Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

0 αποτελέσματα αναζήτησης

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Κεφάλαιο 19. Η σημασία της βίωσης του πόνου του κόσμου από τον Θεό

Ο Θεός ενσαρκώθηκε για να υποφέρει στη θέση του ανθρώπου και έτσι θα επιφέρει τον υπέροχο προορισμό που θα ακολουθήσει για την ανθρωπότητα. Αυτό το στάδιο του έργου που ολοκληρώθηκε από τον Ιησού ήταν μονάχα το ότι Αυτός έγινε η ομοίωση της αμαρτωλής σάρκας και σταυρώθηκε, το ότι υπηρέτησε ως προσφορά περί αμαρτίας και λύτρωσε ολόκληρη την ανθρωπότητα, και αυτό έθεσε ένα θεμέλιο για τη μελλοντική είσοδο της ανθρωπότητας στον υπέροχο προορισμό της. Ο Ιησούς πήρε πάνω Του τις αμαρτίες του ανθρώπου και έγινε η ομοίωση της αμαρτωλής σάρκας και σταυρώθηκε. Πήρε πάνω Του τις αμαρτίες του ανθρώπου και έγινε η προσφορά περί αμαρτίας, μετά την οποία λυτρώθηκε η ανθρωπότητα. Δηλαδή, αυτό ήταν μια μαρτυρία ότι ο άνθρωπος μπορεί να είναι αναμάρτητος και μπορεί επιτέλους να έλθει ενώπιον του Θεού: ήταν μια αντεπίθεση στον πόλεμο κατά του Σατανά. Κατά τις έσχατες ημέρες, ο Θεός πρόκειται να ολοκληρώσει το έργο Του και να βάλει τέλος στην παλιά εποχή, και θα φέρει όσους απομένουν από την ανθρωπότητα στον υπέροχο προορισμό τους. Συνεπώς, ο Θεός ενσαρκώθηκε ξανά και, πέρα από το να κατακτήσει τον άνθρωπο, έχει έλθει για να υποστεί μερικά βάσανα στη θέση του ανθρώπου. Οι άνθρωποι θα απαλλαχθούν από όλα τα βάσανά τους μέσω αυτής της μαρτυρίας, αυτής της πράξης, δηλαδή του ότι ο Θεός γίνεται μάρτυρας του εαυτού Του και χρησιμοποιεί αυτή τη μαρτυρία για να συντρίψει τον Σατανά, να ταπεινώσει τον διάβολο και να επιφέρει τον υπέροχο προορισμό της ανθρωπότητας. Μερικοί άνθρωποι λένε: «Το έργο της ενσάρκωσης εξακολουθεί να γίνεται από τον ίδιο τον Θεό. Δεν το επιτελεί αυτή η σάρκα, αλλά ελέγχεται από το Πνεύμα που βρίσκεται εντός». Είναι σωστό να το λέμε αυτό; Δεν είναι σωστό. Έχει ειπωθεί παλαιότερα ότι ο ενσαρκωμένος Θεός επιτελεί το έργο της κατάκτησης με την κανονική ανθρώπινη φύση Του, ότι αυτό που μπορείς να δεις είναι η κανονική ανθρώπινη φύση, ενώ στην πραγματικότητα ο ίδιος ο Θεός επιτελεί το έργο, και το έργο που επιτελεί αυτή η σάρκα επιτελείται από τον ίδιο τον Θεό. Έτσι το εξήγησαν και το συναναστράφηκαν αυτό οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι πιστεύουν συχνά ότι αυτή η σάρκα είναι απλώς ένα εργαλείο ή ένα κέλυφος. Εάν ο Θεός που βρίσκεται μέσα στη σάρκα ομιλεί ή την ελέγχει, τότε αυτή η σάρκα ομιλεί ή πράττει, ενώ δεν κάνει τίποτα χωρίς να ελέγχεται από τον Θεό. Εάν η σάρκα διατάζεται να πει κάτι, τότε λέει κάτι, ειδάλλως παραμένει σιωπηλή. Έτσι είναι τα πράγματα; Όχι, δεν είναι έτσι. Η πιο ισχυρή εξήγηση είναι πλέον η εξής: μια όψη της ενσάρκωσης του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες είναι το ότι έχει έρθει για να επιτελέσει το έργο της κατάκτησης και να βάλει τέλος σε αυτήν την εποχή· μια άλλη όψη είναι ότι η βίωση του πόνου του κόσμου από τη σάρκα είναι ο ίδιος ο Θεός που έχει έρθει για να βιώσει τον πόνο του κόσμου – η σάρκα του Θεού και ο ίδιος ο Θεός είναι ένα. Αυτή η σάρκα δεν είναι εργαλείο, όπως πιστεύουν οι άνθρωποι, ούτε είναι απλώς ένα κέλυφος· ούτε είναι κάτι υλικό που μπορεί να ελέγχεται, όπως νομίζουν οι άνθρωποι. Αυτή η σάρκα είναι η προσωποποίηση του ίδιου του Θεού. Οι άνθρωποι το κατανοούν πολύ απλοϊκά. Εάν το συναναστρέφονται απλώς με αυτόν τον τρόπο, τότε τους είναι εύκολο να διαχωρίζουν τη σάρκα από το Πνεύμα. Οι άνθρωποι θα πρέπει να κατανοήσουν πλέον μια άλλη όψη: ο ενσαρκωμένος Θεός έχει έλθει για να βιώσει τον πόνο του κόσμου· όλες οι ταλαιπωρίες και οι αρρώστιες που υφίσταται η ενσάρκωση είναι πράγματα που αυτή δεν θα έπρεπε να υφίσταται. Ορισμένοι άνθρωποι πιστεύουν ότι εφόσον Αυτός είναι μια συνηθισμένη και κανονική σάρκα, αυτή η ταλαιπωρία είναι αναπόφευκτη. Πιστεύουν ότι: «Οι άνθρωποι έχουν πονοκέφαλο και χαμηλό πυρετό, και τα έχει επίσης κι Αυτός. Πρόκειται για κάτι που Αυτός δεν μπορεί να αποφύγει, καθώς είναι μια συνηθισμένη και κανονική σάρκα. Δεν είναι υπερβατικός. Είναι ένα συνηθισμένο άτομο και θα πρέπει να υπομένει ό,τι υπομένουν οι άνθρωποι. Θα πρέπει να νιώθει τη ζέστη όπως οι άνθρωποι και να τρέμει από το κρύο όπως οι άνθρωποι. Θα πρέπει να αρπάζει κρυολογήματα όπως οι άνθρωποι…» Εάν το πιστεύεις αυτό, τότε βλέπεις μονάχα τη συνήθη φύση και την κανονικότητα της σάρκας. Αυτή η κανονική σάρκα είναι ακριβώς όπως ο άνθρωπος, χωρίς καμία