Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Η Κρίση ξεκινά από τον Οίκο του Θεού

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

0 αποτελέσματα αναζήτησης

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ι'

Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής των πάντων (Δ')

Σήμερα, κοινωνούμε ένα ιδιαίτερο θέμα. Για καθέναν από σας, υπάρχουν μόνο δύο βασικά πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε, να νιώθετε και να κατανοείτε — και ποια είναι αυτά τα δύο πράγματα; Το πρώτο είναι η προσωπική είσοδος του ανθρώπου στη ζωή, και το δεύτερο αφορά τη γνώση σχετικά με τον Θεό. Σήμερα σας δίνω μια επιλογή: Επιλέξτε ένα. Θα θέλατε να ακούσετε για ένα θέμα που σχετίζεται με την προσωπική εμπειρία της ζωής του ανθρώπου ή θα θέλατε να ακούσετε για τη γνώση σχετικά με τον ίδιο τον Θεό; Και γιατί σας δίνω μια τέτοια επιλογή; Διότι, σήμερα, έχω κατά νου να σας κοινωνήσω ορισμένα νέα πράγματα για τη γνώση γύρω από τον Θεό. Εντούτοις, ανεξαρτήτως αυτού, θα σας αφήσω πρώτα να επιλέξετε ανάμεσα στα δύο θέματα τα οποία μόλις ανέφερα. (Επιλέγω αυτό που αφορά τη γνώση γύρω από τον Θεό.) (Κι εμείς πιστεύουμε ότι η κοινωνία της γνώσης σχετικά με τον Θεό είναι καλύτερο θέμα.) Πιστεύετε ότι τα όσα πρόσφατα κοινωνούσαμε σχετικά με τη γνώση για τον Θεό είναι εφικτά; Είναι δίκαιο να πούμε ότι είναι ανέφικτα για τους περισσότερους ανθρώπους. Αυτά τα λόγια μπορεί να μην σας πείθουν. Γιατί το λέω αυτό; Επειδή όταν ακούγατε όσα έλεγα πρωτύτερα, ανεξάρτητα από το πώς τα έλεγα ή ποιες λέξεις χρησιμοποίησα, κυριολεκτικά και θεωρητικά γνωρίζατε τι έλεγα, αλλά ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζατε ήταν ότι εσείς δεν κατανοούσατε για ποιον λόγο τα είπα αυτά, για ποιον λόγο μίλησα για αυτά τα θέματα. Αυτή είναι η ουσία του προβλήματος. Επομένως, παρόλο που αυτά τα πράγματα που ακούσατε προστίθενται στις γνώσεις σας και εμπλουτίζουν την κατανόησή σας για τον Θεό και τα έργα Του, εσείς εξακολουθείτε να δυσκολεύεστε να γνωρίσετε τον Θεό. Αφού ακούσατε όσα είπα, οι περισσότεροι από εσάς δεν καταλαβαίνουν γιατί τα είπα αυτά και ποια σχέση έχουν με τη γνώση για τον Θεό. Τι σχέση έχει η αδυναμία σας να κατανοήσετε τη σχέση τους με τη γνώση για τον Θεό; Το έχετε σκεφτεί ποτέ αυτό; Ίσως δεν το έχετε σκεφτεί. Ο λόγος που δεν καταλαβαίνετε αυτά τα πράγματα είναι επειδή η εμπειρία σας είναι υπερβολικά επιφανειακή. Αν οι γνώσεις και η εμπειρία των ανθρώπων σχετικά με τα λόγια του Θεού παραμείνουν σε ένα πολύ ρηχό επίπεδο, τότε το μεγαλύτερο μέρος της γνώσης τους για τον Θεό θα είναι ασαφές και αφηρημένο — θα είναι στοιχειώδες, δογματικό και θεωρητικό. Θεωρητικά, φαίνεται ή ακούγεται λογικό και εύλογο, αλλά η γνώση για τον Θεό που προέρχεται από το στόμα των περισσότερων ανθρώπων είναι κενή. Και γιατί λέω ότι είναι κενή; Επειδή, στην πραγματικότητα, ενδόμυχα δεν έχεις ξεκαθαρίσει το αν τα λόγια σχετικά με το αν γνωρίζεις τον Θεό που προέρχονται από το στόμα σου είναι σωστά ή όχι, αν είναι ακριβή ή όχι. Επομένως, παρόλο που οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ακούσει πολλές πληροφορίες και θέματα σχετικά με τη γνώση για τον Θεό, η γνώση τους για τον Θεό δεν έχει ακόμη ξεπεράσει τη θεωρία και το αόριστο και αφηρημένο δόγμα. Πώς μπορεί, λοιπόν, να λυθεί αυτό το πρόβλημα; Το έχετε ποτέ σκεφτεί αυτό; Αν κάποιος δεν επιδιώκει την αλήθεια, μπορεί να διακατέχεται από την πραγματικότητα; Εάν κάποιος δεν επιδιώκει την αλήθεια, τότε αναμφισβήτητα δεν κατέχει την πραγματικότητα, επομένως δεν έχει απολύτως καμία γνώση ή εμπειρία των λόγων του Θεού. Και μπορούν αυτοί που δεν γνωρίζουν τα λόγια του Θεού να γνωρίζουν τον Θεό; Σε καμία περίπτωση. Αυτά τα δύο είναι αλληλένδετα. Επομένως, οι περισσότεροι άνθρωποι λένε: «Πώς θα μπορούσε η γνώση για τον Θεό να είναι τόσο δύσκολη; Όταν μιλάω για τη γνώση περί του εαυτού μου μπορώ να μιλάω για ώρες, αλλά όταν πρόκειται για τη γνώση περί του Θεού, χάνω τα λόγια μου. Ακόμη και όταν μπορώ να πω λιγοστά λόγια, είναι βεβιασμένα και ακούγονται βαρετά — πολύ περισσότερο δε, ακούγονται περίεργα όταν ακούω τον εαυτό μου να τα λέει». Αυτή είναι η πηγή. Εάν νιώθεις ότι η γνώση για τον Θεό είναι υπερβολικά δύσκολη, ότι είναι πολύ επίπονη για εσένα, ότι δεν έχεις τίποτα να πεις — τίποτα πραγματικό να κοινωνήσεις και να παράσχεις στους άλλους και στον εαυτό σου — τότε αυτό αποδεικνύει ότι είσαι κάποιος που δεν έχει νιώσει τα λόγια του Θεού. Ποια είναι τα λόγια του Θεού; Δεν είναι άραγε τα λόγια του Θεού η έκφραση αυτού που έχει και είναι ο Θεός; Αν δεν έχεις νιώσει τα λόγια του Θεού, θα μπορούσες να έχεις κάποια γνώση για το τι έχει και είναι ο Θεός; Ασφαλώς και όχι. Όλα αυτά είναι αλληλένδετα. Αν δεν έχεις εμπειρία όσον αφορά τα λόγια του Θεού, τότε δεν μπορείς να καταλάβεις το θέλημα του Θεού και δεν θα γνωρίζεις ποια είναι η διάθεσή Του, τι Του αρέσει, τι μισεί, ποιες είναι οι απαιτήσεις Του για τον άνθρωπο, ποια είναι η στάση Του προς όσους είναι καλοί και προς όσους είναι κακοί — όλα αυτά θα είναι ασφαλώς συγκεχυμένα και ασαφή σ’ εσένα. Εάν πιστεύεις στον Θεό εν τω μέσω μιας τέτοιας ασάφειας, όταν λες ότι είσαι ένας από αυτούς που επιδιώκουν την αλήθεια και ακολουθούν τον Θεό, είναι αυτά τα λόγια ρεαλιστικά; Δεν είναι! Συνεπώς, τώρα, κάντε την επιλογή σας: Ποιο θέμα επιλέγετε σήμερα; (Επιλέγουμε την είσοδο στη ζωή.) Σε ποιο θεματικό πεδίο έχετε ελλείψεις όσον αφορά την είσοδο στη ζωή; Η καρδιά σας σάς λέει τίποτα; Δεν ξέρετε ακόμα, έτσι; Ποιο θέμα επιλέγουν οι άλλοι αδελφοί και αδελφές; (Θέλουμε να ακούσουμε για τη γνώση γύρω από τον Θεό.) Οι περισσότεροι από εσάς επέλεξαν να γνωρίσουν τον Θεό. Ας συνεχίσουμε λοιπόν να μιλάμε για τη γνώση περί του Θεού.

Είστε όλοι πρόθυμοι να ακούσετε το θέμα που θα κοινωνήσουμε σήμερα, σωστά; Το θέμα που κοινωνούμε σήμερα σχετίζεται επίσης με το θέμα «ο Θεός είναι η πηγή της ζωής των πάντων» για το οποίο μιλάμε τώρα τελευταία. Έχουμε μιλήσει εκτενώς για το πώς «ο Θεός είναι η πηγή της ζωής των πάντων», στόχος του οποίου ήταν να χρησιμοποιήσει διαφορετικά μέσα και προοπτικές για να ενημερώσει τους ανθρώπους πώς ο Θεός κυβερνάει επί των πάντων, με ποια μέσα κυβερνά επί των πάντων και με ποιες αρχές διαχειρίζεται τα πάντα, έτσι ώστε να υπάρχουν σε αυτόν τον πλανήτη που ο Θεός δημιούργησε. Μιλήσαμε επίσης εκτενώς για το πώς ο Θεός παρέχει για την ανθρωπότητα: με ποια μέσα ο Θεός παρέχει στην ανθρωπότητα, ποιο είδος περιβάλλοντος διαβίωσης παρέχει στην ανθρωπότητα και με ποια μέσα και ώθηση παρέχει ένα σταθερό περιβάλλον διαβίωσης στον άνθρωπο. Παρόλο που δεν μίλησα άμεσα για τη σχέση ανάμεσα στο κράτος του Θεού επί των πάντων, τη διοίκηση των πάντων και τη διαχείρισή Του, μίλησα έμμεσα σχετικά με το γιατί διοικεί τα πάντα κατ’ αυτόν τον τρόπο και γιατί παρέχει και θρέφει την ανθρωπότητα κατ’ αυτόν τον τρόπο — τα οποία όλα σχετίζονται με τη διαχείριση του Θεού. Το περιεχόμενο για το οποίο μιλήσαμε ήταν ευρύτατο: από το μακροσκοπικό περιβάλλον έως πολύ μικρότερα πράγματα, όπως οι βασικές ανάγκες και η διατροφή των ανθρώπων. Από το πώς ο Θεός κυβερνά επί των πάντων και τα κάνει να λειτουργούν με τάξη έως το σωστό και κατάλληλο περιβάλλον διαβίωσης που δημιούργησε για τους ανθρώπους κάθε φυλής και ούτω καθεξής. Όλο αυτό το ευρύ περιεχόμενο σχετίζεται με το πώς ο άνθρωπος ζει στη σάρκα. Τουτέστιν, όλα σχετίζονται με πράγματα του υλικού κόσμου που είναι ορατά με γυμνό μάτι και τα οποία οι άνθρωποι μπορούν να αισθάνονται, για παράδειγμα, τα βουνά, τα ποτάμια, οι ωκεανοί, οι πεδιάδες... Αυτά είναι όλα όσα μπορείτε να δείτε και να αγγίξετε. Όταν μιλάω για τον αέρα και τη θερμοκρασία, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την αναπνοή σας για να αισθανθείτε άμεσα την ύπαρξη του αέρα και το σώμα σας για να νιώσετε εάν η θερμοκρασία είναι υψηλή ή χαμηλή. Τα δέντρα, το γρασίδι, τα πουλιά και τα θηρία στα δάση, όσα πετούν στον ουρανό και όσα περιδιαβαίνουν τη γη και τα διάφορα μικρά ζώα που βγαίνουν από τα λαγούμια, όλα αυτά μπορούν οι άνθρωποι να τα δουν ιδίοις όμμασι και να τα ακούσουν με τα ίδια τους τα αυτιά. Αν και το πεδίο αυτών των πραγμάτων είναι τεράστιο, μεταξύ των πάντων αντιπροσωπεύουν μόνο τον υλικό κόσμο. Τα υλικά πράγματα είναι όσα μπορούν να δουν και να αισθανθούν οι άνθρωποι, δηλαδή όταν τα αγγίζεις, θα τα αισθανθείς και όταν τα βλέπεις με τα μάτια σου, ο εγκέφαλός σου θα σου παρουσιάσει μια μορφή, μια εικόνα. Είναι πράγματα που είναι πραγματικά και υπαρκτά. Για σένα δεν είναι αφηρημένα, αλλά έχουν σχήμα. Μπορεί να είναι τετράγωνα ή στρογγυλά, ψηλά ή χαμηλά. Και το καθένα σου δίνει διαφορετική εντύπωση. Όλα αυτά αντιπροσωπεύουν το υλικό μέρος όλων των πραγμάτων. Οπότε τι περιλαμβάνουν «τα πάντα» στο «κράτος του Θεού επί των πάντων» στον Θεό; Δεν περιλαμβάνουν μόνο τα πράγματα που οι άνθρωποι μπορούν να δουν και να αγγίξουν, αλλά, επιπλέον, ό,τι είναι αόρατο και απροσπέλαστο. Αυτή είναι μια από τις πραγματικές έννοιες του κράτους του Θεού επί των πάντων. Ακόμα κι αν αυτά τα πράγματα είναι αόρατα και απροσπέλαστα για τους ανθρώπους, εφόσον μπορεί ο Θεός να τα παρατηρήσει με τα μάτια Του και βρίσκονται εντός του πεδίου της κυριαρχίας Του, υπάρχουν πραγματικά για τον Θεό. Παρόλο που για την ανθρωπότητα είναι αφηρημένα και αδιανόητα — και παρόλο που, επιπλέον, είναι αόρατα και απροσπέλαστα — για τον Θεό υπάρχουν πραγματικά και αληθινά. Αυτός είναι ο άλλος κόσμος όλων των πραγμάτων που ο Θεός κυβερνάει και είναι ένα άλλο μέρος του πεδίου όλων των πραγμάτων που κυβερνάει. Αυτό είναι το θέμα που κοινωνούμε σήμερα — πώς ο Θεός κυβερνά και διοικεί τον πνευματικό κόσμο. Δεδομένου ότι αυτό το θέμα καλύπτει τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός κυβερνά και διαχειρίζεται τα πάντα, σχετίζεται με τον κόσμο έξω από τον υλικό κόσμο — τον πνευματικό κόσμο — και γι’ αυτό είναι απόλυτα αναγκαίο να τον κατανοήσουμε. Μόνο αφού κοινωνήσουν και κατανοήσουν αυτό το περιεχόμενο μπορούν οι άνθρωποι να κατανοήσουν αληθινά την πραγματική έννοια της φράσης «ο Θεός είναι η πηγή της ζωής των πάντων». Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρόκειται να μιλήσουμε γι’ αυτό το θέμα. Και ο στόχος αυτού του θέματος είναι να συμπληρώσει την κεντρική ιδέα τού «ο Θεός κυβερνά επί των πάντων και ο Θεός διαχειρίζεται τα πάντα». Ίσως, όταν ακούτε αυτό το θέμα, μπορεί να σας φαίνεται περίεργο ή απίστευτο — αλλά ανεξάρτητα από το πώς νιώθετε, εφόσον ο πνευματικός κόσμος είναι ένα μέρος όλων των πραγμάτων που κυβερνώνται από τον Θεό, πρέπει να μάθετε κάτι γι’ αυτό το θέμα. Αφού γίνει αυτό, θα εκτιμήσετε, θα κατανοήσετε και θα γνωρίσετε σε μεγαλύτερο βάθος τη φράση «ο Θεός είναι η πηγή της ζωής των πάντων».

Πώς ο Θεός κυβερνά και διοικεί τον πνευματικό κόσμο

Όσον αφορά τον υλικό κόσμο, αν οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ορισμένα πράγματα ή φαινόμενα, μπορούν να αναζητήσουν τις σχετικές πληροφορίες, ειδάλλως μπορούν να χρησιμοποιήσουν διάφορους δίαυλους για να μάθουν τις καταβολές τους και την ιστορία πίσω από αυτές. Αλλά όταν πρόκειται για τον άλλο κόσμο για τον οποίο μιλάμε σήμερα — τον πνευματικό κόσμο που υπάρχει έξω από τον υλικό κόσμο — οι άνθρωποι δεν έχουν απολύτως κανένα μέσο ή δίαυλο να μάθουν κάτι γι’ αυτόν. Γιατί το λέω αυτό; Επειδή, στον κόσμο των ανθρώπων, όλα όσα ανήκουν στον υλικό κόσμο είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την υλική ύπαρξη του ανθρώπου και επειδή οι άνθρωποι νιώθουν ότι τα πάντα στον υλικό κόσμο είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τον υλικό τρόπο ζωής και την υλική ζωή τους, οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν μόνο ή βλέπουν τα υλικά πράγματα μπροστά στα μάτια τους, τα πράγματα που είναι ορατά σ’ αυτούς. Ωστόσο, όσον αφορά τον πνευματικό κόσμο — δηλαδή όλα όσα ανήκουν σ’ αυτόν τον άλλο κόσμο — δικαίως θα λέγαμε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν πιστεύουν. Αυτό συμβαίνει επειδή είναι αόρατος σ’ αυτούς και πιστεύουν ότι δεν χρειάζεται να τον κατανοήσουν ή να μάθουν οτιδήποτε γι’ αυτόν, για να μην πούμε για το πώς αυτός ο πνευματικός κόσμος είναι ένας εντελώς διαφορετικός κόσμος από τον υλικό κόσμο. Για τον Θεό, είναι ανοιχτός, αλλά για την ανθρωπότητα είναι κρυμμένος και κλειστός, οπότε οι άνθρωποι δυσκολεύονται να βρουν έναν δίαυλο μέσω του οποίου να κατανοήσουν τις διάφορες πτυχές αυτού του κόσμου. Οι διάφορες πτυχές για τις οποίες θα μιλήσω σχετικά με τον πνευματικό κόσμο αφορούν μόνο τη διοίκηση και την κυριαρχία του Θεού. Δεν αποκαλύπτω μυστήρια ούτε σας λέω τα μυστικά που επιθυμείτε να ανακαλύψετε, διότι αυτό αφορά την κυριαρχία του Θεού, τη διοίκηση του Θεού και την παροχή του Θεού, και γι’ αυτό θα μιλήσω μόνο για όσα είναι ανάγκη να γνωρίζετε.

