Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

0 αποτελέσματα αναζήτησης

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

37. Η μεγαλύτερη σοφία είναι να εξυψώνεις τον Θεό και να κοιτάς Εκείνον

Λίνγζιν Σιτζιαγουάνγκ, Επαρχία Χαμπέ

Πριν λίγες ημέρες, διάβασα ένα απόσπασμα από την «Οδό για να εισέλθεις στην πραγματικότητα» στην Συναναστροφή και κήρυγμα για την είσοδο στη ζωή IV: «Για παράδειγμα, έχουμε κάποιον που πήρε λάθος δρόμο. Χρησιμοποιώντας αυτό ως θέμα συζήτησης για να επικοινωνήσεις την αλήθεια, πώς θα το έκανες;… Πρώτον, θα πρέπει να δώσεις μαρτυρία για το έργο του Θεού, να δώσεις μαρτυρία πώς ο Θεός σώζει την ανθρωπότητα. Έπειτα, μπορείς να μιλήσεις για το αν ο δρόμος στον οποίο βρίσκεται οδηγεί στη σωτηρία του Θεού, αν μπορεί να λάβει το έργο του Αγίου Πνεύματος κι αν αυτός είναι ο δρόμος που ο Θεός εγκρίνει. Λοιπόν, πρώτον δίνεις μαρτυρία για το έργο του Θεού κι έπειτα δίνεις μαρτυρία για τον δρόμο στον οποίο ο Θεός μας οδηγεί, δηλαδή τον δρόμο προς τη σωτηρία. Τον αφήνεις να δει την αγάπη του Θεού και την σωτηρία Του και μόνο τότε μπορεί να πάει στο σωστό δρόμο. Για να λυθεί το πρόβλημα, σου φαίνεται σωστό να μην δώσεις μαρτυρία ή να μην εξυψώσεις τον Θεό; Αν μιλήσεις μόνο για το ποιος δρόμος οδηγεί στη σωτηρία και ποιος δρόμος δεν οδηγεί στη σωτηρία, αλλά δεν δώσεις μαρτυρία για το έργο του Θεού, μιλάς μόνο για δόγματα. Ωστόσο, αν δώσεις πρώτα μαρτυρία για το έργο του Θεού, έπειτα μιλήσεις για τους δύο αυτούς δρόμους, τότε δεν μιλάς πλέον για δόγματα.» Όταν διάβασα τα λόγια αυτά, ένιωσα μπερδεμένη. Μέσα μου σκεφτόμουν: Κι οι δύο τρόποι εκφράζουν πώς ένας άνθρωπος θα πρέπει να κάνει πράξη την αλήθεια. Γιατί ο ένας τρόπος που δεν αναφέρει το έργο του Θεού αποτελεί συζήτηση για δόγματα ενώ ο τρόπος που μιλά για το έργο του Θεού και στη συνέχεια αναφέρει τα πράγματα αυτά, δεν αποτελεί συζήτηση για δόγματα; Καθώς το σκεφτόμουν, μου ήρθε η ιστορία της Βίβλου με τον Δαβίδ που νίκησε τον Φιλισταίο γίγαντα Γολιάθ. Τότε, ο Δαβίδ πρώτα εξύψωσε τον Ιεχωβά, έπειτα πέταξε με τη σφεντόνα του την πέτρα και τέλος, νίκησε τον Γολιάθ. Αν ο Δαβίδ δεν είχε εξυψώσει τον Ιεχωβά την στιγμή εκείνη κι απλώς πήγαινε να πετάξει την πέτρα, θα μπορούσε να είχε νικήσει τον Γολιάθ; Φυσικά