διαφορά. Στην πραγματικότητα, όλα αυτά που υπομένει έχουν νόημα. Οι άνθρωποι είναι φυσιολογικό να αρρωσταίνουν ή να υποφέρουν από κάτι άλλο, και αυτό είναι εκείνο που θα πρέπει να υπομένουν οι άνθρωποι. Οι διεφθαρμένοι άνθρωποι θα πρέπει να υποφέρουν με αυτόν τον τρόπο, και αυτός είναι ένας κανονικός νόμος. Γιατί ο ενσαρκωμένος Θεός υπομένει αυτά τα βάσανα; Ο Ιησούς θα έπρεπε να σταυρωθεί; Ο Ιησούς ήταν ένας δίκαιος άνθρωπος. Σύμφωνα με τους νόμους εκείνης της εποχής και με βάση όλα τα πράγματα που έκανε, δεν θα έπρεπε να είχε σταυρωθεί. Γιατί λοιπόν σταυρώθηκε; Σταυρώθηκε για να μπορέσει να λυτρωθεί ολόκληρη η ανθρωπότητα. Είναι τυχαίος όλος ο πόνος και όλοι οι διωγμοί που έχει υποστεί ο Θεός που είναι ενσαρκωμένος τώρα; Ή μήπως ο Θεός τα έχει κανονίσει όλα επίτηδες; Ούτε τα κανόνισε επίτηδες, ούτε έγιναν τυχαία. Έγιναν σύμφωνα με τους κανονικούς νόμους. Γιατί το λέω αυτό; Διότι ο Θεός τοποθέτησε τον εαυτό Του ανάμεσα στους ανθρώπους για να μπορεί να επιτελέσει ελεύθερα το έργο Του. Κατά την επιτέλεση του έργου Του είναι ακριβώς σαν τον άνθρωπο και υποφέρει το ίδιο με τον άνθρωπο. Εάν κανόνιζε να βιώσει σκόπιμα κάποιον πόνο, θα υπέφερε για μερικές ημέρες αλλά γενικά δεν θα ανησυχούσε. Με άλλα λόγια, το έργο της βίωσης του πόνου του κόσμου από τον Θεό δεν είναι κανονισμένο εκ προθέσεως, ούτε ο πόνος βιώνεται ασυναίσθητα. Εκείνος ήλθε για να βιώσει τον πόνο του κόσμου, να τοποθετήσει τον εαυτό Του ανάμεσα στους ανθρώπους, να βάλει τον εαυτό Του εν μέσω των ανθρώπων και να υπομείνει τον ίδιο πόνο με εκείνους, να τον μεταχειρίζονται ισότιμα και να μην εξαιρείται από τίποτα. Ο Χριστός δεν υφίσταται διωγμούς, ακριβώς όπως τους έχετε υποστεί και εσείς; Δεν Τον κυνηγούν και Τον διώκουν ακριβώς όπως κυνηγούν και διώκουν και εσάς; Οι άνθρωποι προσβάλλονται από ασθένειες, συνεπώς τα βάσανά Του μειώνονται; Δεν εξαιρείται. Άραγε αυτό το ζήτημα είναι εύκολο να το κατανοήσει κανείς; Υπάρχουν επίσης μερικοί που πιστεύουν ότι ο Θεός θα έπρεπε να υφίσταται αυτόν τον πόνο, καθώς ήρθε να εργαστεί στο έθνος του μεγάλου κόκκινου δράκοντα. Αυτό δεν είναι επίσης λάθος; Για τον Θεό δεν υπάρχει κανένα επιχείρημα σχετικά με το αν Αυτός θα έπρεπε ή δεν θα έπρεπε να υφίσταται πόνο. Ο Θεός είπε ότι επιθυμούσε να βιώσει τον πόνο του κόσμου και ότι, καθώς θα βίωνε αυτόν τον πόνο, θα τον βίωνε στη θέση του ανθρώπου. Έπειτα θα έφερνε την ανθρωπότητα στον υπέροχο προορισμό της και ο Σατανάς θα πειθόταν ολοκληρωτικά. Είναι απαραίτητο για τον Θεό να υποστεί αυτά τα βάσανα. Εάν δεν επιθυμούσε να υποφέρει σε αυτό το στάδιο, εάν ήθελε απλά να κατανοήσει τον πόνο του ανθρώπου και τίποτε άλλο, τότε θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει μερικούς Αποστόλους ή εκείνους που χρησιμοποίησε το Άγιο Πνεύμα, για να πάρουν τη θέση Του και να Του περιγράψουν τον πόνο τους. Ή θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει μερικούς ιδιαίτερους ανθρώπους για να γίνουν μάρτυρες, να τους προκαλέσει τον χειρότερο πόνο του κόσμου και, εάν μπορούσαν να τον αντέξουν, τότε θα μπορούσαν να γίνουν μάρτυρές του και ο Σατανάς θα πειθόταν ολοκληρωτικά, και θα έφτανε ένα μέλλον όπου η ανθρωπότητα δεν θα υπέφερε πια. Άραγε ο Θεός θα μπορούσε να το κάνει αυτό; Ναι, θα μπορούσε. Όμως το έργο του ίδιου του Θεού μπορεί να γίνει μόνο από Εκείνον. Παρόλο που ο άνθρωπος θα μπορούσε να γίνει καλός μάρτυρας, η μαρτυρία του δεν θα αναγνωριζόταν από τον Σατανά, ο οποίος θα έλεγε: «Tώρα που έχεις ενσαρκωθεί, γιατί δεν βιώνεις μόνος Σου τον πόνο του κόσμου;» Δηλαδή, εάν ο Θεός δεν επιτελούσε μόνος Του αυτό το έργο, τότε αυτού του είδους η μαρτυρία δεν θα είχε αρκετή δύναμη. Το έργο του Θεού πρέπει να επιτελεστεί από Εκείνον τον ίδιο· αυτός είναι ο μόνος πρακτικός τρόπος. Μπορούμε να δούμε επίσης από αυτό το στάδιο του έργου του Θεού ότι όλα όσα κάνει ο Θεός έχουν νόημα, ότι όλος ο πόνος που υφίσταται η ενσάρκωση έχει νόημα. Μπορείς να δεις ότι τίποτα από όσα κάνει ο Θεός δεν γίνεται τυχαία ή κατά βούληση, και ότι ο Θεός δεν κάνει τίποτα άχρηστο. Η ενσάρκωση έχει έλθει για να επιτελέσει το έργο Της και για να βιώσει τον πόνο του κόσμου. Είναι σημαντικό το ότι ο Θεός επιτελεί αυτό το έργο και είναι πολύ αναγκαίο, τόσο για την ανθρωπότητα όσο και για τον μελλοντικό προορισμό της ανθρωπότητας. Όλα γίνονται για τη σωτηρία του ανθρώπου, για την απόκτηση του ανθρώπου – αυτές οι πράξεις και αυτή η προσπάθεια γίνονται για τον υπέροχο προορισμό του ανθρώπου.