Πρώτον, επιτρέψτε Μου να σας κάνω μια ερώτηση: Στο μυαλό σας, τι είναι ο πνευματικός κόσμος; Σε γενικές γραμμές, είναι ένας κόσμος έξω από τον υλικό κόσμο, ο οποίος είναι αόρατος και απροσπέλαστος στους ανθρώπους. Εντούτοις, στη φαντασία σας, τι είδους κόσμος θα έπρεπε να είναι ο πνευματικός κόσμος; Ίσως, επειδή δεν είστε σε θέση να τον δείτε, είστε ανίκανοι να τον φανταστείτε. Όταν όμως ακούτε θρύλους γι’ αυτόν, θα εξακολουθείτε να σκέφτεστε, δεν θα είστε σε θέση να σταματήσετε. Και γιατί το λέω αυτό; Υπάρχει κάτι που συμβαίνει σε πολλούς ανθρώπους όταν είναι νέοι: Όταν κάποιος τους λέει μια τρομακτική ιστορία — για φαντάσματα, ψυχές — κατατρομάζουν. Και γιατί φοβούνται; Γιατί φαντάζονται αυτά τα πράγματα. Παρόλο που δεν μπορούν να τα δουν, αισθάνονται ότι είναι παντού μέσα στο δωμάτιό τους, ότι κρύβονται κάπου ή στα σκοτεινά, και φοβούνται τόσο πολύ που δεν τολμούν να κοιμηθούν. Ειδικά τη νύχτα, δεν τολμούν να μείνουν μόνοι τους στο δωμάτιο ούτε μόνοι στην αυλή. Αυτός είναι ο πνευματικός κόσμος της φαντασίας σας και είναι ένας κόσμος, τον οποίον οι άνθρωποι θεωρούν τρομακτικό. Στην πραγματικότητα, ο καθένας διαθέτει φαντασία, και ο καθένας μπορεί να νιώσει κάτι.

Ας ξεκινήσουμε με τον πνευματικό κόσμο. Τι είναι ο πνευματικός κόσμος; Επιτρέψτε Μου να σας δώσω μια σύντομη και απλή εξήγηση. Ο πνευματικός κόσμος είναι ένας σημαντικός τόπος, ο οποίος διαφέρει από τον υλικό κόσμο. Και γιατί λέω ότι αυτό είναι σημαντικό; Θα μιλήσουμε διεξοδικά γι’ αυτό. Η ύπαρξη του πνευματικού κόσμου συνδέεται άρρηκτα με τον υλικό κόσμο της ανθρωπότητας. Παίζει σημαντικό ρόλο στον κύκλο της ανθρώπινης ζωής και θανάτου στο κράτος του Θεού επί των πάντων. Αυτός είναι ο ρόλος του και ένας από τους λόγους για τους οποίους η ύπαρξή του είναι σημαντική. Επειδή είναι ένας τόπος που δεν είναι αισθητός στις πέντε αισθήσεις, κανείς δεν μπορεί να κρίνει με ακρίβεια εάν υπάρχει ή όχι. Τα συμβάντα του πνευματικού κόσμου συνδέονται στενά με την ύπαρξη της ανθρωπότητας, με αποτέλεσμα ο τρόπος ζωής των ανθρώπων να επηρεάζεται επίσης έντονα από τον πνευματικό κόσμο. Σχετίζεται αυτό με την κυριαρχία του Θεού; Ναι. Όταν το λέω αυτό, καταλαβαίνετε γιατί συζητώ αυτό το θέμα: Επειδή αφορά την κυριαρχία του Θεού και τη διοίκησή Του. Σε έναν τέτοιον κόσμο — που είναι αόρατος στους ανθρώπους — κάθε ουράνιο διάταγμα, διάταξη και διοικητικό σύστημα βρίσκεται πολύ ψηλότερα από τους νόμους και τα συστήματα κάθε χώρας του υλικού κόσμου και κανένα ον που ζει σ’ αυτόν τον κόσμο δεν θα τολμούσε να τα παραβιάσει ή να τα σφετεριστεί. Σχετίζεται αυτό με την κυριαρχία και τη διοίκηση του Θεού; Σ’ αυτόν τον κόσμο, υπάρχουν σαφείς διοικητικές διατάγματα , σαφή ουράνια διατάγματα και σαφείς νόμοι. Σε διαφορετικά επίπεδα και σε διαφορετικές περιοχές, οι δικαστικοί επιμελητές επιτελούν το καθήκον τους και τηρούν τους κανόνες και τους κανονισμούς αυστηρά, διότι γνωρίζουν ποιες είναι οι συνέπειες της παραβίασης ενός ουράνιου διατάγματος, γνωρίζουν σαφώς τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός τιμωρεί το κακό και ανταμείβει το καλό, και πώς Αυτός διοικεί τα πάντα, πώς κυβερνά τα πάντα και, επιπλέον, βλέπουν με σαφήνεια πώς ο Θεός εκτελεί τα ουράνια διατάγματα και τους νόμους Του. Διαφέρουν αυτά από τον υλικό κόσμο στον οποίο κατοικεί η ανθρωπότητα; Διαφέρουν κατά πολύ. Πρόκειται για έναν κόσμο εντελώς διαφορετικό από τον υλικό κόσμο. Εφόσον υπάρχουν ουράνια διατάγματα και νόμοι, αφορούν την κυριαρχία, τη διοίκηση και, επιπλέον, τη διάθεση του Θεού και αυτό που έχει και είναι Αυτός. Εφόσον τα έχετε ακούσει αυτά, δεν νομίζετε ότι είναι άκρως αναγκαίο να μιλήσω γι’ αυτό το θέμα; Δεν θέλετε να μάθετε τα κρυμμένα μυστικά; (Ναι, θέλουμε.) Αυτή είναι η έννοια του πνευματικού κόσμου. Αν και συνυπάρχει με τον υλικό κόσμο και ταυτόχρονα υπόκειται στη διοίκηση και την κυριαρχία του Θεού, η διοίκηση και η κυριαρχία του Θεού επί αυτού του κόσμου είναι πολύ αυστηρότερη από εκείνη του υλικού κόσμου. Όσον αφορά τις λεπτομέρειες, θα πρέπει να ξεκινήσουμε από τον τρόπο με τον οποίο ο πνευματικός κόσμος ευθύνεται για το έργο του κύκλου ζωής και θανάτου των ανθρώπων, διότι αυτό το έργο αποτελεί σημαντικό μέρος του έργου των όντων του πνευματικού κόσμου.

Στην ανθρωπότητα, κατηγοριοποιώ όλους τους ανθρώπους σε τρεις τύπους. Ο πρώτος τύπος είναι οι άπιστοι, οι οποίοι είναι όσοι δεν έχουν θρησκευτικές πεποιθήσεις. Αποκαλούνται άπιστοι. Η συντριπτική πλειονότητα των απίστων πιστεύει μόνο στο χρήμα. Οι άπιστοι επιδιώκουν μόνο τα δικά τους συμφέροντα, είναι υλιστές και πιστεύουν μόνο στον υλικό κόσμο, όχι στον κύκλο ζωής και θανάτου, ή σε οποιεσδήποτε ιστορίες σχετικά με θεότητες και φαντάσματα. Τους κατατάσσω ως άπιστους, και αυτοί αποτελούν τον πρώτο τύπο. Ο δεύτερος τύπος είναι οι διάφοροι άνθρωποι της πίστης εκτός από τους άπιστους. Μεταξύ των ανθρώπων, διαχωρίζω αυτούς τους ανθρώπους της πίστης σε διάφορους σημαντικούς τύπους: ο πρώτος είναι οι εβραίοι, ο δεύτερος είναι οι Καθολικοί, ο τρίτος είναι οι χριστιανοί, ο τέταρτος είναι οι μουσουλμάνοι και ο πέμπτος είναι οι βουδιστές — υπάρχουν πέντε τύποι. Αυτοί είναι οι διάφοροι τύποι ανθρώπων της πίστης. Ο τρίτος τύπος είναι όσοι πιστεύουν στον Θεό, ο οποίος σχετίζεται μ’ εσάς. Αυτοί οι πιστοί είναι όσοι ακολουθούν τον Θεό σήμερα. Αυτοί οι άνθρωποι διακρίνονται σε δύο τύπους: στον εκλεκτό λαό του Θεού και στους παρόχους υπηρεσιών. Η διάκριση μεταξύ αυτών των κύριων τύπων είναι σαφής. Έτσι τώρα, στο μυαλό σας είστε σε θέση να διακρίνετε σαφώς τους τύπους και την κατάταξη των ανθρώπων. Ο πρώτος είναι οι άπιστοι — έχω πει τι είναι οι άπιστοι. Λογίζονται όσοι πιστεύουν στον Γέροντα στον Ουρανό ως άπιστοι; Πολλοί άπιστοι πιστεύουν μόνο στον Γέροντα στον Ουρανό. Πιστεύουν ότι ο άνεμος, η βροχή και η βροντή ελέγχονται όλα από αυτόν τον Γέροντα στον Ουρανό, στον οποίο βασίζονται για τη σπορά των καλλιεργειών και τη συγκομιδή — εντούτοις, μόλις γίνεται αναφορά στην πίστη στον Θεό γίνονται απρόθυμοι. Μπορεί αυτό να ονομαστεί πίστη στον Θεό; Αυτοί οι άνθρωποι συμπεριλαμβάνονται στους άπιστους. Το καταλαβαίνετε αυτό, έτσι; Μη συγχέετε αυτές τις κατηγορίες. Ο δεύτερος τύπος είναι οι άνθρωποι της πίστης. Ο τρίτος τύπος είναι όσοι ακολουθούν τον Θεό σήμερα. Και γιατί έχω χωρίσει όλους τους ανθρώπους σε αυτούς τους τύπους; (Επειδή έχουν διαφορετικό προορισμό και τέλος.) Αυτή είναι η μία πτυχή. Επειδή, όταν αυτές οι διαφορετικές φυλές και τύποι ανθρώπων επιστρέψουν στον πνευματικό κόσμο, θα καταλάβουν διαφορετική θέση, θα υπόκεινται σε διαφορετικούς νόμους του κύκλου ζωής και θανάτου, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ταξινόμησα τους ανθρώπους σε αυτούς τους κύριους τύπους.

1. Ο κύκλος ζωής και θανάτου των άπιστων

Ας αρχίσουμε με τον κύκλο ζωής και θανάτου των άπιστων. Αφού πεθάνει κάποιος, τον παίρνει ένας δικαστικός επιμελητής από τον πνευματικό κόσμο. Και ποιο μέρος του παίρνει; Δεν παίρνει τη σάρκα του, αλλά την ψυχή του. Όταν φύγει η ψυχή του, φτάνει σε έναν τόπο που είναι πρακτορείο του πνευματικού κόσμου, το οποίο λαμβάνει ειδικά τις ψυχές των ανθρώπων που έχουν μόλις πεθάνει. (Σημείωση: Ο πρώτος τόπος στον οποίον πηγαίνει αφού πεθάνει κάποιος είναι άγνωστος στην ψυχή.) Όταν μεταφέρεται σ’ αυτόν τον τόπο, ένας αξιωματούχος πραγματοποιεί τους πρώτους ελέγχους, επιβεβαιώνοντας το όνομα, τη διεύθυνση και την ηλικία του. Ό,τι έκανε στη ζωή του, όλα όσα έκανε στη ζωή του καταγράφονται σε ένα βιβλίο και επαληθεύονται ως προς την ακρίβεια των στοιχείων. Αφού ελεγχθούν όλα, η συμπεριφορά και οι πράξεις του ατόμου καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του καθορίζουν εάν θα τιμωρηθεί ή θα συνεχίσει να μετενσαρκώνεται ως άνθρωπος, το οποίο είναι το πρώτο στάδιο. Είναι το πρώτο στάδιο αυτό τρομακτικό; Δεν είναι υπερβολικά τρομακτικό, επειδή το μόνο πράγμα που έχει συμβεί είναι ότι το άτομο έφτασε σε ένα σκοτεινό και άγνωστο μέρος. Αυτό δεν είναι υπερβολικά τρομακτικό.

Στο δεύτερο στάδιο, αν το άτομο αυτό έχει κάνει πολλά κακά πράγματα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, αν έχει διαπράξει πολλές κακές πράξεις, τότε θα μεταφερθεί σε έναν τόπο τιμωρίας για να τιμωρηθεί. Αυτός θα είναι ο τόπος ειδικά για την τιμωρία των ανθρώπων. Οι λεπτομέρειες για το πώς τιμωρείται εξαρτώνται από τις αμαρτίες που διέπραξε και από το πόσες κακές πράξεις έκανε πριν πεθάνει — αυτή είναι η πρώτη κατάσταση που λαμβάνει χώρα στο δεύτερο στάδιο. Λόγω των πράξεων και του κακού που έκαναν πριν πεθάνουν, όταν μετενσαρκώνονται μετά την τιμωρία τους — όταν γεννιούνται και πάλι στον υλικό κόσμο — ορισμένοι άνθρωποι θα συνεχίσουν να είναι άνθρωποι και κάποιοι θα γίνουν ζώα. Τουτέστιν, μετά την επιστροφή ενός ατόμου στον πνευματικό κόσμο, τιμωρείται λόγω του κακού που έχει διαπράξει. Επιπλέον, λόγω των κακών πράξεων που έχει κάνει, στην επόμενη μετενσάρκωσή του δεν γίνεται άνθρωπος αλλά ζώο. Το εύρος των ζώων που μπορεί να γίνει περιλαμβάνει αγελάδες, άλογα, χοίρους και σκύλους. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να γίνουν πτηνά στον ουρανό, πάπιες ή χήνες... Αφού μετενσαρκωθούν ως ζώα, όταν πεθάνουν, επιστρέφουν στον πνευματικό κόσμο και, όπως και πριν, με βάση τη συμπεριφορά τους πριν πεθάνουν ο πνευματικός κόσμος θα αποφασίσει εάν θα μετενσαρκωθούν ή όχι ως άνθρωποι. Οι περισσότεροι άνθρωποι διαπράττουν πάρα πολύ κακό, οι αμαρτίες τους είναι πάρα πολύ σοβαρές, και έτσι όταν μετενσαρκωθούν γίνονται ζώα επτά έως δώδεκα φορές. Επτά έως δώδεκα φορές — είναι τρομακτικό αυτό; (Είναι τρομακτικό.) Τι σας τρομάζει; Το ότι ένα άτομο γίνεται ζώο, αυτό είναι τρομακτικό. Και για ένα άτομο, τι είναι πιο οδυνηρό όταν γίνει ζώο; Δεν διαθέτει γλωσσική ικανότητα, κάνει μόνο απλές σκέψεις, είναι μόνο σε θέση να κάνει τα πράγματα που κάνουν τα ζώα και να τρώει τα πράγματα που τρώνε τα ζώα, διαθέτει τον απλό τρόπο σκέψης και τη γλώσσα του σώματος ενός ζώου, δεν μπορεί να περπατάει σε όρθια στάση, δεν μπορεί να επικοινωνεί με τους ανθρώπους, και καμία συμπεριφορά και δραστηριότητα των ανθρώπων δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τα ζώα. Τουτέστιν, μεταξύ των πάντων, το να είναι κανείς ζώο τον καθιστά υποδεέστερο όλων των έμβιων όντων και είναι πολύ πιο επίπονο από το να είναι κανείς άνθρωπος. Αυτή είναι μια πτυχή της τιμωρίας του πνευματικού κόσμου για όσους έχουν κάνει πολύ κακό και έχουν διαπράξει μεγάλες αμαρτίες. Όσον αφορά την αυστηρότητα της τιμωρίας, αυτή καθορίζεται από το είδος του ζώου που γίνονται. Για παράδειγμα, είναι καλύτερο το να είναι κανείς χοίρος από το να είναι σκύλος; Μήπως ένας χοίρος ζει καλύτερα ή χειρότερα από έναν σκύλο; Χειρότερα, σωστά; Αν οι άνθρωποι γίνουν αγελάδες ή άλογα, θα ζουν καλύτερα ή χειρότερα από έναν χοίρο; (Καλύτερα.) Φαίνεται ότι, αν υπάρχει επιλογή, έχετε προτιμήσεις. Θα ζήσει πιο άνετα κανείς αν γίνει γάτα; Θα είναι πολύ πιο άνετα από το να γίνει άλογο ή αγελάδα. Αν είχατε επιλογή μεταξύ των ζώων, θα προτιμούσατε να γίνετε γάτα, και αυτό είναι πιο άνετο, επειδή θα μπορούσατε να τεμπελιάζετε και να κοιμάστε τον περισσότερο χρόνο σας. Το να γίνει κανείς αγελάδα ή άλογο είναι πιο επίπονο και έτσι, αν οι άνθρωποι μετενσαρκώνονται ως αγελάδες ή άλογα, πρέπει να δουλέψουν σκληρά — κάτι που φαίνεται ως σκληρή τιμωρία. Το να γίνει κανείς σκύλος είναι λίγο καλύτερο από αγελάδα ή άλογο, γιατί ο σκύλος έχει στενότερη σχέση με τον κύριό του. Επιπλέον, σήμερα, πολλοί άνθρωποι έχουν σκύλο και μετά από τρία ή πέντε χρόνια έχει μάθει να καταλαβαίνει πολλά από αυτά που λένε! Επειδή ο σκύλος μπορεί να καταλάβει πολλά από τα λόγια του κυρίου του, κατανοεί καλά τον κύριό του και μερικές φορές μπορεί να προσαρμοστεί στη διάθεση και τις απαιτήσεις του κυρίου του, επομένως ο κύριος συμπεριφέρεται καλύτερα στον σκύλο, και ο σκύλος τρώει και πίνει καλύτερα. Όταν δε, πονάει, τυγχάνει μεγαλύτερης φροντίδας — άρα δεν απολαμβάνει ο σκύλος μια ευτυχισμένη ζωή; Έτσι, το να είναι κανείς σκύλος είναι καλύτερο από αγελάδα ή άλογο. Όσον αφορά αυτό, η αυστηρότητα της τιμωρίας ενός ατόμου καθορίζει πόσες φορές μετενσαρκώνεται κάποιος ως ζώο και σε ποιο είδος ζώου μετενσαρκώνεται. Καταλαβαίνετε, σωστά;

