Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Η Περγαμηνή που Άνοιξε ο Αμνός

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

0 αποτελέσματα αναζήτησης

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Μια επιλογή από τέσσερα κείμενα του λόγου του Θεού από το «Το μυστήριο της ενσάρκωσης»

1. Την Εποχή της Χάριτος, ο Ιωάννης άνοιξε την οδό για τον Ιησού. Δεν μπορούσε να επιτελέσει το έργο του Θεού ο ίδιος και απλώς εκπλήρωνε το καθήκον του ως άνθρωπος. Παρόλο που ο Ιωάννης ήταν ο πρόδρομος του Κυρίου, δεν μπορούσε να εκπροσωπήσει τον Θεό. Ήταν απλώς ένας άνθρωπος τον οποίο χρησιμοποιούσε το Άγιο Πνεύμα. Μόλις βαπτίστηκε ο Ιησούς, «το Άγιο Πνεύμα κατήλθε επάνω Του σαν περιστέρι».το Πνεύμα καταβαίνον ως περιστεράν επ' αυτόν· Στη συνέχεια ξεκίνησε το έργο Του, δηλαδή άρχισε να επιτελεί τη διακονία του Χριστού. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πήρε την ταυτότητα του Θεού, γιατί προήλθε από τον Θεό. Ανεξάρτητα από τον χαρακτήρα της πίστης Του προηγουμένως — ίσως κάποιες φορές ήταν αδύναμη, ή κάποιες φορές ήταν δυνατή — όλα αυτά αποτελούσαν την κανονική ανθρώπινη ζωή Του πριν επιτελέσει τη διακονία Του. Αφού βαπτίστηκε (χρίστηκε), είχε αμέσως τη δύναμη και τη δόξα του Θεού μαζί Του και έτσι ξεκίνησε να επιτελεί τη διακονία Του. Μπορούσε να πραγματοποιεί σημεία και τέρατα, να κάνει θαύματα, είχε δύναμη κι εξουσία, καθώς εργαζόταν άμεσα για λογαριασμό του ίδιου του Θεού. Επιτελούσε το έργο του Πνεύματος αντί Αυτού και εξέφραζε τη φωνή του Πνεύματος. Ως εκ τούτου, ήταν ο ίδιος ο Θεός. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Ο Ιωάννης χρησιμοποιήθηκε από το Άγιο Πνεύμα. Δεν μπορούσε να εκπροσωπήσει τον Θεό και δεν ήταν δυνατόν να εκπροσωπήσει τον Θεό. Αν ήθελε να το κάνει αυτό, το Άγιο Πνεύμα δεν θα το είχε επιτρέψει, επειδή δεν θα μπορούσε να επιτελέσει το έργο που ο ίδιος ο Θεός σκόπευε να επιτύχει. Ίσως υπήρχαν πολλά μέσα του που προέρχονταν από το θέλημα του ανθρώπου, ή να διακρινόταν από κάποια αποκλίνουσα συμπεριφορά. Επ’ ουδενί δεν θα μπορούσε να εκπροσωπήσει άμεσα τον Θεό. Τα σφάλματα και η πλάνη του εκπροσωπούσαν μόνο τον ίδιο, αλλά το έργο του εκπροσωπούσε το Άγιο Πνεύμα. Ωστόσο, δεν μπορεί να πει κανείς ότι στο σύνολό του εκπροσωπούσε τον Θεό. Θα μπορούσαν η απόκλιση και η πλάνη του να εκπροσωπούν και τον Θεό; Το να πλανάται κανείς όταν εκπροσωπεί τον άνθρωπο είναι φυσιολογικό, αλλά αν απέκλινε όταν εκπροσωπούσε τον Θεό, τότε δεν θα ντρόπιαζε τον Θεό; Δεν θα αποτελούσε αυτό βλασφημία έναντι του Αγίου Πνεύματος; Το Άγιο Πνεύμα δεν επιτρέπει στον άνθρωπο να αντικαθιστά τον Θεό κατά βούληση, έστω και αν αυτός εξυμνείται από άλλους. Εάν δεν είναι Θεός, τότε δεν θα ήταν σε θέση να παραμείνει όρθιος στο τέλος. Το Άγιο Πνεύμα δεν επιτρέπει στον άνθρωπο να εκπροσωπεί τον Θεό κατά πώς ευχαριστεί τον άνθρωπο! Παραδείγματος χάριν, το Άγιο Πνεύμα έγινε μάρτυρας του Ιωάννη και του αποκάλυψε επίσης ότι θα ήταν αυτός που θα άνοιγε την οδό για τον Ιησού, αλλά το έργο που επιτελέστηκε μέσα του από το Άγιο Πνεύμα ήταν καλά μετρημένο. Το μόνο που ζητήθηκε από τον Ιωάννη ήταν να γίνει εκείνος που θα άνοιγε την οδό για τον Ιησού, θα προετοίμαζε την οδό για Αυτόν. Με άλλα λόγια, το Άγιο Πνεύμα απλώς υποστήριξε το έργο του στο να ανοίξει την οδό και του επέτρεψε να επιτελέσει μόνο αυτό το έργο και κανένα άλλο. Ο Ιωάννης εκπροσωπούσε τον Ηλία, τον προφήτη που άνοιξε την οδό. Αυτό είχε την υποστήριξη του Αγίου Πνεύματος. Εφόσον το έργο του ήταν να ανοίξει την οδό, το Άγιο Πνεύμα το υποστήριζε. Ωστόσο, αν είχε εγείρει την αξίωση να είναι ο ίδιος ο Θεός και να έλθει να περατώσει το έργο της λύτρωσης, το Άγιο Πνεύμα έπρεπε να τον κάνει να πειθαρχήσει. Όσο σπουδαίο κι αν ήταν το έργο του Ιωάννη, όσο κι αν το υποστήριζε το Άγιο Πνεύμα, το έργο του παρέμενε εντός ορίων. Είναι πράγματι αλήθεια ότι το έργο του είχε την υποστήριξη του Αγίου Πνεύματος, αλλά η εξουσία που του δόθηκε εκείνον τον καιρό περιοριζόταν στο να ανοίξει την οδό. Δεν μπορούσε, επ’ ουδενί, να επιτελέσει οποιοδήποτε άλλο έργο, γιατί ήταν απλώς ο Ιωάννης, ο οποίος άνοιξε την οδό και όχι ο Ιησούς. Επομένως, η μαρτυρία του Αγίου Πνεύματος είναι πολύ σημαντική, αλλά το έργο που επιτρέπει το Άγιο Πνεύμα να επιτελέσει ο άνθρωπος είναι ακόμα πιο κρίσιμο.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

2. Υπάρχουν κάποιοι που διακατέχονται από σατανικά πνεύματα και φωνάζουν επίμονα: «Είμαι ο Θεός!» Εντούτοις, στο τέλος, δεν μπορούν να παραμείνουν όρθιοι, επειδή ενεργούν για λογαριασμό της λάθος οντότητας. Εκπροσωπούν τον Σατανά και το Άγιο Πνεύμα δεν τους δίνει καμία προσοχή. Όσο κι αν εξυμνείς τον εαυτό σου ή όσο δυνατά κι αν φωνάζεις, παραμένεις ένα δημιουργημένο ον που ανήκει στον Σατανά. Εγώ δεν φωνάζω ποτέ: «Εγώ είμαι ο Θεός, Εγώ είμαι ο αγαπημένος Υιός του Θεού!» Ωστόσο, το έργο που επιτελώ είναι το έργο του Θεού. Χρειάζεται να φωνάζω; Δεν χρειάζεται εξύμνηση. Ο Θεός επιτελεί ο ίδιος το έργο Του και δεν έχει ανάγκη ο άνθρωπος να του αποδίδει κύρος ή τιμητικό τίτλο και το έργο Του αρκεί για να εκπροσωπεί την ταυτότητα και το κύρος Του. Πριν από τη βάπτισή Του, δεν ήταν ο Ιησούς ο ίδιος ο Θεός; Δεν ήταν ο ενσαρκωμένος Θεός; Σίγουρα δεν μπορεί να ειπωθεί ότι έγινε ο μονογενής Υιός του Θεού μόλις κατατέθηκε η μαρτυρία Του; Δεν υπήρχε κάποιος με το όνομα Ιησούς πολύ πριν ξεκινήσει το έργο Του; Δεν μπορείς να δημιουργείς νέα μονοπάτια ή να εκπροσωπείς το Πνεύμα. Δεν μπορείς να εκφράζεις το έργο του Πνεύματος ή τον λόγο που εκφράζει. Δεν μπορείς να επιτελείς το έργο του ίδιου του Θεού ή το έργο του Πνεύματος. Δεν μπορείς να εκφράζεις τη σοφία, το θαύμα και την απειρότητα του Θεού ή όλη τη διάθεση με την οποία ο Θεός παιδεύει τον άνθρωπο. Έτσι, οι επανειλημμένοι ισχυρισμοί σου ότι είσαι ο Θεός δεν έχουν σημασία. Έχεις μόνο το όνομα και καθόλου ουσία. Ο Θεός ο ίδιος έχει έλθει, αλλά κανείς δεν Τον αναγνωρίζει, ωστόσο συνεχίζει το έργο Του και το πράττει εκπροσωπώντας το Πνεύμα. Είτε Τον αποκαλείς άνθρωπο ή Θεό, Κύριο ή Χριστό ή Την αποκαλείς αδελφή, δεν έχει σημασία. Εντούτοις, το έργο που επιτελεί είναι αυτό του Πνεύματος και εκπροσωπεί το έργο του ίδιου του Θεού. Δεν ενδιαφέρεται για το όνομα με το οποίο τον αποκαλεί ο άνθρωπος. Μπορεί αυτό το όνομα να καθορίσει το έργο Του; Ανεξάρτητα από το πώς Τον αποκαλείς, από την οπτική γωνία του Θεού, Αυτός είναι η ενσάρκωση του Πνεύματος του Θεού. Εκπροσωπεί το Πνεύμα και είναι εγκεκριμένος από Αυτόν. Δεν μπορείς να ανοίξεις την οδό για μια νέα εποχή και δεν μπορείς να ολοκληρώσεις την παλαιά και δεν μπορείς να αναγγείλεις μια νέα εποχή ή να επιτελέσεις νέο έργο. Επομένως, δεν μπορείς να αποκαλείσαι Θεός!

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

3. Ακόμα κι ένας άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα δεν μπορεί να εκπροσωπεί τον ίδιο τον Θεό. Και όχι μόνο δεν μπορεί αυτός ο άνθρωπος να εκπροσωπεί τον Θεό, αλλά ούτε το έργο του μπορεί να εκπροσωπεί άμεσα τον Θεό. Με άλλα λόγια, η εμπειρία του ανθρώπου δεν μπορεί να τεθεί άμεσα στη διαχείριση του Θεού και δεν μπορεί να εκπροσωπεί τη διαχείριση του Θεού. Όλο το έργο που επιτελεί ο ίδιος ο Θεός είναι το έργο που σκοπεύει να επιτελέσει στο δικό Του σχέδιο διαχείρισης και σχετίζεται με τη μεγάλη διαχείριση. Το έργο που επιτελεί ο άνθρωπος (αυτός που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα) παρέχει την ατομική του εμπειρία. Βρίσκει ένα νέο μονοπάτι εμπειρίας από εκείνο στο οποίο πορεύτηκαν όσοι προηγήθηκαν και οδηγεί τους αδελφούς και τις αδελφές του υπό την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος. Αυτό που παρέχουν αυτοί οι άνθρωποι είναι η ατομική τους εμπειρία ή τα πνευματικά γραπτά πνευματικών ανθρώπων. Αν και χρησιμοποιούνται από το Άγιο Πνεύμα, το έργο αυτών των ανθρώπων δεν σχετίζεται με το μεγάλο έργο διαχείρισης στο σχέδιο διάρκειας έξι χιλιάδων ετών. Απλώς ανυψώνονται από το Άγιο Πνεύμα σε διαφορετικές περιόδους για να οδηγήσουν τους ανθρώπους στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος μέχρι να εκπληρώσουν τον ρόλο τους ή να ολοκληρωθεί η ζωή τους. Το έργο που επιτελούν είναι μόνο να προετοιμάσουν μια κατάλληλη οδό για τον ίδιο τον Θεό ή να συνεχίσουν ένα θέμα στη διαχείριση του ίδιου του Θεού επί γης. Αυτοί οι άνθρωποι αδυνατούν να επιτελέσουν το σπουδαιότερο έργο στη διαχείρισή Του και δεν μπορούν να ανοίξουν νέες διεξόδους, πολύ λιγότερο δε, να ολοκληρώσουν όλο το έργο του Θεού από την προηγούμενη εποχή. Συνεπώς, το έργο που επιτελούν εκπροσωπεί μόνο ένα δημιουργημένο ον που εκπληρώνει τον ρόλο του και δεν μπορεί να εκπροσωπεί τον ίδιο τον Θεό που επιτελεί τη διακονία Του. Αυτό συμβαίνει επειδή το έργο που επιτελούν διαφέρει από αυτό που επιτελεί ο ίδιος ο Θεός. Το έργο της αναγγελίας μιας νέας εποχής δεν μπορεί να επιτελεστεί από τον άνθρωπο αντί του Θεού. Δεν μπορεί να επιτελεστεί από οποιονδήποτε άλλον εκτός από τον ίδιο τον Θεό. Όλο το έργο που επιτελεί ο άνθρωπος είναι να εκπληρώνει το καθήκον του ως μέρος της δημιουργίας και επιτελείται όταν τον αγγίζει ή τον διαφωτίζει το Άγιο Πνεύμα. Η καθοδήγηση που παρέχουν αυτοί οι άνθρωποι είναι πώς να κάνει πράξη στην καθημερινή του ζωή ο άνθρωπος και πώς θα πρέπει να ενεργεί σε αρμονία με το θέλημα του Θεού. Το έργο του ανθρώπου δεν αφορά ούτε τη διαχείριση του Θεού ούτε εκπροσωπεί το έργο του Πνεύματος. … Ως εκ τούτου, εφόσον το έργο των ανθρώπων που χρησιμοποιήθηκαν από το Άγιο Πνεύμα διαφέρει από το έργο που επιτελεί ο ίδιος ο Θεός, η ταυτότητά τους και αυτοί για λογαριασμό των οποίων ενεργούν είναι επίσης διαφορετικοί. Αυτό συμβαίνει επειδή το έργο που σκοπεύει να επιτελέσει το Άγιο Πνεύμα είναι διαφορετικό, και κατά συνέπεια, αποδίδει διαφορετική ταυτότητα και κύρος σε όλους όσους εργάζονται. Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούνται από το Άγιο Πνεύμα μπορεί επίσης να επιτελέσουν κάποιο νέο έργο και μπορεί επίσης να εξαλείψουν κάποιο έργο που επιτελέστηκε στην προηγούμενη εποχή, αλλά το έργο τους δεν μπορεί να εκφράσει τη διάθεση και το θέλημα του Θεού στη νέα εποχή. Εργάζονται μόνο για να αποκομίσουν το έργο της προηγούμενης εποχής, όχι για να επιτελέσουν το νέο έργο που εκπροσωπεί άμεσα τη διάθεση του ίδιου του Θεού. Έτσι, ανεξάρτητα από το πόσες απαρχαιωμένες πρακτικές καταργούν ή πόσες νέες πρακτικές εισάγουν, εξακολουθούν να εκπροσωπούν τον άνθρωπο και τα δημιουργημένα όντα. Όταν όμως ο ίδιος ο Θεός επιτελεί έργο, δεν δηλώνει ανοιχτά την κατάργηση των πρακτικών της παλαιάς εποχής ούτε δηλώνει άμεσα την έναρξη μιας νέας εποχής. Επιτελεί άμεσα και ξεκάθαρα το έργο Του. Είναι ευθύς στην επιτέλεση του έργου που σκοπεύει να πραγματοποιήσει. Τουτέστιν, εκφράζει άμεσα το έργο που έφερε, επιτελεί άμεσα το έργο Του όπως σκόπευε εξαρχής, εκφράζοντας την ύπαρξη και τη διάθεσή Του. Από τη σκοπιά του ανθρώπου, η διάθεσή Του και το έργο Του διαφέρουν από εκείνα των παλαιών εποχών. Ωστόσο, από τη σκοπιά του ίδιου του Θεού, αυτό είναι απλώς η συνέχεια και η περαιτέρω εξέλιξη του έργου Του. Όταν ο ίδιος ο Θεός εργάζεται, εκφράζει άμεσα τον λόγο Του και φέρει άμεσα το νέο έργο. Αντίθετα, όταν εργάζεται ο άνθρωπος, αυτό συμβαίνει κατόπιν σκέψης και μελέτης, ή είναι η εξέλιξη της γνώσης και της συστηματικοποίησης της πρακτικής επί τη βάσει του έργου που έχουν επιτελέσει άλλοι. Με άλλα λόγια, η ουσία του έργου που επιτελεί ο άνθρωπος είναι να τηρεί τις συμβάσεις και να «βαδίζει σε παλιά μονοπάτια με νέα παπούτσια». Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και το μονοπάτι, στο οποίο πορεύονται οι άνθρωποι τους οποίους χρησιμοποίησε το Άγιο Πνεύμα, βασίζεται πάνω σε αυτό που άνοιξε ο ίδιος ο Θεός. Έτσι ο άνθρωπος είναι εν τέλει άνθρωπος και ο Θεός είναι Θεός.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