Η όψη της αλήθειας, η οποία είναι η ενσάρκωση, θα πρέπει να συζητηθεί από αρκετές οπτικές:

1. Η αναγκαιότητα της συνηθισμένης και κανονικής σάρκας.

2. Η πρακτική όψη του έργου της συνηθισμένης και κανονικής σάρκας.

3. Το νόημα του ερχομού του Θεού ανάμεσα στους ανθρώπους για να βιώσει τον πόνο του κόσμου, δηλαδή, η αναγκαιότητά του.

Γιατί ο Θεός θέλει να βιώσει τον πόνο του κόσμου; Θα ήταν δυνατό να μην πράξει με αυτόν τον τρόπο; Υπάρχει άλλο ένα νόημα εδώ. Το έργο αυτής της συνηθισμένης και κανονικής σάρκας μπορεί να κατακτήσει τον άνθρωπο και μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στην τελείωση. Ωστόσο, σύμφωνα με την ουσία του ανθρώπου και με τους νόμους που διέπουν τη ζωή, ο άνθρωπος εξακολουθεί να ζει μέσα στο κενό, τον πόνο, τη θλίψη και τους αναστεναγμούς. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να απαλλαχθεί ακόμα από τις ασθένειες. Για παράδειγμα, εξακολουθείς να ζεις κανονικά, έχεις ήδη τελειωθεί από τον Θεό, η αγάπη σου για τον Θεό έχει ήδη φθάσει σε ένα συγκεκριμένο στάδιο και έχεις επίσης κάποια εμπειρία κατανόησης του Θεού και το πρόβλημα της διεφθαρμένης διάθεσής σου έχει επιλυθεί. Τότε λέω ότι πλέον έχεις τελειωθεί, ότι είσαι κάποιος που αγαπά τον Θεό και επομένως μπορείς να συνεχίσεις να ζεις έτσι. Αισθάνεσαι ότι το πρόβλημα της διεφθαρμένης διάθεσής σου πλέον έχει επιλυθεί, πιστεύεις πως είναι πολύ σημαντικό το ότι έχεις βιώσει αυτή την αγάπη για τον Θεό, αισθάνεσαι ότι είναι υπέροχο να ζεις και να αγαπάς τον Θεό και ότι μπορεί να θεωρήσει κανείς πως έχεις επιτύχει κάποια πράγματα. Ας υποθέσουμε ότι ο άνθρωπος θα είχε σωθεί σε αυτόν τον βαθμό και ότι έπειτα ο Θεός θα έφευγε και το έργο της ενσάρκωσης θα τελείωνε. Οι ασθένειες των ανθρώπων, το κενό του κόσμου και η θλίψη και οι δυσκολίες της ανθρώπινης σάρκας θα εξακολουθούσαν τότε να υπάρχουν, επομένως αυτό θα σηματοδοτούσε ότι το έργο του Θεού για τη σωτηρία των ανθρώπων δεν είχε πράγματι ολοκληρωθεί. Κάποιος έχει τελειωθεί και κατανοεί τον Θεό, μπορεί να αγαπήσει τον Θεό και να Τον λατρέψει. Ωστόσο, μπορεί να λύσει μόνος του τα προβλήματά του και να απαλλαχθεί από τις ασθένειές του; Ακόμα και με την αλήθεια, αυτά τα προβλήματα δεν μπορούν να επιλυθούν. Κανείς δεν θα έλεγε: «Κατέχω την αλήθεια, συνεπώς, παρόλο που το σώμα μου είναι άρρωστο, εντούτοις δεν είμαι αναστατωμένος». Κανείς δεν μπορεί να διώξει αυτόν τον πόνο. Μπορείς να πεις μόνο ότι: «Αισθάνομαι πλέον ότι η ζωή μου είναι γεμάτη νόημα, όμως είμαι άρρωστος και εξακολουθώ να βιώνω πολύ πόνο». Έτσι δεν είναι; Αυτό το συναίσθημα δεν είναι αληθινό; Επομένως, εάν η ενσάρκωση επιτελούσε μονάχα το έργο της κατάκτησης και της τελείωσης του ανθρώπου, εάν η ενσάρκωση δεν απομάκρυνε όλον τον πόνο από τη σάρκα του ανθρώπου, αλλά αντιθέτως μονάχα οδηγούσε τον άνθρωπο στην τελείωση, τότε όλος ο πόνος και οι ασθένειες των ανθρώπων, όλες οι λύπες και οι χαρές του κόσμου και όλες οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος όσο ζει στη γη θα εξακολουθούσαν να υπάρχουν. Ακόμα κι αν μπορούσες να ζήσεις στη γη για χίλια χρόνια ή για δέκα χιλιάδες χρόνια και να μην πεθάνεις ποτέ, αυτά τα προβλήματα θα εξακολουθούσαν να παραμένουν άλυτα και τα ζητήματα της γέννησης, του θανάτου, της ασθένειας και του γήρατος δεν θα είχαν αντιμετωπισθεί ακόμα. Μερικοί άνθρωποι είναι παράλογοι και ρωτούν: «Θεέ, δεν μπορείς να λύσεις αυτά τα προβλήματα;» Αυτό είναι το πρόβλημα για το οποίο μιλώ τώρα, ότι ο Θεός έχει έρθει για να βιώσει αυτά τα πράγματα και, αφού τα βιώσει, θα επιλύσει όλα τα προβλήματα ολοκληρωτικά, από τη ρίζα τους, έτσι ώστε μετέπειτα η ανθρωπότητα να μη βιώσει ποτέ ξανά τη γέννηση, τον θάνατο, την ασθένεια και το γήρας. Ο Ιησούς γεύτηκε τον θάνατο· η σημερινή ενσάρκωση του Θεού βιώνει τον πόνο της γέννησης και της ασθένειας (δεν χρειάζεται να βιώσει το γήρας, και ο άνθρωπος μετέπειτα δεν θα γερνά). Έχει βιώσει όλον αυτόν τον πόνο έτσι ώστε ο άνθρωπος να μπορεί στο τέλος να απαλλαγεί από αυτόν. Αφότου Αυτός υπομείνει τα πάντα στη θέση του ανθρώπου, θα διαθέτει μια ισχυρή μαρτυρία, η οποία θα φέρει εν τέλει τον υπέροχο προορισμό που θα ακολουθήσει για την ανθρωπότητα, δηλαδή την εξάλειψη της γέννησης, του θανάτου, της ασθένειας και του γήρατος. Αυτό δεν είναι σημαντικό; Επομένως, η ενσάρκωση βιώνει τα βάσανα του κόσμου, είτε πρόκειται για τη γέννηση, είτε για την ασθένεια, είτε για τις κακουχίες ή τον πόνο, και οποιοδήποτε από αυτά τα βάσανα υπομένει, το υπομένει στη θέση της ανθρωπότητας. Λειτουργεί ως σύμβολο και ως ένδειξη· Εκείνος έχει υπομείνει και τα έχει πάρει πάνω Του όλα, έτσι ώστε η ανθρωπότητα να μη χρειαστεί να υποφέρει ποτέ ξανά. Το νόημα έγκειται ακριβώς εδώ. Όταν ο άνθρωπος τελειωθεί, θα μπορεί να λατρεύει τον Θεό, να αγαπά τον Θεό και να πράττει σύμφωνα με τη βούληση του Θεού, σύμφωνα με τον λόγο Του και σύμφωνα με τις απαιτήσεις Του. Εκείνος θα επιλύσει τότε τα προβλήματα του ανθρώπου και θα εξαλείψει τον ανθρώπινο πόνο. Αυτό είναι το νόημα που βρίσκεται πίσω από την ταλαιπωρία Του στη θέση του ανθρώπου, δηλαδή ότι ο άνθρωπος στη γη δεν έχει μονάχα τη δυνατότητα να λατρεύει τον Θεό, αλλά μπορεί επίσης να ζει χωρίς το βάσανο και τη σύγχυση των ασθενειών, καθώς και χωρίς τη γέννηση, τον θάνατο, την ασθένεια και το γήρας του κόσμου· μπορεί να ζει χωρίς τον κύκλο της ζωής και του θανάτου. Η σημερινή ενσάρκωση του Θεού υπομένει και βιώνει αυτόν τον πόνο και έχει αναλάβει ήδη να βιώσει αυτά τα πράγματα στη θέση του ανθρώπου. Μετέπειτα, εκείνοι που θα απομείνουν, δεν θα υποφέρουν ποτέ ξανά από αυτά τα πράγματα – αυτή είναι μια ένδειξη. Ορισμένοι άνθρωποι με εσφαλμένη κρίση ρωτούν: «Μπορείς να τα κάνεις όλα αυτά μόνος Σου στη θέση του ανθρώπου;» Είναι αρκετό για τον ενσαρκωμένο Θεό να το κάνει αυτό στη θέση του ανθρώπου. Χρειάζονται άλλα υποκατάστατα; Ο Θεός μπορεί να κάνει οτιδήποτε και να πάρει τη θέση οποιουδήποτε πράγματος μόνος Του, και μπορεί να αντιπροσωπεύσει τα πάντα και να είναι σύμβολο για τα πάντα, να είναι σύμβολο για όλα όσα είναι όμορφα και καλά, και για όλα όσα είναι θετικά. Επιπλέον, τώρα βιώνει πρακτικά τον πόνο του κόσμου, επομένως είναι ακόμα πιο ικανός να γίνει ισχυρότερος μάρτυρας και να παράσχει μια ισχυρότερη μαρτυρία για να απαλλάξει τον άνθρωπο από όλα τα μελλοντικά βάσανα.