Επειδή διέπραξαν τόσες πολλές αμαρτίες κατά τη διάρκεια της ζωής τους, ορισμένοι άνθρωποι θα τιμωρηθούν μέσω της μετενσάρκωσής τους ως ζώα επτά έως δώδεκα φορές. Έχοντας τιμωρηθεί αρκετές φορές, όταν επιστρέφουν στον πνευματικό κόσμο μεταφέρονται κάπου αλλού. Οι διάφορες ψυχές σ’ αυτόν τον τόπο έχουν ήδη τιμωρηθεί και ανήκουν στον τύπο που ετοιμάζονται να μετενσαρκωθούν ως άνθρωποι. Αυτός ο τόπος κατηγοριοποιεί κάθε ψυχή σε έναν τύπο ανάλογα με το είδος της οικογένειας στην οποία θα γεννηθεί, το είδος του ρόλου που θα παίξει αφού έχει μετενσαρκωθεί και ούτω καθεξής. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι θα γίνουν τραγουδιστές όταν έρχονται σ’ αυτόν τον κόσμο, και έτσι τοποθετούνται ανάμεσα στους τραγουδιστές. Κάποιοι θα γίνουν επιχειρηματίες όταν έρχονται σ’ αυτόν τον κόσμο, και έτσι τοποθετούνται ανάμεσα στους επιχειρηματίες. Και αν κάποιος πρόκειται να γίνει επιστημονικός ερευνητής όταν γίνει άνθρωπος, τότε τοποθετείται μεταξύ των επιστημονικών ερευνητών. Αφού ταξινομηθούν, ο καθένας αποστέλλεται σύμφωνα με διαφορετικό χρόνο και καθορισμένη ημερομηνία, όπως ακριβώς οι άνθρωποι στέλνουν ηλεκτρονικά μηνύματα σήμερα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα ολοκληρωθεί ένας κύκλος ζωής και θανάτου. Από την ημέρα που ένας άνθρωπος φτάνει στον πνευματικό κόσμο μέχρι να τελειώσει η τιμωρία του, μπορεί να μετενσαρκωθεί ως ζώο πολλές φορές και έπειτα ετοιμάζεται να μετενσαρκωθεί ως άνθρωπος. Αυτή είναι η ολοκληρωμένη διαδικασία.

Και όσοι έχουν ολοκληρώσει την τιμωρία τους, και δεν έχουν μετενσαρκωθεί ως ζώα, θα αποσταλούν γρήγορα στον υλικό κόσμο για να γίνουν άνθρωποι; Ή σε πόσον καιρό θα έρθουν μεταξύ των ανθρώπων; Ποια είναι η συχνότητα με την οποία αυτοί οι άνθρωποι γίνονται άνθρωποι;[α] Υπάρχουν χρονικοί περιορισμοί όσον αφορά αυτό. Όλα όσα συμβαίνουν στον πνευματικό κόσμο υπόκεινται στους κατάλληλους χρονικούς περιορισμούς και κανόνες — τα οποία, αν τα εξηγήσω με αριθμούς, θα καταλάβετε. Για όσους μετενσαρκώνονται σε σύντομο χρονικό διάστημα, όταν πεθαίνουν, προετοιμάζεται η αναγέννησή τους ως άνθρωποι. Το συντομότερο χρονικό διάστημα είναι τρεις ημέρες. Για κάποιους ανθρώπους είναι τρεις μήνες, για κάποιους είναι τρία χρόνια, για κάποιους είναι τριάντα χρόνια, για κάποιους είναι τριακόσια χρόνια, για κάποιους ίσως είναι και τρεις χιλιάδες χρόνια και ούτω καθεξής. Τι μπορούμε να πούμε γι’ αυτούς τους χρονικούς κανόνες, και ποιες είναι οι ιδιαιτερότητές τους; Η άφιξη της ψυχής στον υλικό κόσμο, τον κόσμο του ανθρώπου, βασίζεται στην ανάγκη: Σχετίζεται με τον ρόλο που η συγκεκριμένη ψυχή πρέπει να παίξει σ’ αυτόν τον κόσμο. Όταν οι άνθρωποι μετενσαρκώνονται ως συνηθισμένα άτομα, οι περισσότεροι από αυτούς μετενσαρκώνονται πολύ σύντομα, επειδή ο κόσμος του ανθρώπου έχει μεγάλη ανάγκη για αυτούς τους συνηθισμένους ανθρώπους, οπότε τρεις ημέρες αργότερα στέλνονται ξανά σε μια οικογένεια που είναι εντελώς διαφορετική από αυτήν που ήταν πριν πεθάνουν. Εντούτοις, υπάρχουν κάποιοι που παίζουν έναν ιδιαίτερο ρόλο σ’ αυτόν τον κόσμο. «Ιδιαίτερο» σημαίνει ότι δεν υπάρχει μεγάλη ζήτηση γι’ αυτούς τους ανθρώπους στον κόσμο του ανθρώπου. Δεν χρειάζονται πολλοί άνθρωποι για να παίξουν έναν τέτοιο ρόλο και έτσι μπορεί να περάσουν τριακόσια χρόνια πριν μετενσαρκωθούν.[β] Τουτέστιν, αυτή η ψυχή θα έρθει μόνο μια φορά κάθε τριακόσια χρόνια ή ακόμα και κάθε τρία χιλιάδες χρόνια. Και γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή για τριακόσια χρόνια ή τρεις χιλιάδες χρόνια, ένας τέτοιος ρόλος δεν απαιτείται στον κόσμο του ανθρώπου και έτσι αυτός ο άνθρωπος κρατείται κάπου στον πνευματικό κόσμο. Πάρτε τον Κομφούκιο για παράδειγμα. Επηρέασε τον παραδοσιακό κινεζικό πολιτισμό σε βάθος. Η άφιξή του επηρέασε σε βάθος τον πολιτισμό, τη γνώση, την παράδοση και τον τρόπο σκέψης των ανθρώπων εκείνης της εποχής. Εντούτοις, ένα τέτοιο άτομο δεν χρειάζεται σε κάθε εποχή, κι έτσι έπρεπε να παραμείνει στον πνευματικό κόσμο, περιμένοντας εκεί για τριακόσια ή τρεις χιλιάδες χρόνια πριν μετενσαρκωθεί. Επειδή ο κόσμος του ανθρώπου δεν είχε ανάγκη από κάποιον σαν αυτόν, έπρεπε να περιμένει αδρανής, διότι υπήρχαν πολύ λίγοι ρόλοι σαν αυτόν, δεν υπήρχε σχεδόν τίποτα που θα μπορούσε να κάνει και έτσι έπρεπε να παραμείνει κάπου στον πνευματικό κόσμο τον περισσότερο καιρό, σε αδράνεια, και να σταλεί όταν ο κόσμος του ανθρώπου τον είχε ανάγκη. Αυτοί είναι οι χρονικοί κανόνες του πνευματικού βασιλείου όσον αφορά τη συχνότητα με την οποία οι περισσότεροι άνθρωποι μετενσαρκώνονται. Είτε πρόκειται για κάποιον συνηθισμένο ή ιδιαίτερο άνθρωπο, ο πνευματικός κόσμος έχει κατάλληλους κανόνες και ορθές πρακτικές για την επεξεργασία της μετενσάρκωσης των ανθρώπων, και αυτοί οι κανόνες και πρακτικές προέρχονται από τον Θεό, αποστέλλονται από τον Θεό και δεν καθορίζονται ούτε ελέγχονται από οποιονδήποτε δικαστικό επιμελητή ή ον στον πνευματικό κόσμο. Τώρα καταλαβαίνετε, σωστά;

Για κάθε ψυχή, η μετενσάρκωση και ο ρόλος που παίζει — ποιος είναι ο ρόλος της σε αυτή τη ζωή — σε ποια οικογένεια γεννιέται και πώς είναι η ζωή της είναι στενά συνδεδεμένα με την προηγούμενη ζωή της. Όλα τα είδη των ανθρώπων μπαίνουν στον κόσμο του ανθρώπου και οι ρόλοι που παίζουν είναι διαφορετικοί, όπως και τα καθήκοντα που εκτελούν. Και ποια είναι τα καθήκοντα αυτά; Κάποιοι άνθρωποι έρχονται για να αποπληρώσουν ένα χρέος: Αν χρωστούσαν σ’ άλλους πάρα πολλά χρήματα στην προηγούμενη ζωή τους, έρχονται για να αποπληρώσουν ένα χρέος σ’ αυτή τη ζωή. Κάποιοι άνθρωποι, στο μεταξύ, έρχονται για να εισπράξουν ένα χρέος: Είχαν εξαπατηθεί και είχαν χάσει πάρα πολλά πράγματα και πάρα πολλά χρήματα στην προηγούμενη ζωή τους, οπότε όταν φτάνουν στον πνευματικό κόσμο, ο πνευματικός κόσμος θα τους δικαιώσει και θα τους επιτρέψει να εισπράξουν το χρέος τους σ’ αυτή τη ζωή. Κάποιοι άνθρωποι έχουν έρθει για να ξεπληρώσουν ένα χρέος ευγνωμοσύνης: Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης ζωής τους — πριν πεθάνουν — κάποιος τους φέρθηκε με καλοσύνη και σ’ αυτή τη ζωή τούς δίνεται μια μεγάλη ευκαιρία να μετενσαρκωθούν και γι’ αυτό ξαναγεννιούνται για να ξεπληρώσουν αυτή την ευγνωμοσύνη. Άλλοι, εντωμεταξύ, έχουν ξαναγεννηθεί σ’ αυτή τη ζωή για να πάρουν μια ζωή. Και τη ζωή ποιου παίρνουν; Του ατόμου που τους σκότωσε στην προηγούμενη ζωή τους. Συνοψίζοντας, η σημερινή ζωή κάθε ατόμου έχει μεγάλη σχέση με την προηγούμενη ζωή του, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη μ’ αυτή. Τουτέστιν, η σημερινή ζωή κάθε ατόμου επηρεάζεται έντονα από την προηγούμενη ζωή του. Παραδείγματος χάριν, πριν πεθάνει, ο Ζανγκ εξαπάτησε τον Λι και του πήρε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Άρα ο Ζανγκ χρωστάει στον Λι; Εφόσον χρωστάει, είναι φυσικό ο Λι να εισπράξει το χρέος του από τον Ζανγκ; Οπότε, αφού πεθάνουν, υπάρχει ένα χρέος που πρέπει να διευθετηθεί μεταξύ τους. Όταν μετενσαρκωθούν και ο Ζανγκ γίνει άνθρωπος, πώς θα εισπράξει ο Λι το χρέος του από αυτόν; Ένας τρόπος είναι ο Λι να εισπράξει το χρέος του αν ξαναγεννηθεί ως γιος του Ζανγκ, με τον Ζανγκ ως πατέρα του. Αυτό θα συμβεί στην παρούσα ζωή. Ο Ζανγκ, ο πατέρας του Λι, κερδίζει πολλά χρήματα, τα οποία κατασπαταλά ο γιος του, ο Λι. Ανεξάρτητα από το πόσα χρήματα κερδίζει ο Ζανγκ, ο γιος του, ο Λι, «τον βοηθάει» ξοδεύοντάς τα. Ανεξάρτητα από το πόσα κερδίζει ο Ζανγκ, δεν είναι ποτέ αρκετά, και ο γιος του, εντωμεταξύ, για κάποιον λόγο καταλήγει πάντα να ξοδεύει τα χρήματα του πατέρα του με διαφορετικούς τρόπους και μέσα. Ο Ζανγκ έχει μείνει άναυδος: «Τι συμβαίνει; Γιατί ο γιος μου είναι τόσο αγύρτης; Γιατί να είναι τόσο καλοί οι γιοι των άλλων ανθρώπων; Γιατί δεν έχει φιλοδοξίες ο γιος μου, γιατί είναι τόσο άχρηστος και ανίκανος να βγάλει χρήματα, γιατί πρέπει πάντα να τον στηρίζω οικονομικά; Εφόσον πρέπει να τον υποστηρίξω, θα το κάνω, αλλά γιατί ανεξάρτητα από το πόσα χρήματα του δίνω, χρειάζεται πάντα περισσότερα; Γιατί δεν μπορεί να εργαστεί τίμια έστω για μια ημέρα; Γιατί είναι χαραμοφάης, τρώει, πίνει, ξοδεύει τα λεφτά σε οίκους ανοχής και στον τζόγο — γιατί τα κάνει όλα αυτά; Τι στο καλό συμβαίνει;» Τότε ο Ζανγκ σκέφτεται λίγο: «Ίσως του χρωστούσα στην προηγούμενη ζωή. Θα τον εξοφλήσω, λοιπόν! Αυτό δεν θα τελειώσει μέχρι να τον εξοφλήσω στο ακέραιο!» Ίσως έρθει η ημέρα που ο Λι έχει όντως εξοφλήσει το χρέος του και όταν είναι σαράντα ή πενήντα, θα έρθει μια ημέρα που ξαφνικά θα έρθει στα λογικά του: «Δεν έκανα ούτε ένα καλό πράγμα κατά το πρώτο ήμισυ της ζωής μου! Έχω κατασπαταλήσει όλα τα χρήματα που κέρδισε ο πατέρας μου — θα έπρεπε να είμαι καλός άνθρωπος! Θα προετοιμαστώ: Θα είμαι κάποιος που είναι έντιμος και ζει σωστά και ποτέ δεν θα ξαναστενοχωρήσω τον πατέρα μου!» Γιατί τα σκέφτεται αυτά; Γιατί ξαφνικά αλλάζει προς το καλύτερο; Υπάρχει κάποιος λόγος; Ποιος είναι ο λόγος; (Επειδή ο Λι έχει εισπράξει το χρέος του και ο Ζανγκ έχει εξοφλήσει το χρέος του.) Σ’ αυτή την περίπτωση υπάρχει αιτία και αποτέλεσμα. Η ιστορία ξεκίνησε πάρα πολύ παλιά, πριν γεννηθούν οι δυο τους, και αυτή η ιστορία από την προηγούμενη ζωή τους ήρθε στη σημερινή τους ζωή και κανένας δεν μπορεί να κατηγορήσει τον άλλο. Ανεξάρτητα από το τι δίδαξε ο Ζανγκ στον γιο του, ο γιος του ποτέ δεν τον άκουσε και ποτέ δεν εργάστηκε τίμια ούτε μια ημέρα — αλλά την ημέρα που το χρέος εξοφλήθηκε, δεν χρειαζόταν να τον διδάξει. Ο γιος του κατάλαβε με φυσικό τρόπο. Αυτό είναι ένα απλό παράδειγμα και υπάρχουν, χωρίς αμφιβολία, πολλά άλλα τέτοια παραδείγματα. Και τι λέει στους ανθρώπους; (Να είναι καλοί και να μην κάνουν κακό.) Ότι δεν θα πρέπει να κάνουν κακό, και ότι θα υπάρξουν αντίποινα για τις κακές πράξεις τους! Οι περισσότεροι άπιστοι διαπράττουν πολύ κακό και οι κακές τους πράξεις τους έχουν δεχτεί αντίποινα, σωστά; Ωστόσο, είναι αυθαίρετα αυτά τα αντίποινα; Όλα όσα δέχονται αντίποινα έχουν λόγο και αιτία. Πιστεύεις ότι δεν θα σου συμβεί τίποτα όταν έχεις εξαπατήσει κάποιον και του έχεις πάρει χρήματα; Πιστεύεις ότι, αφού τον εξαπάτησες, δεν θα υπάρξουν συνέπειες για σένα, εφόσον έχεις πάρει τα χρήματά του; Αυτό θα ήταν αδύνατο, και θα υπάρξουν συνέπειες! Ανεξάρτητα από το ποιος είναι, ή ανεξάρτητα από το αν πιστεύει ότι υπάρχει Θεός ή όχι, κάθε άτομο πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για τη συμπεριφορά του και να αναλάβει τις συνέπειες των πράξεών του. Όσον αφορά αυτό το απλό παράδειγμα — όπου ο Ζανγκ τιμωρείται και ο Λι εξοφλείται — δεν είναι δίκαιο; Όταν οι άνθρωποι κάνουν τέτοια πράγματα, αυτό είναι το αποτέλεσμα. Και διαχωρίζεται αυτό από τη διοίκηση του πνευματικού κόσμου; Είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη διοίκηση του πνευματικού κόσμου. Παρά το ότι είναι άπιστοι, η ύπαρξη όσων δεν πιστεύουν στον Θεό υπόκειται σε τέτοια ουράνια διατάγματα και διατάξεις που κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει και κανείς δεν μπορεί να αποφύγει αυτή την πραγματικότητα.