4. Ο Ιωάννης γεννήθηκε από μια υπόσχεση και πήγε το όνομά του από τον άγγελο. Τον καιρό εκείνον, κάποιοι ήθελαν να του δώσουν το όνομα του πατέρα του Ζαχαρία, αλλά η μητέρα του εξέφρασε την άποψή της, λέγοντας: «Αυτό το παιδί δεν μπορεί να πάρει αυτό το όνομα. Θα πρέπει να ονομαστεί Ιωάννης». Όλα αυτά έγιναν με την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος. Τότε γιατί ο Ιωάννης δεν ονομάστηκε Θεός; Το όνομα του Ιησού δόθηκε επίσης μέσω της καθοδήγησης του Αγίου Πνεύματος και ο Ιησούς γεννήθηκε από το Άγιο Πνεύμα και από την υπόσχεση του Αγίου Πνεύματος. Ο Ιησούς ήταν ο Θεός, ο Χριστός και ο Υιός του ανθρώπου. Το έργο του Ιωάννη ήταν επίσης σπουδαίο, αλλά γιατί δεν ονομάστηκε Θεός; Ακριβώς ποια ήταν η διαφορά μεταξύ του έργου που επιτέλεσε ο Ιησούς και αυτού που επιτέλεσε ο Ιωάννης; Ο μοναδικός λόγος ήταν το ότι ο Ιωάννης ήταν αυτός που άνοιξε την οδό για τον Ιησού; Ή επειδή είχε προκαθοριστεί από τον Θεό; Παρόλο που και ο Ιωάννης είπε: «Μετανοείτε διότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών» και κήρυξε επίσης το ευαγγέλιο της βασιλείας των ουρανών, το έργο του δεν είχε βάθος και αποτελούσε απλώς μια αρχή. Αντίθετα, ο Ιησούς ανήγγειλε μια νέα εποχή και τερμάτισε την παλαιά, αλλά εκπλήρωσε και τον νόμο της Παλαιάς Διαθήκης. Το έργο που επιτέλεσε ήταν σπουδαιότερο από αυτό του Ιωάννη και ήλθε να λυτρώσει όλη την ανθρωπότητα — επιτέλεσε αυτό το στάδιο του έργου. Ο Ιωάννης απλώς προετοίμασε την οδό. Παρόλο που το έργο του ήταν σπουδαίο, τα λόγια του πολλά και οι μαθητές που τον ακολουθούσαν πολυάριθμοι, το έργο που επιτέλεσε έφερε απλώς μια νέα αρχή στον άνθρωπο. Ποτέ δεν έλαβε ο άνθρωπος από αυτόν ζωή, την οδό ή βαθύτερες αλήθειες και ούτε κατανόησαν μέσω αυτού το θέλημα του Θεού. Ο Ιωάννης υπήρξε μεγάλος προφήτης (Ηλίας), ο οποίος πρωτοστάτησε σε νέο έδαφος για το έργο του Ιησού και προετοίμασε τους εκλεκτούς. Ήταν ο πρόδρομος της Εποχής της Χάριτος. Τέτοιου είδους ζητήματα δεν διακρίνονται απλώς παρατηρώντας τις κανονικές ανθρώπινες εμφανίσεις τους. Ειδικότερα, ο Ιωάννης έκανε επίσης σπουδαίο έργο. Επιπλέον, γεννήθηκε από την υπόσχεση του Αγίου Πνεύματος και το Άγιο Πνεύμα υποστήριξε το έργο του. Ως εκ τούτου, η διάκριση μεταξύ των αντίστοιχων ταυτοτήτων τους μπορεί να γίνει μόνο μέσω του έργου τους, διότι η εξωτερική εμφάνιση του ανθρώπου δεν μαρτυρά την ουσία του και ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να επαληθεύσει την αληθινή μαρτυρία του Αγίου Πνεύματος. Το έργο που επιτέλεσε ο Ιωάννης και το έργο που επιτέλεσε ο Ιησούς ήταν ανόμοιο και διαφορετικής φύσης. Αυτό καθορίζει εάν είναι ή όχι ο Θεός. Το έργο του Ιησού ήταν να ξεκινήσει, να συνεχίσει, να ολοκληρώσει και να επιτύχει. Ο Ιησούς πραγματοποίησε κάθε ένα από αυτά τα στάδια, ενώ το έργο του Ιωάννη δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια αρχή. Στην αρχή, ο Ιησούς διέδωσε το ευαγγέλιο και κήρυξε την οδό της μετάνοιας, κατόπιν ξεκίνησε να βαπτίζει τους ανθρώπους, να θεραπεύει ασθένειες και να εξοβελίζει δαίμονες. Εν τέλει, λύτρωσε την ανθρωπότητα από την αμαρτία και ολοκλήρωσε το έργο Του για όλη την εποχή. Κήρυξε στους ανθρώπους και διέδωσε το ευαγγέλιο της βασιλείας των ουρανών σε όλα τα μέρη. Έπραξε το ίδιο με τον Ιωάννη, με τη διαφορά ότι ο Ιησούς ανήγγειλε μια νέα εποχή και έφερε την Εποχή της Χάριτος στον άνθρωπο. Από το στόμα Του προήλθε ο λόγος για το τι θα πρέπει να κάνει πράξη ο άνθρωπος και η οδός που πρέπει να ακολουθήσει ο άνθρωπος στην Εποχή της Χάριτος και τελικά ολοκλήρωσε το έργο της λύτρωσης. Αυτό το έργο δεν θα μπορούσε ποτέ να πραγματοποιηθεί από τον Ιωάννη. Οπότε ο Ιησούς επιτέλεσε το έργο του ίδιου του Θεού και αυτός είναι ο ίδιος ο Θεός και εκπροσωπεί άμεσα τον Θεό.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

5. Εάν δεν αναγνωρίζεις ότι το στάδιο του έργου την σήμερον ημέρα είναι αυτό του ίδιου του Θεού, είναι επειδή είσαι τυφλός. Εντούτοις, δεν μπορείς να αρνηθείς αυτό το στάδιο του έργου. Η αδυναμία σου να το αναγνωρίσεις δεν αποδεικνύει ότι το Άγιο Πνεύμα δεν εργάζεται ή ότι το έργο Του είναι εσφαλμένο. Κάποιοι μάλιστα αντιπαραβάλλουν και το έργο του παρόντος με αυτό του Ιησού εντός της Βίβλου και χρησιμοποιούν οποιεσδήποτε αντιφάσεις προκειμένου να αρνηθούν αυτό το στάδιο του έργου. Δεν είναι αυτές άραγε πράξεις κάποιου που έχει τυφλωθεί; Ό,τι έχει καταγραφεί στη Βίβλο είναι περιορισμένο και αδυνατεί να εκπροσωπήσει το συνολικό έργο του Θεού. Τα Τέσσερα Ευαγγέλια έχουν συνολικά λιγότερα από εκατό κεφάλαια στα οποία καταγράφεται ένας πεπερασμένος αριθμός συμβάντων, όπως όταν ο Ιησούς καταράστηκε τη συκιά, όταν ο Πέτρος αρνήθηκε τον Κύριο τρις, όταν ο Ιησούς εμφανίστηκε στους μαθητές μετά από τη σταύρωση και την ανάστασή Του, τη διδασκαλία για τη νηστεία, τη διδασκαλία για την προσευχή, τη διδασκαλία για το διαζύγιο, τη γέννηση και τη γενεαλογία του Ιησού, τον ορισμό των μαθητών από τον Ιησού και ούτω καθεξής. Αυτά δεν είναι παρά λίγα μόνο κείμενα, εντούτοις οι άνθρωποι τα θεωρούν πολύτιμα, ενώ αντιπαραβάλλουν και το σημερινό έργο με αυτά. Πιστεύουν μάλιστα ότι ο Ιησούς έπραξε τόσα πολλά την περίοδο μετά τη γέννησή Του. Είναι σαν να πιστεύουν ότι ο Θεός μπορεί να πράξει μόνο τόσα, ότι δεν μπορεί να επιτελέσει περαιτέρω έργο. Δεν είναι άραγε γελοίο αυτό;

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

6. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι ο Θεός που ενσαρκώνεται σίγουρα δεν ζει όπως ένας άνθρωπος. Πιστεύουν ότι είναι καθαρός χωρίς να χρειάζεται να βουρτσίζει τα δόντια Του ή να πλένει το πρόσωπό Του, επειδή είναι άγιο πρόσωπο. Δεν είναι αυτές ξεκάθαρα οι αντιλήψεις του ανθρώπου; Η Βίβλος δεν καταγράφει τη ζωή του Ιησού ως άνθρωπο, μόνο το έργο Του, αλλά αυτό δεν αποδεικνύει ότι δεν είχε κανονική ανθρώπινη φύση ή ότι δεν ζούσε κανονική ανθρώπινη ζωή πριν από την ηλικία των τριάντα. Ξεκίνησε επίσημα το έργο του στην ηλικία των 29 ετών, αλλά δεν μπορείς να αρνηθείς ολόκληρη τη ζωή Του ως άνθρωπος πριν από αυτήν την ηλικία. Η Βίβλος απλώς παρέλειψε αυτό το στάδιο από τα αρχεία της. Επειδή αφορούσε τη ζωή Του ως συνηθισμένος άνθρωπος και όχι το στάδιο του θεϊκού έργου Του, δεν υπήρχε ανάγκη να καταγραφεί. Διότι πριν τη βάπτιση του Ιησού, το Άγιο Πνεύμα δεν επιτέλεσε απευθείας το έργο Του, αλλά απλώς διήγαγε τη ζωή Του ως συνηθισμένος άνθρωπος μέχρι την ημέρα που ο Ιησούς έπρεπε να επιτελέσει τη διακονία Του. Παρόλο που ήταν ο Θεός ενσαρκωμένος, υποβλήθηκε στη διαδικασία της ωρίμανσης, όπως ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Αυτή η διαδικασία παραλήφθηκε από τη Βίβλο. Καθώς δεν μπορούσε να προσφέρει ιδιαίτερη βοήθεια στην εξέλιξη του ανθρώπου στη ζωή, παραλείφθηκε. Πριν από τη βάπτισή Του, υπήρξε ένα στάδιο στο οποίο δεν είχε αποκαλυφθεί και δεν πραγματοποιούσε ούτε σημεία ούτε θαύματα. Μόλις βαπτίστηκε ο Ιησούς, ξεκίνησε όλο το έργο της λύτρωσης της ανθρωπότητας, ένα έργο πλούσιο σε χάρη, αλήθεια, αγάπη και έλεος. Η αρχή αυτού του έργου ήταν και η έναρξη της Εποχής της Χάριτος. Για τον λόγο αυτό, καταγράφηκε και διατηρήθηκε μέχρι σήμερα. … Πριν ο Ιησούς επιτελέσει το έργο Του ή, όπως αναφέρεται στη Βίβλο, πριν το Πνεύμα κατέλθει επάνω Του, ο Ιησούς δεν ήταν παρά ένας συνηθισμένος άνθρωπος και δεν κατείχε τίποτα το υπερφυσικό. Με την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος, δηλαδή, όταν ξεκίνησε να επιτελεί τη διακονία Του, εμποτίστηκε με το υπερφυσικό. Ως εκ τούτου, ο άνθρωπος διατηρεί την πεποίθηση ότι ο ενσαρκωμένος Θεός δεν ήταν συνηθισμένος άνθρωπος και πιστεύει εσφαλμένα ότι ο ενσαρκωμένος Θεός δεν είχε ανθρώπινη φύση. Βεβαίως, το έργο και ό,τι βλέπει ο άνθρωπος από τον Θεό στη γη είναι υπερφυσικά. Αυτό που βλέπεις με τα μάτια σου και αυτό που ακούς με τα αυτιά σου είναι όλα υπερφυσικά, γιατί το έργο Του και ο λόγος Του είναι ακατάληπτα και απρόσιτα για τον άνθρωπο. Εάν κάτι έρθει από τον ουρανό στη γη, πώς μπορεί να είναι κάτι άλλο εκτός από υπερφυσικό; Τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών ήρθαν στη γη, μυστήρια που ήταν ακατάληπτα και απόκρυφα για τον άνθρωπο, που ήταν υπερβολικά θαυμαστά και σοφά — δεν ήταν άραγε όλα τους υπερφυσικά; Ωστόσο, πρέπει να ξέρεις ότι, ανεξάρτητα από το πόσο υπερφυσικά ήταν, πραγματοποιήθηκαν από την κανονική ανθρώπινη φύση Του. Η ενσάρκωση του Θεού είχε ανθρώπινη φύση, αλλιώς δεν θα ήταν η ενσάρκωση του Θεού.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

7. Το έργο του Πνεύματος του Θεού στη σάρκα επίσης διέπεται από τις δικές του αρχές. Θα μπορούσε μόνο να αναλάβει το έργο και το καθήκον του Πατρός λόγω του ότι διέθετε την κανονική ανθρώπινη φύση. Μόνο τότε θα μπορούσε να ξεκινήσει το έργο Του. Στην παιδική του ηλικία, ο Ιησούς δεν μπορούσε διόλου να κατανοήσει πολλά από όσα είχαν συμβεί στην αρχαιότητα και μόνο ρωτώντας τους ραβίνους έφτασε στην κατανόηση. Αν είχε ξεκινήσει το έργο Του από την πρώτη στιγμή που έμαθε να μιλάει, πώς θα ήταν δυνατόν να μην κάνει σφάλματα; Πώς θα μπορούσε ο Θεός να υποπέσει σε ολισθήματα; Επομένως, μόλις ήταν σε θέση, ξεκίνησε το έργο Του. Δεν επιτέλεσε κανένα έργο μέχρις ότου ήταν απολύτως ικανός να το αναλάβει. Στην ηλικία των 29 ετών, ο Ιησούς ήταν ήδη αρκετά ώριμος και η ανθρώπινη φύση Του επαρκούσε για να αναλάβει το έργο που έπρεπε να επιτελέσει. Μόνο τότε το Άγιο Πνεύμα, που παρέμενε κρυμμένο επί τριάντα έτη, άρχισε να αποκαλύπτει Εαυτόν και το Πνεύμα του Θεού άρχισε επίσημα να εργάζεται σ’ Αυτόν. Εκείνον τον καιρό, ο Ιωάννης προετοίμαζε επί επτά έτη τη νέα οδό για Αυτόν και αφού ολοκλήρωσε το έργο του, ο Ιωάννης ρίχτηκε στη φυλακή. Το φορτίο τότε έπεσε εξ ολοκλήρου στον Ιησού. Αν είχε αναλάβει αυτό το έργο στην ηλικία των 21 ή 22 ετών, όταν η ανθρώπινη φύση του δεν ήταν έτοιμη και μόλις είχε ενηλικιωθεί, μην κατανοώντας ακόμα πολλά πράγματα, θα ήταν ανίκανος να πάρει τον έλεγχο. Εκείνον τον καιρό, ο Ιωάννης είχε ήδη πραγματοποιήσει το έργο του αρκετό καιρό πριν ο Ιησούς ξεκινήσει το έργο Του στη μέση ηλικία Του. Σε εκείνη την ηλικία, η κανονική του ανθρώπινη φύση ήταν επαρκής για να αναλάβει το έργο που έπρεπε να επιτελέσει.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

8. Το έργο του ενσαρκωμένου Θεού διέπεται από πολλές αρχές. Υπάρχουν πολλά που ο άνθρωπος απλώς δεν κατανοεί, αλλά ο άνθρωπος χρησιμοποιεί συνεχώς τις έννοιές του για να τα μετρήσει ή να εγείρει υπερβολικές αξιώσεις από Αυτόν. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν πολλοί που αγνοούν παντελώς ότι η γνώση τους δεν περιλαμβάνει τίποτα περισσότερο από τις δικές τους έννοιες. Όποια και αν είναι η ηλικία ή ο τόπος στον οποίο ο Θεός ενσαρκώνεται, οι αρχές του έργου Του στη σάρκα παραμένουν αμετάβλητες. Δεν μπορεί να ενσαρκωθεί αλλά και να υπερβεί τη σάρκα για να εργαστεί. Επιπλέον, δεν μπορεί να ενσαρκωθεί και να μην εργάζεται μέσα στην κανονική ανθρώπινη φύση Του. Διαφορετικά, η σημασία της ενσάρκωσης του Θεού θα έχανε το νόημά της και ο ενσαρκωμένος Λόγος δεν θα είχε κανένα απολύτως νόημα. Επιπλέον, μόνο ο επουράνιος Πατέρας (το Πνεύμα) γνωρίζει την ενσάρκωση του Θεού και κανείς άλλος, ούτε η ίδια η σάρκα Του ή οι αγγελιοφόροι των ουρανών. Ως εκ τούτου, το έργο του Θεού στη σάρκα είναι ακόμη πιο κανονικό και πιο ικανό να καταδείξει ότι πράγματι ο Λόγος ενσαρκώνεται. Η σάρκα σηματοδοτεί έναν συνηθισμένο και κανονικό άνθρωπο.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

