θα έλεγα πως η πλειονότητα από εσάς σκέφτεστε κατά αυτόν τον τρόπο, διότι μέχρι τώρα έχετε εφαρμόσει πάντα την αρχή του πώς να εκμεταλλεύεστε κάτι και όχι πώς να αποτελείτε αντικείμενο εκμετάλλευσης. Συνεπώς σας λέω με κάθε σοβαρότητα: δεν με νοιάζει πόσο αξιέπαινη είναι η σκληρή δουλεία σου, πόσο εντυπωσιακά είναι τα προσόντα σου, πόσο στενά Με ακολουθείς, πόσο γνωστός είσαι ή ο τρόπος με τον οποίο βελτίωσες τη συμπεριφορά σου. Εφόσον δεν έχεις πράξει σύμφωνα με τις απαιτήσεις μου, δεν θα μπορέσεις ποτέ να κερδίσεις τον έπαινό Μου. ... γιατί δεν θα μπορώ να φέρω του εχθρούς μου και τους ανθρώπους που αναδίδουν την μπόχα του κακού, κατά το παράδειγμα του Σατανά, στη βασιλεία μου της επόμενης εποχής.» («Οι παραβάσεις θα οδηγήσουν τον άνθρωπο στην κόλαση» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται») Κάθε λέξη του Θεού αποκάλυπτε τη μεγαλοπρέπειά Του και την οργή Του, μαχαιρώνοντάς με απευθείας στο μοιραίο σημείο μου σαν ένα δίστομο σπαθί και κάνοντας το όνειρό μου θρύψαλα «να είμαι σε θέση τουλάχιστον να βιοποριστώ μέσα στην εκκλησία ανεξάρτητα από οτιδήποτε, εξαιτίας του έργου που έχω εκτελέσει, ακόμη κι αν δεν είναι αξιέπαινο». Εκείνο το διάστημα, δεν είχα άλλη επιλογή από την αυτοκριτική: παρόλο που άφησα το σπίτι μου και εκπλήρωνα το καθήκον μου στον έξω κόσμο αυτά τα τελευταία λίγα χρόνια, και έτσι επιφανειακά φαινόταν πως έχω πληρώσει ένα μικρό τίμημα και έχω υποφέρει λίγο, δεν ένιωσα καθόλου τη λύπη του Θεού και δεν σκέφτηκα ποτέ πώς να εκπληρώσω το καθήκον μου με τον σωστό τρόπο για να ευαρεστήσω τον Θεό. Αντίθετα, ενεργούσα επιπόλαια στον τρόπο που αντιμετώπιζα το έργο μου. Ειδικά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δεν έδινα καθόλου βάρος στο έργο μου για το ευαγγέλιο και ούτε καν έπαιρνα το μερίδιο του ευαγγελίου της εκκλησίας στα σοβαρά, χωρίς να νοιάζομαι αν το είχα ολοκληρώσει ή όχι και χωρίς να αισθάνομαι ότι χρωστάω κάτι στον Θεό. Έφθασα στο σημείο να αντιμετωπίζω το έργο του ευαγγελίου σαν βάρος, σκεφτόμενη πως αν πρέπει να έρθουν ακόμη περισσότεροι άνθρωποι και δεν μπορώ να βρω κάτι για να τους ποτίσω, τότε η κατάσταση θα είναι ακόμη πιο προβληματική. Κατά συνέπεια, δεν έδειξα κανένα ενδιαφέρον για το έργο του ευαγγελίου και του προξένησα μεγάλες απώλειες. Καθώς δεν έδινα σημασία στο έργο του ποτίσματος καινούργιων ανθρώπων, αυτό είχε ως αποτέλεσμα κάποιοι καινούργιοι πιστοί να φύγουν επειδή δεν είχαν κανέναν να τους ποτίσει. Η εκκλησία μού ανέθεσε να βρω ανάδοχες οικογένειες και να χειριστώ κάποιες άλλες γενικές υποθέσεις, αλλά εγώ ακόμη ζούσα εν μέσω δυσκολιών και προφάσεων, αρνούμενη να συνεργαστώ με τον Θεό. Επιπλέον, ήμουν