και όχι. Αυτό συμβαίνει γιατί ο μόνος λόγος που ο Δαβίδ μπόρεσε να νικήσει τον Γολιάθ ήταν ολοκληρωτικά γιατί πίστευε στον Ιεχωβά, βασιζόταν στον Ιεχωβά και διότι ο Ιεχωβά τον βοήθησε. Αν δεν είχε εξυψώσει τον Ιεχωβά, δεν θα μπορούσε να λάβει την βοήθεια του Ιεχωβά. Πέρα από τις εξαιρετικές ικανότητές του στη σφεντόνα, δεν θα μπορούσε να νικήσει τον Γολιάθ. Όταν το σκέφτομαι αυτό, ξαφνικά γίνεται ξεκάθαρο μέσα μου. Ο λόγος για τον οποίο ο Θεός ζητά να Τον εξυψώνουν και να στρέφονται σ’ Αυτόν δεν είναι για να ζητά απ’ τους ανθρώπους να τηρούν κανόνες ή τελετουργικά, αλλά αντίθετα να έχουν μία θέση για τον Θεό στην καρδιά τους, να τιμούν τον Θεό ως το πιο σημαντικό πράγμα στην καρδιά τους. Αν ένας άνθρωπος αφήνει με ειλικρίνεια τον Θεό να εξυψωθεί και στρέφεται προς Εκείνον, αυτό δείχνει ότι έχει μία θέση για τον Θεό και μπορεί να τιμά τον Θεό ως τον πιο σημαντικό στην καρδιά του. Έτσι, όταν οι άνθρωποι εμφανίζονται μπροστά στον Θεό μπορούν να λάβουν την χαρά και τις ευλογίες Του και το Άγιο Πνεύμα θα εργαστεί ανάμεσά τους. Όλο το έργο που κάνουν δεν θα βασίζεται στα δικά τους έργα, αλλά στην καθοδήγηση του Θεού για το έργο τους. Και το αποτέλεσμα θα είναι φυσιολογικά καλό. Αν ένας άνθρωπος δεν εξυψώνει τον Θεό και δεν στρέφεται προς Εκείνον δείχνει ότι η καρδιά του δεν έχει θέση για τον Θεό κι όλα όσα κάνει είναι για χάρη του δικού του έργου. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι μισητός στον Θεό και σίγουρα δεν θα λάβει τις ευλογίες Του ή το έργο του Αγίου Πνεύματος. Έτσι, το έργο του δεν θα είναι αποτελεσματικό. Στο σημείο αυτό, δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ: Η συνεχής αναποτελεσματικότητα της δικής μου πράξης της αλήθειας σχετίζεται με το γεγονός ότι δεν εξυψώνω τον Θεό ή δεν στρέφομαι προς Εκείνον σε ό,τι κάνω; Ανατρέχοντας στο παρελθόν, βλέπω ότι οι προσευχές μου στον Θεό κι ο δικός μου τρόπος πράξης της αλήθειας ήταν εντελώς ασύνδετα. Κατά την πράξη της αλήθειας, σπάνια βασιζόμουν στον Θεό ή στρεφόμουν προς Εκείνον. Βασιζόμενη στη δική μου δύναμη για να κάνω πράξη την αλήθεια, δεν ήμουν ικανή να λάβω βοήθεια από το Άγιο Πνεύμα. Γι’ αυτό τα πράγματα μου φαίνονταν πάντα ιδιαίτερα δύσκολα, κουραστικά και δεν ήμουν ικανή να δω ορατά αποτελέσματα.