9. Κάποιοι μπορεί να αναρωτιούνται: Γιατί πρέπει ο ίδιος ο Θεός να αναγγείλει την εποχή; Δεν μπορεί να το πράξει ένα δημιουργημένο ον αντ’ Αυτού; Γνωρίζετε όλοι ότι ο Θεός ενσαρκώνεται σαφώς με σκοπό να αναγγείλει μια νέα εποχή και, βεβαίως, με το που θα αναγγείλει μια νέα εποχή, έχει ολοκληρώσει παράλληλα την προηγούμενη εποχή. Ο Θεός είναι η Αρχή και το Τέλος. Αυτός είναι που θέτει το έργο Του εν κινήσει και Αυτός ο ίδιος πρέπει να ολοκληρώνει την προηγούμενη εποχή. Αυτή είναι η απόδειξη ότι κατατροπώνει τον Σατανά και κατακτά τον κόσμο. Κάθε φορά που ο ίδιος εργάζεται μεταξύ των ανθρώπων, είναι η απαρχή μιας νέας μάχης. Χωρίς την απαρχή ενός νέου έργου, δεν θα ολοκληρωνόταν φυσικά το παλαιό έργο. Και όταν το παλαιό έργο δεν έχει ολοκληρωθεί είναι απόδειξη ότι η μάχη με τον Σατανά δεν έχει ακόμη έρθει εις πέρας. Μόνο αν ο ίδιος ο Θεός έλθει και επιτελέσει νέο έργο μεταξύ των ανθρώπων, θα μπορέσουν οι άνθρωποι να απελευθερωθούν πλήρως από τη σφαίρα επιρροής του Σατανά και να κερδίσουν μια νέα ζωή και μια νέα αρχή. Διαφορετικά, ο άνθρωπος θα ζει για πάντα στην παλαιά εποχή και θα ζει για πάντα υπό την παλαιά επιρροή του Σατανά. Με κάθε εποχή που καθοδηγείται από τον Θεό, ένα μέρος του ανθρώπου απελευθερώνεται και έτσι ο άνθρωπος προχωρά μαζί με το έργο του Θεού προς τη νέα εποχή. Η νίκη του Θεού είναι νίκη για όλους όσους Τον ακολουθούν. Αν η ανθρωπότητα της δημιουργίας είχε το καθήκον να ολοκληρώσει την εποχή, τότε είτε από την οπτική του ανθρώπου ή του Σατανά, αυτό δεν είναι παρά μια πράξη που αντιτίθεται ή προδίδει τον Θεό, όχι πράξη υπακοής στον Θεό και το έργο του ανθρώπου θα έδινε κατ’ αυτόν τον τρόπο λαβή στον Σατανά. Μόνο αν ο άνθρωπος υπακούει και να ακολουθεί τον Θεό σε μια εποχή που αναγγέλλει ο ίδιος ο Θεός, θα πειθόταν πλήρως ο Σατανάς, γιατί αυτό είναι το καθήκον των δημιουργημένων όντων. Και έτσι λέω ότι εσείς πρέπει μόνο να ακολουθείτε και να υπακούτε, τίποτα άλλο δεν σας ζητείται. Αυτό νοείται λέγοντας ότι ο καθένας τηρεί το καθήκον του και εκπληρώνει τον ρόλο του. Ο Θεός επιτελεί το δικό Του έργο και δεν χρειάζεται ο άνθρωπος να επιτελέσει το έργο Του αντ’ Αυτού, ούτε Αυτός εμπλέκεται στο έργο των δημιουργημένων όντων. Ο άνθρωπος επιτελεί το δικό του καθήκον και δεν παρεμβαίνει στο έργο του Θεού και αυτή είναι αληθινή υπακοή και απόδειξη ότι ο Σατανάς κατατροπώνεται. Αφού ο ίδιος ο Θεός έχει αναγγείλει τη νέα εποχή, δεν εργάζεται πλέον ο ίδιος μεταξύ των ανθρώπων. Μόνο τότε ο άνθρωπος εισέρχεται επίσημα στη νέα εποχή για να επιτελέσει το καθήκον του και να εκπληρώσει την αποστολή του ως δημιουργημένο ον. Αυτές είναι οι αρχές εργασίας που κανείς δεν δύναται να παραβιάσει. Μόνο αυτός ο τρόπος εργασίας είναι συνετός και λογικός. Το έργο του Θεού επιτελείται από τον ίδιο τον Θεό. Αυτός θέτει το έργο Του εν κινήσει και Αυτός επίσης το ολοκληρώνει. Αυτός σχεδιάζει το έργο και Αυτός το διαχειρίζεται, και ακόμα περισσότερο, Αυτός φέρει το έργο εις πέρας. Όπως αναφέρεται στη Βίβλο: «Εγώ είμαι η Αρχή και το Τέλος. Είμαι ο Σπείρων και ο Θερίζων». Όλα όσα σχετίζονται με το έργο της διαχείρισής Του πραγματοποιούνται από τον ίδιο. Είναι ο Ηγεμών του σχεδίου διαχείρισης των έξι χιλιάδων ετών. Κανείς δεν μπορεί να επιτελέσει το έργο Του αντί Αυτού ή να φέρει εις πέρας το έργο Του, επειδή Αυτός ελέγχει τα πάντα. Εφόσον δημιούργησε τον κόσμο, θα οδηγήσει ολόκληρο τον κόσμο να ζήσει στο φως Του και θα ολοκληρώσει ολόκληρη την εποχή για να φέρει εις πέρας όλο το σχέδιό Του!

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

10. Τον καιρό εκείνον που ο Ιησούς βρισκόταν στην Ιουδαία, εργαζόταν δημόσια, αλλά τώρα Εγώ εργάζομαι και μιλάω μυστικά ανάμεσά σας. Όσοι δεν πιστεύουν, το αγνοούν πλήρως αυτό. Το έργο Μου ανάμεσά σας είναι απομονωμένο από τους άλλους. Αυτά τα λόγια, αυτά τα παιδέματα και οι κρίσεις, είναι γνωστά μόνο σε όλους εσάς και σε κανέναν άλλον. Όλο αυτό το έργο πραγματοποιείται ανάμεσά σας και κοινοποιείται μόνο σε εσάς. Κανείς από όσους δεν πιστεύουν δεν το γνωρίζει αυτό, διότι δεν έχει έρθει ακόμα ο καιρός. Αυτοί οι άνθρωποι πλησιάζουν στην ολοκλήρωσή τους αφού έχουν υποβληθεί σε παιδέματα, αλλά όσοι βρίσκονται εκτός, δεν το γνωρίζουν αυτό. Αυτό το έργο είναι πάρα πολύ καλά κρυμμένο! Σε αυτούς, ο ενσαρκωμένος Θεός είναι κρυψίνους, αλλά σε όσους βρίσκονται σε αυτό το ρεύμα, Αυτός μπορεί να θεωρείται ότι είναι ανοιχτός. Αν και τα πάντα στον Θεό είναι ανοιχτά, τα πάντα αποκαλύπτονται και τα πάντα δημοσιοποιούνται, αυτό ισχύει μόνο για εκείνους που πιστεύουν σ’ Αυτόν και τίποτα δεν γνωστοποιείται σε όσους δεν πιστεύουν. Το έργο που διεξάγεται εδώ και τώρα είναι απολύτως απομονωμένο ώστε να μη λάβουν γνώση. Εάν λάβουν γνώση, επίκειται καταδίκη και διωγμός. Δεν θα πιστέψουν. Το έργο στο έθνος του μεγάλου κόκκινου δράκοντα, στον πιο οπισθοδρομικό τόπο, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Εάν αυτό το έργο έπρεπε να γνωστοποιηθεί, τότε θα ήταν αδύνατο να συνεχιστεί. Αυτό το στάδιο του έργου απλώς δεν μπορεί να προχωρήσει σ’ αυτόν τον τόπο. Πώς θα μπορούσαν να το ανεχθούν, αν αυτό το έργο διεξαγόταν δημόσια; Δεν θα εγκυμονούσε αυτό ακόμη μεγαλύτερους κινδύνους; Αν αυτό το έργο δεν ήταν κρυφό και αντιθέτως συνεχιζόταν όπως στην εποχή του Ιησού, όταν θεράπευε με θεαματικό τρόπο τους άρρωστους και εξέβαλε τους δαίμονες, δεν θα «κυριευόταν» εδώ και καιρό από τους διαβόλους; Θα μπορούσαν να ανεχθούν την ύπαρξη του Θεού; Εάν έπρεπε τώρα να εισέλθω στις αίθουσες για να κηρύξω και να διδάξω τον άνθρωπο, δεν θα είχα συντριβεί εδώ και πολύ καιρό; Και αν συνέβαινε αυτό, πώς θα μπορούσε να συνεχιστεί το έργο Μου; Ο λόγος για τον οποίο τα σημεία και τέρατα δεν εκδηλώνονται δημόσια είναι χάριν της απόκρυψης. Συνεπώς, όσοι δεν πιστεύουν, δεν μπορούν να δουν, να γνωρίσουν ή να ανακαλύψουν το έργο Μου. Εάν αυτό το στάδιο του έργου έπρεπε να γίνει με τον ίδιο τρόπο όπως το έργο του Ιησού την Εποχή της Χάριτος, δεν θα μπορούσε να είναι τόσο σταθερό. Επομένως, το έργο που πρέπει να αποκρύπτεται κατ’ αυτόν τον τρόπο είναι προς όφελος δικό σας και όλου του έργου. Όταν το έργο του Θεού επί γης τελειώσει, δηλαδή, όταν ολοκληρωθεί αυτό το μυστικό έργο, αυτό το στάδιο του έργου θα δημοσιοποιηθεί άμεσα. Όλοι θα ξέρουν ότι υπάρχει μια ομάδα νικητών στην Κίνα. Όλοι θα ξέρουν ότι ο ενσαρκωμένος Θεός είναι στην Κίνα και ότι το έργο Του έχει φτάσει στο τέλος. Μόνο τότε θα αντιληφθεί ο άνθρωπος: Γιατί η Κίνα θα παρακμάσει ή θα καταρρεύσει; Αποδεικνύεται ότι ο Θεός επιτελεί προσωπικά το έργο Του στην Κίνα και έχει οδηγήσει στην τελείωση μια ομάδα ανθρώπων ως νικητές.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (2)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

11. Ο ενσαρκωμένος Θεός εκδηλώνεται μόνο σε κάποιους ανθρώπους που Τον ακολουθούν καθώς επιτελεί προσωπικά το έργο Του, και όχι σε όλα τα πλάσματα. Ενσαρκώθηκε μόνο για να ολοκληρώσει ένα στάδιο έργου, όχι για να δείξει στον άνθρωπο την εικόνα Του. Ωστόσο, το έργο Του πρέπει να διεξαχθεί από τον ίδιο, επομένως είναι αναγκαίο να το κάνει αυτό στη σάρκα. Όταν ολοκληρωθεί αυτό το έργο, θα αναχωρήσει από τη γη. Δεν μπορεί να παραμείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα ανάμεσα στους ανθρώπους μήπως παρεμποδίσει το μελλοντικό έργο. Αυτό που εκδηλώνει στο πλήθος είναι μόνο η δίκαιη διάθεσή Του και όλες οι πράξεις Του και όχι η εικόνα του σώματος Του όταν ενσαρκώθηκε δύο φορές, διότι η εικόνα του Θεού μπορεί να εκδηλωθεί μόνο μέσω της διάθεσής Του και όχι να αντικατασταθεί από την εικόνα της ενσάρκωσής Του. Την εικόνα της σάρκας Του τη δείχνει μόνο σε έναν περιορισμένο αριθμό ανθρώπων, μόνο σε όσους Τον ακολουθούν καθώς εργάζεται στη σάρκα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το έργο που επιτελείται τώρα γίνεται με τέτοια μυστικότητα. Είναι ακριβώς όπως όταν ο Ιησούς εμφανίστηκε μόνο στους Ιουδαίους καθώς επιτελούσε το έργο Του, και ποτέ δεν εμφανίστηκε δημόσια σε άλλα έθνη. Έτσι, μόλις ολοκλήρωσε το έργο Του, αναχώρησε αμέσως από τους ανθρώπους και δεν παρέμεινε. Τον καιρό που ακολούθησε, δεν φανέρωσε την εικόνα Του στον άνθρωπο, αλλά, αντιθέτως, το έργο διεξήχθη απευθείας από το Άγιο Πνεύμα. Μόλις το έργο του ενσαρκωμένου Θεού τελειώνει οριστικά, Αυτός αναχωρεί από τον θνητό κόσμο και δεν επιτελεί ποτέ ξανά παρόμοιο έργο με εκείνο από την εποχή που είχε ενσαρκωθεί. Το έργο που ακολουθεί επιτελείται άμεσα από το Άγιο Πνεύμα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να δει την εικόνα Του στη σάρκα. Δεν εμφανίζεται στον άνθρωπο καθόλου και παραμένει πάντα κρυμμένος. Υπάρχει περιορισμένος χρόνος για να επιτελεστεί το έργο του ενσαρκωμένου Θεού, το οποίο πρέπει να διεξαχθεί σε μια συγκεκριμένη εποχή, χρόνο, έθνος και μεταξύ συγκεκριμένων ανθρώπων. Αυτό το έργο αντιπροσωπεύει μόνο το έργο κατά την περίοδο του ενσαρκωμένου Θεού και αφορά μόνο αυτήν την εποχή, αντιπροσωπεύοντας το έργο του Πνεύματος του Θεού σε μια συγκεκριμένη εποχή και όχι το συνολικό έργο Του. Επομένως, η εικόνα του ενσαρκωμένου Θεού δεν θα εμφανιστεί σε όλους τους λαούς. Αυτό που φανερώνεται στο πλήθος είναι η δικαιοσύνη του Θεού και η διάθεσή Του στο σύνολό της, αντί της εικόνας Του όταν ενσαρκώθηκε δύο φορές. Δεν είναι ούτε η ενιαία εικόνα που εμφανίζεται στον άνθρωπο ούτε ο συνδυασμός των δύο εικόνων. Επομένως, είναι επιτακτική ανάγκη ο ενσαρκωμένος Θεός να αναχωρήσει από τη γη μετά την ολοκλήρωση του έργου που πρέπει να επιτελέσει, διότι έρχεται μόνο για να επιτελέσει το έργο που οφείλει και όχι για να δείξει στους ανθρώπους την εικόνα Του. Παρόλο που η σημασία της ενσάρκωσης έχει ήδη εκπληρωθεί από τον Θεό με το να ενσαρκωθεί δύο φορές, εντούτοις δεν θα φανερωθεί δημόσια σε κανένα έθνος που δεν Τον είχε δει ποτέ πριν.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (2)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

12. Οφείλετε να γνωρίζετε ότι το έργο του ενσαρκωμένου Θεού είναι να εγκαινιάσει μια εποχή. Αυτό το έργο περιορίζεται σε λίγα έτη και δεν μπορεί να ολοκληρώσει το συνολικό έργο του Πνεύματος του Θεού. Αυτό είναι πανομοιότυπο με το πώς η εικόνα του Ιησού ως Ιουδαίος αντιπροσωπεύει μόνο την εικόνα του Θεού όπως εργάστηκε στην Ιουδαία και μπορούσε μόνο να επιτελέσει το έργο της σταύρωσης. Κατά την περίοδο που ο Ιησούς είχε ενσαρκωθεί, δεν μπορούσε να επιτελέσει το έργο του να φέρει μια εποχή στο τέλος ή να καταστρέψει την ανθρωπότητα. Γι’ αυτό, αφού σταυρώθηκε και ολοκλήρωσε το έργο Του, αναλήφθηκε στους ουρανούς και έκρυψε τον εαυτό Του από τον άνθρωπο δια παντός. Εφεξής, όσοι ήταν αφοσιωμένοι πιστοί μεταξύ των Εθνών μπορούσαν να δουν μόνο την απεικόνισή Του, η οποία κοσμούσε τους τοίχους, και όχι την παρουσία του Κυρίου Ιησού. Αυτήν την απεικόνιση την έφτιαξε ο άνθρωπος και δεν είναι η εικόνα που ο ίδιος ο Θεός έδειξε στον άνθρωπο. Ο Θεός δεν θα παρουσιάσει δημόσια τον εαυτό του στο πλήθος με την εικόνα που είχε από τότε που ενσαρκώθηκε δύο φορές. Το έργο που επιτελεί ανάμεσα στους ανθρώπους είναι να τους επιτρέψει να κατανοήσουν τη διάθεσή Του. Όλα αυτά επιτυγχάνονται δείχνοντας στον άνθρωπο μέσω του έργου των διαφόρων εποχών τη διάθεση που έχει γνωστοποιήσει και το έργο που έχει επιτελέσει, παρά μέσω της παρουσίας του Ιησού. Με άλλα λόγια, η εικόνα του Θεού δεν γνωστοποιείται στον άνθρωπο μέσω της ενσαρκωμένης εικόνας, αλλά αντιθέτως μέσω του έργου της εικόνας και της μορφής, το οποίο επιτελεί ο ενσαρκωμένος Θεός. Και μέσω του έργου Του (Της), η εικόνα Του εμφανίζεται και η διάθεσή Του γνωστοποιείται. Αυτή είναι η σημασία του έργου που επιθυμεί να επιτελέσει στη σάρκα.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (2)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