Όσοι δεν έχουν πίστη συχνά πιστεύουν ότι όσα μπορεί να δει κανείς υπάρχουν, ενώ όλα όσα δεν μπορεί να δει κανείς ή είναι πολύ μακριά από τους ανθρώπους, δεν υπάρχουν. Προτιμούν να πιστεύουν ότι δεν υπάρχει «κύκλος ζωής και θανάτου» και δεν υπάρχει «τιμωρία», οπότε αμαρτάνουν και διαπράττουν το κακό χωρίς ενοχές — κατόπιν τιμωρούνται ή μετενσαρκώνονται ως ζώα. Οι περισσότεροι από τους διάφορους ανθρώπους μεταξύ των άπιστων πέφτουν σε αυτόν τον φαύλο κύκλο. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν γνωρίζουν ότι ο πνευματικός κόσμος είναι αυστηρός στη διοίκησή του επί όλων των έμβιων όντων. Είτε πιστεύεις είτε όχι, αυτό είναι γεγονός, διότι κανένας άνθρωπος ή αντικείμενο δεν μπορεί να ξεφύγει από το πεδίο παρατήρησης των οφθαλμών του Θεού και κανένα άτομο ή αντικείμενο δεν μπορεί να ξεφύγει από τους κανόνες και τους περιορισμούς των ουράνιων διαταγμάτων και διατάξεων του Θεού. Επομένως, αυτό το απλό παράδειγμα λέει σε όλους ότι ανεξάρτητα από το αν πιστεύεις στον Θεό ή όχι, είναι απαράδεκτο να αμαρτάνεις και να διαπράττεις κακό, και υπάρχουν συνέπειες. Όταν κάποιος που πήρε χρήματα από κάποιον άλλο με απάτη τιμωρείται κατ’ αυτόν τον τρόπο, η τιμωρία αυτή είναι δίκαιη. Αυτή η συνηθισμένη συμπεριφορά τιμωρείται από τον πνευματικό κόσμο, τιμωρείται από τις διατάξεις και τα ουράνια διατάγματα του Θεού, και η πολύ σοβαρή εγκληματική και κακή συμπεριφορά — βιασμοί και λεηλασίες, απάτη και εξαπάτηση, κλοπή και ληστεία, δολοφονίες και εμπρησμοί, και ούτω καθεξής — υπόκειται ακόμη περισσότερο σε μια σειρά τιμωριών κλιμακούμενης αυστηρότητας. Και τι περιλαμβάνουν αυτές οι τιμωρίες κλιμακούμενης αυστηρότητας; Κάποιες χρειάζονται χρόνο για να καθορίσουν το επίπεδο αυστηρότητας, κάποιες το κάνουν με διαφορετική μεθοδολογία, ενώ άλλες το κάνουν μέσω του τόπου όπου οι άνθρωποι πηγαίνουν όταν μετενσαρκώνονται. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι είναι αθυρόστομοι. Τι σημαίνει «αθυρόστομος»; Σημαίνει ότι κάποιος ξεστομίζει συχνά βωμολοχίες προς τους άλλους και εκφράζεται κακόβουλα, καταριέται τους ανθρώπους. Τι δηλώνουν οι κακόβουλες εκφράσεις; Δηλώνουν ότι κάποιος είναι κακόκαρδος. Οι κακόβουλες εκφράσεις που περιέχουν κατάρες για τους ανθρώπους συχνά προέρχονται από το στόμα τέτοιων ανθρώπων και μια τέτοια κακόβουλη έκφραση συνοδεύεται από σοβαρές συνέπειες. Αφού αυτοί οι άνθρωποι πεθάνουν και λάβουν την κατάλληλη τιμωρία, μπορεί να ξαναγεννηθούν ως μουγγοί. Κάποιοι άνθρωποι είναι πολύ ραδιούργοι κατά τη διάρκεια της ζωής τους, συχνά εκμεταλλεύονται τους άλλους, οι μικρές τους μηχανορραφίες είναι ιδιαίτερα καλά σχεδιασμένες και κάνουν πολλά που βλάπτουν τους άλλους. Όταν ξαναγεννιούνται, θα μπορούσαν να είναι μισότρελοι ή κάποιοι που είναι διανοητικά ανάπηροι. Κάποιοι άνθρωποι συχνά κρυφοκοιτάζουν την ιδιωτική ζωή των άλλων. Τα μάτια τους βλέπουν πολλά, τα οποία δεν θα έπρεπε να γνωρίζουν, και γνωρίζουν πολλά που δεν όφειλαν να γνωρίζουν, οπότε όταν ξαναγεννιούνται, μπορεί να είναι τυφλοί. Κάποιοι άνθρωποι είναι πολύ επιδέξιοι κατά τη διάρκεια της ζωής τους, συχνά πολεμούν και κάνουν πολύ κακό, συνεπώς όταν ξαναγεννιούνται, μπορεί να είναι άτομα με αναπηρία, κουτσοί ή χωρίς χέρι, ή μπορεί να είναι καμπούρηδες ή να υποφέρουν από ραιβόκρανο, μπορεί να κουτσαίνουν, ή να έχουν ένα πόδι κοντύτερο από το άλλο και ούτω καθεξής. Όσον αφορά αυτό, υποβάλλονται σε διαφορετικές τιμωρίες με βάση το επίπεδο του κακού που διέπραξαν όσο ήταν ζωντανοί. Και τι λέτε εσείς, γιατί οι άνθρωποι είναι αλλήθωροι; Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι; Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι γύρω μας σήμερα. Κάποιοι άνθρωποι είναι αλλήθωροι επειδή στην προηγούμενη ζωή τους χρησιμοποίησαν τα μάτια τους σε υπερβολικό βαθμό, έκαναν πάρα πολλά κακά πράγματα και έτσι όταν γεννιούνται σ’ αυτή τη ζωή, είναι αλλήθωροι και σε σοβαρές περιπτώσεις είναι ακόμη και τυφλοί. Πιστεύεις ότι είναι ευχάριστο να κοιτάς αλλήθωρους ανθρώπους; Αφήνουν καλή εντύπωση; Βλέπετε πώς έχουν καλή δομή προσώπου, το δέρμα τους είναι καθαρό και ανοιχτόχρωμο, έχουν μεγάλα μάτια και διπλά βλέφαρα — αλλά δυστυχώς ένα από τα μάτια τους είναι αλλήθωρο. Πώς φαίνονται; Δεν επηρεάζει αυτό συνολικά τη φυσιογνωμία του ατόμου; Και μ’ αυτές τις επιπτώσεις, τι είδους ζωή έχουν; Όταν συναντούν άλλους, αναλογίζονται: «Είμαι αλλήθωρος! Πρέπει να μιλάω με το κεφάλι μου σκυμμένο και δεν μπορώ να κοιτάω τους ανθρώπους κατά πρόσωπο, για να μην βλέπουν τα μάτια μου». Τα αλλήθωρα μάτια τους επηρεάζουν το πώς βλέπουν τα πράγματα και την ικανότητά τους να δουν τους ανθρώπους κατά πρόσωπο. Άρα, δεν έχουν απολέσει τη χρήση των ματιών τους; Συνεπώς, δεν έχουν αποκατασταθεί οι υπερβολές της προηγούμενης ζωής τους; Έτσι, στην επόμενη ζωή, δεν θα τολμούν να κάνουν τίποτα τόσο κακό. Αυτά είναι τα αντίποινα! Κάποιοι άνθρωποι τα πάνε καλά με τους άλλους πριν πεθάνουν, κάνουν πολλά καλά πράγματα για τους αγαπημένους τους, τους φίλους, τους συναδέλφους τους ή τους ανθρώπους με τους οποίους έχουν σχέση. Κάνουν φιλανθρωπίες και παρέχουν φροντίδα σ’ άλλους, ή τους βοηθούν οικονομικά, οι άλλοι τους έχουν σε ιδιαίτερη εκτίμηση, και όταν επιστρέψουν στον πνευματικό κόσμο δεν τιμωρούνται. Αν δεν τιμωρηθεί κάποιος άπιστος με οποιονδήποτε τρόπο σημαίνει ότι ήταν πολύ καλός άνθρωπος. Αντί να πιστεύει στην ύπαρξη του Θεού, πιστεύει μόνο στον Γέροντα στον Ουρανό. Πιστεύει μόνο ότι υπάρχει ένα πνεύμα από πάνω του που βλέπει ό,τι κάνει — μόνο αυτό πιστεύουν. Και ποιο είναι το αποτέλεσμα; Έχουν πολύ καλύτερη συμπεριφορά. Αυτοί οι άνθρωποι είναι καλοσυνάτοι και φιλάνθρωποι, και όταν τελικά επιστρέψουν στον πνευματικό κόσμο, ο πνευματικός κόσμος θα τους φερθεί πολύ καλά και σύντομα θα μετενσαρκωθούν και θα ξαναγεννηθούν. Και σε τι είδους οικογένεια θα καταλήξουν; Παρόλο που αυτή η οικογένεια δεν θα είναι πλούσια, θα είναι ήρεμη, θα υπάρχει αρμονία μεταξύ των μελών της, θα περνούν γαλήνιες, ευτυχισμένες ημέρες, όλοι θα χαίρονται και θα έχουν μια καλή ζωή. Όταν το άτομο φτάσει στην ενηλικίωση, θα αποκτήσει πολλούς γιους και κόρες και θα έχει μια μεγάλη εκτεταμένη οικογένεια, τα παιδιά θα είναι ταλαντούχα και θα έχουν επιτυχίες και η οικογένειά του θα χαίρει καλής τύχης — και ένα τέτοιο αποτέλεσμα συνδέεται στενά με την προηγούμενη ζωή του ατόμου. Τουτέστιν, όταν ένα άτομο μετενσαρκωθεί αφού πεθάνει, είτε είναι άνδρας ή γυναίκα, ποια είναι η αποστολή του, τι θα περάσει στη ζωή, τα εμπόδιά του, ποιες ευλογίες θα απολαύσει, ποιον θα συναντήσει, τι θα του συμβεί — κανείς δεν μπορεί να τα προβλέψει αυτά, να τα αποφύγει ή να κρυφτεί από αυτά. Με άλλα λόγια, αφότου καθοριστεί η ζωή σου, όσον αφορά ό,τι σου συμβαίνει, όσο κι αν προσπαθείς να το αποφύγεις, με οποιονδήποτε τρόπο κι αν προσπαθείς να το αποφύγεις, δεν υπάρχει κανένας τρόπος να παραβιάσεις την πορεία της ζωής που καθορίστηκε για σένα από τον Θεό στον πνευματικό κόσμο. Διότι όταν μετενσαρκώνεσαι, η Μοίρα της ζωής σου έχει ήδη καθοριστεί. Είτε είναι καλή είτε κακή, ο καθένας πρέπει να έρθει αντιμέτωπος μ’ αυτό το ζήτημα και θα πρέπει να συνεχίσει προς τα μπρος. Αυτό είναι ένα ζήτημα που κανείς από όσους ζουν σε αυτόν τον κόσμο δεν μπορεί να αποφύγει, και κανένα ζήτημα δεν είναι πιο πραγματικό. Εντάξει, τα έχετε καταλάβει όλα αυτά, σωστά;

Εφόσον τα έχετε κατανοήσει, βλέπετε ότι ο Θεός έχει πολύ απαιτητικούς και αυστηρούς ελέγχους και διοίκηση για τον κύκλο ζωής και θανάτου των άπιστων; Πρώτον, ο Θεός έχει θεσπίσει διάφορα ουράνια διατάγματα, διατάξεις και συστήματα στο πνευματικό βασίλειο, τα οποία μετά τη διακήρυξή τους εφαρμόζονται αυστηρά, όπως ορίζονται από τον Θεό, από όντα σε διάφορες επίσημες θέσεις στον πνευματικό κόσμο, και κανείς δεν τολμά να τα παραβιάσει. Συνεπώς, στον κύκλο ζωής και θανάτου της ανθρωπότητας στον κόσμο του ανθρώπου, εάν κάποιος μετενσαρκωθεί ως ζώο ή άνθρωπος, υπάρχουν νόμοι και για τα δύο. Επειδή αυτοί οι νόμοι προέρχονται από τον Θεό, κανείς δεν τολμά ούτε μπορεί να τους παραβιάσει. Μόνο λόγω αυτής της κυριαρχίας του Θεού και επειδή υπάρχουν αυτοί οι νόμοι, ο υλικός κόσμος που βλέπουν οι άνθρωποι έχει αρμονία και τάξη. Μόνο εξαιτίας αυτής της κυριαρχίας του Θεού, η ανθρωπότητα είναι σε θέση να συνυπάρχει ειρηνικά με τον άλλο κόσμο που είναι εντελώς αόρατος για την ανθρωπότητα και είναι σε θέση να ζει σε αρμονία μ’ αυτόν — όλα αυτά είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την κυριαρχία του Θεού. Αφού πεθάνει η σαρκική ζωή ενός ατόμου, η ψυχή εξακολουθεί να ζει, οπότε τι θα συνέβαινε αν υπήρχε χωρίς τη διοίκηση του Θεού; Η ψυχή θα περιπλανιόταν παντού, θα εισέβαλε παντού και θα έβλαπτε ακόμη και τα έμβια όντα στον κόσμο των ανθρώπων. Δεν θα βλάπτονταν μόνο οι άνθρωποι, αλλά ίσως και τα φυτά και τα ζώα — αλλά οι πρώτοι που θα βλάπτονταν θα ήταν οι άνθρωποι. Εάν συνέβαινε αυτό — αν μια τέτοια ψυχή υπήρχε χωρίς διοίκηση και όντως έβλαπτε τους ανθρώπους και όντως έκανε κακά πράγματα — τότε θα υπήρχε και ο σωστός χειρισμός αυτής της ψυχής στον πνευματικό κόσμο: Αν τα πράγματα ήταν σοβαρά, η ψυχή σύντομα θα έπαυε να υπάρχει, θα καταστρεφόταν. Αν ήταν δυνατόν, θα τοποθετούνταν κάπου και στη συνέχεια θα μετενσαρκωνόταν. Τουτέστιν, η διοίκηση των διαφόρων ψυχών από τον πνευματικό κόσμο διατάσσεται και εκτελείται σύμφωνα με στάδια και κανόνες. Μόνο λόγω αυτής της διοίκησης ο υλικός κόσμος του ανθρώπου δεν έχει καταλήξει στο χάος, η ανθρωπότητα του υλικού κόσμου διαθέτει κανονική νοοτροπία, κανονικό ορθολογισμό και καθορισμένη σαρκική ζωή. Μόνο αφότου η ανθρωπότητα έχει μια τέτοια κανονική ζωή, όσοι ζουν στη σάρκα θα είναι σε θέση να συνεχίσουν να αναπτύσσονται και να αναπαράγονται από γενιά σε γενιά.

Ποια είναι η γνώμη σας για τα λόγια που μόλις ακούσατε; Πρώτη φορά τα ακούτε; Και ποια είναι η άποψή σας αφού έχω κοινωνήσει αυτά τα λόγια σήμερα; Εκτός από το γεγονός ότι είναι καινοφανή, έχετε κάποια άλλη άποψη; (Οι άνθρωποι πρέπει να συμπεριφέρονται καλά, και βλέπω ότι ο Θεός είναι μεγάλος και τρομερός.) (Νιώθω πιο ευσεβής προς τον Θεό, στο μέλλον θα είμαι πιο προσεκτικός όταν κάτι μου συμβαίνει, θα συμπεριφέρομαι πιο καλά σε ό,τι λέω και κάνω). Γιατί θα το κάνετε αυτό; (Έχοντας μόλις ακούσει την κοινωνία του Θεού για τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός αντιμετωπίζει το τέλος των διαφόρων τύπων ανθρώπων, από μια άποψη πιστεύω ότι η διάθεση του Θεού δεν επιτρέπει καμία ύβρη και ότι θα πρέπει να έχω φόβο Θεού, και από μια άλλη άποψη γνωρίζω τι είδους άνθρωποι αρέσουν στον Θεό και τι όχι, οπότε θέλω να είμαι ένας από εκείνους που αρέσουν στον Θεό.) Βλέπετε ότι οι πράξεις του Θεού σ’ αυτόν τον τομέα βασίζονται σε αρχές; Ποιες είναι οι αρχές σύμφωνα με τις οποίες ενεργεί; (Ορίζει το τέλος των ανθρώπων σύμφωνα με όλα όσα κάνουν.) Πρόκειται για το διαφορετικό τέλος των άπιστων, για το οποίο μόλις μιλήσαμε. Όταν πρόκειται για τους άπιστους, η βασική αρχή πίσω από τις πράξεις του Θεού είναι η επιβράβευση των καλών και η τιμωρία των κακών; Υπάρχουν άραγε εξαιρέσεις; (Όχι.) Βλέπετε ότι υπάρχει μια θεμελιώδης αρχή στις πράξεις του Θεού; (Ναι.) Οι άπιστοι δεν πιστεύουν ουσιαστικά στον Θεό, δεν υπακούν στις ενορχηστρώσεις του Θεού και αγνοούν την κυριαρχία του Θεού, πολύ λιγότερο δε, αναγνωρίζουν τον Θεό. Το πιο σοβαρό είναι ότι βλασφημούν εναντίον του Θεού και Τον καταριούνται και είναι εχθρικοί απέναντι σε όσους πιστεύουν στον Θεό. Παρόλο που αυτοί οι άνθρωποι έχουν αυτή τη στάση απέναντι στον Θεό, η διοίκηση του Θεού επί αυτών εξακολουθεί να μην αποκλίνει από τις θεμελιώδεις αρχές Του. Τους χειρίζεται κατά τρόπο ομαλό, σύμφωνα με τις αρχές και τη διάθεσή Του. Πώς βλέπει ο Θεός την εχθρικότητά τους; Ως άγνοια! Κι έτσι, έχει κάνει αυτούς τους ανθρώπους — την πλειονότητα των άπιστων — να μετενσαρκωθούν για άλλη μια φορά ως ζώα. Τι είναι λοιπόν οι άπιστοι στα μάτια του Θεού; (Ζώα.) Στα μάτια του Θεού, ανήκουν σ’ αυτό το είδος, είναι ζώα. Ο Θεός διοικεί τα ζώα και την ανθρωπότητα και έχει τις ίδιες θεμελιώδεις αρχές για αυτό το είδος ανθρώπου. Ακόμα και στη διοίκηση αυτών των ανθρώπων από τον Θεό και στις πράξεις Του προς αυτούς, εξακολουθεί να φαίνεται η διάθεση του Θεού και οι νόμοι για το κράτος Του επί των πάντων. Επομένως, βλέπετε την κυριαρχία του Θεού στις αρχές με τις οποίες διοικεί τους άπιστους, για τις οποίες μόλις μίλησα; Βλέπετε τη δίκαιη διάθεση του Θεού; (Τη βλέπουμε.) Βλέπετε την κυριαρχία του Θεού και βλέπετε τη διάθεσή Του. Τουτέστιν, ανεξάρτητα από όλα όσα αντιμετωπίζει, ο Θεός ενεργεί σύμφωνα με τις δικές Του θεμελιώδεις αρχές και διάθεση. Αυτή είναι η ουσία του Θεού. Δεν θα παραβίαζε απερίσκεπτα τις διατάξεις ή τα ουράνια διατάγματα που Αυτός καθόρισε επειδή θεωρεί αυτό το είδος ανθρώπου ζώο. Ο Θεός ενεργεί σύμφωνα με θεμελιώδεις αρχές, χωρίς την παραμικρή ασυμφωνία, οι πράξεις Του δεν επηρεάζονται καθόλου από οποιονδήποτε παράγοντα και ανεξάρτητα από το τι κάνει, όλα γίνονται σύμφωνα με τις δικές Του αρχές. Αυτό συμβαίνει επειδή ο Θεός έχει την ουσία του ίδιου του Θεού, η οποία είναι μια πτυχή της ουσίας Του, την οποία δεν κατέχει κανένα δημιουργημένο ον. Ο Θεός είναι ευσυνείδητος και υπεύθυνος κατά τον χειρισμό, την προσέγγιση, τη διαχείριση, τη διοίκηση και την κυριαρχία του επί κάθε αντικειμένου, προσώπου και έμβιου όντος ανάμεσα σε όλα όσα δημιούργησε και ποτέ δεν ήταν απρόσεκτος όσον αφορά αυτό. Σε όσους είναι καλοί, είναι γεμάτος χάρη και καλοσύνη. Σε όσους είναι κακοί, επιβάλλει αμείλικτη τιμωρία. Και όσον αφορά τα διάφορα έμβια όντα, κάνει κατάλληλες ρυθμίσεις έγκαιρα και τακτικά σύμφωνα με τις διαφορετικές απαιτήσεις του κόσμου των ανθρώπων σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, έτσι ώστε αυτά τα διάφορα έμβια όντα να μετενσαρκώνονται σύμφωνα με τους ρόλους που παίζουν με τάξη, και να κινούνται μεταξύ του υλικού κόσμου και του πνευματικού κόσμου με τάξη.