Η πραγματοποίηση των δύο σταδίων του έργου με αυτόν τον τρόπο από την ενσάρκωση σημαίνει ότι τα στάδια του έργου πραγματοποιήθηκαν τέλεια και ότι έχουν σχηματίσει μια συνέχεια. Γιατί λέω ότι έχουν σχηματίσει μια συνέχεια; Διότι με το έργο που η πρώτη ενσάρκωση και η σημερινή ενσάρκωση επιτέλεσαν κατά τα δύο στάδια, εξαλείφονται όλα τα βάσανα από τη ζωή της ανθρωπότητας, καθώς και ο ανθρώπινος πόνος. Γιατί είναι απαραίτητο για την ενσάρκωση να το κάνει αυτό μόνη Της; Από πού προήλθε ο πόνος της γέννησης, του θανάτου, της ασθένειας και του γήρατος, ο οποίος είναι παρών στη ζωή του ανθρώπου; Εξαιτίας τίνος οι άνθρωποι βίωσαν αυτά τα πράγματα την πρώτη φορά; Οι άνθρωποι βίωναν αυτά τα πράγματα όταν πρωτοδημιουργήθηκαν; Δεν τα βίωναν, έτσι δεν είναι; Από πού προήλθαν λοιπόν αυτά τα πράγματα; Αυτά τα πράγματα, όπως ο πόνος της σάρκας, οι δυσκολίες και το κενό της σάρκας, και η μέγιστη εξαθλίωση του κόσμου, εμφανίστηκαν αφότου ο άνθρωπος μπήκε σε πειρασμό από τον Σατανά και η σάρκα του εκφυλίστηκε. Ο Σατανάς άρχισε να βασανίζει τον άνθρωπο αφότου τον διέφθειρε. Ο άνθρωπος εκφυλιζόταν όλο και περισσότερο, οι ανθρώπινες ασθένειες γίνονταν όλο και πιο σοβαρές και τα βάσανα που προκαλούνταν από τις ασθένειες γίνονταν όλο και μεγαλύτερα. Ο άνθρωπος ένιωθε όλο και περισσότερο το κενό, την τραγωδία και την ανικανότητα να συνεχίσει να ζει στον κόσμο, και είχε ολοένα λιγότερες ελπίδες για τον κόσμο. Επομένως, αυτά τα βάσανα επήλθαν στον άνθρωπο από τον Σατανά, και επήλθαν μονάχα αφότου ο άνθρωπος διεφθάρη από τον Σατανά και εκφυλίστηκε. Συνεπώς, ο Θεός οφείλει να βιώσει ο ίδιος αυτά τα βάσανα για να αποσπάσει την ανθρωπότητα από το χέρι του Σατανά και να της δώσει τον υπέροχο προορισμό. Ακόμα κι αν ο άνθρωπος δεν είναι πλέον αμαρτωλός, εξακολουθεί να βιώνει μερικά επώδυνα πράγματα. Ο Σατανάς μπορεί ακόμα να ελέγχει και να χειραγωγεί τον άνθρωπο και να του προκαλεί βάσανα και πόνο. Επομένως, μέσω της ενσάρκωσης που έχει έρθει για να βιώσει η ίδια αυτόν τον πόνο, ο άνθρωπος αποσπάται από τη λαβή του Σατανά και δεν θα χρειαστεί να υπομείνει τίποτα ποτέ ξανά. Αυτό το νόημα δεν είναι βαθύ; Εκείνη την περίοδο, η ενσάρκωση που ήταν ο Χριστός κατάργησε τον νόμο, εκπλήρωσε τον νόμο και έφερε την Εποχή της Χάριτος. Έφερε έλεος και αγάπη στην ανθρωπότητα και έπειτα σταυρώθηκε, συγχωρώντας έτσι όλες τις αμαρτίες των ανθρώπων. Χρησιμοποίησε το δικό Του πολύτιμο αίμα για να καταστήσει τον άνθρωπο ικανό να επιστρέψει ενώπιον του θρόνου του Θεού. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η μαρτυρία και το γεγονός της σταύρωσης χρησιμοποιήθηκαν για να λυτρώσουν τον άνθρωπο. Παρόλο που συγχωρέθηκαν οι αμαρτίες του ανθρώπου, ο άνθρωπος έχει διαφθαρεί από τον Σατανά σε μεγάλο βαθμό και έχει αμαρτωλή φύση, και μπορεί ακόμα να αμαρτάνει και να αντιστέκεται στον Θεό. Αυτό είναι ένα γεγονός που κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί. Συνεπώς, ο Θεός ενσαρκώθηκε για δεύτερη φορά για να επιτελέσει το έργο της κάθαρσης του ανθρώπου από την αμαρτωλή φύση του, δηλαδή για να κρίνει, να παιδεύσει και να καθαίρει τη διεφθαρμένη διάθεση του ανθρώπου. Η πρώτη ενσάρκωση έπρεπε να σταυρωθεί για τις αμαρτίες του ανθρώπου και να λυτρώσει τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος έχει ήδη επιστρέψει ενώπιον του Θεού και η δεύτερη ενσάρκωση του Θεού έχει έλθει για να κατακτήσει τον άνθρωπο. Οι άνθρωποι έχουν επιστρέψει ενώπιον του Θεού, αλλά εξακολουθούν να είναι μπερδεμένοι, εξακολουθούν να μη γνωρίζουν τι είναι ο Θεός και να ρωτούν πού είναι ο Θεός. Ο Θεός στέκεται ακριβώς μπροστά τους, ωστόσο εξακολουθούν να μην Τον αναγνωρίζουν. Ο άνθρωπος αρχίζει να γίνεται εχθρικός απέναντι στον Θεό και ο Θεός ομιλεί και εργάζεται· στο τέλος, ο άνθρωπος πέφτει στο έδαφος σε στάση προσκύνησης και βλέπει τον Θεό. Ο άνθρωπος μπορεί να δει τον Θεό, όμως Τον γνωρίζει; Εξακολουθεί να μην Τον γνωρίζει, επομένως ο Θεός εξακολουθεί να χρειάζεται να εκφέρει μερικά λόγια, να κάνει τον άνθρωπο να κατανοήσει μεγαλύτερο μέρος της αλήθειας και να τον κάνει να κατανοήσει