13. Μόλις τελειώσει το έργο, το οποίο επιτέλεσε όταν ενσαρκώθηκε δύο φορές, αρχίζει να δείχνει τη δίκαιη διάθεσή Του στα Έθνη, επιτρέποντας στα πλήθη να δουν την εικόνα Του. Επιθυμεί να εκδηλώσει τη διάθεσή Του και μέσω αυτού να καταστήσει σαφές το τέλος των διαφόρων ειδών του ανθρώπου, τερματίζοντας έτσι την παλαιά εποχή οριστικά. Το έργο Του στη σάρκα δεν έχει μεγάλο εύρος (ακριβώς όπως ο Ιησούς εργαζόταν μόνο στην Ιουδαία, και σήμερα Εγώ εργάζομαι μόνο ανάμεσά σας), επειδή το έργο Του στη σάρκα έχει όρια και περιορισμούς. Απλώς διεξάγει μια σύντομη περίοδο έργου με την εικόνα μιας συνηθισμένης και κανονικής σάρκας, αντί να επιτελεί το έργο της αιωνιότητας ή να επιτελεί το έργο της εμφάνισης σε όλους τους λαούς των Εθνών μέσω αυτής της ενσάρκωσης. Αυτό το έργο στη σάρκα πρέπει να έχει περιορισμένο πεδίο εφαρμογής (όπως το έργο μόνο στην Ιουδαία ή μόνο ανάμεσά σας) και στη συνέχεια να επεκταθεί μέσω του έργου που διεξάγεται εντός αυτών των ορίων. Φυσικά, το έργο μιας τέτοιας επέκτασης διεξάγεται απευθείας από το Πνεύμα Του και δεν θα είναι το έργο της ενσάρκωσής Του. Διότι το έργο στη σάρκα έχει όρια και δεν εκτείνεται σε όλες τις γωνιές του σύμπαντος. Αυτό δεν μπορεί να το επιτύχει. Μέσω του έργου στη σάρκα, το Πνεύμα Του πραγματοποιεί το έργο που επακολουθεί. Έτσι, το έργο που επιτελείται στη σάρκα είναι έργο μύησης που πραγματοποιείται εντός ορίων. Το Πνεύμα Του συνεχίζει αυτό το έργο και το επεκτείνει.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (2)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

14. Ο Θεός έρχεται σ’ αυτή τη γη μόνο για να επιτελέσει το έργο της καθοδήγησης της εποχής. Να εγκαινιάσει μια νέα εποχή και να φέρει την παλιά στο τέλος. Δεν έχει έλθει να βιώσει την πορεία της ζωής ενός ανθρώπου επί γης, να βιώσει ο ίδιος τις χαρές και τις λύπες της ζωής ως άνθρωπος ή να οδηγήσει ένα συγκεκριμένο άτομο στην τελείωση με τις πράξεις Του ή να παρακολουθήσει προσωπικά κάποιον καθώς μεγαλώνει. Δεν είναι αυτό το έργο Του. Το έργο Του είναι απλώς να εγκαινιάσει τη νέα εποχή και να φέρει την παλιά στο τέλος. Τουτέστιν, θα εγκαινιάσει μια εποχή, θα φέρει την άλλη σε πέρας, και θα κατατροπώσει τον Σατανά επιτελώντας ο ίδιος προσωπικά το έργο Του. Κάθε φορά που διεξάγει έργο προσωπικά, είναι σαν να εισέρχεται στο πεδίο της μάχης. Στη σάρκα, πρώτα κατατροπώνει τον κόσμο και κυριαρχεί επί του Σατανά. Κερδίζει όλη τη δόξα και αποκαλύπτει το έργο των δύο χιλιάδων ετών, δίνοντας σε όλους τους ανθρώπους στη γη το σωστό μονοπάτι για να το ακολουθήσουν, καθώς και μια ζωή γαλήνης και χαράς. Ωστόσο, ο Θεός δεν μπορεί να ζήσει με τον άνθρωπο στη γη για μεγάλο διάστημα, διότι ο Θεός είναι Θεός και διαφέρει από τον άνθρωπο έτσι κι αλλιώς. Δεν μπορεί να ζήσει τη ζωή ενός κανονικού ανθρώπου, δηλαδή δεν μπορεί να κατοικήσει στη γη ως κανονικός άνθρωπος, γιατί έχει μόνο ένα ελάχιστο μέρος της κανονικής ανθρώπινης φύσης των απλών ανθρώπων για να συντηρήσει τη ζωή Του ως τέτοια. Με άλλα λόγια, πώς θα μπορούσε ο Θεός να κάνει οικογένεια και να αναθρέψει παιδιά στη γη; Δεν θα ήταν αυτό ντροπή; Διαθέτει την κανονική ανθρώπινη φύση μόνο για να διεξάγει το έργο με κανονικό τρόπο, όχι για να μπορέσει να κάνει οικογένεια όπως θα έκανε ένας απλός άνθρωπος. Η κανονική λογική, το κανονικό μυαλό και η κανονική σίτιση και ενδυμασία της σάρκας Του αρκούν για να αποδείξουν ότι έχει κανονική ανθρώπινη φύση. Δεν χρειάζεται να κάνει οικογένεια για να αποδείξει ότι διαθέτει κανονική ανθρώπινη φύση. Αυτό είναι εντελώς περιττό! Ο Θεός έρχεται στη γη, τουτέστιν ο Λόγος ενσαρκώνεται. Απλώς επιτρέπει στον άνθρωπο να κατανοήσει τον λόγο Του και να δει τον λόγο Του, δηλαδή επιτρέπει στον άνθρωπο να δει το έργο που επιτελείται από τη σάρκα. Η πρόθεσή Του δεν είναι να μεταχειριστούν οι άνθρωποι τη σάρκα Του με έναν ορισμένο τρόπο, αλλά μόνο να είναι ο άνθρωπος υπάκουος μέχρι τέλους, δηλαδή να υπακούει σε ό,τι εκφράζει το στόμα Του και να υποτάσσεται στο συνολικό έργο που Αυτός επιτελεί. Εργάζεται μόνο στη σάρκα, χωρίς να ζητάει σκόπιμα να αναδείξει το μεγαλείο και την αγιότητα της σάρκας Του ο άνθρωπος. Αυτός απλώς δείχνει στον άνθρωπο τη σοφία του έργου Του και όλη την εξουσία που ασκεί. Επομένως, παρόλο που έχει μια εξέχουσα ανθρώπινη φύση, δεν προβαίνει σε αναγγελίες και επικεντρώνεται μόνο στο έργο που οφείλει να επιτελέσει. Οφείλετε να γνωρίζετε γιατί ο Θεός ενσαρκώθηκε, εντούτοις δεν καυχιέται ούτε μαρτυρεί την κανονική ανθρώπινη φύση Του, αλλά αντιθέτως, απλώς επιτελεί το έργο που επιθυμεί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο βλέπετε μόνο το Είναι της θεϊκής φύσης στον ενσαρκωμένο Θεό, γιατί απλώς δεν διακηρύσσει ποτέ το Είναι της ανθρώπινης φύσης Του προκειμένου να το μιμηθεί ο άνθρωπος. Μόνο όταν ο άνθρωπος καθοδηγεί τον άνθρωπο, μιλάει για το είναι της ανθρώπινης φύσης, ώστε να μπορεί να ηγηθεί των άλλων μέσω του εντυπωσιασμού και της πειθούς. Αντιθέτως, ο Θεός κατακτά τον άνθρωπο μέσω του έργου Του μόνο (δηλαδή, έργου που είναι ανέφικτο για τον άνθρωπο). Δεν εντυπωσιάζει τον άνθρωπο ούτε κάνει όλη την ανθρωπότητα να Τον λατρεύει, αλλά απλώς ενσταλάζει στον άνθρωπο μια αίσθηση ευσέβειας γι’ Αυτόν ή κάνει τον άνθρωπο να συνειδητοποιήσει ότι είναι ασύλληπτος. Δεν χρειάζεται ο Θεός να εντυπωσιάσει τον άνθρωπο. Το μόνο που χρειάζεται είναι να έχεις φόβο Θεού μόλις μαρτυρήσεις τη διάθεσή Του.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (2)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

15. Το έργο του ενσαρκωμένου Θεού διαφέρει από εκείνο που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα. Όταν ο Θεός επιτελεί το έργο Του επί γης, Τον απασχολεί μόνο η εκπλήρωση της διακονίας Του. Όσον αφορά όλα τα άλλα θέματα που δεν σχετίζονται με τη διακονία Του, ουσιαστικά δεν συμμετέχει καθόλου, έστω και κάνοντας τα στραβά μάτια. Απλώς διεξάγει το έργο που οφείλει και ουδόλως ανησυχεί για το έργο που οφείλει να επιτελέσει ο άνθρωπος. Το έργο που επιτελεί είναι μόνο αυτό που σχετίζεται με την εποχή στην οποία Αυτός βρίσκεται και τη διακονία που οφείλει να εκπληρώσει, σαν να μην είναι όλα τα υπόλοιπα θέματα ευθύνη Του. Δεν εφοδιάζεται με περισσότερες βασικές γνώσεις σχετικά με τη ζωή ως άνθρωπος και δεν μαθαίνει περισσότερες κοινωνικές δεξιότητες ή οτιδήποτε άλλο εμπίπτει στην κατανόηση του ανθρώπου. Δεν ενδιαφέρεται καθόλου για όλα όσα οφείλει να διαθέτει ο άνθρωπος και απλά επιτελεί το έργο που είναι καθήκον Του. Συνεπώς, ο άνθρωπος θεωρεί ότι ο ενσαρκωμένος Θεός είναι ανεπαρκής σε πάρα πολλά θέματα, ακόμη και στον βαθμό που κάνει τα στραβά μάτια σε πολλά που θα πρέπει να διαθέτει ένας άνθρωπος, και δεν κατανοεί αυτά τα θέματα. Θέματα όπως η γενική γνώση της ζωής, καθώς και οι αρχές της συμπεριφοράς και των κοινωνικών σχέσεων φαίνεται ότι δεν έχουν καμία συνέπεια γι’ Αυτόν. Παρόλα αυτά, εσύ δεν μπορείς να διαισθανθείς από τον ενσαρκωμένο Θεό το παραμικρό ίχνος μη κανονικής συμπεριφοράς. Με άλλα λόγια, η ανθρώπινη φύση Του διατηρεί μόνο τη ζωή Του ως συνηθισμένο άνθρωπο με την κανονική λογική του εγκεφάλου Του, δίνοντάς Του τη δυνατότητα να διακρίνει μεταξύ σωστού και λάθους. Ωστόσο, δεν είναι εφοδιασμένος με τίποτα άλλο, τα οποία είναι μόνο για τον άνθρωπο (δημιουργημένα όντα). Ο Θεός ενσαρκώνεται μόνο για να εκπληρώσει τη δική Του διακονία. Το έργο του απευθύνεται σε μια ολόκληρη εποχή και όχι σε κάποιο συγκεκριμένο άτομο ή τόπο. Το έργο του απευθύνεται προς ολόκληρο το σύμπαν. Αυτός είναι ο προσανατολισμός του έργου Του και η θεμελιώδης αρχή σύμφωνα με την οποία εργάζεται. Αυτό δεν μπορεί να αλλάξει από κανέναν, και ο άνθρωπος δεν μπορεί να συμμετάσχει.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

16. Ο Θεός έρχεται στη γη μόνο για να ολοκληρώσει το έργο Του, επομένως το έργο Του επί γης είναι βραχύβιο. Δεν έρχεται στη γη με την πρόθεση του Πνεύματος του Θεού να καλλιεργήσει τη σάρκα Του σε έναν εξαιρετικό ηγέτη της εκκλησίας. Όταν ο Θεός έρχεται στη γη, ο Λόγος ενσαρκώνεται. Ο άνθρωπος, όμως, δεν γνωρίζει το έργο Του και Του προσάπτει αυτή την πρόθεση. Εντούτοις, όλοι θα πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι ο Θεός είναι ο ενσαρκωμένος Λόγος, όχι η σάρκα που καλλιεργείται από το Πνεύμα του Θεού για να παίξει προσωρινά τον ρόλο του Θεού. Ο ίδιος ο Θεός δεν καλλιεργείται, αλλά είναι ο ενσαρκωμένος Λόγος και σήμερα διεξάγει επίσημα το έργο Του ανάμεσα σε όλους σας.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

17. Ο Θεός ενσαρκώνεται μόνο για να καθοδηγήσει την εποχή και να θέσει σε κίνηση το νέο έργο. Πρέπει να κατανοήσετε αυτό το σημείο. Αυτό διαφέρει πολύ από το καθήκον του ανθρώπου, και αυτά τα δύο δεν μπορούν να συγκριθούν. Ο άνθρωπος χρειάζεται μια μακρά περίοδο καλλιέργειας και τελείωσης πριν μπορέσει να χρησιμοποιηθεί για να επιτελέσει έργο, και απαιτείται μια ιδιαίτερα σπουδαία ανθρώπινη φύση. Ο άνθρωπος δεν πρέπει μόνο να είναι σε θέση να συντηρήσει την κανονική ανθρώπινη λογική του, αλλά πρέπει να κατανοήσει περαιτέρω πολλές από τις αρχές και τους κανόνες συμπεριφοράς ενώπιον των άλλων και, επιπλέον, πρέπει να μάθει περισσότερα για τη σοφία και την ηθική του ανθρώπου. Αυτά πρέπει να είναι τα εφόδια του ανθρώπου. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει για τον ενσαρκωμένο Θεό, διότι το έργο Του ούτε αντιπροσωπεύει τον άνθρωπο ούτε είναι ανθρώπινο. Είναι, αντιθέτως, μια άμεση έκφραση του Είναι Του και η άμεση εφαρμογή του έργου που Αυτός οφείλει να επιτελέσει. (Φυσικά, το έργο Του επιτελείται όταν πρέπει, και όχι τυχαία κατά βούληση. Αντιθέτως, το έργο Του ξεκίνησε όταν έφτασε η ώρα να εκπληρώσει τη διακονία Του.) Δεν συμμετέχει στη ζωή του ανθρώπου ή στο έργο του ανθρώπου, δηλαδή, η ανθρώπινη φύση Του δεν διαθέτει κανένα από αυτά τα στοιχεία (αλλά αυτό δεν επηρεάζει το έργο Του). Αυτός εκπληρώνει μόνο τη διακονία Του όταν έρθει η ώρα να το πράξει. Όποια κι αν είναι η κατάστασή Του, απλώς προβαίνει στο έργο που οφείλει να επιτελέσει. Ό,τι γνωρίζει ο άνθρωπος για τον ίδιο ή οποιεσδήποτε απόψεις έχει γι’ Αυτόν δεν επηρεάζουν το έργο Του. Είναι ακριβώς όπως όταν ο Ιησούς διεξήγαγε το έργο Του. Κανείς δεν ήξερε ποιος ήταν, και Αυτός απλώς προέβη στην υλοποίηση του έργου Του. Τίποτα από αυτά δεν Τον επηρέασε στη διεξαγωγή του έργου που όφειλε να επιτελέσει. Επομένως, δεν ομολόγησε αρχικά ούτε διακήρυξε την ταυτότητα Του και απλώς έκανε τον άνθρωπο να Τον ακολουθήσει. Φυσικά, αυτό δεν οφειλόταν μόνο στην ταπεινοφροσύνη του Θεού. Οφειλόταν στον τρόπο με τον οποίο ο Θεός εργαζόταν στη σάρκα. Μπορούσε να εργαστεί μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο, επειδή ο άνθρωπος δεν μπορούσε να Τον αναγνωρίσει με γυμνό μάτι. Και ακόμα κι αν ο άνθρωπος μπορούσε, ο άνθρωπος δεν θα ήταν σε θέση να βοηθήσει στο έργο Του. Επιπλέον, δεν ενσαρκώθηκε για να γνωρίσει ο άνθρωπος τη σάρκα Του. Σκόπευε να επιτελέσει έργο και να εκπληρώσει τη διακονία Του. Για τον λόγο αυτό, δεν θεωρούσε σημαντική τη γνωστοποίηση της ταυτότητάς Του. Όταν ολοκλήρωσε το συνολικό έργο που όφειλε να επιτελέσει, όλη η ταυτότητα και η κατάστασή Του κατανοήθηκαν βεβαίως από τον άνθρωπο. Ο ενσαρκωμένος Θεός απλά παραμένει σιωπηλός και ποτέ δεν προβαίνει σε διακηρύξεις. Δεν δίνει σημασία στον άνθρωπο ή αν ο άνθρωπος Τον ακολουθεί, και απλώς προβαίνει στην εκπλήρωση της διακονίας Του και στη διεξαγωγή του έργου που οφείλει να επιτελέσει. Κανείς δεν μπορεί να σταθεί στον δρόμο του έργου Του. Όταν έρθει η ώρα για να ολοκληρώσει το έργο Του, είναι επιτακτική ανάγκη το έργο να ολοκληρωθεί και να τερματιστεί. Κανείς δεν μπορεί να υπαγορεύσει κάτι διαφορετικό. Μόνο αφού αναχωρήσει από τον άνθρωπο μετά την ολοκλήρωση του έργου Του, ο άνθρωπος θα κατανοήσει το έργο που Αυτός επιτελεί, και πάλι όχι με απόλυτη σαφήνεια. Και χρειάστηκε πολύς χρόνος για να καταλάβει ο άνθρωπος πλήρως την πρόθεσή Του όταν πραγματοποίησε το έργο Του για πρώτη φορά. Με άλλα λόγια, το έργο της εποχής κατά την οποία ο Θεός ενσαρκώνεται, διακρίνεται σε δύο μέρη. Το ένα μέρος είναι μέσω του έργου και του λόγου του ίδιου του ενσαρκωμένου Θεού. Μόλις ολοκληρωθεί πλήρως η διακονία της σάρκας Του, το άλλο μέρος του έργου πρέπει να διεξαχθεί από εκείνους που χρησιμοποιούνται από το Άγιο Πνεύμα. Τότε είναι ώρα ο άνθρωπος να εκπληρώσει το καθήκον του, διότι ο Θεός έχει ήδη ανοίξει την οδό και τώρα πρέπει να πορευτεί σ’ αυτήν ο ίδιος ο άνθρωπος. Με άλλα λόγια, ο Θεός ενσαρκώνεται για να πραγματοποιήσει ένα μέρος του έργου Του, το οποίο συνεχίζεται διαδοχικά από το Άγιο Πνεύμα, καθώς και από όσους χρησιμοποιούνται από το Άγιο Πνεύμα. Έτσι, ο άνθρωπος θα πρέπει να γνωρίζει το πρωταρχικό έργο που πρέπει να πραγματοποιηθεί από τον ενσαρκωμένο Θεό σε αυτό το στάδιο του έργου. Ο άνθρωπος πρέπει να κατανοήσει επακριβώς τη σημασία του ενσαρκωμένου Θεού και το έργο που Αυτός οφείλει να επιτελέσει, αντί να ζητάει από τον Θεό αυτό που ζητήθηκε από τον άνθρωπο. Αυτό συνιστά σφάλμα του ανθρώπου, καθώς και δική του αντίληψη και, επιπλέον, ανυπακοή.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