Ο θάνατος ενός έμβιου όντος — ο τερματισμός μιας υλικής ζωής — δηλώνει ότι το έμβιο ον έχει περάσει από τον υλικό στον πνευματικό κόσμο, ενώ η γέννηση μιας νέας υλικής ζωής δηλώνει ότι ένα έμβιο ον έχει έλθει από τον πνευματικό κόσμο στον υλικό κόσμο και άρχισε να αναλαμβάνει τον ρόλο του, να παίζει τον ρόλο του. Είτε πρόκειται για την αναχώρηση ή την άφιξη ενός όντος, και οι δύο είναι αναπόσπαστες με το έργο του πνευματικού κόσμου. Όταν κάποιος έρχεται στον υλικό κόσμο, έχουν ήδη ρυθμιστεί και καθοριστεί κατάλληλα τα πάντα στον πνευματικό κόσμο από τον Θεό όσον αφορά την οικογένεια στην οποία πηγαίνει, την εποχή που φθάνει, την ώρα κατά την οποία φθάνει και τον ρόλο που παίζει. Συνεπώς, ολόκληρη η ζωή του ανθρώπου — τα πράγματα που κάνει και τα μονοπάτια που ακολουθεί — βαίνει σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του πνευματικού κόσμου, χωρίς το παραμικρό λάθος. Ο χρόνος κατά τον οποίο τερματίζεται μια υλική ζωή, εντωμεταξύ, και ο τρόπος και ο τόπος στον οποίο τερματίζεται, είναι ξεκάθαροι και διακριτοί στον πνευματικό κόσμο. Ο Θεός κυβερνά τον υλικό και τον πνευματικό κόσμο και δεν θα καθυστερήσει τον κανονικό κύκλο ζωής και θανάτου μιας ψυχής, ούτε θα μπορούσε να διαπράξει λάθη στις ρυθμίσεις του κύκλου ζωής και θανάτου μιας ψυχής. Κάθε δικαστικός επιμελητής στις επίσημες θέσεις του πνευματικού κόσμου εκτελεί τα καθήκοντά του και κάνει αυτό που οφείλει, σύμφωνα με τις οδηγίες και τους κανόνες του Θεού. Επομένως, στον κόσμο της ανθρωπότητας, κάθε υλικό φαινόμενο που βλέπει ο άνθρωπος είναι σε τάξη και δεν περιέχει χάος. Όλα αυτά οφείλονται στην ομαλή κυριαρχία του Θεού επί των πάντων, αλλά και επειδή η εξουσία του Θεού κυβερνά τα πάντα, και στα όσα κυβερνά περιλαμβάνεται ο υλικός κόσμος στον οποίο ζει ο άνθρωπος και, επιπλέον, ο αόρατος πνευματικός κόσμος πίσω από την ανθρωπότητα. Συνεπώς, εάν η ανθρωπότητα επιθυμεί να έχει μια καλή ζωή και επιθυμεί να ζήσει σε ένα ωραίο περιβάλλον, πέρα από ολόκληρο τον ορατό υλικό κόσμο, ο άνθρωπος πρέπει επίσης να έχει και τον πνευματικό κόσμο στη διάθεσή του, τον οποίο κανείς δεν μπορεί να δει, ο οποίος κυβερνά κάθε έμβιο ον για λογαριασμό της ανθρωπότητας, και ο οποίος χαρακτηρίζεται από τάξη. Έτσι, όταν λέγεται ότι ο Θεός είναι η πηγή της ζωής των πάντων, δεν έχουμε ενισχύσει τη γνώση και την κατανόηση που έχουμε περί «των πάντων»; (Ναι.)

2. Ο κύκλος ζωής και θανάτου των διαφόρων ανθρώπων της πίστης

Συζητήσαμε μόνο τον κύκλο ζωής και θανάτου της πρώτης κατηγορίας, των άπιστων. Τώρα, ας συζητήσουμε αυτόν της δεύτερης κατηγορίας, των διαφόρων ανθρώπων της πίστης. «Ο κύκλος ζωής και θανάτου των διαφόρων ανθρώπων της πίστης» είναι επίσης ένα πολύ σημαντικό θέμα και είναι σκόπιμο να το κατανοείτε σε κάποιον βαθμό. Πρώτον, ας πούμε σε ποια είδη πίστης αναφέρεται η «πίστη» των «ανθρώπων της πίστης»: Αναφέρεται στον ιουδαϊσμό, τον χριστιανισμό, τον καθολικισμό, τον ισλαμισμό και τον βουδισμό, αυτές τις πέντε μεγάλες θρησκείες. Εκτός από τους άπιστους, οι άνθρωποι που πιστεύουν σε αυτές τις πέντε θρησκείες καταλαμβάνουν ένα μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού. Μεταξύ αυτών των πέντε θρησκειών, όσοι έχουν σταδιοδρομήσει μέσω της πίστης τους είναι λίγοι, όμως αυτές οι θρησκείες έχουν πολλούς πιστούς. Οι πιστοί τους πηγαίνουν σε διαφορετικό μέρος όταν πεθαίνουν. «Διαφορετικό» από ποιους; Από τους άπιστους, τους ανθρώπους χωρίς πίστη, για τους οποίους μόλις μιλήσαμε. Αφού πεθάνουν, οι πιστοί αυτών των πέντε θρησκειών πηγαίνουν κάπου αλλού, κάπου διαφορετικά από τους άπιστους. Εντούτοις, η διαδικασία είναι ίδια. Ο πνευματικός κόσμος θα τους κρίνει και αυτούς με βάση όλα όσα έκαναν πριν πεθάνουν, και στη συνέχεια θα υποστούν την ανάλογη επεξεργασία. Γιατί όμως οι άνθρωποι αυτοί τοποθετούνται κάπου αλλού για να υποστούν επεξεργασία; Υπάρχει ένας σημαντικός λόγος που συμβαίνει αυτό. Και ποιος είναι αυτός ο λόγος; Θα σας πω χρησιμοποιώντας ένα παράδειγμα. Αλλά προτού να το κάνω, ίσως αναλογιστείτε: «Ίσως επειδή έχουν κάποια πίστη στον Θεό! Δεν είναι εξολοκλήρου άπιστοι». Δεν είναι αυτός ο λόγος. Υπάρχει ένας πολύ σημαντικός λόγος για τον οποίο τοποθετούνται κάπου αλλού.

Πάρτε για παράδειγμα τον βουδισμό: Επιτρέψτε Μου να σας αναφέρω ένα γεγονός. Ένας βουδιστής είναι, κατά πρώτον, κάποιος που έχει ασπαστεί τον βουδισμό, και είναι κάποιος που ξέρει ποια είναι η πίστη του. Όταν ένας βουδιστής κόβει τα μαλλιά του και γίνεται μοναχός ή μοναχή, αυτό σημαίνει ότι έχει διαχωριστεί από τα κοσμικά και άφησε πίσω του τη φασαρία του ανθρώπινου κόσμου. Κάθε μέρα ψάλλει τις σούτρες και τρώει μόνο χορτοφαγική τροφή, ζει ασκητική ζωή και περνά τις μέρες του συντροφιά με το κρύο, χαμηλό φως του λύχνου. Περνά ολόκληρη τη ζωή του κατ’ αυτόν τον τρόπο. Όταν τελειώσει η φυσική του ζωή, συνοψίζει τη ζωή του, αλλά στην καρδιά του δεν ξέρει πού θα πάει μετά τον θάνατό του, ποιον θα συναντήσει και ποιο τέλος θα έχει — στην καρδιά του είναι δεν είναι ξεκάθαρος όσον αφορά αυτά τα πράγματα. Δεν έχουν κάνει τίποτα περισσότερο από το να περνούν τυφλά όλη τους τη ζωή συνοδευόμενοι από μια πίστη, και στη συνέχεια αναχωρούν από τον κόσμο συνοδευόμενοι από τυφλές επιθυμίες και ιδανικά. Αυτός είναι ο τερματισμός της υλικής τους ζωής όταν φεύγουν από τον κόσμο των ζωντανών και όταν τελειώσει η υλική τους ζωή, επιστρέφουν στην αρχική τους θέση στον πνευματικό κόσμο. Το αν αυτό το άτομο μετενσαρκώνεται για να επιστρέψει στη γη και να συνεχίσει την αυτοκαλλιέργειά του εξαρτάται από τη συμπεριφορά και την αυτοκαλλιέργειά του πριν από τον θάνατό του. Εάν δεν έκανε τίποτα λάθος κατά τη διάρκεια της ζωής του, θα μετενσαρκωθεί γρήγορα και θα σταλεί ξανά στη γη, όπου και πάλι θα γίνει μοναχός ή μοναχή. Σύμφωνα με τη διαδικασία την πρώτη φορά, το φυσικό του σώμα αυτοκαλλιεργείται, και στη συνέχεια πεθαίνει και επιστρέφει στον πνευματικό κόσμο, όπου εξετάζεται, και κατόπιν — εάν δεν υπάρχουν προβλήματα — μπορεί να επιστρέψει ξανά στον κόσμο του ανθρώπου, και για μια ακόμη φορά να ασπαστεί τον βουδισμό και να συνεχίσει την αυτοκαλλιέργειά του. Αφού μετενσαρκωθεί τρεις έως επτά φορές, θα επιστρέψει για άλλη μια φορά στον πνευματικό κόσμο, εκεί όπου πηγαίνει κάθε φορά που τελειώνει η υλική του ζωή. Αν τα διάφορα προσόντα και η συμπεριφορά του στον ανθρώπινο κόσμο είναι σύμφωνα με τα ουράνια διατάγματα του πνευματικού κόσμου, τότε από εκεί και πέρα θα παραμείνει εκεί. Δεν θα μετενσαρκώνεται πλέον ως άνθρωπος, ούτε θα υπάρχει κίνδυνος να τιμωρηθεί για κακές πράξεις στη γη. Δεν θα ξαναζήσει ποτέ αυτή τη διαδικασία. Αντ’ αυτού, σύμφωνα με τις περιστάσεις, θα πάρει μια θέση στο πνευματικό βασίλειο. Αυτό το χαρακτηρίζουν οι βουδιστές ως επίτευξη της αθανασίας. Η επίτευξη της αθανασίας σημαίνει κυρίως το να γίνει κανείς αξιωματούχος του πνευματικού κόσμου και δεν υπάρχει άλλη πιθανότητα μετενσάρκωσης ή τιμωρίας. Πολύ περισσότερο δε, σημαίνει ότι δεν υποφέρει κανείς πλέον από τη δυσφορία της ανθρώπινης ύπαρξης μετά από τη μετενσάρκωση. Υπάρχει λοιπόν η πιθανότητα να μετενσαρκωθεί ως ζώο; (Όχι.) Αυτό σημαίνει ότι παραμένει για να αναλάβει κάποιον ρόλο στον πνευματικό κόσμο και ότι δεν θα μετενσαρκωθεί πλέον. Αυτό είναι ένα παράδειγμα επίτευξης της αθανασίας στον βουδισμό. Όσο για όσους δεν επιτυγχάνουν την αθανασία, όταν επιστρέφουν στον πνευματικό κόσμο, εξετάζονται και επαληθεύονται από τον αρμόδιο δικαστικό επιμελητή και διαπιστώνεται ότι δεν έχουν αυτοκαλλιεργηθεί επιμελώς ή ότι δεν έψαλλαν τις σούτρες επιμελώς όπως ορίζει ο βουδισμός. Αντίθετα, διέπραξαν πολύ κακό και έκαναν πολλές δόλιες πράξεις. Τότε, διενεργείται μια κρίση στον πνευματικό κόσμο όσον αφορά τις κακές πράξεις τους, κατόπιν της οποίας είναι σίγουρο ότι θα τιμωρηθούν. Σ’ αυτή την περίπτωση δεν υπάρχουν εξαιρέσεις. Συνεπώς, πότε θα επιτύχει την αθανασία αυτό το είδος των ατόμων; Στη ζωή όταν δεν κάνουν κακό — όταν, μετά την επιστροφή τους στον πνευματικό κόσμο, φαίνεται ότι δεν έκαναν τίποτα λάθος πριν πεθάνουν. Συνεχίζουν να μετενσαρκώνονται, συνεχίζουν να ψάλλουν τις σούτρες, περνούν τις μέρες τους με το κρύο, χαμηλό φως του λύχνου, δεν σκοτώνουν κανένα έμβιο ον, δεν τρώνε κρέας και δεν συμμετέχουν στον κόσμο του ανθρώπου, αφήνοντας τα προβλήματά τους πίσω τους και χωρίς να έχουν διαμάχες με άλλους. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, δεν κάνουν κανένα κακό, στη συνέχεια επιστρέφουν στον πνευματικό κόσμο και αφού όλες οι πράξεις τους και η συμπεριφορά τους έχουν εξεταστεί, στέλνονται για άλλη μια φορά στον κόσμο του ανθρώπου, σε έναν κύκλο που συνεχίζεται τρεις έως επτά φορές. Αν δεν υπάρξουν ανατροπές κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, τότε η επίτευξή της αθανασίας τους θα παραμείνει ανεπηρέαστη και δεν θα καθυστερήσει. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό του κύκλου ζωής και θανάτου όλων των ανθρώπων της πίστης: Είναι σε θέση να επιτύχουν την αθανασία και να λάβουν μια θέση στον πνευματικό κόσμο. Αυτή είναι η διαφορά τους από τους άπιστους. Πρώτον, όταν ζουν στη γη, ποια είναι η συμπεριφορά εκείνων που είναι σε θέση να λάβουν μια θέση στον πνευματικό κόσμο; Δεν πρέπει να διαπράξουν κανένα απολύτως κακό: Δεν πρέπει να διαπράξουν δολοφονία, εμπρησμό, βιασμό ή λεηλασία. Αν διαπράξουν απάτη, εξαπάτηση, κλοπή ή ληστεία, τότε δεν μπορούν να επιτύχουν την αθανασία. Τουτέστιν, αν σχετίζονται ή συνδέονται με κακές πράξεις, δεν θα μπορέσουν να ξεφύγουν από την τιμωρία του πνευματικού κόσμου. Ο πνευματικός κόσμος κάνει τις κατάλληλες ρυθμίσεις για τους βουδιστές που επιτυγχάνουν την αθανασία: Μπορεί να τους ανατεθεί να διοικούν όσους φαίνεται να πιστεύουν στον βουδισμό και στον Γέροντα στον Ουρανό, και οι βουδιστές θα έχουν δικαιοδοσία, μπορεί να διοικούν μόνο τους άπιστους, ειδάλλως μπορεί να είναι κατώτατοι δικαστικοί επιμελητές. Η κατανομή αυτή εξαρτάται από τη φύση αυτών των ψυχών. Αυτό είναι ένα παράδειγμα από τον βουδισμό.