μεγαλύτερο μέρος της διάθεσης του Θεού, έτσι ώστε στο τέλος ο άνθρωπος να γνωρίσει τον Θεό. Ο άνθρωπος ίσως κατανοεί εν μέρει τον Θεό και είναι πρόθυμος να ζήσει ή να πεθάνει για τον Θεό, όμως ο Σατανάς εξακολουθεί να ελέγχει και να είναι κύριος των αδυναμιών των ανθρώπων, και μπορεί ακόμα να τους προκαλεί πόνο. Τα κακά πνεύματα μπορούν ακόμα να εργάζονται για να παρεμβαίνουν στη ζωή των ανθρώπων, να τους προκαλούν σύγχυση, να τους κάνουν να χάνουν τα λογικά τους, να αισθάνονται ανήσυχοι και να τους προκαλούν εμπόδια σε όλα τα πράγματα. Μέσα στον άνθρωπο υπάρχουν ακόμα ορισμένα πράγματα του νου ή της ψυχής που ο Σατανάς μπορεί να έχει υπό τον έλεγχό του και να τα χειραγωγεί. Επομένως, είναι ακόμα πιθανό να προσβάλλεσαι από ασθένειες, να αντιμετωπίζεις δυσκολίες και να έχεις τάσεις αυτοκτονίας, ενίοτε αισθανόμενος επίσης την απόγνωση του κόσμου ή ότι η ζωή δεν έχει νόημα. Δηλαδή, αυτός ο πόνος εξακολουθεί να βρίσκεται υπό την κυριαρχία του Σατανά – αυτή είναι μια θανάσιμη αδυναμία του ανθρώπου. Ο Σατανάς εξακολουθεί να είναι ικανός να χρησιμοποιεί αυτά τα πράγματα που έχει διαφθείρει και τα οποία έχει ποδοπατήσει – πρόκειται για πράγματα που ο Σατανάς μπορεί να χρησιμοποιεί εναντίον του ανθρώπου. Κατόπιν αυτού, ο ενσαρκωμένος Θεός άρχισε το δεύτερο στάδιο του έργου, υποφέροντας στη θέση του ανθρώπου και επιτελώντας ταυτόχρονα το έργο της κατάκτησης. Μέσω της ενσάρκωσης που πληρώνει το τίμημα του πόνου, θα τεθεί ένα τέλος στις θανάσιμες αδυναμίες του ανθρώπου και αυτές θα επιλυθούν. Αφότου η βίωση του πόνου που υπάρχει στον κόσμο φέρει πίσω τον άνθρωπο, ο Σατανάς δεν θα διαθέτει πλέον τίποτα που να μπορεί να χρησιμοποιήσει εναντίον του ανθρώπου και ο άνθρωπος θα στραφεί ολοκληρωτικά στον Θεό. Μόνο αυτός μπορεί να αποκαλείται άνθρωπος που ανήκει εξ ολοκλήρου στον Θεό. Μπορεί να ζεις για τον Θεό και να Τον λατρεύεις αληθινά, όμως δεν ανήκεις απαραιτήτως ολοκληρωτικά στον Θεό. Γιατί συμβαίνει αυτό; Τα κακά πνεύματα μπορούν ακόμα να εκμεταλλεύονται ευκαιρίες για να σε πιάσουν και να παίξουν μαζί σου, και μπορούν ακόμα να σε χειραγωγούν. Αυτό συμβαίνει διότι ο άνθρωπος είναι τόσο αδαής που ενίοτε αδυνατεί να αντιληφθεί τη διαφορά μεταξύ της συγκίνησης του Αγίου Πνεύματος και της παρέμβασης των κακών πνευμάτων. Αυτή δεν είναι μια θανάσιμη αδυναμία; Τα κακά πνεύματα είναι οπορτουνιστικά. Μπορούν να μιλούν όντας μέσα σου ή να μιλούν στο αυτί σου, ή ακόμα μπορούν να αποδιοργανώσουν τις σκέψεις σου και το μυαλό σου, απωθούν τη συγκίνηση του Αγίου Πνεύματος για να μην μπορείς να την αισθανθείς και μετά από αυτό αρχίζουν να παρεμβαίνουν σε εσένα, προκαλώντας σύγχυση στη σκέψη σου και μπερδεύοντας τον νου σου, και σε αφήνουν ανήσυχο και ψυχικά ασταθή. Τέτοιο είναι το έργο των κακών πνευμάτων. Τώρα που ο Θεός επιτελεί το έργο Του, όταν η ανθρωπότητα θα έχει μετέπειτα τον υπέροχο προορισμό της, δεν θα δύναται μονάχα να ζει για τον Θεό, αλλά επίσης δεν θα ανήκει πλέον στον Σατανά και δεν θα υπάρχει πλέον τίποτα που ο Σατανάς να μπορεί να χρησιμοποιήσει εναντίον του ανθρώπου. Ο άνθρωπος θα ανήκει στον Θεό με τον νου, το πνεύμα, τη σάρκα και την ψυχή του. Ενδεχομένως η καρδιά σου στρέφεται τώρα προς τον Θεό, όμως ενίοτε ο Σατανάς μπορεί ακόμα να σε χρησιμοποιεί παρά τη θέλησή σου. Συνεπώς, παρόλο που ο άνθρωπος ίσως κατέχει την αλήθεια και μπορεί να υπακούει ολοκληρωτικά και να λατρεύει τον Θεό, δεν μπορεί να είναι εντελώς απαλλαγμένος από το έργο των κακών πνευμάτων, πόσο μάλλον να είναι απαλλαγμένος από τις ασθένειες, διότι η σάρκα και η ψυχή του ανθρώπου έχει ποδοπατηθεί από τον Σατανά. Η ανθρώπινη ψυχή είναι ένα ποταπό μέρος που έχει κατοικηθεί από τον Σατανά και έχει χρησιμοποιηθεί από τον Σατανά. Ο Σατανάς μπορεί ακόμα να την παίρνει από σένα και να τη χειραγωγεί, έτσι ώστε το μυαλό σου να θολώνει και να μην μπορείς να διακρίνεις καθαρά την αλήθεια. Η βίωση του επίγειου πόνου από την ενσάρκωση και το γεγονός ότι υπομένει αυτόν τον πόνο στη θέση του ανθρώπου δεν είναι ένα επουσιώδες ζήτημα. Είναι απολύτως ουσιώδες. Το καταλαβαίνεις, έτσι δεν είναι;