18. Ο Θεός ενσαρκώνεται όχι με την πρόθεση να αφήσει τον άνθρωπο να γνωρίσει τη σάρκα Του ή να επιτρέψει στον άνθρωπο να διακρίνει τις διαφορές μεταξύ της σάρκας του ενσαρκωμένου Θεού και της σάρκας του ανθρώπου. Ο Θεός δεν ενσαρκώνεται για να βελτιώσει την ικανότητα του ανθρώπου να διακρίνει, πολύ λιγότερο δε, με την πρόθεση να λατρέψει ο άνθρωπος την ενσάρκωση του Θεού, από την οποία Αυτός θα λάβει μεγάλη δόξα. Τίποτα από αυτά δεν αποτελεί το πρωταρχικό θέλημα του ενσαρκωμένου Θεού. Επιπλέον, ο Θεός δεν ενσαρκώνεται για να καταδικάσει τον άνθρωπο, να αποκαλύψει σκόπιμα τον άνθρωπο ή να δυσκολέψει τον άνθρωπο. Τίποτα από αυτά δεν αποτελεί το πρωταρχικό θέλημα του Θεού. Κάθε φορά που ο Θεός ενσαρκώνεται, πρόκειται για έργο που είναι αναπόφευκτο. Συμβαίνει χάριν του μεγαλύτερου έργου Του και χάριν της μεγαλύτερης διαχείρισής Του και όχι για τους λόγους που ο άνθρωπος φαντάζεται. Ο Θεός έρχεται στη γη μόνο όταν απαιτείται από το έργο Του και πάντα όταν κρίνεται απαραίτητο. Δεν έρχεται στη γη με την πρόθεση να περιπλανηθεί, αλλά να επιτελέσει το έργο ως οφείλει. Γιατί αλλιώς θα αναλάμβανε ένα τόσο μεγάλο βάρος και θα αντιμετώπιζε τόσο μεγάλους κινδύνους για να επιτελέσει αυτό το έργο; Η ενσάρκωση του Θεού υλοποιείται μόνο όταν απαιτείται και το γεγονός αυτό έχει πάντα μοναδική σημασία. Αν είχε στόχο μόνο και μόνο να επιτρέψει στους ανθρώπους να Τον δουν και να τους ανοίξει τα μάτια, τότε, με απόλυτη βεβαιότητα, δεν θα ερχόταν ποτέ μεταξύ των ανθρώπων τόσο επιπόλαια. Έρχεται στη γη χάριν της διαχείρισής Του και του μεγαλύτερου έργου Του και για να μπορέσει να αποκτήσει περισσότερους ανθρώπους. Έρχεται για να αντιπροσωπεύσει την εποχή και να κατατροπώσει τον Σατανά και εντός της σάρκας έρχεται για να κατατροπώσει τον Σατανά. Επιπλέον, έρχεται να καθοδηγήσει όλους τους ανθρώπους στη ζωή τους. Όλα αυτά αφορούν τη διαχείρισή Του και είναι έργο που αφορά όλο το σύμπαν. Αν ο Θεός ενσαρκώθηκε απλώς και μόνο για να επιτρέψει στον άνθρωπο να γνωρίσει τη σάρκα Του και να ανοίξει τα μάτια του ανθρώπου, τότε γιατί δεν ταξίδεψε σε κάθε έθνος; Δεν θα ήταν αυτό υπερβολικά εύκολο; Εντούτοις, δεν το έπραξε, αλλά αντιθέτως, επέλεξε έναν κατάλληλο τόπο για να εγκατασταθεί και να ξεκινήσει το έργο που όφειλε να επιτελέσει. Μόνο αυτή η σάρκα έχει μεγάλη σπουδαιότητα. Αυτός αντιπροσωπεύει μια ολόκληρη εποχή και επίσης διεξάγει το έργο μιας ολόκληρης εποχής. Φέρει την προηγούμενη εποχή στο τέλος και αναγγέλλει τη νέα εποχή. Όλα αυτά τα σημαντικά θέματα απασχολούν τη διαχείριση του Θεού και αυτή είναι η σημασία του σταδίου του έργου που πραγματοποιήθηκε από τον Θεό που ήλθε στη γη.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

19. Το έργο κάθε εποχής ξεκινάει από τον ίδιο τον Θεό, αλλά εσύ οφείλεις να γνωρίζεις ότι ανεξάρτητα από το έργο του Θεού, Αυτός δεν έρχεται να ξεκινήσει ένα κίνημα ή να πραγματοποιήσει ειδικές διασκέψεις ή να δημιουργήσει κάποιο είδος οργάνωσης για εσάς. Έρχεται μόνο για να διεξάγει το έργο που οφείλει να επιτελέσει. Το έργο του δεν περιορίζεται από κανέναν άνθρωπο. Επιτελεί το έργο του όπως επιθυμεί. Ανεξάρτητα από το τι σκέφτεται ή γνωρίζει ο άνθρωπος, Αυτός εστιάζει μόνο στην επιτέλεση του έργου Του. Από τη δημιουργία του κόσμου, έχουν ήδη υπάρξει τρία στάδια έργου. Από τον Ιεχωβά ως τον Ιησού και από την Εποχή του Νόμου μέχρι την Εποχή της Χάριτος, ο Θεός δεν συγκάλεσε ποτέ μια ειδική διάσκεψη για τον άνθρωπο, ούτε συγκέντρωσε ποτέ όλους τους ανθρώπους για να συγκαλέσει μια ειδική παγκόσμια διάσκεψη εργασίας με σκοπό να επεκτείνει το έργο Του. Απλώς διεξάγει το αρχικό έργο μιας ολόκληρης εποχής, όταν ο χρόνος και ο τόπος είναι σωστοί, και μέσω αυτών αναγγέλλει την εποχή για να καθοδηγήσει τους ανθρώπους στη ζωή τους. Οι ειδικές διασκέψεις είναι συναθροίσεις του ανθρώπου. Η συγκέντρωση των ανθρώπων με αφορμή τις γιορτές είναι έργο του ανθρώπου. Ο Θεός δεν τηρεί τις γιορτές και, επιπλέον, τις αποστρέφεται. Δεν συγκαλεί ειδικές διασκέψεις και, επιπλέον, τις αποστρέφεται. Τώρα πλέον, εσύ θα πρέπει να κατανοείς επακριβώς ποιο είναι το έργο του ενσαρκωμένου Θεού!

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

20. Όλη η διάθεση του Θεού έχει αποκαλυφθεί κατά τη διάρκεια των έξι χιλιάδων ετών του σχεδίου διαχείρισης. Δεν αποκαλύπτεται μόνο κατά την Εποχή της Χάριτος, μόνο κατά την Εποχή του Νόμου, ή ακόμη λιγότερο, μόνο την παρούσα περίοδο των εσχάτων ημερών. Το έργο που επιτελείται κατά τις έσχατες ημέρες αντιπροσωπεύει την κρίση, την οργή και το παίδεμα. Το έργο που επιτελέστηκε κατά τις έσχατες ημέρες δεν μπορεί να αντικαταστήσει το έργο της Εποχής του Νόμου ή αυτό της Εποχής της Χάριτος. Ωστόσο, τα τρία στάδια αλληλοσυνδέονται σε μία οντότητα και είναι όλα έργα που επιτελούνται από έναν Θεό. Φυσικά, αυτό το έργο πραγματοποιείται σε ξεχωριστές εποχές. Το έργο που επιτελείται τις έσχατες ημέρες ολοκληρώνει όλα τα έργα. Το έργο που επιτελέστηκε κατά την Εποχή του Νόμου είναι το έργο της έναρξης, και αυτό που επιτελέστηκε κατά την Εποχή της Χάριτος είναι το έργο της λύτρωσης. Όσο για τα οράματα του έργου σε αυτό το συνολικό σχέδιο διαχείρισης των έξι χιλιάδων ετών, κανείς δεν μπορεί να τα γνωρίσει ή να τα κατανοήσει. Αυτά τα οράματα παραμένουν για πάντα μυστήριο. Τις έσχατες ημέρες, μόνο το έργο του λόγου επιτελείται για να αναγγείλει την Εποχή της Βασιλείας, αλλά δεν αντιπροσωπεύει όλες τις εποχές. Οι έσχατες ημέρες δεν είναι τίποτε περισσότερο από την Εποχή της Βασιλείας, και δεν αντιπροσωπεύουν την Εποχή της Χάριτος ή την Εποχή του Νόμου. Οι έσχατες ημέρες είναι μόνο η περίοδος κατά την οποία σας αποκαλύπτεται όλο το έργο στο σχέδιο διαχείρισης των έξι χιλιάδων ετών. Αυτή είναι η αποκάλυψη του μυστηρίου. Αυτό το μυστήριο δεν μπορεί να το αποκαλύψει κανένας άνθρωπος. Ανεξάρτητα από το πόσο καλά κατανοεί ο άνθρωπος τη Βίβλο, δεν είναι τίποτα παραπάνω από λέξεις, διότι ο άνθρωπος δεν κατανοεί την ουσία της Βίβλου. Όταν ο άνθρωπος αναγιγνώσκει τη Βίβλο, μπορεί να λαμβάνει κάποιες αλήθειες, να ερμηνεύει κάποιες ρήσεις ή να μελετά προσεκτικά κάποια διάσημα αποσπάσματα και φράσεις, αλλά ποτέ δεν θα είναι σε θέση να αποσπάσει το νόημα που περιέχεται σε αυτές τις λέξεις, γιατί ο άνθρωπος βλέπει μόνο νεκρές ρήσεις και όχι τις σκηνές του έργου του Ιεχωβά και του Ιησού, και ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να ξεδιπλώσει το μυστήριο αυτού του έργου. Ως εκ τούτου, το μυστήριο του σχεδίου διαχείρισης των έξι χιλιάδων ετών είναι το μεγαλύτερο μυστήριο, το οποίο κρύβεται βαθιά και είναι εντελώς αδιανόητο για τον άνθρωπο. Κανείς δεν μπορεί να κατανοήσει άμεσα το θέλημα του Θεού, εκτός αν ο ίδιος ο Θεός το ερμηνεύσει και το αποκαλύψει στον άνθρωπο, αλλιώς θα παραμείνει για πάντα γρίφος για τον άνθρωπο και θα παραμείνει για πάντα σφραγισμένο μυστήριο. Μην σας απασχολούν όσοι ανήκουν στον θρησκευτικό κόσμο. Αν δεν το ακούγατε σήμερα, ούτε κι εσείς θα ήσαστε σε θέση να το κατανοήσετε.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

21. Το έργο των εσχάτων ημερών είναι το τελευταίο των τριών σταδίων. Αποτελεί το έργο μιας νέας εποχής και δεν αντιπροσωπεύει το σύνολο του έργου διαχείρισης. Το σχέδιο διαχείρισης των έξι χιλιάδων ετών διακρίνεται σε τρία στάδια έργου. Κανένα στάδιο από μόνο του δεν αντιπροσωπεύει το έργο των τριών σταδίων, αλλά αντιπροσωπεύει μόνο το μέρος ενός συνόλου. Το όνομα Ιεχωβά δεν μπορεί να αντιπροσωπεύει όλη τη διάθεση του Θεού. Το γεγονός ότι επιτέλεσε έργο την Εποχή του Νόμου δεν αποδεικνύει ότι ο Θεός μπορεί να είναι μόνο ο Θεός του νόμου. Ο Ιεχωβά θέσπισε νόμους για τον άνθρωπο και παρέδωσε εντολές, ζητώντας από τον άνθρωπο να χτίσει τον ναό και τους βωμούς. Το έργο που επιτέλεσε αντιπροσώπευε μόνο την Εποχή του Νόμου. Το έργο που επιτέλεσε δεν αποδεικνύει ότι ο Θεός είναι ο Θεός που ζητά από τον άνθρωπο να τηρήσει τον νόμο, τον Θεό στον ναό ή τον Θεό ενώπιον του βωμού. Αυτό δεν μπορεί να ειπωθεί. Το έργο του νόμου μπορεί να αντιπροσωπεύει μόνο μία εποχή. Επομένως, αν ο Θεός επιτελούσε μόνο το έργο της Εποχής του Νόμου, ο άνθρωπος θα όριζε τον Θεό και θα έλεγε: «Ο Θεός είναι ο Θεός στον ναό. Για να υπηρετήσουμε τον Θεό, πρέπει να φορέσουμε άμφια ιερέων και να εισέλθουμε στον ναό». Εάν το έργο της Εποχής της Χάριτος δεν είχε πραγματοποιηθεί ποτέ και η Εποχή του Νόμου είχε συνεχιστεί μέχρι σήμερα, ο άνθρωπος δεν θα γνώριζε ότι ο Θεός είναι επίσης ελεήμων και στοργικός. Εάν δεν είχε επιτελεστεί το έργο της Εποχής του Νόμου και είχε επιτελεστεί μόνο το έργο της Εποχής της Χάριτος, ο άνθρωπος θα γνώριζε μόνο ότι ο Θεός μπορεί να λυτρώσει τον άνθρωπο και να συγχωρήσει τις παραβάσεις του ανθρώπου. Θα γνώριζε μόνο ότι Αυτός είναι άγιος και αθώος, ότι μπορεί να θυσιάσει τον εαυτό Του και να σταυρωθεί για τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος θα γνώριζε μόνο αυτό και δεν θα κατανοούσε τίποτ’ άλλο. Έτσι, κάθε εποχή αντιπροσωπεύει ένα μέρος της διάθεσης του Θεού. Η Εποχή του Νόμου αντιπροσωπεύει κάποιες πτυχές, η Εποχή της Χάριτος άλλες πτυχές, και στη συνέχεια αυτή η εποχή κάποιες άλλες πτυχές. Η διάθεση του Θεού μπορεί να αποκαλυφθεί πλήρως μόνο μέσω του συνδυασμού και των τριών σταδίων. Μόνο όταν ο άνθρωπος γνωρίζει και τα τρία στάδια μπορεί να τη λάβει πλήρως. Κανένα από τα τρία στάδια δεν μπορεί να παραλειφθεί. Θα δεις ολόκληρη τη διάθεση του Θεού μόλις γνωρίσεις αυτά τα τρία στάδια του έργου. Η ολοκλήρωση του έργου του Θεού την Εποχή του Νόμου δεν αποδεικνύει ότι είναι ο Θεός του νόμου και η ολοκλήρωση του έργου Του της λύτρωσης δεν αποδεικνύει ότι ο Θεός θα λυτρώνει την ανθρωπότητα για πάντα. Αυτά είναι όλα συμπεράσματα του ανθρώπου. Η Εποχή της Χάριτος έχει τελειώσει, αλλά δεν μπορείς να πεις ότι ο Θεός ανήκει μόνο στον σταυρό και ότι ο σταυρός αντιπροσωπεύει τη σωτηρία του Θεού. Εάν το κάνεις αυτό, ορίζεις τον Θεό. Σε αυτό το στάδιο, ο Θεός επιτελεί κυρίως το έργο του λόγου, αλλά δεν μπορείς να πεις ότι ο Θεός δεν υπήρξε ποτέ ελεήμων στον άνθρωπο και ότι το μόνο που έχει φέρει είναι παίδεμα και κρίση. Το έργο κατά τις έσχατες ημέρες αποκαλύπτει το έργο του Ιεχωβά και του Ιησού και όλα τα μυστήρια που δεν έχει κατανοήσει ο άνθρωπος. Αυτό γίνεται για να αποκαλυφθεί ο προορισμός και το τέλος της ανθρωπότητας και να ολοκληρωθεί το συνολικό έργο της σωτηρίας μεταξύ των ανθρώπων. Αυτό το στάδιο του έργου των εσχάτων ημερών ολοκληρώνει τα πάντα. Όλα τα μυστήρια που δεν έχει κατανοήσει ο άνθρωπος πρέπει να ξεδιπλωθούν για να επιτρέψουν στον άνθρωπο να τα γνωρίσει και να τα κατανοήσει σαφώς στην καρδιά του. Μόνο τότε μπορεί να γίνει η κατάταξη των ανθρώπων ανάλογα με το είδος τους. Μόνο μετά την ολοκλήρωση του σχεδίου διαχείρισης των έξι χιλιάδων ετών, θα κατορθώσει ο άνθρωπος να κατανοήσει τη διάθεση του Θεού στην ολότητά της, διότι η διαχείρισή Του θα έχει τότε ολοκληρωθεί.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