Μεταξύ των πέντε θρησκειών που έχουμε αναφέρει, ο χριστιανισμός είναι πιο ιδιαίτερος. Και τι το ιδιαίτερο έχει ο χριστιανισμός; Οι χριστιανοί είναι άνθρωποι που πιστεύουν στον αληθινό Θεό. Πώς μπορούν να συμπεριληφθούν εδώ όσοι πιστεύουν στον αληθινό Θεό; Εφόσον ο χριστιανισμός είναι ένα είδος πίστης, τότε, χωρίς αμφιβολία, σχετίζεται μόνο με την πίστη — είναι ένα είδος τελετής, ένα είδος δόγματος, ένα είδος θρησκείας και κάτι ξεχωριστό από την πίστη εκείνων που πραγματικά ακολουθούν τον Θεό. Ο λόγος για τον οποίο τον έχω συμπεριλάβει μεταξύ των πέντε μεγάλων θρησκειών είναι επειδή ο χριστιανισμός έχει περιέλθει στο ίδιο επίπεδο με τον ιουδαϊσμό, τον βουδισμό και τον ισλαμισμό. Οι περισσότεροι χριστιανοί δεν πιστεύουν ότι υπάρχει Θεός ή ότι κυβερνάει επί των πάντων, πολύ λιγότερο δε, πιστεύουν στην ύπαρξή Του. Αντ’ αυτού, απλώς χρησιμοποιούν τις Γραφές για να μιλήσουν για θεολογία, χρησιμοποιώντας τη θεολογία για να διδάξουν στους ανθρώπους να είναι καλοσυνάτοι, να υπομένουν τα δεινά και να κάνουν καλές πράξεις. Αυτό το είδος της θρησκείας είναι ο χριστιανισμός: επικεντρώνεται μόνο στις θεολογικές θεωρίες, δεν έχει απολύτως καμία σχέση με το έργο του Θεού που αφορά τη διαχείριση και τη σωτηρία του ανθρώπου, είναι η θρησκεία όσων ακολουθούν τον Θεό που δεν αναγνωρίζεται από τον Θεό. Εντούτοις, ο Θεός έχει επίσης μια θεμελιώδη αρχή όσον αφορά το πώς τους προσεγγίζει. Δεν τους χειρίζεται απερίσκεπτα και δεν τους αντιμετωπίζει κατά βούληση, κατά τον ίδιο τρόπο με τους άπιστους. Τους προσεγγίζει με τον ίδιο τρόπο που προσεγγίζει τους βουδιστές: Εάν, ενόσω ζει, ένας χριστιανός διαθέτει αυτοπειθαρχία, είναι σε θέση να τηρεί αυστηρά τις Δέκα Εντολές και να συμμορφώνεται με τους νόμους και τις εντολές όσον αφορά τις απαιτήσεις που έχει από τη δική του συμπεριφορά — και αν μπορεί να το κάνει αυτό καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του — τότε θα πρέπει επίσης να διάγει τον ίδιο χρόνο περνώντας από τους κύκλους ζωής και θανάτου πριν μπορέσει πραγματικά να επιτύχει τη λεγόμενη αρπαγή. Μετά την επίτευξη της αρπαγής, παραμένει στον πνευματικό κόσμο, όπου παίρνει μια θέση και γίνεται ένας από τους δικαστικούς επιμελητές του. Ομοίως, εάν διαπράττει κακό στη γη, αν είναι αμαρτωλός και διαπράττει πάρα πολλές αμαρτίες, τότε αναπόφευκτα θα τιμωρηθεί και θα πειθαρχηθεί με διαφορετικό βαθμό αυστηρότητας. Στον βουδισμό, η επίτευξη της αθανασίας σημαίνει την είσοδο στη Νιρβάνα, αλλά πώς αποκαλείται στον χριστιανισμό; Αποκαλείται «είσοδος στον ουρανό» και συνιστά «αρπαγή». Όσοι έχουν πραγματικά αρπαγεί περνούν επίσης από τον κύκλο ζωής και θανάτου τρεις έως επτά φορές, και στη συνέχεια, αφού έχουν πεθάνει, έρχονται στον πνευματικό κόσμο, σαν να είχαν κοιμηθεί. Εάν πληρούν τις προδιαγραφές, μπορούν να παραμείνουν για να αναλάβουν κάποιον ρόλο και, αντίθετα από τους ανθρώπους στη γη, δεν θα μετενσαρκωθούν με έναν απλό τρόπο ή σύμφωνα με τις συμβάσεις.

Μεταξύ όλων αυτών των θρησκειών, το τέλος, για το οποίο μιλούν και αγωνίζονται, είναι το ίδιο με την επίτευξη της αθανασίας στον βουδισμό — απλώς επιτυγχάνεται με διαφορετικά μέσα. Ανήκουν όλα στο ίδιο είδος. Για τη μερίδα των ανθρώπων των θρησκειών αυτών που είναι σε θέση να τηρούν αυστηρά τις θρησκευτικές αρχές στη συμπεριφορά τους, ο Θεός τούς δίνει έναν κατάλληλο προορισμό, έναν κατάλληλο τόπο για να πάνε, και τους χειρίζεται κατάλληλα. Όλα αυτά είναι λογικά, αλλά δεν είναι όπως φαντάζονται οι άνθρωποι, σωστά; Τώρα, έχοντας ακούσει τι συμβαίνει στους χριστιανούς, πώς νιώθετε; Ανησυχείτε γι’ αυτούς; Συμπάσχετε μαζί τους; (Λίγο.) Δεν μπορεί να γίνει τίποτα — μόνο τον εαυτό τους μπορούν να κατηγορήσουν. Γιατί το λέω αυτό; Το έργο του Θεού είναι αληθινό, ο Θεός είναι ζωντανός και πραγματικός, και το έργο Του απευθύνεται σε όλη την ανθρωπότητα και σε κάθε άνθρωπο — άρα γιατί οι χριστιανοί δεν το δέχονται αυτό; Γιατί αντιτίθενται και διώκουν τον Θεό μανιωδώς; Είναι τυχεροί αν έχουν τέτοιο τέλος, άρα γιατί τους λυπάστε; Ο χειρισμός τους κατ’ αυτόν τον τρόπο δείχνει μεγάλη ανοχή. Βάσει του βαθμού στον οποίο αντιτίθενται στον Θεό, θα έπρεπε να καταστραφούν — εντούτοις, ο Θεός δεν το κάνει αυτό και απλώς χειρίζεται τον χριστιανισμό το ίδιο με μια άλλη θρησκεία. Χρειάζεται λοιπόν να μπω σε λεπτομέρειες για τις άλλες θρησκείες; Το ήθος όλων αυτών των θρησκειών είναι οι άνθρωποι να υποφέρουν περισσότερα δεινά, να μην κάνουν κακό, να λένε ωραία πράγματα, να κάνουν καλές πράξεις, να μη εξυβρίζουν τους άλλους, να μην βγάζουν βιαστικά συμπεράσματα για τους άλλους, να αποστασιοποιούνται από διαμάχες, να κάνουν καλά πράγματα, να είναι καλοί άνθρωποι — οι περισσότερες θρησκευτικές διδασκαλίες είναι έτσι. Συνεπώς, εάν αυτοί οι άνθρωποι της πίστης — αυτοί οι άνθρωποι διαφόρων θρησκειών και δογμάτων — είναι σε θέση να τηρούν αυστηρά τις θρησκευτικές αρχές, τότε δεν θα διαπράξουν μεγάλα σφάλματα ή αμαρτίες κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στη γη και αφού μετενσαρκωθούν τρεις έως επτά φορές, τότε, σε γενικές γραμμές, αυτοί οι άνθρωποι, οι άνθρωποι που είναι σε θέση να τηρούν αυστηρά τις θρησκευτικές αρχές, θα παραμείνουν για να αναλάβουν έναν ρόλο στον πνευματικό κόσμο. Και υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι; (Όχι, δεν υπάρχουν πολλοί.) Πού βασίζεται η απάντησή σας; Δεν είναι εύκολο να κάνει κάποιος καλό, ή να τηρεί τους θρησκευτικούς κανόνες και νόμους. Ο βουδισμός δεν επιτρέπει στους ανθρώπους να τρώνε κρέας — θα μπορούσες να το κάνεις αυτό; Εάν έπρεπε να φοράς γκρίζο μανδύα και να ψέλνεις σούτρες σε έναν βουδιστικό ναό όλη την ημέρα, θα μπορούσες να το κάνεις; Δεν θα ήταν εύκολο. Ο χριστιανισμός έχει τις Δέκα Εντολές, τις εντολές και τους νόμους, είναι εύκολη η τήρησή τους; Δεν είναι! Μην παίρνετε ως παράδειγμα τις βωμολοχίες προς τους άλλους: Οι άνθρωποι είναι ανίκανοι να τηρήσουν αυτόν τον κανόνα. Δεν μπορούν να συγκρατηθούν, βωμολοχούν — και αφού ξεστομίσουν βωμολοχίες, δεν μπορούν να τις πάρουν πίσω, οπότε τι κάνουν; Τη νύχτα ομολογούν τις αμαρτίες τους. Μερικές φορές, αφού εξυβρίσουν τους άλλους, εξακολουθεί να υπάρχει μίσος στην καρδιά τους και μάλιστα φτάνουν μέχρι το σημείο να προγραμματίζουν το πότε θα τους βλάψουν. Εν ολίγοις, είναι εύκολο για όσους ζουν σ’ αυτό το νεκρό δόγμα να μην αμαρτάνουν ούτε να διαπράττουν κακό. Συνεπώς, σε κάθε θρησκεία, μόνο κάποιοι άνθρωποι είναι σε θέση να επιτύχουν την αθανασία. Πιστεύεις ότι επειδή τόσοι πολλοί άνθρωποι ακολουθούν αυτές τις θρησκείες, πολλοί θα μπορούν να παραμείνουν για να αναλάβουν κάποιον ρόλο στο πνευματικό βασίλειο. Ωστόσο, δεν υπάρχουν τόσοι πολλοί, μόνο μερικοί είναι ικανοί να το επιτύχουν αυτό. Αυτά αφορούν γενικά τον κύκλο ζωής και θανάτου των ανθρώπων της πίστης. Αυτό που τους ξεχωρίζει είναι ότι μπορούν να επιτύχουν αθανασία, και αυτή είναι η διαφορά τους από τους άπιστους.

3. Ο κύκλος της ζωής και θανάτου των ανθρώπων που ακολουθούν τον Θεό

Στη συνέχεια, ας μιλήσουμε για τον κύκλο ζωής και θανάτου όσων ακολουθούν τον Θεό. Αυτό σας αφορά, οπότε δώστε προσοχή. Πρώτον, σκεφτείτε σε ποιες κατηγορίες μπορούν να διακριθούν οι άνθρωποι που ακολουθούν τον Θεό. (Ο εκλεκτός λαός του Θεού και οι πάροχοι υπηρεσιών.) Υπάρχουν δύο: Ο εκλεκτός λαός του Θεού και οι πάροχοι υπηρεσιών. Πρώτα θα μιλήσουμε για τον εκλεκτό λαό του Θεού, στον οποίο ανήκουν μόνο λίγοι. Τι σημαίνει «εκλεκτός λαός του Θεού»; Αφότου ο Θεός δημιούργησε τα πάντα και δημιουργήθηκε η ανθρωπότητα, ο Θεός επέλεξε μια ομάδα ανθρώπων που Τον ακολούθησαν και ονομάστηκαν απλά «ο εκλεκτός λαός του Θεού». Υπάρχει ένα ειδικό πεδίο και σημασία όσον αφορά την επιλογή των ανθρώπων αυτών από τον Θεό. Το πεδίο είναι ότι κάθε φορά που ο Θεός κάνει σπουδαίο έργο πρέπει να έρθουν — το οποίο είναι το πρώτο από τα πράγματα που τους καθιστά ξεχωριστούς. Και ποια είναι η σημασία τους; Η επιλογή τους από τον Θεό σημαίνει ότι είναι πολύ σημαντικοί. Τουτέστιν, ο Θεός θέλει να ολοκληρώσει αυτούς τους ανθρώπους και να τους οδηγήσει στην τελείωση, και αφού περατωθεί το έργο διαχείρισής Του, θα κερδίσει αυτούς τους ανθρώπους. Δεν είναι πολύ σημαντικό αυτό; Επομένως, αυτός ο εκλεκτός λαός είναι πολύ σημαντικός για τον Θεό, διότι είναι εκείνοι που σκοπεύει να κερδίσει ο Θεός. Ενώ οι πάροχοι υπηρεσιών — ας φύγουμε, λοιπόν, από το πεπρωμένο που όρισε ο Θεός , και ας μιλήσουμε καταρχάς για τις καταβολές τους. Η κυριολεκτική έννοια του «παρόχου υπηρεσιών» είναι κάποιος που παρέχει υπηρεσίες. Όσοι παρέχουν υπηρεσίες είναι περαστικοί. Δεν το κάνουν μακροπρόθεσμα ή για πάντα, αλλά προσλαμβάνονται ή απασχολούνται προσωρινά. Οι περισσότεροι από αυτούς επιλέγονται μεταξύ των άπιστων. Έρχονται στη γη όταν αποφασιστεί ότι θα αναλάβουν τον ρόλο των παρόχων υπηρεσιών στο έργο του Θεού. Μπορεί να ήταν ζώα στην προηγούμενη ζωή τους, αλλά μπορεί επίσης να ήταν άπιστοι. Αυτές είναι οι καταβολές των παρόχων υπηρεσιών.

Ας επιστρέψουμε στον εκλεκτό λαό του Θεού. Όταν πεθαίνουν, όσοι ανήκουν στον εκλεκτό λαό του Θεού πάνε κάπου εντελώς διαφορετικά από τους άπιστους και τους διάφορους ανθρώπους της πίστης. Είναι ένας τόπος όπου συνοδεύονται από αγγέλους και αγγελιοφόρους του Θεού, και τον οποίο διοικεί προσωπικά ο Θεός. Παρόλο που, στον τόπο αυτό, ο εκλεκτός λαός του Θεού δεν είναι σε θέση να βλέπει τον Θεό ιδίοις όμμασι, δεν μοιάζει με οποιονδήποτε άλλον τόπο στο πνευματικό βασίλειο. Είναι ένας τόπος όπου πηγαίνει αυτή η μερίδα ανθρώπων μετά θάνατον. Όταν πεθαίνουν, και αυτοί υπόκεινται σε αυστηρή εξέταση από τους αγγελιοφόρους του Θεού. Και τι εξετάζεται; Οι αγγελιοφόροι του Θεού εξετάζουν τα μονοπάτια που έχουν πάρει αυτοί οι άνθρωποι καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους όσον αφορά την πίστη τους στον Θεό, κατά πόσο, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αντιτάχθηκαν ποτέ στον Θεό ή τον καταράστηκαν, και κατά πόσο διέπραξαν σοβαρές αμαρτίες ή κακό. Αυτή η εξέταση επιλύει το θέμα αν το άτομο αποχωρεί ή παραμένει. Τι σημαίνει «αποχωρεί»; Και τι σημαίνει «παραμένει»; Το «αποχωρεί» αναφέρεται στο εάν, με βάση τη συμπεριφορά του, παραμένει ανάμεσα στις τάξεις των εκλεκτών του Θεού. Το «παραμένει» αναφέρεται στο ότι μπορεί να παραμείνει ανάμεσα στους ανθρώπους που έχουν ολοκληρωθεί από τον Θεό κατά τις έσχατες ημέρες. Για όσους παραμένουν, ο Θεός έχει κάνει ειδικές ρυθμίσεις. Κατά τη διάρκεια κάθε περιόδου του έργου Του, ο Θεός θα στέλνει τέτοιους ανθρώπους να ενεργούν ως απόστολοι ή να επιτελούν το έργο της αναβίωσης των εκκλησιών ή της φροντίδας αυτών. Εντούτοις, οι άνθρωποι που είναι ικανοί για ένα τέτοιο έργο δεν μετενσαρκώνονται τόσο συχνά όσο οι άπιστοι, που έρχονται στη ζωή ξανά και ξανά. Αντίθετα, επιστρέφουν στη γη σύμφωνα με τις ανάγκες και τα στάδια του έργου του Θεού, και δεν είναι αυτοί που μετενσαρκώνονται συχνά. Υπάρχουν λοιπόν κάποιοι κανόνες σχετικά με το πότε θα μετενσαρκωθούν; Έρχονται μία φορά κάθε λίγα χρόνια; Έρχονται με τέτοια συχνότητα; Όχι. Πού βασίζεται αυτό; Βασίζεται στο έργο του Θεού, στα στάδια του έργου Του και στις ανάγκες Του, και δεν υπάρχουν κανόνες. Ο μόνος κανόνας είναι ότι όταν ο Θεός επιτελεί το τελικό στάδιο του έργου Του κατά τις έσχατες ημέρες, θα έρθουν όλοι αυτοί οι εκλεκτοί άνθρωποι. Όταν θα έρθουν όλοι, αυτή θα είναι η τελευταία φορά που θα μετενσαρκωθούν. Και γιατί συμβαίνει αυτό; Αυτό βασίζεται στο αποτέλεσμα που πρέπει να επιτευχθεί κατά τη διάρκεια του τελευταίου σταδίου του έργου του Θεού — διότι κατά τη διάρκεια αυτού του τελευταίου σταδίου του έργου, ο Θεός θα ολοκληρώσει εντελώς αυτούς τους εκλεκτούς ανθρώπους. Τι σημαίνει αυτό; Εάν, κατά τη διάρκεια αυτής της τελικής φάσης, αυτοί οι άνθρωποι ολοκληρωθούν και τελειωθούν, τότε δεν θα μετενσαρκωθούν όπως πριν. Η διαδικασία της ενανθρώπισης θα ολοκληρωθεί πλήρως, όπως και η διαδικασία της μετενσάρκωσης. Αυτό αφορά όσους θα παραμείνουν. Έτσι, πού πάνε όσοι δεν μπορούν να παραμείνουν; Όσοι δεν μπορούν να παραμείνουν πάνε κάπου κατάλληλα. Πρώτον, ως αποτέλεσμα των κακών τους πράξεων, των σφαλμάτων που έχουν κάνει και των αμαρτιών που έχουν διαπράξει, και αυτοί τιμωρούνται. Αφού τιμωρηθούν, ο Θεός τους στέλνει μεταξύ των άπιστων. Ανάλογα με τις περιστάσεις, ο Θεός θα φροντίσει να βρίσκονται ανάμεσα στους άπιστους, ή αλλιώς ανάμεσα στους διάφορους ανθρώπους της πίστης. Τουτέστιν, έχουν δύο επιλογές: Η μία είναι ίσως να ζήσουν μεταξύ των ανθρώπων μιας συγκεκριμένης θρησκείας μετά την τιμωρία, και η άλλη είναι να γίνουν άπιστοι. Εάν γίνουν άπιστοι, τότε θα χάσουν κάθε δυνατότητα. Ενώ, αν γίνουν άνθρωποι της πίστης — αν, για παράδειγμα, γίνουν χριστιανοί — έχουν ακόμα τη δυνατότητα να επιστρέψουν ανάμεσα στις τάξεις του εκλεκτού λαού του Θεού. Υπάρχουν πολύ σύνθετες σχέσεις εδώ. Εν ολίγοις, αν κάποιος από τον εκλεκτό λαό του Θεού κάνει κάτι που υβρίζει τον Θεό, θα τιμωρηθεί όπως όλοι οι άλλοι. Πάρτε τον Παύλο, για παράδειγμα, για τον οποίο συζητήσαμε προηγουμένως. Ο Παύλος είναι ένα παράδειγμα όσων τιμωρούνται. Έχετε πάρει μια ιδέα για το τι λέω; Είναι καθορισμένο το πεδίο του εκλεκτού λαού του Θεού; (Ναι, σε γενικές γραμμές.) Το μεγαλύτερο μέρος του είναι καθορισμένο, αλλά ένα μικρό μέρος του δεν έχει καθοριστεί. Γιατί άραγε; (Γιατί έχουν διαπράξει κακό.) Εδώ, ανέφερα το πιο προφανές παράδειγμα: τη διάπραξη κακού. Όταν διαπράττουν κακό, ο Θεός δεν τους θέλει και όταν ο Θεός δεν τους θέλει, τους ρίχνει ανάμεσα σε διάφορες φυλές και τύπους ανθρώπων, δεν έχουν καμία ελπίδα και είναι δύσκολο να επιστρέψουν. Όλα αυτά σχετίζονται με τον κύκλο ζωής και θανάτου του εκλεκτού λαού του Θεού.