Οφείλετε να κατανοήσετε ότι οι δύο ενσαρκώσεις του Θεού μαζί έχουν επιτελέσει ολόκληρο το έργο για τη σωτηρία του ανθρώπου. Μόνο με την πρώτη ενσάρκωση η ανθρωπότητα δεν θα μπορούσε να σωθεί ολοκληρωτικά, διότι εκείνη η ενσάρκωση έλυσε μονάχα το πρόβλημα της συγχώρεσης των αμαρτιών των ανθρώπων και δεν μπορούσε να επιλύσει το πρόβλημα της διεφθαρμένης διάθεσης του ανθρώπου. Εάν η δεύτερη ενσάρκωση μπορούσε να επιτύχει μονάχα την κατάκτηση του ανθρώπου και να επιλύσει το πρόβλημα της διεφθαρμένης διάθεσης του ανθρώπου, αλλά δεν μπορούσε να επιλύσει το πρόβλημα του εάν ο άνθρωπος ανήκει ολοκληρωτικά στον Θεό, τότε εκείνα τα σημεία του ανθρώπου που έχουν διαφθαρεί από τον Σατανά μπορούν να αντιμετωπισθούν μόνο μέσω της βίωσης του πόνου του κόσμου από τη δεύτερη ενσάρκωση. Έτσι επιλύεται το πρόβλημα του πόνου και των βασάνων των ανθρώπων από τη ρίζα – αυτή η ενσάρκωση επιλύει εξ ολοκλήρου αυτό το πρόβλημα. Αυτά είναι τα βήματα του έργου των δύο ενσαρκώσεων και κανένα από αυτά δεν είναι επουσιώδες. Γι’ αυτό δεν πρέπει να υποτιμάς τον πόνο που υπομένει η ενσάρκωση. Μερικές φορές θρηνεί, άλλες φορές αισθάνεται λύπη. Κάποιες φορές οι άλλοι τη βλέπουν να είναι αδύναμη και υπερβολικά θλιμμένη. Δεν πρέπει να υποτιμάς αυτόν τον πόνο, πόσο μάλλον να έχεις οποιαδήποτε αντίληψη γι’ αυτόν. Εάν έχεις κάποια αντίληψη γι’ αυτόν, τότε είσαι πολύ αδαής και επαναστατικός. Σίγουρα δεν πρέπει να πιστεύεις ότι αυτός ο πόνος είναι κάτι που η κανονική σάρκα του Θεού θα έπρεπε να υπομένει, και αυτό είναι ακόμα πιο λανθασμένο. Εάν το λες αυτό, τότε βλασφημείς τον Θεό. Οι άνθρωποι οφείλουν να κατανοήσουν ότι όλος ο πόνος που υπομένει η πρώτη και η δεύτερη ενσάρκωση είναι απαραίτητος, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητος για τον ίδιο τον Θεό, αλλά αντιθέτως ότι είναι απαραίτητος για την ανθρωπότητα. Αυτό πρέπει να γίνει αφού ο άνθρωπος έχει διαφθαρεί σε τέτοιον βαθμό· το να μη γίνει δεν είναι αποδεκτό. Μόνο με αυτήν την ενέργεια ο άνθρωπος θα σωθεί ολοκληρωτικά από τον Θεό. Ο Θεός κάνει τα πράγματα με τέτοιον τρόπο ώστε ο άνθρωπος να μπορεί να τα δει με τα ίδια του τα μάτια. Όλα όσα κάνει γνωστοποιούνται και δεν αποκρύπτονται από κανέναν. Δεν υπομένει τον πόνο κρυφά, φοβούμενος ότι εάν το δουν οι άνθρωποι θα σχηματίσουν αντιλήψεις γι’ αυτό. Δεν το αποκρύπτει από κανέναν, είτε αν κάποιος ήρθε πρόσφατα στην εκκλησία, είτε είναι βετεράνος της εκκλησίας, είτε είναι γέρος ή νέος, είτε μπορεί να λάβει την αλήθεια είτε όχι. Διότι αυτή είναι μια μαρτυρία και οποιοσδήποτε μπορεί να αποδείξει ότι η ενσάρκωση υπομένει τόσο πολύ πόνο κατά την εποχή Της και ότι έχει πράγματι αναλάβει τα βάσανα των ανθρώπων. Δεν υποφέρει κρυφά για μερικές ημέρες κάπου που κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει, ζώντας μέσα στις ανέσεις και στις απολαύσεις τον περισσότερο καιρό. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Ο Χριστός δεν αποκρύπτει από κανέναν το έργο Του και τα όσα υποφέρει, χωρίς να φοβάται ότι ίσως γίνεις αδύναμος, ότι ίσως σχηματίσεις κάποια αντίληψη ή ότι ίσως εγκαταλείψεις την πίστη σου. Τι δείχνει το γεγονός ότι ο Θεός δεν αποκρύπτει αυτά τα πράγματα από κανέναν; Δεν έχει χρόνο για ανάπαυση. Η ενσάρκωση είναι πάρα πολύ απασχολημένη. Ίσως βλέπεις τώρα να μη λέει τίποτα και να μην ακούγεται η φωνή Της, όμως εξακολουθεί να εργάζεται και να μην αναπαύεται. Παρόλο που μπορεί να μη λέει τίποτα, μπορεί ακόμα να αισθάνεται ανήσυχη μέσα στην καρδιά Της. Άραγε ο άνθρωπος το έχει κατανοήσει αυτό; Ακόμα κι αν ο άνθρωπος το βλέπει, δεν γνωρίζει τι συμβαίνει. Μερικοί άνθρωποι ξέρουν ότι ο Χριστός είναι μια συνηθισμένη και κανονική σάρκα, όμως γνωρίζεις ποιο έργο επιτελεί τώρα αυτή η συνηθισμένη σάρκα; Δεν γνωρίζεις. Τα μάτια σου μπορούν να δουν μονάχα την επιφάνεια και δεν μπορείς να δεις τίποτα από την εσωτερική ουσία. Επομένως, ανεξάρτητα με το πόσα χρόνια εργάζεται η ενσάρκωση, ανεξάρτητα με το πόσα χρόνια πιστεύουν οι άνθρωποι ότι Αυτή εργάζεται επίσημα, στην πραγματικότητα ο Θεός δεν έχει αναπαυθεί ούτε για μια στιγμή. Παρόλο που ίσως δεν ομιλεί τώρα, εξακολουθεί να υποφέρει. Παρόλο που δεν εκφέρει καμία λέξη και που ίσως δεν επιτελεί κανένα έργο σε μεγάλη κλίμακα, εντούτοις το έργο Του δεν έχει σταματήσει. Ορισμένοι άνθρωποι κρίνουν εάν Αυτός είναι ο ενσαρκωμένος Θεός ή όχι, εάν Αυτός είναι πράγματι ο Χριστός ή όχι από το εάν συνεχίζει να λέει οτιδήποτε. Πιστεύουν ότι εάν δεν λέει τίποτα για δύο ή τρία χρόνια, τότε δεν είναι ο Θεός, και θα κάνουν μεταστροφή και θα φύγουν. Η πίστη στον Θεό αυτού του είδους των ανθρώπων είναι σαν να είναι αναποφάσιστοι· αυτοί οι άνθρωποι δεν κατανοούν καθόλου τον Θεό. Ενδεχομένως υπάρχουν ακόμα μερικοί άνθρωποι που είναι αναποφάσιστοι και, βλέποντας ότι ο Θεός δεν έχει μιλήσει για τόσον καιρό, αναρωτιούνται εάν το Πνεύμα έχει φύγει και εάν το Πνεύμα του Θεού έχει ανέβει στον ουρανό. Αυτό δεν είναι λάθος; Οι άνθρωποι δεν πρέπει να κρίνουν όπως επιθυμούν και δεν πρέπει να σκέφτονται «ίσως αυτό, ίσως εκείνο, πιθανόν αυτό, πιθανόν εκείνο». Αυτό το «πιθανόν» είναι λάθος, είναι παράλογη λέξη και είναι μια αντίληψη του διαβολικού Σατανά! Το έργο του Θεού δεν έχει σταματήσει ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Ο Θεός δεν έχει αναπαυθεί αλλά εργάζεται όλον αυτόν τον καιρό και όλα γίνονται στην υπηρεσία της ανθρωπότητας.