22. Το σύνολο του έργου που πραγματοποιήθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια του σχεδίου διαχείρισης των έξι χιλιάδων ετών μόλις ολοκληρώθηκε. Μόλις όλο αυτό το έργο αποκαλυφθεί στους ανθρώπους και πραγματοποιηθεί μεταξύ των ανθρώπων, θα γνωρίζουν όλη τη διάθεσή Του και τα υπάρχοντα και το Είναι Του. Όταν το έργο αυτού του σταδίου ολοκληρωθεί πλήρως, όλα τα μυστήρια που δεν έχει κατανοήσει ο άνθρωπος θα αποκαλυφθούν, όλες οι αλήθειες που δεν είχαν κατανοηθεί προηγουμένως θα αποσαφηνιστούν και η ανθρωπότητα θα ακούσει για το μελλοντικό της μονοπάτι και προορισμό. Αυτό είναι όλο το έργο που πρόκειται να επιτελεστεί σε αυτό το στάδιο.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

23. Αυτό που ζητείται από τον άνθρωπο σήμερα διαφέρει από αυτό που του ζητήθηκε στο παρελθόν και διαφέρει ακόμη περισσότερο από αυτό που ζητήθηκε από τον άνθρωπο την Εποχή του Νόμου. Και τι ζητήθηκε από τον άνθρωπο την Εποχή του Νόμου όταν το έργο επιτελούταν στο Ισραήλ; Του ζητήθηκε απλώς να τηρεί το Σάββατο και τους νόμους του Ιεχωβά. Κανείς δεν επιτρεπόταν να εργάζεται το Σάββατο ή να παραβιάζει τους νόμους του Ιεχωβά. Αλλά αυτό δεν ισχύει τώρα. Το Σάββατο, ο άνθρωπος εργάζεται, συναθροίζεται και προσεύχεται ως συνήθως, και δεν επιβάλλονται περιορισμοί. Οι άνθρωποι την Εποχή της Χάριτος έπρεπε να βαφτιστούν. Επιπλέον, τους ζητήθηκε να νηστεύουν, να κάνουν αρτοκλασία, να πίνουν κρασί, να καλύπτουν την κεφαλή τους και να πλένουν τα πόδια τους. Τώρα, αυτοί οι κανόνες έχουν καταργηθεί και υπάρχουν μεγαλύτερες απαιτήσεις από τον άνθρωπο, διότι το έργο του Θεού βαθαίνει συνεχώς και η είσοδος του ανθρώπου επιτελείται σε ακόμα υψηλότερο επίπεδο. Στο παρελθόν, ο Ιησούς έβαζε τα χέρια Του πάνω στον άνθρωπο και προσευχόταν, αλλά τώρα που έχουν λεχθεί όλα, σε τι χρησιμεύει το άγγιγμα των χεριών; Ο λόγος και μόνο μπορεί να επιφέρει αποτελέσματα. Όταν έβαζε τα χέρια Του πάνω στον άνθρωπο στο παρελθόν, το έκανε για να ευλογεί και να θεραπεύει τον άνθρωπο. Έτσι εργαζόταν το Άγιο Πνεύμα εκείνη την εποχή, αλλά αυτό δεν ισχύει πλέον. Τώρα, το Άγιο Πνεύμα χρησιμοποιεί τον λόγο στο έργο Του για να επιτύχει αποτελέσματα. Σας έχει αποσαφηνίσει τον λόγο Του, και εσείς θα πρέπει απλώς να τον κάνετε πράξη. Ο λόγος Του είναι το θέλημά Του και καταδεικνύει το έργο που θα επιτελέσει. Μέσω του λόγου Του, μπορείς να κατανοήσεις το θέλημά Του και αυτό που σου ζητά να επιτύχεις. Απλά κάνεις τον λόγο Του απευθείας πράξη χωρίς να χρειάζεται να βάλει τα χέρια Του πάνω σου. Κάποιοι μπορεί να πουν: «Βάλε τα χέρια Σου επάνω μου! Βάλε τα χέρια Σου επάνω μου, ώστε να μπορώ να λάβω την ευλογία Σου και να Σε κοινωνήσω». Όλα αυτά αποτελούν παλαιότερες παρωχημένες πρακτικές που απαγορεύονται τώρα, διότι η εποχή έχει αλλάξει. Το Άγιο Πνεύμα εργάζεται σύμφωνα με την εποχή, όχι κατά βούληση ή σύμφωνα με καθορισμένους κανόνες. Η εποχή έχει αλλάξει και μια καινούργια εποχή πρέπει να φέρει νέο έργο. Αυτό ισχύει για κάθε στάδιο του έργου, και έτσι το έργο Του δεν επαναλαμβάνεται ποτέ. Στην Εποχή της Χάριτος, ο Ιησούς επιτέλεσε μεγάλο μέρος αυτού του έργου, θεραπεύοντας ασθένειες, εκδιώκοντας δαίμονες, βάζοντας τα χέρια Του πάνω στον άνθρωπο για να προσευχηθεί για αυτόν και ευλογώντας τον άνθρωπο. Ωστόσο, η συνέχιση όλων αυτών δεν εξυπηρετεί κανέναν σκοπό την σήμερον ημέρα. Το Άγιο Πνεύμα εργάστηκε κατ’ αυτόν τον τρόπο εκείνον τον καιρό, διότι ήταν η Εποχή της Χάριτος και ο άνθρωπος έλαβε αρκετή χάρη για να την απολαύσει. Ο άνθρωπος δεν έπρεπε να πληρώσει κανένα τίμημα και μπορούσε να λαμβάνει χάρη με την προϋπόθεση ότι διέθετε πίστη. Όλοι τους αντιμετωπίστηκαν με μεγάλη χάρη. Τώρα, η εποχή έχει αλλάξει, και το έργο του Θεού έχει προχωρήσει περαιτέρω. Μέσω του παιδέματος και της κρίσης Του, η επαναστατικότητα του ανθρώπου και οι ακαθαρσίες εντός του ανθρώπου θα αποβληθούν. Καθώς ήταν το στάδιο της λύτρωσης, ο Θεός έπρεπε να επιτελέσει αυτό το έργο δείχνοντας στον άνθρωπο αρκετή χάρη ώστε αυτός να την απολαύσει, για να μπορέσει να λυτρωθεί από την αμαρτία και να συγχωρεθεί μέσω της χάριτος για τις αμαρτίες του. Αυτό το στάδιο πραγματοποιείται για να αποκαλύψει τις ανομίες εντός του ανθρώπου μέσω του παιδέματος, της κρίσης, του πλήγματος μέσω του λόγου, καθώς και της πειθαρχίας και της αποκάλυψης του λόγου, έτσι ώστε να μπορεί να σωθεί στη συνέχεια. Αυτό το έργο είναι πιο βαθύ από το έργο της λύτρωσης. Στην Εποχή της Χάριτος, ο άνθρωπος απολάμβανε αρκετή χάρη και έχει ήδη βιώσει αυτή τη χάρη και έτσι δεν πρέπει πλέον να την απολαμβάνει ο άνθρωπος. Αυτό το έργο είναι πλέον παρωχημένο και δεν πρέπει πλέον να επιτελείται. Τώρα, ο άνθρωπος σώζεται μέσω της κρίσης του λόγου. Μόλις ο άνθρωπος κριθεί, παιδευτεί και ραφιναριστεί, η διάθεσή του αλλάζει κατ’ αυτόν τον τρόπο. Δεν οφείλεται αυτό σε όσα Εγώ εξέφρασα; Κάθε στάδιο του έργου επιτελείται σύμφωνα με την εξέλιξη ολόκληρης της ανθρωπότητας και σύμφωνα με την εποχή. Όλο το έργο είναι σημαντικό. Επιτελείται για την τελική σωτηρία, για να έχει η ανθρωπότητα καλό προορισμό στο μέλλον και για να καταταχθεί ο άνθρωπος στο τέλος ανάλογα με το είδος του.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

24. Το έργο των εσχάτων ημερών είναι η έκφραση του λόγου. Ο άνθρωπος μπορεί να αλλάξει πολύ μέσω του λόγου. Οι αλλαγές που γίνονται τώρα στους ανθρώπους που αποδέχτηκαν αυτόν τον λόγο είναι πολύ σπουδαιότερες από εκείνες των ανθρώπων που αποδέχτηκαν τα σημεία και τα θαύματα την Εποχή της Χάριτος. Διότι την Εποχή της Χάριτος οι δαίμονες έφυγαν από τον άνθρωπο με το άγγιγμα των χεριών και την προσευχή, αλλά οι διεφθαρμένες διαθέσεις παρέμεναν ακόμα μέσα στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος θεραπεύτηκε από την ασθένειά του και συγχωρέθηκαν οι αμαρτίες του, αλλά δεν επιτελέστηκε το έργο για να αποβληθούν οι διεφθαρμένες σατανικές διαθέσεις μέσα από τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος απλώς σώθηκε και έλαβε συγχώρεση για τις αμαρτίες του μέσω της πίστης του, αλλά η αμαρτωλή φύση του ανθρώπου δεν εξαλείφθηκε και παρέμενε μέσα του. Οι αμαρτίες του ανθρώπου συγχωρέθηκαν μέσω του ενσαρκωμένου Θεού, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν έχει αμαρτίες μέσα του. Οι αμαρτίες του ανθρώπου θα μπορούσαν να συγχωρεθούν μέσω της προσφοράς περί αμαρτίας, αλλά ο άνθρωπος δεν έχει καταφέρει να επιλύσει το ζήτημα του πώς δεν μπορεί πλέον να αμαρτάνει και πώς η αμαρτωλή φύση του μπορεί να αποβληθεί εντελώς και να μεταμορφωθεί. Οι αμαρτίες του ανθρώπου συγχωρέθηκαν εξαιτίας του έργου της σταύρωσης του Θεού, αλλά ο άνθρωπος συνέχισε να ζει με την παλιά, διεφθαρμένη σατανική διάθεση. Ως εκ τούτου, ο άνθρωπος πρέπει να σωθεί πλήρως από τη διεφθαρμένη σατανική διάθεση, ώστε η αμαρτωλή φύση του ανθρώπου να αποβληθεί πλήρως και να μην αναπτυχθεί ποτέ ξανά, επιτρέποντας έτσι την αλλαγή της διάθεσης του ανθρώπου. Αυτό απαιτεί από τον άνθρωπο να κατανοήσει το μονοπάτι της εξέλιξης της ζωής, τον τρόπο ζωής και τον τρόπο αλλαγής της διάθεσής του. Απαιτείται επίσης ο άνθρωπος να ενεργεί σύμφωνα με αυτό το μονοπάτι, έτσι ώστε η διάθεση του ανθρώπου να μπορεί σταδιακά να αλλάξει και να μπορεί να ζήσει κάτω από τη λάμψη του φωτός και να μπορεί να κάνει τα πάντα σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, να αποβάλει τη διεφθαρμένη σατανική διάθεση, και να αποδεσμευτεί από το σκότος της επιρροής του Σατανά, ώστε να αναδυθεί πλήρως από την αμαρτία. Μόνο τότε ο άνθρωπος θα λάβει πλήρη σωτηρία. Όταν ο Ιησούς επιτελούσε το έργο Του, η γνώση του ανθρώπου γι’ Αυτόν ήταν ακόμα ασαφής και αόριστη. Ο άνθρωπος πάντα πίστευε ότι Αυτός ήταν ο υιός του Δαβίδ και τον ανακήρυξε ως μεγάλο προφήτη και φιλάνθρωπο Κύριο που λύτρωσε τον άνθρωπο από τις αμαρτίες του. Ορισμένοι, μέσω της πίστης, θεραπεύτηκαν, αγγίζοντας απλώς την άκρη του ενδύματός Του. Οι τυφλοί βρήκαν το φως τους και ακόμη και οι νεκροί ήρθαν πίσω στη ζωή. Ωστόσο, ο άνθρωπος δεν μπορούσε να ανακαλύψει τη διεφθαρμένη σατανική διάθεση που ήταν βαθιά ριζωμένη μέσα του και ούτε ήξερε πώς να την αποβάλλει. Ο άνθρωπος έλαβε πολύ χάρη, όπως τη γαλήνη και την αγαλλίαση της σάρκας, την ευλογία ολόκληρης της οικογένειας μέσω της πίστης ενός, και τη θεραπεία των ασθενειών και ούτω καθεξής. Τα υπόλοιπα ήταν οι καλές πράξεις του ανθρώπου και η θεία εμφάνισή τους. Εάν ο άνθρωπος μπορούσε να ζήσει βάσει αυτών, θεωρείτο καλός πιστός. Μόνο αυτοί οι πιστοί θα μπορούσαν να εισέλθουν στον ουρανό μετά θάνατον, πράγμα που σημαίνει ότι σώθηκαν. Εντούτοις, κατά τη διάρκεια της ζωής τους, δεν κατανόησαν διόλου την οδό της ζωής. Απλώς διέπρατταν αμαρτίες και στη συνέχεια εξομολογούνταν σε έναν συνεχή κύκλο χωρίς να ακολουθούν κανένα μονοπάτι προς την αλλαγή διάθεσης. Αυτή ήταν η κατάσταση του ανθρώπου την Εποχή της Χάριτος. Έχει λάβει ο άνθρωπος πλήρη σωτηρία; Όχι! Επομένως, μετά την ολοκλήρωση αυτού του σταδίου, ακολουθεί το έργο της κρίσης και του παιδέματος. Αυτό το στάδιο εξαγνίζει τον άνθρωπο μέσω του λόγου, έτσι ώστε να προσφέρει στον άνθρωπο ένα μονοπάτι για να το ακολουθήσει. Αυτό το στάδιο δεν θα ήταν καρποφόρο ή σημαντικό εάν συνεχιζόταν με την εκδίωξη των δαιμόνων, διότι η αμαρτωλή φύση του ανθρώπου δεν θα αποβαλλόταν και ο άνθρωπος θα σταματούσε μόνο στη συγχώρεση των αμαρτιών. Μέσα από την προσφορά περί αμαρτίας ο άνθρωπος έχει συγχωρεθεί για τις αμαρτίες του, διότι το έργο της σταύρωσης έχει ήδη ολοκληρωθεί και ο Θεός έχει κυριαρχήσει επί του Σατανά. Ωστόσο, η διεφθαρμένη διάθεση του ανθρώπου παραμένει μέσα του και ο άνθρωπος μπορεί ακόμη να αμαρτάνει και να αντιστέκεται στον Θεό. Ο Θεός δεν έχει κερδίσει την ανθρωπότητα. Γι’ αυτό, στο παρόν στάδιο του έργου, ο Θεός χρησιμοποιεί τον λόγο για να αποκαλύψει τη διεφθαρμένη διάθεση του ανθρώπου και ζητά από τον άνθρωπο να ενεργεί σύμφωνα με το σωστό μονοπάτι. Αυτό το στάδιο είναι πιο σημαντικό από το προηγούμενο και πιο καρποφόρο, διότι τώρα ο λόγος παρέχει άμεσα τη ζωή του ανθρώπου και καθιστά δυνατή την πλήρη ανανέωση της διάθεσης του ανθρώπου. Είναι ένα στάδιο του έργου πιο βαθύ. Επομένως, η ενσάρκωση των εσχάτων ημερών έχει ολοκληρώσει τη σημασία της ενσάρκωσης του Θεού και έχει ολοκληρώσει πλήρως το σχέδιο διαχείρισης του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