Ακολουθεί ο κύκλος ζωής και θανάτου των παρόχων υπηρεσιών. Ποιες είπαμε ότι ήταν οι καταβολές των παρόχων υπηρεσιών; (Κάποιοι ήταν άπιστοι, κάποιοι ήταν ζώα.) Αυτοί οι πάροχοι υπηρεσιών μετενσαρκώθηκαν από τους άπιστους και τα ζώα. Με την άφιξη του τελευταίου σταδίου του έργου, ο Θεός επέλεξε από τους άπιστους μια ομάδα τέτοιων ανθρώπων, και είναι μια ειδική ομάδα. Ο Θεός επιλέγει αυτούς τους ανθρώπους για να υπηρετήσουν το έργο Του. Η λέξη «υπηρεσία» δεν είναι πολύ κομψή, ούτε είναι κάτι που είναι οποιοσδήποτε διατεθειμένος να κάνει, αλλά θα πρέπει να δούμε σε ποιον απευθύνεται. Η ύπαρξη των παρόχων υπηρεσιών του Θεού έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα. Κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να παίξει τον ρόλο τους διότι αυτοί επιλέχθηκαν από τον Θεό. Και ποιος είναι ο ρόλος αυτών των παρόχων υπηρεσιών; Να υπηρετούν τον εκλεκτό λαό του Θεού. Κατά κύριο λόγο, ο ρόλος τους είναι να υπηρετούν το έργο του Θεού, να συνεργάζονται με το έργο του Θεού και να συνεργάζονται ως προς την ολοκλήρωση του εκλεκτού λαού του Θεού. Ανεξάρτητα από το αν μοχθούν, εκτελούν κάποιο έργο ή αναλαμβάνουν ορισμένα καθήκοντα, ποια είναι η απαίτηση του Θεού από αυτούς τους ανθρώπους; Έχει ο Θεός πολλές απαιτήσεις από αυτούς; (Όχι, ο Θεός ζητάει να είναι πιστοί.) Και οι πάροχοι υπηρεσιών πρέπει να είναι πιστοί. Ανεξάρτητα από τις καταβολές σου ή γιατί ο Θεός σε επέλεξε, εσύ πρέπει να είσαι πιστός: Πρέπει να είσαι πιστός στον Θεό, σε όποια αποστολή ο Θεός σου αναθέτει, καθώς και στο έργο για το οποίο είσαι υπεύθυνος και για το καθήκον που εκτελείς. Αν οι πάροχοι υπηρεσιών είναι ικανοί να είναι πιστοί και να ικανοποιούν τον Θεό, τότε ποιο θα είναι το τέλος τους; Θα μπορούν να παραμείνουν. Είναι ευλογία να είναι κανείς πάροχος υπηρεσιών που παραμένει; Τι σημαίνει να παραμένει κανείς; Τι σημαίνει αυτή η ευλογία; Όσον αφορά την κατάστασή τους, δεν μοιάζουν με όσους ανήκουν στον εκλεκτό λαό του Θεού, φαίνονται διαφορετικοί. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν απολαμβάνουν σ’ αυτή τη ζωή τα ίδια με τον εκλεκτό λαό του Θεού; Τουλάχιστον, σ’ αυτή τη ζωή είναι το ίδιο. Δεν το αρνείστε αυτό, σωστά; Οι ομιλίες του Θεού, η χάρη του Θεού, οι παροχές του Θεού, οι ευλογίες του Θεού — ποιος δεν τα απολαμβάνει αυτά; Όλοι απολαμβάνουν αυτή την αφθονία. Η ταυτότητα ενός παρόχου υπηρεσιών είναι πάροχος υπηρεσιών, αλλά για τον Θεό, είναι ένα από όλα όσα δημιούργησε — απλώς ο ρόλος του είναι εκείνος του παρόχου υπηρεσιών. Ως ένα από τα πλάσματα του Θεού, υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε έναν πάροχο υπηρεσιών και στον εκλεκτό λαό του Θεού; Στην ουσία, δεν υπάρχει. Θεωρητικά μιλώντας, υπάρχει διαφορά, στην ουσία υπάρχει διαφορά, όσον αφορά τον ρόλο που παίζουν υπάρχει διαφορά, αλλά ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις εις βάρος αυτών των ανθρώπων. Γιατί λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι ορίζονται ως πάροχοι υπηρεσιών; Θα πρέπει να το κατανοήσετε αυτό. Οι πάροχοι υπηρεσιών προέρχονται από τους άπιστους. Όταν γίνεται αναφορά στους άπιστους καταλαβαίνουμε ότι το παρελθόν τους είναι κακό: Όλοι είναι αθεϊστές, στο παρελθόν τους υπήρξαν αθεϊστές, δεν πίστευαν στον Θεό και ήταν εχθρικοί προς τον Θεό, την αλήθεια και τα θετικά πράγματα. Δεν πίστευαν στον Θεό και δεν πίστευαν ότι υπάρχει Θεός, άραγε είναι ικανοί να κατανοήσουν τα λόγια του Θεού; Δικαίως θα λέγαμε ότι, σε μεγάλο βαθμό, δεν είναι. Ακριβώς όπως τα ζώα είναι ανίκανα να κατανοήσουν τις ανθρώπινες λέξεις, οι πάροχοι υπηρεσιών δεν καταλαβαίνουν τι λέει ο Θεός, τι απαιτεί, γιατί θέτει αυτές τις απαιτήσεις — δεν καταλαβαίνουν, αυτά τα πράγματα είναι ακατανόητα γι’ αυτούς, παραμένουν χωρίς διαφώτιση. Και για τον λόγο αυτόν, αυτοί οι άνθρωποι δεν κατέχουν τη ζωή για την οποία μιλήσαμε. Χωρίς ζωή, μπορούν οι άνθρωποι να κατανοήσουν την αλήθεια; Κατέχουν την αλήθεια; Διαθέτουν την εμπειρία και τη γνώση των λόγων του Θεού; (Όχι.) Αυτές είναι οι καταβολές των παρόχων υπηρεσιών. Εντούτοις, από τη στιγμή που ο Θεός κάνει αυτούς τους ανθρώπους παρόχους υπηρεσιών, εξακολουθούν να υπάρχουν προδιαγραφές στις απαιτήσεις Του από αυτούς. Δεν τους υποτιμά, και δεν είναι διεκπεραιωτικός απέναντί τους. Παρόλο που δεν κατανοούν τα λόγια Του και δεν έχουν ζωή, ο Θεός εξακολουθεί να τους φέρεται με καλοσύνη, και εξακολουθούν να υπάρχουν προδιαγραφές στις απαιτήσεις Του από αυτούς. Μόλις μιλήσατε γι’ αυτές τις προδιαγραφές: να είστε πιστοί στον Θεό και να κάνετε αυτό που λέει. Στη δική σου υπηρεσία πρέπει να υπηρετείς όπου χρειάζεται και πρέπει να υπηρετείς μέχρι τέλους. Εάν μπορείς να υπηρετήσεις μέχρι τέλους, αν μπορείς να είσαι πιστός πάροχος υπηρεσιών, αν είσαι σε θέση να υπηρετήσεις μέχρι τέλους και αν είσαι σε θέση να ολοκληρώσεις τέλεια την αποστολή που σου δόθηκε από τον Θεό, τότε θα ζήσεις μια ζωή που αξίζει, άρα θα είσαι σε θέση να παραμείνεις. Αν προσπαθήσεις λίγο περισσότερο, αν προσπαθήσεις πιο σκληρά, αν είσαι σε θέση να διπλασιάσεις τις προσπάθειές σου για να γνωρίσεις τον Θεό, αν μπορείς να μιλήσεις λίγο για τη γνώση περί του Θεού, αν μπορείς να γίνεις μάρτυρας του Θεού και, επιπλέον, αν μπορείς να καταλάβεις σε κάποιον βαθμό το θέλημα του Θεού, αν μπορείς να συνεργαστείς στο έργο του Θεού και να έχεις σε κάποιον βαθμό επίγνωση του θελήματος του Θεού, τότε εσύ, ο πάροχος υπηρεσιών, θα δεις αλλαγή στην τύχη σου. Και ποια θα είναι αυτή η αλλαγή στην τύχη; Δεν θα είσαι πλέον σε θέση απλώς να παραμείνεις. Με βάση τη συμπεριφορά σου και τις προσωπικές σου προσδοκίες και επιδιώξεις, ο Θεός θα σε καταστήσει έναν από τους εκλεκτούς. Αυτή θα είναι η αλλαγή στην τύχη σου. Για τους παρόχους υπηρεσιών, ποιο είναι το καλύτερο πράγμα σχετικά μ’ αυτό; Ότι μπορούν να συμπεριληφθούν στον εκλεκτό λαό του Θεού. Και τι σημαίνει αν συμπεριληφθούν στον εκλεκτό λαό του Θεού; Σημαίνει ότι δεν θα μετενσαρκώνονται πλέον ως ζώα όπως οι άπιστοι. Είναι καλό αυτό; Είναι, και είναι καλά νέα. Τουτέστιν, οι πάροχοι υπηρεσιών μπορούν να διαμορφωθούν. Όταν ο Θεός προορίζει έναν πάροχο υπηρεσιών να υπηρετήσει, δεν σημαίνει ότι θα το κάνει για πάντα. Δεν είναι απαραιτήτως έτσι. Με βάση τη δική του συμπεριφορά, ο Θεός θα τον χειριστεί αλλιώς και θα του απαντήσει αλλιώς.

Ωστόσο, υπάρχουν πάροχοι υπηρεσιών που δεν είναι σε θέση να υπηρετήσουν μέχρι τέλους. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας τους, υπάρχουν εκείνοι που εγκαταλείπουν στη μέση και απαρνούνται τον Θεό, υπάρχουν εκείνοι που κάνουν πολλά κακά πράγματα, και ακόμη και εκείνοι που βλάπτουν τρομερά και κάνουν τρομερή ζημιά στο έργο του Θεού, υπάρχουν ακόμη και πάροχοι υπηρεσιών που καταριούνται τον Θεό και ούτω καθεξής — και τι σημαίνουν αυτές οι ανεπανόρθωτες συνέπειες; Οποιεσδήποτε τέτοιες κακές πράξεις θα σημαίνουν τον τερματισμό της υπηρεσίας τους. Επειδή η συμπεριφορά σου κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας σου ήταν πάρα πολύ κακή, επειδή το έχεις παρακάνει, όταν ο Θεός βλέπει ότι η υπηρεσία σου δεν είναι ικανοποιητική, θα σου αφαιρέσει το δικαίωμα να υπηρετείς, δεν θα σε αφήσει να υπηρετείς, θα σε διώξει από μπροστά από τα μάτια Του και από τον οίκο του Θεού. Δεν είναι αλήθεια ότι δεν θες να υπηρετήσεις; Δεν επιθυμείς συνεχώς να κάνεις κακό; Δεν είσαι συνεχώς άπιστος; Η λύση, λοιπόν, είναι απλή: Θα σου αφαιρέσει το δικαίωμά σου να υπηρετείς. Για τον Θεό, το να αφαιρεί το δικαίωμα ενός παρόχου υπηρεσιών να υπηρετεί σημαίνει ότι το τέλος αυτού του παρόχου υπηρεσιών έχει διακηρυχθεί και δεν θα έχει πλέον το δικαίωμα να υπηρετεί τον Θεό, ο Θεός δεν χρειάζεται περαιτέρω τις υπηρεσίες του, και ανεξάρτητα από το πόσο ωραία πράγματα λένε, αυτά τα λόγια θα είναι μάταια. Όταν τα πράγματα φτάσουν σ’ αυτό το σημείο, αυτή η κατάσταση θα έχει γίνει μη αναστρέψιμη. Οι πάροχοι υπηρεσιών αυτού του είδους δεν θα μπορούν να επιστρέψουν. Και πώς αντιμετωπίζει ο Θεός αυτούς τους παρόχους υπηρεσιών; Απλώς παύει τις υπηρεσίες τους; Όχι. Απλώς τους εμποδίζει να παραμείνουν; Ή τους βάζει κατά μέρος και περιμένει να επιστρέψουν; Δεν το κάνει. Ο Θεός δεν αγαπά τους παρόχους υπηρεσιών τόσο πολύ, στην πραγματικότητα. Εάν κάποιος έχει τέτοια στάση στην υπηρεσία του προς τον Θεό, ο Θεός, ως αποτέλεσμα αυτής της στάσης, θα του αφαιρέσει το δικαίωμα να υπηρετεί και θα τον ρίξει ξανά πίσω στους άπιστους. Και ποια είναι η Μοίρα ενός παρόχου υπηρεσιών που έχει ριχτεί πίσω ανάμεσα στους άπιστους; Είναι η ίδια με αυτή των άπιστων: θα μετενσαρκωθεί ως ζώο και θα λάβει την τιμωρία των άπιστων στον πνευματικό κόσμο. Και ο Θεός δεν θα ενδιαφερθεί προσωπικά για την τιμωρία του, γιατί δεν θα έχει πλέον καμία σχέση με το έργο του Θεού. Αυτό δεν είναι μόνο το τέλος της ζωής της πίστης του στον Θεό, αλλά και το τέλος της δικής του Μοίρας, η διακήρυξη της Μοίρας του. Έτσι, αν οι πάροχοι υπηρεσιών παρέχουν κακές υπηρεσίες, θα πρέπει να υποστούν οι ίδιοι τις συνέπειες. Αν κάποιος πάροχος υπηρεσιών δεν είναι ικανός να υπηρετήσει μέχρι τέλους, ή στην πορεία τού έχει αφαιρεθεί το δικαίωμα να υπηρετεί, τότε θα ριχτεί ανάμεσα στους άπιστους — και αν ριχτεί ανάμεσα στους άπιστους, θα αντιμετωπιστεί με τον ίδιο τρόπο ως ζώο, όπως και οι άνθρωποι χωρίς νοημοσύνη ή ορθολογισμό. Όταν το εκφράζω κατ’ αυτόν τον τρόπο, καταλαβαίνετε, σωστά;