Από τότε, άρχισα τη συνήθεια να εξυψώνω τον Θεό και να στρέφομαι προς Εκείνον σε κάθε ζήτημα στην πραγματική ζωή. Κάθε πρωί όταν προσεύχομαι, βάζω τον εαυτό μου ολοκληρωτικά στα χέρια του Θεού, επιτρέποντας στον Θεό να έχει πλήρη έλεγχο της ζωής μου την ημέρα εκείνη. Σχετικά με το σημαντικό ζήτημα της δικής μου σωτηρίας, θα αφοσιωθώ εντελώς στην προσευχή και θα στραφώ στον Θεό. Δεν γνωρίζω σε τι έχω έλλειψη και τι χρειάζομαι. Ωστόσο, τα πάντα είναι πολύ ξεκάθαρα για τον Θεό. Με καταλαβαίνει καλύτερα. Ο Θεός γνωρίζει καλύτερα ποιο περιβάλλον χρειάζομαι στην επιδίωξή μου για σωτηρία, τι χρειάζεται να γνωρίσω, σε τι χρειάζεται να εισέλθω. Επομένως, παραδίδω τον εαυτό μου ολοκληρωτικά στα χέρια του Θεού, επιτρέπω στον Θεό να με «σμιλεύσει» και να με ελέγξει. Εύχομαι μόνο να είμαι ένας άνθρωπος υπάκουος στον Θεό και να ακολουθώ την καθοδήγηση του Θεού στον δρόμο προς τη σωτηρία. Επιπλέον, σε κάθε ζήτημα στην πραγματική ζωή, θα κοιτώ πρώτα στον Θεό, θα επιτρέπω στον Θεό να πάει μπροστά μου για να με οδηγεί κι εγώ θα έπομαι Αυτού, ακολουθώντας το θέλημα του Θεού με λόγια και έργα. Μετά από λίγο καιρό, διαπίστωσα ότι δεν ζούσα την κάθε ημέρα όπως έκανε ο προηγούμενος άμυαλος εαυτός μου. Τώρα όταν αντιμετωπίζω κάτι, γνωρίζω ποια πτυχή της αλήθειας πρέπει να κάνω πράξη, σε ποια πτυχή της πραγματικότητας πρέπει να εισέλθω και ποιο είναι το θέλημα του Θεού. Είναι όλα πιο καθαρά από πριν. Χωρίς να το γνωρίζω, μπορώ εύκολα να κάνω πράξη κάποιες αλήθειες. Για παράδειγμα: Στο θέμα της γαλήνευσης της καρδιάς μου μπροστά στον Θεό, παρόλο που και πριν ήθελα να είμαι ήρεμη όταν πήγαινα μπροστά στον Θεό, πάντοτε ένιωθα ότι η καρδιά μου δεν ήταν υπό τον δικό μου έλεγχο κι ήμουν ασυνείδητα κυριευμένη από ασήμαντα πράγματα. Μερικές φορές ακόμη κι όταν επιμελούμουν άρθρα, το μυαλό μου ταξίδευε και δεν ήμουν σε θέση να το ελέγξω. Σήμερα, δεν χρειάζεται να προσπαθήσω πολύ για να ελέγξω τον εαυτό μου. Χωρίς καν να το γνωρίζω, οι περιστάσεις κατά τις οποίες η καρδιά μου είναι κυριευμένη από εξωτερικά πράγματα έχουν λιγοστέψει. Παρόλο που το μυαλό μου περιστασιακά ακόμη ταξιδεύει, μπορώ αμέσως να το συνειδητοποιήσω κι είναι εύκολο για μένα να το επαναφέρω. Στο θέμα της αυτογνωσίας, παλαιότερα ήθελα επίσης να κάνω πρόοδο κάθε μέρα, να γνωρίσω τον εαυτό μου λίγο περισσότερο. Ωστόσο, πάντοτε αποτύγχανα να ελέγξω τις εσωτερικές σκέψεις μου. Πάντοτε ξεχνούσα να τις συγκρατήσω για να γνωρίσω τον εαυτό μου. Αρκετές φορές τη νύχτα σκεφτόμουν, «Πώς απέτυχα να γνωρίσω τον εαυτό μου πάλι σήμερα;» Συνεχώς περνούσα την κάθε ημέρα έτσι μάταια. Τώρα, όταν συγκεκριμένες σκέψεις έρχονται στο μυαλό μου, μου είναι αρκετά εύκολο να τις συγκρατήσω. Αφού συνειδητοποιήσω τις σκέψεις αυτές, θα προσευχηθώ στον Θεό να γνωρίσω καλύτερα τον εαυτό μου και μέσα μου νιώθω μίσος για μένα κι έχω την δύναμη να αρνηθώ τη σάρκα μου. Όταν έρχομαι αντιμέτωπη με συγκεκριμένα περιβάλλοντα, γνωρίζω επίσης ότι ο Θεός χρησιμοποιεί το περιβάλλον αυτό για να αποκαλύψει την πτυχή στην οποία είμαι διεφθαρμένη ή υστερώ. Στη συνέχεια, θα εξοπλίσω τον εαυτό μου με την αλήθεια στην πτυχή αυτή. Σχετικά με το θέμα της εκπλήρωσης των καθηκόντων αντί να κάνω απλώς το ελάχιστο, στο παρελθόν όταν ακούσια αποκάλυπτα την τάση μου να κάνω απλώς το ελάχιστο για να τα βγάλω πέρα, μερικές φορές εγώ η ίδια δεν το συνειδητοποιούσα. Μερικές φορές το συνειδητοποιούσα αλλά δεν επικεντρωνόμουν στην επίλυσή του. Τώρα, όταν έχω την τάση αυτή στην καρδιά μου, έχω επίγνωση στην καρδιά μου. Έπειτα, μέσω της προσευχής μπορώ να αντιστρέψω την κατάσταση αυτή μέσα μου. Το γνωρίζω καλά ότι όλα αυτά γίνονται από τον Θεό που με καθοδήγησε και με βοήθησε να φανερώσω τα αισθήματά μου. Μόνο μέσω του Αγίου Πνεύματος που μου δίνει δύναμη τα επιτυγχάνω όλα αυτά. Όλη η δόξα πηγαίνει στον Θεό!