25. Η σωτηρία του ανθρώπου από τον Θεό δεν επιτελείται απευθείας μέσω του Πνεύματος ή ως Πνεύμα, διότι το Πνεύμα Του δεν μπορεί ούτε να το αγγίξει ούτε να το δει ο άνθρωπος και δεν μπορεί να το προσεγγίσει ο άνθρωπος. Αν προσπαθούσε να σώσει τον άνθρωπο άμεσα μέσω του Πνεύματος, ο άνθρωπος δεν θα ήταν σε θέση να λάβει τη σωτηρία Του. Και αν δεν ήταν ο Θεός που ενδύθηκε την εξωτερική μορφή ενός δημιουργημένου ανθρώπου, δεν θα ήταν σε θέση να λάβει αυτή τη σωτηρία. Γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να τον πλησιάσει, όπως όταν δεν μπορούσε κανείς να πλησιάσει το σύννεφο του Ιεχωβά. Μόνο μέσω της ενσάρκωσής του σε δημιουργημένο άνθρωπο, δηλαδή, ενσαρκώνοντας τον λόγο Του θα γίνει λόγος, θα μπορεί προσωπικά να εμφυσήσει τον λόγο σε όλους όσους τον ακολουθούν. Μόνο τότε ο άνθρωπος θα μπορέσει να ακούσει ο ίδιος τον λόγο Του, να δει τον λόγο Του και να λάβει τον λόγο Του, τότε μέσω αυτού θα σωθεί πλήρως. Εάν ο Θεός δεν ενσαρκωνόταν, κανένας θνητός δεν θα λάμβανε τόσο μεγάλη σωτηρία, και δεν θα σωζόταν ούτε ένας άνθρωπος. Εάν το Πνεύμα του Θεού εργαζόταν απευθείας μεταξύ των ανθρώπων, ο άνθρωπος θα πλήττονταν ή θα παρασυρόταν πλήρως και θα φυλακιζόταν από τον Σατανά, γιατί ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να συγχρωτιστεί με τον Θεό.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

26. Η πρώτη ενσάρκωση έγινε για να λυτρώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία μέσω της σάρκας του Ιησού, δηλαδή, Αυτός έσωσε τον άνθρωπο από τον σταυρό, αλλά η διεφθαρμένη σατανική διάθεση παρέμενε ακόμα μέσα στον άνθρωπο. Η δεύτερη ενσάρκωση δεν πρέπει πλέον να χρησιμεύει ως προσφορά περί αμαρτίας, αλλά για να σώζει πλήρως όσους λυτρώθηκαν από την αμαρτία. Αυτό γίνεται έτσι ώστε όσοι συγχωρούνται να μπορούν να λυτρωθούν από τις αμαρτίες τους και να εξαγνιστούν πλήρως και να επιτύχουν αλλαγή της διάθεσής τους, σπάζοντας έτσι τα δεσμά της επιρροής του σκότους του Σατανά και επιστρέφοντας ενώπιον του θρόνου του Θεού. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί ο άνθρωπος να αγιοποιηθεί πλήρως. Ο Θεός ξεκίνησε το έργο της σωτηρίας την Εποχή της Χάριτος μετά την ολοκλήρωση της Εποχής του Νόμου. Μόνο κατά τις έσχατες ημέρες, όταν ο Θεός έχει εξαγνίσει πλήρως την ανθρωπότητα επιτελώντας το έργο της κρίσης και του παιδέματος του ανθρώπου εξαιτίας της επαναστατικότητας, ο Θεός θα ολοκληρώσει το έργο του σωτηρίας Του και θα εισέλθει στην κατάπαυσή Του. Επομένως, στα τρία στάδια του έργου, μόνο δύο φορές ενσαρκώθηκε ο Θεός για να πραγματοποιήσει το έργο Του μεταξύ των ανθρώπων ο ίδιος. Αυτό συμβαίνει επειδή μόνο ένα από τα τρία στάδια του έργου είναι να καθοδηγεί τον άνθρωπο στη ζωή του, ενώ τα άλλα δύο είναι το έργο της σωτηρίας. Μόνο εάν ενσαρκωθεί ο Θεός μπορεί να ζήσει μαζί με τον άνθρωπο, να βιώσει τον πόνο του κόσμου και να ζήσει σε μια συνηθισμένη σάρκα. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί να παράσχει στους ανθρώπους της δημιουργίας Του τον πρακτικό λόγο που έχουν ανάγκη. Ο άνθρωπος λαμβάνει πλήρη σωτηρία από τον Θεό εξαιτίας του ενσαρκωμένου Θεού, όχι άμεσα από τις προσευχές του στον ουρανό. Διότι ο άνθρωπος είναι από σάρκα. Ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να δει το Πνεύμα του Θεού, πολύ λιγότερο δε, να Τον προσεγγίσει. Το μόνο με το οποίο μπορεί να συσχετιστεί ο άνθρωπος είναι η ενσάρκωση του Θεού. Μόνο μέσω Αυτού μπορεί ο άνθρωπος να κατανοήσει όλον τον λόγο και όλες τις αλήθειες και να λάβει πλήρη σωτηρία. Η δεύτερη ενσάρκωση αρκεί για να απαλλαγεί ο άνθρωπος από τις αμαρτίες του και να εξαγνιστεί πλήρως. Ως εκ τούτου, η δεύτερη ενσάρκωση θα φέρει εις πέρας όλο το έργο του Θεού στη σάρκα και θα ολοκληρώσει τη σημασία της ενσάρκωσης του Θεού. Στη συνέχεια, το έργο του ενσαρκωμένου Θεού θα έχει ολοκληρωθεί πλήρως. Μετά τη δεύτερη ενσάρκωση, δεν θα ενσαρκωθεί και πάλι για να επιτελέσει το έργο Του. Διότι θα έχει ολοκληρωθεί ολόκληρη η διαχείρισή Του. Τις έσχατες ημέρες, η ενσάρκωσή Του θα έχει κερδίσει πλήρως τον εκλεκτό Του λαό και όλοι οι άνθρωποι κατά τις έσχατες ημέρες θα καταταχθούν ανάλογα με το είδος τους. Δεν θα επιτελεί πλέον το έργο της σωτηρίας, ούτε θα επιστρέψει στη σάρκα για να επιτελέσει οποιοδήποτε έργο.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

27. Στο έργο των εσχάτων ημερών, ο λόγος είναι πιο δυνατός από την εκδήλωση σημείων και θαυμάτων και η εξουσία του λόγου υπερβαίνει εκείνη των σημείων και των θαυμάτων. Ο λόγος αποκαλύπτει όλες τις διεφθαρμένες διαθέσεις στην καρδιά του ανθρώπου. Δεν είσαι σε θέση να τις αναγνωρίσεις μόνος σου. Όταν σου αποκαλυφθούν μέσω του λόγου, θα φτάσεις φυσικά στη συνειδητοποίηση. Δεν θα μπορείς να τις αρνηθείς, και θα πειστείς απόλυτα. Δεν είναι αυτή άραγε η εξουσία του λόγου; Αυτό είναι το αποτέλεσμα που επιτεύχθηκε από το σημερινό έργο του λόγου. Επομένως, ο άνθρωπος δεν μπορεί να σωθεί πλήρως από τις αμαρτίες του μέσω της θεραπείας της ασθένειας και της εκδίωξης των δαιμόνων και δεν μπορεί να ολοκληρωθεί πλήρως με την εκδήλωση σημείων και θαυμάτων. Η εξουσία της θεραπείας των ασθενειών και της εκδίωξης των δαιμόνων απλώς δίνει χάρη στον άνθρωπο, αλλά η σάρκα του ανθρώπου εξακολουθεί να ανήκει στον Σατανά και η διεφθαρμένη σατανική διάθεση παραμένει μέσα στον άνθρωπο. Με άλλα λόγια, ό,τι δεν έχει καθαρίσει, εξακολουθεί να ανήκει στην αμαρτία και την ακαθαρσία. Μόλις ο άνθρωπος καθαριστεί μέσω του λόγου, μπορεί να τον κερδίσει ο Θεός και να αγιοποιηθεί. Αν απλώς και μόνο εκδιωχθούν οι δαίμονες μέσα από τον άνθρωπο και λυτρωθεί, ξεφεύγει από τα χέρια του Σατανά και επιστρέφει στον Θεό. Ωστόσο, δεν έχει καθαριστεί ή αλλαχθεί από τον Θεό, και παραμένει διεφθαρμένος. Μέσα στον άνθρωπο εξακολουθεί να υπάρχει ακαθαρσία, αντίσταση και επαναστατικότητα. Ο άνθρωπος έχει επιστρέψει στον Θεό μόνο μέσω της λύτρωσης, αλλά ο άνθρωπος δεν Τον γνωρίζει και εξακολουθεί να αντιστέκεται και να προδίδει τον Θεό. Προτού λυτρωθεί ο άνθρωπος, πολλά από τα δηλητήρια του Σατανά είχαν ήδη φυτευτεί μέσα του. Μετά από χιλιάδες έτη διαφθοράς του Σατανά, ο άνθρωπος διαθέτει ήδη μέσα του φύση που αντιστέκεται στον Θεό. Επομένως, όταν ο άνθρωπος λυτρωθεί, πρόκειται μόνο για λύτρωση, όπου ο άνθρωπος αγοράζεται με υψηλό τίμημα, αλλά η δηλητηριώδης φύση μέσα του δεν έχει εξαλειφθεί. Ο άνθρωπος που είναι τόσο μιαρός πρέπει να υποβληθεί σε αλλαγή πριν αξιωθεί να υπηρετήσει τον Θεό. Μέσω αυτού του έργου της κρίσης και του παιδέματος, ο άνθρωπος θα καταφέρει να γνωρίσει πλήρως την ακάθαρτη και διεφθαρμένη ουσία μέσα του και θα είναι σε θέση να αλλάξει εντελώς και να γίνει καθαρός. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί ο άνθρωπος να αξιωθεί να επιστρέψει ενώπιον του θρόνου του Θεού. Όλο το έργο που επιτελείται σήμερα γίνεται για να καθαρίσει ο άνθρωπος και να αλλάξει. Μέσω της κρίσης και του παιδέματος του λόγου, καθώς και του ραφιναρίσματος, ο άνθρωπος μπορεί να αποβάλει τη διαφθορά του και να εξαγνιστεί. Αντί να θεωρούμε ότι αυτό το στάδιο έργου είναι το έργο της σωτηρίας, θα ήταν πιο κατάλληλο να πούμε ότι είναι το έργο του εξαγνισμού. Στην πραγματικότητα, αυτό είναι το στάδιο της κατάκτησης καθώς και το δεύτερο στάδιο της σωτηρίας. Ο άνθρωπος κερδίζεται από τον Θεό μέσω της κρίσης και του παιδέματος με τον λόγο. Με τη χρήση του λόγου για την τελείωση, την κρίση και την αποκάλυψη, όλες οι ακαθαρσίες, οι έννοιες, τα κίνητρα και οι προσωπικές ελπίδες μέσα στην καρδιά του ανθρώπου αποκαλύπτονται πλήρως. Αν και ο άνθρωπος έχει λυτρωθεί και συγχωρεθεί για τις αμαρτίες του, θεωρείται απλώς ότι ο Θεός δεν ενθυμείται τις αμαρτίες του ανθρώπου και δεν αντιμετωπίζει τον άνθρωπο ανάλογα με τις αμαρτίες του. Ωστόσο, όταν ο άνθρωπος ζει στη σάρκα και δεν έχει απελευθερωθεί από την αμαρτία, μπορεί μόνο να συνεχίσει να αμαρτάνει, συνεχίζοντας να αποκαλύπτει τη διεφθαρμένη σατανική διάθεση. Αυτή είναι η ζωή που διάγει ο άνθρωπος, ένας ατελείωτος κύκλος αμαρτίας και συγχώρεσης. Η πλειοψηφία των ανθρώπων αμαρτάνει την ημέρα μόνο για να ομολογήσει τις αμαρτίες το βράδυ. Έτσι, ακόμα κι αν η προσφορά περί αμαρτίας ήταν αενάως αποτελεσματική για τον άνθρωπο, δεν θα μπορούσε να σώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία. Μόνο το ήμισυ του έργου της σωτηρίας έχει ολοκληρωθεί, γιατί ο άνθρωπος εξακολουθεί να έχει διεφθαρμένη διάθεση. ... Βρίσκεται βαθύτερα από την αμαρτία, φυτεύεται από τον Σατανά και είναι βαθιά ριζωμένη μέσα στον άνθρωπο. Δεν είναι εύκολο να αντιληφθεί ο άνθρωπος τις αμαρτίες του. Ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσει τη δικιά του βαθιά ριζωμένη φύση. Μόνο μέσω της κρίσης με τον λόγο μπορούν να επιτευχθούν αυτά τα αποτελέσματα. Μόνο έτσι μπορεί ο άνθρωπος να αλλάξει σταδιακά από εκείνο το σημείο και εφεξής.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

28. Αυτό που ο άνθρωπος έχει επιτύχει τώρα — το ανάστημα του ανθρώπου σήμερα, η γνώση, η αγάπη, η πίστη, η υπακοή, καθώς και η αντίληψή του — είναι τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν με την κρίση του λόγου. Το γεγονός ότι είσαι σε θέση να έχεις πίστη και να παραμένεις όρθιος μέχρι σήμερα έχει επιτευχθεί μέσω του λόγου. Τώρα ο άνθρωπος βλέπει ότι το έργο του ενσαρκωμένου Θεού είναι πράγματι ιδιαίτερο. Υπάρχουν πολλά που δεν μπορεί να επιτύχει ο άνθρωπος. Είναι τα μυστήρια και τα θαύματα. Ως εκ τούτου, πολλοί έχουν υποταχθεί. Κάποιοι δεν έχουν υποταχθεί ποτέ σε κανέναν άνθρωπο από την ημέρα της γέννησής τους, αλλά όταν βλέπουν σήμερα τον λόγο του Θεού, υποτάσσονται πλήρως χωρίς να το αντιλαμβάνονται, και δεν προσπαθούν να προβούν σε διεξοδικές αναλύσεις ή να πουν οτιδήποτε άλλο. Ο άνθρωπος είναι υπό την επιρροή του λόγου και υπό την κρίση του λόγου. Εάν το Πνεύμα του Θεού μιλούσε απευθείας στον άνθρωπο, θα υποτάσσονταν όλοι στη φωνή, πέφτοντας κάτω χωρίς λόγο αποκαλύψεως, όπως ο Παύλος έπεσε στο έδαφος εν μέσω του φωτός καθώς ταξίδευε προς τη Δαμασκό. Αν ο Θεός συνέχιζε να εργάζεται κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος δεν θα ήταν ποτέ σε θέση να γνωρίζει τη δική του διαφθορά μέσω της κρίσης του λόγου και να επιτύχει τη σωτηρία. Μόνο μέσω της ενσάρκωσης μπορεί να παραδώσει προσωπικά τον λόγο Του στα αυτιά όλων, έτσι ώστε όλοι όσοι έχουν αυτιά να ακούσουν τον λόγο Του και να λάβουν το έργο του κρίσης του λόγου. Αυτό είναι το αποτέλεσμα που πέτυχε ο λόγος Του, και όχι η εμφάνιση του Πνεύματος που κάνει τον άνθρωπο να υποτάσσεται λόγω του φόβου. Μόνο με αυτό το πρακτικό και ιδιαίτερο έργο μπορεί να αποκαλυφθεί πλήρως η παλιά διάθεση του ανθρώπου, κρυμμένη βαθιά μέσα του για πολλά χρόνια, ώστε ο άνθρωπος να την αναγνωρίσει και να την αλλάξει. Αυτό είναι το πρακτικό έργο του ενσαρκωμένου Θεού. Μιλάει και κρίνει με πρακτικό τρόπο για να επιτύχει τα αποτελέσματα της κρίσης πάνω στον άνθρωπο μέσω του λόγου. Αυτή είναι η εξουσία του ενσαρκωμένου Θεού και η σημασία της ενσάρκωσης του Θεού. Αυτό συμβαίνει για να γίνει γνωστή η εξουσία του ενσαρκωμένου Θεού, τα αποτελέσματα που πέτυχε το έργο του λόγου και η ενσάρκωση του Πνεύματος. Επιδεικνύει την εξουσία Του μέσω της κρίσης πάνω στον άνθρωπο με τον λόγο. Αν και η σάρκα Του είναι η εξωτερική μορφή μιας συνηθισμένης και κανονικής ανθρώπινης φύσης, τα αποτελέσματα που επιτυγχάνει ο λόγος του δείχνουν στον άνθρωπο ότι Αυτός είναι γεμάτος εξουσία, ότι είναι ο ίδιος ο Θεός και ότι ο λόγος Του είναι η έκφραση του ίδιου του Θεού. Αυτό δείχνει σε όλους ότι είναι ο ίδιος ο Θεός, ο ίδιος ο Θεός που ενσαρκώθηκε και ότι δεν μπορεί να προσβληθεί από κανέναν. Κανείς δεν μπορεί να υπερβεί την κρίση Του μέσω του λόγου και καμία δύναμη του σκότους δεν μπορεί να υπερισχύσει της εξουσίας Του.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