Η ουσία του Χριστού οφείλει να γίνει κατανοητή από όλες τις πλευρές. Πώς μπορείς να γνωρίσεις την ουσία του Χριστού; Το μυστικό είναι να κατανοήσεις το έργο που επιτελεί αυτή η σάρκα. Εάν πιστεύεις μονάχα ότι το Πνεύμα ενεργεί με συγκεκριμένο τρόπο και η σάρκα όχι, ότι η σάρκα απλώς ελέγχεται από το Πνεύμα, αυτό είναι λάθος. Γιατί λέγεται ότι η βίωση του πόνου, η σταύρωση, η κατάκτηση ολόκληρης της ανθρωπότητας και η βίωση των βασάνων του κόσμου είναι όλα έργο που επιτελεί ο Χριστός; Διότι ο Θεός έγινε άνθρωπος και διότι αυτά είναι πράγματα που ο Θεός κάνει μεταξύ των ανθρώπων. Το Πνεύμα και η σάρκα εργάζονται μαζί. Τα πράγματα δεν είναι όπως φαντάζονται οι άνθρωποι, ότι εάν η σάρκα δεν μιλά, τότε το Πνεύμα πρέπει να Την αναγκάσει να μιλήσει. Δεν συμβαίνει αυτό. Αντιθέτως, όλα γίνονται πολύ ελεύθερα· το Πνεύμα και η σάρκα κάνουν τα ίδια πράγματα. Εάν η σάρκα αντιλαμβάνεται κάτι με συγκεκριμένο τρόπο, τότε και το Πνεύμα το αντιλαμβάνεται με αυτόν τον τρόπο. Όπως και να το πει κανείς, όλα γίνονται από κοινού. Εάν πεις ότι η σάρκα προπορεύεται, αυτό είναι επίσης λάθος. Τι σημαίνει ότι η σάρκα προπορεύεται; Υπάρχει ένα υπόβαθρο σε αυτό, ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος και ότι όλα όσα μπορούν να δουν οι άνθρωποι είναι αυτά που κάνει η σάρκα, και ότι η σάρκα προπορεύεται την εποχή της ενσάρκωσης. Όμως, ανεξαρτήτως του πώς αυτό θα ειπωθεί, όλα όσα κάνει η σάρκα γίνονται μαζί με το Πνεύμα. Δεν είναι δυνατόν το Πνεύμα να δει κάτι και να κάνει τη σάρκα να μιλήσει, αλλά η σάρκα να μη μιλήσει και να συγκρατηθεί. Αυτό είναι αδύνατον. Είναι επίσης αδύνατον η σάρκα να επιθυμεί να μιλήσει, αλλά το Πνεύμα να μην παρέχει τα λόγια. Εάν οι άνθρωποι το πιστεύουν αυτό, σφάλλουν και είναι παράλογοι. Είναι δυνατόν το Πνεύμα που βρίσκεται εντός να προτρέπει τη σάρκα να μιλήσει, όμως η σάρκα να μη μιλά; Αυτό απλώς δεν γίνεται. Το Πνεύμα και η σάρκα είναι σαν ένα. Το Πνεύμα πραγματώνεται μέσα στη σάρκα. Πώς θα γινόταν το Πνεύμα να επιθυμεί να μιλήσει, αλλά η σάρκα να μη μιλά; Ή η σάρκα να επιθυμεί να μιλήσει, αλλά το Πνεύμα να μην παρέχει τα λόγια; Δεν μπορεί να υπάρξει τέτοιο επιχείρημα. Ο ενσαρκωμένος Θεός είναι η πραγμάτωση του Πνεύματος μέσα στη σάρκα. Η σάρκα Του μπορεί να μιλήσει οποιαδήποτε στιγμή και σε οποιοδήποτε μέρος στην πορεία του έργου Του. Όσον αφορά το έργο που το Άγιο Πνεύμα επιτελεί στον άνθρωπο, κανείς μπορεί να αντιληφθεί τη στιγμή που το Άγιο Πνεύμα τον εγκαταλείπει. Ο ενσαρκωμένος Θεός δεν μπορεί να βιώσει αυτό το αίσθημα. Η κατανόηση του ανθρώπου είναι γεμάτη παρεκκλίσεις και σφάλματα, καθώς αυτός πιστεύει ότι ο Θεός εργάστηκε μέχρι αυτό το στάδιο και ότι πλέον δεν έχει τίποτα να πει, και ότι, ακόμα κι αν θέλει να πει κάτι, δεν έχει τίποτα να πει. Έτσι είναι τα πράγματα; Ο Θεός μπορεί να μιλήσει οποιαδήποτε στιγμή. Το Πνεύμα και η σάρκα δεν έχουν κάνει ποτέ κάτι που να διακόπτει το ένα το άλλο, είτε κατά τη διάρκεια οποιουδήποτε έργου είτε κατά την ομιλία για οποιαδήποτε όψη της αλήθειας. Με οποιοδήποτε τρόπο κι αν το δεις, το Πνεύμα πραγματώνεται στη σάρκα και ο Θεός έχει γίνει άνθρωπος· σίγουρα δεν μπορείς να μιλάς για κάτι που διαχωρίζει τη σάρκα από το Πνεύμα.