Μετά από αυτή την συνειδητοποίηση, κατάλαβα ότι ο λόγος που ένιωθα ότι ήταν δύσκολο να κάνω πράξη την αλήθεια στο παρελθόν ήταν γιατί βασιζόμουν ολοκληρωτικά στον εαυτό μου για να κάνω πράξη την αλήθεια, βασιζόμουν στον εαυτό μου για να διαβώ το δρόμο της σωτηρίας. Δεν είχα καμία θέση για τον Θεό στην καρδιά μου, στις εμπειρίες μου δεν έκανα πράξη τον Λόγο του Θεού και δεν λάμβανα το έργο του Αγίου Πνεύματος. Όπως ακριβώς έχει πει ο Θεός: «Κάποτε, κανείς δεν γνώριζε το Άγιο Πνεύμα και κυρίως δεν γνώριζαν ποιο είναι το μονοπάτι του Αγίου Πνεύματος. Γι’ αυτό, οι άνθρωποι πάντα γελοιοποιούνται ενώπιον του Θεού. Μπορούμε να πούμε ότι σχεδόν όλοι όσοι πιστεύουν στον Θεό, δεν γνωρίζουν το Πνεύμα κι έχουν κάποια σύγχυση στο θέμα της πίστης. Απ’ αυτό, είναι σαφές ότι οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν τον Θεό, και παρόλο που λένε ότι πιστεύουν σε Αυτόν, στην ουσία, με βάση τις ενέργειές τους, πιστεύουν στον εαυτό τους, όχι στον Θεό.» («Το μονοπάτι... (5)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται») Το φανέρωμα του λόγου του Θεού μου επιτρέπει να κατανοήσω ότι πιστοί οι οποίοι επιδιώκουν την σωτηρία βασίζονται στο έργο του Αγίου Πνεύματος, είναι όλοι εκείνοι που οδηγούνται από το Άγιο Πνεύμα. Όσοι βασίζονται στον εαυτό τους δεν θα το επιτύχουν. Στο παρελθόν, απλώς δεν βασιζόμουν στον Θεό, δεν στρεφόμουν σ’ Εκείνον ούτε αναζητούσα την καθοδήγηση του Θεού. Άφηνα τον Θεό στην άκρη κι έκανα τυφλά ό,τι ήθελα με τη δική μου δύναμη χωρίς αποτελέσματα. Επίσης παραπονιόμουν ότι η πίστη στον Θεό και η πράξη της αλήθειας ήταν πολύ δύσκολα. Τώρα γνωρίζω ότι αυτό ήταν επειδή δεν «πίστευα» στον Θεό. Ο λόγος του Θεού λέει: «Τι είναι ικανός να κάνει ο άνθρωπος; Δεν είναι μάλλον ότι το κάνω εγώ; Γιατί λέω ότι κατεβαίνω προσωπικά στον τόπο όπου συμμετέχει κανείς στη μάχη; Αυτό που θέλω είναι η πίστη σου, όχι οι πράξεις σου.» («Η εικοστή έβδομη ομιλία» από τις ομιλίες του Θεού προς το σύμπαν στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»). «Εφόσον προσφέρεις την καρδιά σου στον Θεό και υπακούς στην καθοδήγησή Του, όλα θα αποδώσουν καρπούς. Γιατί νομίζεις ότι είναι τόσο δύσκολο;» («Εκείνοι, η διάθεση των οποίων έχει αλλάξει, είναι εκείνοι που έχουν εισέλθει στην πραγματικότητα του λόγου του Θεού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται») Ανατρέχοντας στους Ισραηλίτες που έφυγαν από την Αίγυπτο, δεν ήταν ο Θεός που τους καθοδηγούσε προσωπικά; Οι Ισραηλίτες δεν έκαναν τίποτα. Έπρεπε μόνο να ακολουθούν τη στήλη νεφέλης και φωτιάς. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, όλες οι δυσκολίες που αντιμετώπισαν εξαλείφθηκαν προσωπικά από τον ίδιο τον Ιεχωβά Θεό. Δεν είναι σήμερα ο δρόμος της σωτηρίας ίδιος με εκείνον των Ισραηλιτών που διέφυγαν από την Αίγυπτο; Ο Θεός απλώς απαιτεί από εμάς να έχουμε πίστη σ’ Εκείνον, να κοιτάμε Εκείνον, να δίνουμε την καρδιά μας στον Θεό και να ακολουθούμε την καθοδήγηση του Θεού. Έτσι, οι άνθρωποι μπορούν να λάβουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Τη στιγμή που το Άγιο Πνεύμα αρχίζει να εργάζεται μέσα σε κάποιον, είναι εύκολο γι’ αυτόν να εφαρμόσει κάθε πτυχή της αλήθειας. Επειδή είναι ο ίδιος ο Θεός που πολεμά με τον Σατανά, είναι ο λόγος του Θεού που αλλάζει την εσωτερική μας σατανική διάθεση. Αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσω του δικού μας έργου. Αφού κατανόησα τα παραπάνω, η εμπιστοσύνη μου στον Θεό αυξήθηκε σημαντικά. Παρόλο που ακόμη έχω μόνο μία πολύ επιφανειακή είσοδο σε διάφορες πτυχές της αλήθειας, πιστεύω ότι εφόσον συνεχίσω να εξυψώνω τον Θεό και να βασίζομαι σ’ Εκείνον, ο Θεός θα με οδηγήσει σε ολόκληρη την αλήθεια και θα επιτύχω τελικά τη σωτηρία!