29. Ενσαρκώνεται επειδή η σάρκα μπορεί επίσης να διαθέτει εξουσία και είναι ικανός να διεκπεραιώνει έργο μεταξύ των ανθρώπων με πρακτικό τρόπο, που είναι ορατός και απτός στον άνθρωπο. Αυτό το έργο είναι πολύ πιο ρεαλιστικό από οποιοδήποτε έργο που επιτελείται άμεσα από το Πνεύμα του Θεού που κατέχει όλη την εξουσία, και τα αποτελέσματά του είναι επίσης εμφανή. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η ενσαρκωμένη σάρκα του μπορεί να μιλήσει και να εργαστεί με πρακτικό τρόπο. Η εξωτερική μορφή της σάρκας Του δεν έχει καμία εξουσία και μπορεί να προσεγγιστεί από τον άνθρωπο. Η ουσία του φέρει εξουσία, αλλά η εξουσία Του δεν είναι ορατή από κανέναν. Όταν Αυτός μιλά και εργάζεται, ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να εντοπίσει την ύπαρξη της εξουσίας Του. Αυτό είναι ακόμα πιο ευνοϊκό για το πραγματικό έργο Του. Και όλο αυτό το έργο μπορεί να φέρει αποτελέσματα. Παρόλο που κανείς δεν αντιλαμβάνεται ότι κατέχει εξουσία ή βλέπει ότι δεν μπορεί να προσβληθεί ή να δει την οργή Του, μέσω της καλυμμένης εξουσίας, της οργής και του δημόσιου λόγου Του, επιτυγχάνει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα του λόγου Του. Με άλλα λόγια, με τον τόνο της φωνής, την αυστηρή έκφραση και όλη τη σοφία του λόγου Του, ο άνθρωπος πείθεται απόλυτα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος υποτάσσεται στον λόγο του ενσαρκωμένου Θεού, ο οποίος φαινομενικά δεν έχει καμία εξουσία, επιτυγχάνοντας έτσι τον στόχο Του να σώσει τον άνθρωπο. Αυτή είναι μια άλλη σημασία της ενσάρκωσής Του: να μιλήσει πιο ρεαλιστικά και να επιτρέψει στην πραγματικότητα του λόγου Του να επηρεάσει τον άνθρωπο, προκειμένου να γίνει μάρτυρας της δύναμης του λόγου του Θεού. Συνεπώς, αυτό το έργο, αν δεν γινόταν μέσω της ενσάρκωσης, δεν θα πετύχαινε το παραμικρό αποτέλεσμα και δεν θα ήταν σε θέση να σώσει πλήρως τους αμαρτωλούς. Εάν ο Θεός δεν ενσαρκωθεί, παραμένει Πνεύμα, τόσο αόρατο όσο και απροσδιόριστο για τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος είναι πλάσμα της σάρκας, και ο άνθρωπος και ο Θεός ανήκουν σε δύο διαφορετικούς κόσμους και έχουν διαφορετική φύση. Το Πνεύμα του Θεού είναι ασύμβατο με τον άνθρωπο της σάρκας και δεν μπορούν να δημιουργηθούν σχέσεις μεταξύ τους. Εξάλλου, ο άνθρωπος δεν μπορεί να γίνει πνεύμα. Ως εκ τούτου, το Πνεύμα του Θεού πρέπει να γίνει ένα από τα πλάσματα και να επιτελέσει το αρχικό του έργο. Ο Θεός δύναται να ανυψωθεί στο υψηλότερο σημείο και να ταπεινωθεί με το να γίνει άνθρωπος της δημιουργίας, να επιτελέσει έργο και να ζήσει ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά ο άνθρωπος δεν δύναται να ανυψωθεί στο υψηλότερο σημείο και να γίνει πνεύμα, πολύ λιγότερο δε, να κατέλθει στο χαμηλότερο σημείο. Επομένως, ο Θεός πρέπει να ενσαρκωθεί για να πραγματοποιήσει το έργο Του. Όπως και με την πρώτη ενσάρκωση, μόνο η σάρκα του ενσαρκωμένου Θεού θα μπορούσε να λυτρώσει τον άνθρωπο μέσω της σταύρωσής Του, ενώ δεν ήταν δυνατό να σταυρωθεί το Πνεύμα του Θεού ως προσφορά περί αμαρτίας για τον άνθρωπο. Ο Θεός θα μπορούσε να ενσαρκωθεί για να υπηρετήσει ως προσφορά περί αμαρτίας για τον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να ανέλθει απευθείας στον ουρανό για να πάρει την προσφορά περί αμαρτίας που είχε ετοιμάσει ο Θεός γι’ αυτόν. Ως εκ τούτου, ο Θεός πρέπει να ταξιδέψει ανάμεσα σε ουρανό και γη, αντί να αφήσει τον άνθρωπο να ανέλθει στον ουρανό για να λάβει αυτή τη σωτηρία, επειδή ο άνθρωπος είχε πέσει και δεν μπορούσε να ανέλθει στον ουρανό, πολύ λιγότερο δε, να λάβει την προσφορά περί αμαρτίας. Συνεπώς, ήταν απαραίτητο ο Ιησούς να έλθει ανάμεσα στους ανθρώπους και προσωπικά να επιτελέσει το έργο που απλώς δεν μπορούσε να επιτευχθεί από τον άνθρωπο. Κάθε φορά που ο Θεός ενσαρκωνόταν, ήταν απολύτως απαραίτητο. Εάν κάποιο από τα στάδια μπορούσε να εκτελεστεί απευθείας από το Πνεύμα του Θεού, δεν θα είχε υπομείνει τις προσβολές της ενσάρκωσης.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

30. Σε αυτό το τελικό στάδιο του έργου, τα αποτελέσματα επιτυγχάνονται μέσω του λόγου. Μέσω του λόγου, ο άνθρωπος κατορθώνει να κατανοήσει πολλά μυστήρια και το έργο του Θεού μέσα από όλες τις γενιές του παρελθόντος. Μέσω του λόγου, ο άνθρωπος διαφωτίζεται από το Άγιο Πνεύμα. Μέσω του λόγου, ο άνθρωπος κατορθώνει να κατανοήσει τα μυστήρια που δεν έχουν αποκαλυφθεί από γενιές του παρελθόντος, καθώς και το έργο των προφητών και αποστόλων των παρελθόντων χρόνων και τις αρχές με τις οποίες εργάζονταν. Μέσω του λόγου, ο άνθρωπος κατορθώνει επίσης να γνωρίσει τη διάθεση του ίδιου του Θεού, καθώς και την επαναστατικότητα και αντίσταση του ανθρώπου, και κατορθώνει να γνωρίσει τη δική του ουσία. Μέσω αυτών των σταδίων του έργου και όλου του εκπεφρασμένου λόγου, ο άνθρωπος κατορθώνει να γνωρίσει το έργο του Πνεύματος, το έργο της ενσαρκωμένης σάρκας του Θεού και επιπλέον ολόκληρη τη διάθεσή Του. Κέρδισες τη γνώση σου για το έργο διαχείρισης του Θεού των έξι χιλιάδων ετών επίσης μέσω του λόγου. Δεν επιτεύχθηκε η γνώση σου για τις προηγούμενες έννοιές σου και η αποβολή τους, επίσης, μέσω του λόγου; Στο προηγούμενο στάδιο, ο Ιησούς επιτέλεσε σημεία και θαύματα, αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο σε αυτό το στάδιο. Δεν σε βοηθά ο λόγος να κατανοήσεις γιατί δεν το κάνει αυτό; Επομένως, ο λόγος που εκφράζεται σε αυτό το στάδιο υπερβαίνει το έργο που έχει επιτελεστεί από τους αποστόλους και τους προφήτες των προηγούμενων γενεών. Ακόμα και οι προφητείες των προφητών δεν θα μπορούσαν να έχουν επιτύχει τέτοια αποτελέσματα. Οι προφήτες μίλησαν μόνο για προφητείες, για το τι θα συμβεί στο μέλλον, αλλά όχι για το έργο που ο Θεός έπρεπε να επιτελέσει εκείνον τον καιρό. Δεν μιλούσαν για να καθοδηγήσουν τον άνθρωπο στη ζωή του, να προσφέρουν αλήθειες στον άνθρωπο ή να αποκαλύψουν στον άνθρωπο μυστήρια, πολύ λιγότερο δε, δεν μιλούσαν για να προσφέρουν ζωή. Από τον λόγο που εκφράζεται στο παρόν στάδιο, υπάρχει προφητεία και αλήθεια, αλλά κυρίως χρησιμεύει για να προσφέρει ζωή στον άνθρωπο. Ο σημερινός λόγος διαφέρει από τις προφητείες των προφητών. Αυτό είναι ένα στάδιο έργου όχι για προφητείες, αλλά για τη ζωή του ανθρώπου, για να αλλάξει τη διάθεση της ζωής του ανθρώπου. Το πρώτο στάδιο ήταν το έργο του Ιεχωβά για να ανοίξει ένα μονοπάτι όπου ο άνθρωπος θα λατρεύει τον Θεό στη γη. Ήταν το έργο της έναρξης για να βρεθεί η πηγή του έργου στη γη. Εκείνον τον καιρό, ο Ιεχωβά δίδαξε στους Ισραηλίτες να τηρούν το Σάββατο, να σέβονται τους γονείς τους και να ζουν ειρηνικά με τους άλλους. Δεδομένου ότι οι άνθρωποι εκείνης της εποχής δεν κατανοούσαν τι συνιστούσε ο άνθρωπος, ούτε κατανοούσαν πώς να ζουν στη γη, ήταν απαραίτητο στο πρώτο στάδιο του έργου να καθοδηγήσει τους ανθρώπους στη ζωή τους. Ό,τι ο Ιεχωβά εξέφρασε σε αυτούς δεν είχε προηγουμένως κοινοποιηθεί στον άνθρωπο ούτε ήταν στην κατοχή του. Εκείνον τον καιρό πολλοί προφήτες ανυψώθηκαν για να εκφράσουν προφητείες, οι οποίες δημιουργήθηκαν υπό την ηγεσία του Ιεχωβά. Αυτό ήταν απλά ένα μέρος του έργου. Στο πρώτο στάδιο, ο Θεός δεν ενσαρκώθηκε, οπότε μίλησε σε όλες τις φυλές και τα έθνη μέσω των προφητών. Όταν ο Ιησούς επιτέλεσε το έργο Του εκείνον τον καιρό, δεν μίλησε τόσο πολύ όσο στη σημερινή εποχή. Αυτό το έργο του λόγου των εσχάτων ημερών δεν έχει επιτελεστεί ποτέ σε εποχές και γενεές του παρελθόντος. Παρόλο ο Ησαΐας, ο Δανιήλ και ο Ιωάννης εξέφρασαν πολλές προφητείες, αυτές οι προφητείες ήταν τελείως διαφορετικές από τον λόγο που εκφράζεται τώρα. Αυτό που εξέφραζαν ήταν μόνο προφητείες, αλλά όχι ο λόγος τώρα. Εάν μετέτρεπα όλα όσα εκφράζω τώρα σε προφητείες, θα μπορούσατε να καταλάβετε; Εάν μιλούσα για μελλοντικά θέματα, για θέματα αφού αναχωρήσω, πώς θα μπορούσατε να καταλάβετε; Το έργο του λόγου δεν επιτελέστηκε ποτέ την εποχή του Ιησού ή την Εποχή του Νόμου. Ίσως κάποιοι πουν: «Δεν εξέφρασε ο Ιεχωβά λόγο κατά την εποχή του έργου Του; Εκτός από τη θεραπεία της ασθένειας, την εκδίωξη των δαιμόνων και την επιτέλεση σημείων και θαυμάτων, δεν εξέφρασε κι ο Ιησούς λόγο εκείνον τον καιρό;» Υπάρχουν διαφορές στον τρόπο με τον οποίο εκφράζεται ο λόγος. Ποια ήταν η ουσία του λόγου που εξέφρασε ο Ιεχωβά; Καθοδηγούσε απλώς τους ανθρώπους στη ζωή τους επί γης, η οποία δεν περιλάμβανε πνευματικά θέματα στη ζωή. Γιατί λέγεται ότι τα λόγια του Ιεχωβά διακηρύχθηκαν σε όλα τα μέρη; Η λέξη «διακηρύχθηκαν» αναφέρεται στην παροχή σαφών ερμηνειών και άμεσων οδηγιών. Δεν παρείχε στον άνθρωπο ζωή. Αντ’ αυτού, πήρε απλά τον άνθρωπο από το χέρι και δίδαξε τον άνθρωπο να έχει φόβο Θεού. Δεν υπήρχαν παραβολές. Το έργο του Ιεχωβά στο Ισραήλ δεν είχε σκοπό να αντιμετωπίσει ή να πειθαρχήσει τον άνθρωπο ή να κρίνει και να παιδέψει. Είχε σκοπό να καθοδηγήσει. Ο Ιεχωβά ζήτησε από τον Μωυσή να πει στον λαό Του να μαζεύει μάννα στην έρημο. Κάθε πρωί πριν από την ανατολή, έπρεπε να μαζεύουν μάννα, μόνο για να φάνε εκείνη την ημέρα. Το μάννα δεν μπορούσε να διατηρηθεί μέχρι την επόμενη μέρα, καθώς θα μούχλιαζε. Δεν δίδαξε τον άνθρωπο ούτε αποκάλυψε τη φύση του και δεν αποκάλυψε τις ιδέες και τις σκέψεις του. Δεν άλλαξε τον άνθρωπο αλλά τον καθοδήγησε στη ζωή του. Εκείνη την εποχή, ο άνθρωπος ήταν σαν παιδί. Ο άνθρωπος δεν καταλάβαινε τίποτα και μπορούσε μόνο να κάνει βασικές μηχανικές κινήσεις. Επομένως, ο Ιεχωβά θέσπισε μόνο νόμους για να καθοδηγήσει τον λαό. Εάν επιθυμείς να διαδοθεί το ευαγγέλιο έτσι ώστε όλοι όσοι αναζητούν με αγνή καρδιά να μπορούν να αποκτήσουν γνώση του έργου που επιτελείται την σήμερον ημέρα και να πείθονται απόλυτα, τότε πρέπει να κατανοήσεις την ιστορία, την ουσία και τη σημασία του έργου που έχει επιτελεστεί σε κάθε στάδιο εκ των έσω. Ακούγοντας τη συναναστροφή σας, μπορούν να κατανοήσουν το έργο του Ιεχωβά και το έργο του Ιησού και, επιπλέον, όλο το έργο που επιτελείται σήμερα, καθώς και τη σχέση και τις διαφορές μεταξύ των τριών σταδίων του έργου, έτσι ώστε, αφού ακούσουν, θα διαπιστώσουν ότι κανένα από τα τρία στάδια δεν διαταράσσει τα υπόλοιπα. Πράγματι, όλα έχουν επιτελεστεί από το ίδιο Πνεύμα. Αν και επιτέλεσαν διαφορετικό έργο σε διαφορετικές εποχές και εξέφραζαν διαφορετικό λόγο, οι αρχές με τις οποίες εργάζονταν ήταν οι ίδιες. Αυτά είναι τα μεγαλύτερα οράματα που όλοι οι άνθρωποι οφείλουν να κατανοήσουν.

από «Το Mυστήριο της Eνσάρκωσης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Προηγούμενο:Μια ανθολογία από τα τέσσερα κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με τα «Σχετικά με τη Βίβλο»

Επόμενο:Μια ανθολογία από τα τέσσερα κείμενα του λόγου του Θεού σχετικά με τα «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης»

Δείτε επίσης