Πώς οι άνθρωποι μπορούν να συναναστραφούν το έργο που επιτελεί η σάρκα, για να το κατανοήσουν; Καταρχάς, να μην κηρύττεις το πώς υποφέρει η συνηθισμένη και κανονική σάρκα, αλλά, αντιθέτως, να κηρύττεις τη συνέχεια του έργου των δύο ενσαρκώσεων: Tην πρώτη φορά που ενσαρκώθηκε ο Θεός, σταυρώθηκε για να λυτρώσει ολόκληρη την ανθρωπότητα και πήρε πάνω Του τις αμαρτίες των ανθρώπων. Η δεύτερη ενσάρκωση έχει επιτελέσει δύο τμήματα του έργου· το πρώτο είναι η επίλυση του προβλήματος της διεφθαρμένης διάθεσης του ανθρώπου και το δεύτερο είναι η διευθέτηση του προορισμού που θα ακολουθήσει για την ανθρωπότητα. Μόλις κάνεις κήρυγμα για αυτά, η συνέχεια θα γίνει σαφής. Τότε θα μπορείς να μιλάς από διαφορετικές οπτικές. Εάν οι άνθρωποι εγείρουν ορισμένα ερωτήματα, να τους συναναστραφείς. Μέσω της συνεχούς συναναστροφής όλα θα γίνουν απολύτως ξεκάθαρα.

Προηγούμενο:Κεφάλαιο 10. Εκείνοι που αγαπούν την αλήθεια έχουν έναν τρόπο να ακολουθούν

Επόμενο:Κεφάλαιο 21 Μόνο η επιδίωξη της αλήθειας είναι η αληθινή πίστη στον Θεό

Δείτε επίσης