Ευχαριστώ τον Θεό που με βοήθησε να φανερώσω τα αισθήματά μου και για την καθοδήγησή Του, που μου επέτρεψε να καταλάβω πραγματικά ότι η μεγαλύτερη σοφία είναι να εξυψώνω τον Θεό και να προσβλέπω σ’ Εκείνον σε κάθε μου εμπειρία. Μόνο μέσω της εξύψωσης του Θεού και της στροφής στον Θεό μπορεί ο άνθρωπος να γευτεί το έργο του Αγίου Πνεύματος. Ο άνθρωπος μπορεί εύκολα να κάνει πράξη την αλήθεια και να επιδιώξει την σωτηρία μόνο μέσω του έργου του Αγίου Πνεύματος. Ταυτόχρονα, ο Θεός με βοήθησε να αναγνωρίσω την θανάσιμη παρέκκλισή μου καθοδόν στην πίστη στον Θεό – να εξομολογούμαι την πίστη μου στον Θεό με τα χείλη μου, αλλά να λείπει ο Θεός στην εμπειρία μου. Στο παρελθόν, βασιζόμουν στον εαυτό μου για να περπατήσω τον δρόμο της σωτηρίας, βασιζόμουν στον εαυτό μου για να κάνω ό,τι ήθελα να επιτύχω. Δέκα χρόνια πειραμάτων απέδειξαν ότι βρισκόμουν στο μονοπάτι της αποτυχίας. Από εδώ και στο εξής είμαι πρόθυμη να εγκαταλείψω τον προηγούμενο τρόπο πίστης στον Θεό και τον τρόπο που αποκτούσα εμπειρία του Θεού. Θα κάνω πράξη την αλήθεια σύμφωνα με τον νέο τρόπο εμπειρίας του Θεού, μέσω της καθοδήγησης του Θεού θα περπατήσω το υπολειπόμενο μονοπάτι. Θα βασίζομαι στον Θεό για να κάνω πράξη τον λόγο Του, να κατανοήσω την αλήθεια και να πιστεύω ότι ο Θεός σίγουρα θα με οδηγήσει στην πραγματικότητα της αλήθειας.

Προηγούμενο:Είδα καθαρά το αληθινό μου ανάστημα

Επόμενο:Υπάρχει μεγάλη ευτυχία στην ειλικρίνεια

Δείτε επίσης