ικανοποιημένη με την τρέχουσα κατάστασή μου και δεν επιδίωκα πρόοδο, με αποτέλεσμα να διαφθαρώ ως έναν συγκεκριμένο βαθμό και να χάσω στα σοβαρά το έργο του Αγίου Πνεύματος, καθώς και να προκαλέσω την καταστροφή σε διάφορες πλευρές του έργου της εκκλησίας… Σκεφτόμουν για τη συμπεριφορά μου: πώς αυτό ήταν εκπλήρωση του καθήκοντός μου; Απλώς έκανε κακό! Αλλά πραγματικά ένιωθα πως, ακόμη κι αν το έργο μου δεν ήταν αξιέπαινο, τουλάχιστον είχα εργαστεί σκληρά και, ανεξάρτητα από οτιδήποτε, θα έπρεπε το λιγότερο να ήμουν σε θέση να βιοποριστώ μέσα στην εκκλησία. Όταν η εκκλησία κανόνισε για μένα να γυρίσω στο σπίτι μου για να κάνω αυτοκριτική, ένιωσα ακόμη και πως είχα αδικηθεί. Θεώρησα τον εαυτό μου ακόμη και ως κάποιον που έχει συμβάλει για την εκκλησία, κάνοντας αδιάντροπα αιτήματα στον Θεό και επιδεικνύοντας την αρχαιότητά μου. Ήμουν πραγματικά τελείως παράλογη, δεν είχα καν κοινή λογική! Αυτή η διάθεσή μου ήταν πάρα πολύ απεχθής και αποκρουστική στον Θεό! Η εκκλησία είναι διαφορετική από την κοινωνία και τον κόσμο ως προς το ότι η δίκαιη διάθεση του Θεού δεν δείχνει έλεος σε κανέναν. Δεν έχει σημασία πόσα προσόντα έχεις, πόσα δεινά έχεις αντέξει ή για πόσο πολύ Τον έχεις ακολουθήσει. Εάν υβρίσεις τη διάθεση του Θεού, το μόνο που θα έρθει πάνω σου είναι η οργή και η μεγαλοπρέπεια του Θεού. Πώς θα μπορούσε ένα παράσιτο σαν εμένα, που δεν έκανε πραγματικά τη δουλειά του και απλώς ζούσε από την εκκλησία, να είναι πιθανώς η εξαίρεση ενώπιον του δίκαιου Θεού; Τότε μόνο συνειδητοποίησα πως η απόλυσή μου και η εντολή για αυτοκριτική ήταν ακριβώς η δίκαιη κρίση του Θεού για μένα. Ήταν επίσης η μεγαλύτερη αγάπη και σωτηρία που θα μπορούσε να δώσει ο Θεός σ’ αυτούς τους επαναστάτες υιούς Του. Ειδάλλως, θα παρέμενα ακόμη προσκολλημένη στη λανθασμένη άποψη «να είμαι σε θέση τουλάχιστον να βιοποριστώ μέσα στην εκκλησία ανεξάρτητα από οτιδήποτε, εξαιτίας του έργου που έχω εκτελέσει, ακόμη κι αν δεν είναι αξιέπαινο», κοιμισμένη μέσα στο όμορφο όνειρο που έπλεξα για τον εαυτό μου και εντέλει θα αφανιζόμουν μέσα στην ίδια μου τη φαντασία.

Ω, Θεέ! Σ’ ευχαριστώ! Σε δοξάζω! Ακόμη και αν η μέθοδός Σου για τη σωτηρία δεν ταιριάζει με τις δικές μου αντιλήψεις, τώρα κατανοώ τις προθέσεις Σου και βλέπω τη φροντίδα Σου και τη σκέψη Σου. Είμαι πρόθυμη να δεχθώ την παίδευσή Σου και την κρίση Σου και, μέσω αυτών, να κάνω σωστή αυτοκριτική και να γνωρίσω τον εαυτό μου, να γνωρίσω τη δίκαιη διάθεσή Σου και, επιπλέον, είμαι πρόθυμη να μετανοήσω και να ξεκινήσω από την αρχή για να γίνω ένα καινούργιο άτομο!

Προηγούμενο:Η ουσία της προσωπικής εκδίκησης

Επόμενο:Αποτινάσσοντας τα δεσμά του πνεύματος

Δείτε επίσης