Αυτός είναι ο χειρισμός του Θεού του κύκλου ζωής και θανάτου του εκλεκτού λαού Του και των παρόχων υπηρεσιών. Και ποια είναι η άποψή σας αφού τα έχετε ακούσει αυτά; Έχω μιλήσει ποτέ για το θέμα για το οποίο μόλις μίλησα, το θέμα του εκλεκτού λαού του Θεού και των παρόχων υπηρεσιών; Όντως έχω μιλήσει, αλλά δεν θυμάστε. Ο Θεός είναι δίκαιος απέναντι στον εκλεκτό Του λαό και τους παρόχους υπηρεσιών. Από κάθε άποψη είναι δίκαιος, σωστά; Μπορείτε να κατακρίνετε κάτι από αυτά; Υπάρχουν άνθρωποι που θα πουν: «Γιατί ο Θεός είναι τόσο ανεκτικός προς τους εκλεκτούς; Και γιατί έχει τόσο λίγη υπομονή προς τους παρόχους υπηρεσιών;» Θέλει κάποιος να υπερασπιστεί τους παρόχους υπηρεσιών; «Μπορεί ο Θεός να δώσει περισσότερο χρόνο στους παρόχους υπηρεσιών και να είναι πιο υπομονετικός και ανεκτικός προς αυτούς;» Είναι σωστά αυτά τα λόγια; (Όχι, δεν είναι.) Και γιατί δεν είναι σωστά; (Επειδή έχουμε όντως δεχτεί εύνοια μόνο και μόνο επειδή γίναμε πάροχοι υπηρεσιών.) Οι πάροχοι υπηρεσιών έχουν όντως δεχτεί εύνοια μόνο και μόνο γιατί τους επιτράπηκε να υπηρετήσουν! Χωρίς τον όρο «πάροχοι υπηρεσιών» και χωρίς το έργο των παρόχων υπηρεσιών, πού θα ήταν αυτοί οι πάροχοι υπηρεσιών; Μεταξύ των άπιστων που ζουν και πεθαίνουν με τα ζώα. Τι μεγάλες χάρες απολαμβάνουν σήμερα που τους επιτρέπεται να έρθουν ενώπιον του Θεού και να έρθουν στον οίκο του Θεού! Πρόκειται για τεράστια θεία χάρη! Αν ο Θεός δεν σου έδινε τη δυνατότητα να υπηρετήσεις, δεν θα είχες ποτέ την ευκαιρία να έρθεις ενώπιον του Θεού. Τουλάχιστον, ακόμα και αν είσαι βουδιστής και έχεις επιτύχει την αθανασία, το πολύ-πολύ να είσαι παιδί για όλες τις δουλειές στον πνευματικό κόσμο. Ποτέ δεν θα συναντήσεις τον Θεό, ούτε θα ακούσεις τη φωνή Του, ούτε θα ακούσεις τα λόγια Του, ούτε θα νιώσεις την αγάπη και τις ευλογίες Του για σένα, και δεν θα μπορούσες ποτέ να Τον αντικρίσεις κατά πρόσωπο. Το μόνο πράγμα που έχουν οι βουδιστές είναι απλά καθήκοντα. Δεν μπορούν ποτέ να γνωρίσουν τον Θεό, και απλώς συμμορφώνονται και υπακούν τυφλά, ενώ οι πάροχοι υπηρεσιών κερδίζουν τόσα πολλά σ’ αυτό το στάδιο του έργου! Πρώτον, είναι σε θέση να έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο με τον Θεό, να ακούσουν τη φωνή Του, να ακούσουν τα λόγια Του και να δοκιμάσουν τις χάρες και τις ευλογίες που δίνει στους ανθρώπους. Επιπλέον, είναι σε θέση να απολαμβάνουν τα λόγια και τις αλήθειες που δόθηκαν από τον Θεό. Πράγματι κερδίζουν τόσα πολλά! Τόσα πολλά! Αν λοιπόν, ως πάροχος υπηρεσιών, δεν μπορείς να καταβάλεις καν τη σωστή προσπάθεια, θα εξακολουθούσε να σε κρατάει ο Θεός; Δεν μπορεί να σε κρατήσει. Δεν ζητά πολλά από εσένα, αλλά εσύ δεν κάνεις τίποτα σωστό από όσα ζητάει, δεν έχεις συμμορφωθεί με το καθήκον σου — επομένως, αναμφίβολα, ο Θεός δεν μπορεί να σε κρατήσει. Αυτή είναι η δίκαιη διάθεση του Θεού. Ο Θεός δεν σε κανακεύει, ούτε και κάνει διακρίσεις εναντίον σου. Αυτές είναι οι θεμελιώδεις αρχές με τις οποίες ενεργεί ο Θεός. Ο Θεός ενεργεί έτσι απέναντι σε όλους τους ανθρώπους και τα πλάσματα.

Όταν πρόκειται για τον πνευματικό κόσμο, εάν τα διάφορα όντα σ’ αυτόν κάνουν κάτι λάθος, αν δεν κάνουν τη δουλειά τους σωστά, ο Θεός έχει αντίστοιχα ουράνια διατάγματα και διατάξεις για να τα αντιμετωπίσει — αυτό είναι απόλυτο. Έτσι, κατά τη διάρκεια αρκετών χιλιάδων ετών του έργου διαχείρισης του Θεού, ορισμένοι δικαστικοί επιμελητές που έκαναν λάθος έχουν εξολοθρευτεί, ορισμένοι, σήμερα, εξακολουθούν να είναι υπό κράτηση και να τιμωρούνται. Με αυτό πρέπει να έρθει αντιμέτωπο κάθε ον στον πνευματικό κόσμο. Αν κάνουν κάτι λανθασμένο ή διαπράξουν κακό, τιμωρούνται — κάτι το οποίο είναι ίδιο με την προσέγγιση του Θεού προς τον εκλεκτό λαό Του και τους παρόχους υπηρεσιών. Συνεπώς, είτε είναι στον πνευματικό είτε στον υλικό κόσμο, οι θεμελιώδεις αρχές με τις οποίες ο Θεός ενεργεί δεν αλλάζουν. Ανεξάρτητα από το αν μπορείς να δεις τις πράξεις του Θεού είτε όχι, οι θεμελιώδεις αρχές τους δεν αλλάζουν. Ανέκαθεν, ο Θεός είχε τις ίδιες αρχές στην προσέγγισή Του προς τα πάντα και στον χειρισμό Του όσον αφορά τα πάντα. Αυτό είναι αμετάβλητο. Ο Θεός θα είναι καλός προς όσους μεταξύ των άπιστων ζουν σχετικά σωστά και θα δώσει ευκαιρίες σε όσους σε κάθε θρησκεία συμπεριφέρονται καλά και δεν κάνουν κακό, επιτρέποντάς τους να παίξουν τον ρόλο τους σε όλα όσα διαχειρίζεται ο Θεός και να κάνουν αυτό που οφείλουν. Ομοίως, μεταξύ όσων ακολουθούν τον Θεό, ανάμεσα στον εκλεκτό Του λαό, ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις εναντίον οποιουδήποτε σύμφωνα μ’ αυτές τις αρχές Του. Είναι καλός προς όλους όσοι είναι σε θέση να Τον ακολουθήσουν ειλικρινά και αγαπά όλους όσοι Τον ακολουθούν ειλικρινά. Απλώς όσον αφορά αυτούς τους διάφορους τύπους ανθρώπων — τους άπιστους, τους διαφορετικούς ανθρώπους της πίστης και τον εκλεκτό λαό του Θεού — αυτό που τους απονέμει είναι διαφορετικό. Πάρτε για παράδειγμα τους άπιστους: Παρόλο που δεν πιστεύουν στον Θεό, και ο Θεός τους βλέπει ως ζώα, μεταξύ όλων των πραγμάτων καθένας από αυτούς έχει φαγητό να φάει, δικό του χώρο και έναν φυσιολογικό κύκλο ζωής και θανάτου. Όσοι κάνουν κακό τιμωρούνται, και όσοι κάνουν καλό ευλογούνται και λαμβάνουν την καλοσύνη του Θεού. Έτσι δεν έχουν τα πράγματα; Για τους ανθρώπους της πίστης, αν είναι σε θέση να τηρήσουν αυστηρά τις θρησκευτικές αρχές μετά την αναγέννηση, τότε μετά από όλες αυτές τις αναγεννήσεις ο Θεός θα κάνει τελικά τη διακήρυξή Του προς αυτούς. Ομοίως, εσάς σήμερα, είτε ανήκετε στον εκλεκτό λαό του Θεού είτε είστε πάροχοι υπηρεσιών, ο Θεός θα σας συμμορφώσει και θα καθορίσει το τέλος σας σύμφωνα με τους κανονισμούς και τα διοικητικά διατάγματα που έχει ορίσει. Μεταξύ όλων αυτών των διαφόρων τύπων ανθρώπων — των διαφόρων τύπων ανθρώπων της πίστης, που ανήκουν σε διάφορες θρησκείες — τους έχει δώσει ο Θεός ζωτικό χώρο; Πού είναι οι ιουδαϊστές; Έχει παρέμβει ο Θεός στην πίστη τους; Δεν έχει παρέμβει, σωστά; Και τι γίνεται με τους χριστιανούς; Ούτε σ’ αυτούς έχει παρέμβει. Τους επιτρέπει να τηρούν τις δικές τους διαδικασίες και δεν τους μιλάει, ούτε τους δίνει καμία διαφώτιση και, επιπλέον, δεν τους αποκαλύπτει τίποτα: «Αν νομίζεις ότι είναι σωστό, τότε πίστευε κατ’ αυτόν τον τρόπο!» Οι καθολικοί πιστεύουν στη Μαρία και ότι μέσω της Μαρίας η είδηση πέρασε στον Κύριο Ιησού. Τέτοια μορφή έχει η πίστη τους. Και έχει διορθώσει ποτέ ο Θεός την πίστη τους; Ο Θεός τούς δίνει απόλυτη ελευθερία, δεν τους δίνει προσοχή, και τους δίνει έναν συγκεκριμένο χώρο για να ζήσουν. Και προς τους μουσουλμάνους και τους βουδιστές, φέρεται το ίδιο; Έχει θέσει όρια και γι’ αυτούς, και τους επιτρέπει να έχουν τον δικό τους ζωτικό χώρο, χωρίς να παρεμβαίνει στην αντίστοιχη πίστη τους. Όλα είναι καλά οργανωμένα. Και τι διακρίνετε σε όλα αυτά; Ότι ο Θεός κατέχει εξουσία, αλλά δεν κάνει κατάχρηση της εξουσίας Του. Ο Θεός ρυθμίζει τα πάντα σε άριστη τάξη και είναι μεθοδικός και εκεί βρίσκεται η σοφία και η παντοδυναμία Του.

Σήμερα μιλήσαμε για ένα νέο και ειδικό θέμα, το οποίο αφορά ζητήματα του πνευματικού κόσμου, που είναι μια πτυχή της διοίκησης του Θεού και του κράτους Του επί του πνευματικού κόσμου. Όταν δεν κατανοούσατε αυτά τα πράγματα, ίσως είπατε: «Όλα όσα έχουν σχέση με αυτά είναι ένα μυστήριο και δεν έχουν καμία σχέση με την είσοδό μας στη ζωή. Αυτά τα πράγματα διαχωρίζονται από τον τρόπο με τον οποίο ζουν οι άνθρωποι στην πραγματικότητα και δεν χρειάζεται να τα κατανοήσουμε ούτε επιθυμούμε να τα ακούσουμε. Δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με την γνώση για τον Θεό». Πιστεύετε, λοιπόν, ότι είναι προβληματικός αυτός ο τρόπος σκέψης; Είναι σωστός; (Όχι.) Αυτός ο τρόπος σκέψης δεν είναι σωστός και έχει σοβαρά προβλήματα. Αυτό συμβαίνει επειδή, αν θέλεις να κατανοήσεις πώς ο Θεός κυβερνάει επί των πάντων, δεν μπορείς απλώς και μόνο να κατανοήσεις ό,τι μπορείς να δεις και ό,τι είναι προσπελάσιμο στη σκέψη σου. Πρέπει επίσης να καταλάβεις λίγο τον άλλον κόσμο, ο οποίος είναι αόρατος σ’ εσένα, αλλά είναι άρρηκτα συνδεδεμένος μ’ αυτόν τον κόσμο που μπορείς να δεις. Αφορά την κυριαρχία του Θεού, αφορά το θέμα «ο Θεός είναι η πηγή της ζωής των πάντων». Παρέχει πληροφορίες σχετικά μ’ αυτά. Χωρίς αυτές τις πληροφορίες, θα υπήρχαν ατέλειες και ελλείψεις στη γνώση των ανθρώπων για το πώς ο Θεός είναι η πηγή της ζωής των πάντων. Επομένως, αυτά που συζητήσαμε σήμερα μπορεί να λεχθεί ότι έχουν ολοκληρώσει όσα συζητήσαμε πριν, καθώς και το περιεχόμενο του «ο Θεός είναι η πηγή της ζωής των πάντων». Έχοντας κατανοήσει αυτό, είστε πλέον σε θέση να γνωρίσετε τον Θεό μέσω αυτού του περιεχομένου; Και το πιο σημαντικό είναι ότι σήμερα σας διαβίβασα πολύ σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τους παρόχους υπηρεσιών. Ξέρω ότι όντως σας αρέσει να ακούτε για θέματα όπως αυτό, ότι ενδιαφέρεστε πραγματικά για αυτά τα πράγματα, άρα είστε ικανοποιημένοι με ό,τι σας είπα σήμερα; (Ναι, είμαστε.) Ίσως δεν σας κάνουν σπουδαία εντύπωση άλλα πράγματα, αλλά σας κάνουν ιδιαίτερα έντονη εντύπωση τα λόγια για τους παρόχους υπηρεσιών, διότι αυτό το θέμα αγγίζει την ψυχή καθενός σας.

Οι απαιτήσεις του Θεού από την ανθρωπότητα

1. Η ταυτότητα και η κατάσταση του ίδιου του Θεού

Έχουμε φτάσει στο τέλος του θέματος «ο Θεός είναι η πηγή της ζωής των πάντων», καθώς και του θέματος «ο Θεός είναι ο ίδιος ο μοναδικός Θεός». Εφόσον τα ολοκληρώσαμε, πρέπει να κάνουμε μια σύνοψη. Τι είδους σύνοψη; Για τον ίδιο τον Θεό. Εφόσον πρόκειται για τον ίδιο τον Θεό, τότε πρέπει να αφορά κάθε πτυχή του Θεού, καθώς και τη μορφή πίστης των ανθρώπων στον Θεό. Συνεπώς, πρώτα πρέπει να σας ρωτήσω: Έχοντας ακούσει το κήρυγμα, ποιος είναι ο Θεός με τα μάτια του νου σας; (Ο Δημιουργός.) Ο Θεός στα μάτια του νου σας είναι ο Δημιουργός. Υπάρχει κάτι άλλο; Ο Θεός είναι ο Κύριος των πάντων. Είναι κατάλληλες αυτές οι λέξεις; (Είναι κατάλληλες.) Ο Θεός είναι Αυτός που κυβερνάει επί των πάντων και Αυτός που διοικεί τα πάντα. Αυτός δημιούργησε όλα όσα υπάρχουν, διοικεί όλα όσα υπάρχουν, και κυβερνά επίσης όλα όσα υπάρχουν και παρέχει σε όλα όσα υπάρχουν. Αυτή είναι η κατάσταση του Θεού και η ταυτότητα του Θεού. Για τα πάντα και για όλα όσα υπάρχουν, η αληθινή ταυτότητα του Θεού είναι ο Δημιουργός και ο Κυβερνήτης των πάντων. Αυτή είναι η ταυτότητα που κατέχει ο Θεός, και είναι μοναδικός μεταξύ των πάντων. Κανένα από τα πλάσματα του Θεού — είτε βρίσκονται μεταξύ των ανθρώπων είτε στον πνευματικό κόσμο — δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέσο ή δικαιολογία για να μιμηθεί ή να αντικαταστήσει την ταυτότητα και την κατάσταση του Θεού, διότι υπάρχει μόνο ένας μεταξύ των πάντων που κατέχει αυτή την ταυτότητα, τη δύναμη, την εξουσία, και την ικανότητα να κυριαρχεί επί των πάντων: ο μοναδικός μας ο Θεός ο ίδιος. Ζει και κινείται μεταξύ των πάντων. Μπορεί να φτάσει στο ψηλότερο μέρος, πάνω από τα πάντα. Μπορεί να ταπεινωθεί μέσω της ενανθρώπισής του, να γίνει ένας από εκείνους που είναι από σάρκα και αίμα, να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τους ανθρώπους και να μοιραστεί τα καλά και τα άσχημα μαζί τους. Ταυτόχρονα, ορίζει όλα όσα υπάρχουν και αποφασίζει τη Μοίρα όλων όσων υπάρχουν και σε ποια κατεύθυνση κινούνται. Επιπλέον, καθοδηγεί τη Μοίρα ολόκληρης της ανθρωπότητας και την κατεύθυνση της ανθρωπότητας. Ένας τέτοιος Θεός θα πρέπει να τυγχάνει λατρείας, υπακοής και αναγνώρισης από όλα τα έμβια όντα. Συνεπώς, ανεξαρτήτως σε ποια ομάδα και τύπο μεταξύ των ανθρώπων ανήκεις, το να πιστεύεις στον Θεό, να ακολουθείς τον Θεό, να τιμάς τον Θεό, να αποδέχεσαι την κυριαρχία του Θεού και να αποδέχεσαι τις ρυθμίσεις του Θεού για τη Μοίρα σου είναι η μόνη επιλογή και η απαραίτητη επιλογή, για οποιοδήποτε άτομο, για οποιοδήποτε έμβιο ον. Στη μοναδικότητα του Θεού, οι άνθρωποι βλέπουν ότι η εξουσία Του, η δίκαιη διάθεσή Του, η ουσία Του και τα μέσα με τα οποία παρέχει στα πάντα είναι όλα μοναδικά. Η μοναδικότητά του καθορίζει την πραγματική ταυτότητα του ίδιου του Θεού και καθορίζει την κατάστασή Του. Επομένως, ανάμεσα σε όλα τα πλάσματα, εάν ένα έμβιο ον στον πνευματικό κόσμο ή μεταξύ των ανθρώπων επιθυμούσε να πάρει τη θέση του Θεού, θα ήταν αδύνατο, όπως και αν προσπαθούσε να μιμηθεί τον Θεό. Αυτό είναι γεγονός. Ποιες είναι οι απαιτήσεις της ανθρωπότητας από έναν τέτοιον Δημιουργό και Κυβερνήτη, ο οποίος κατέχει την ταυτότητα, την εξουσία και την κατάσταση του ίδιου του Θεού; Αυτό πρέπει να είναι σαφές σε όλους, και θα πρέπει να το θυμούνται και είναι πολύ σημαντικό και για τον Θεό και για τον άνθρωπο!

2. Διάφορες στάσεις της ανθρωπότητας προς τον Θεό

Ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι συμπεριφέρονται προς τον Θεό κρίνει τη Μοίρα τους και αποφασίζει πώς ο Θεός τους συμπεριφέρεται και τους αντιμετωπίζει. Σε αυτό το σημείο θα δώσω μερικά παραδείγματα για το πώς οι άνθρωποι συμπεριφέρονται προς τον Θεό. Ας ακούσουμε αν οι τρόποι και οι στάσεις με τις οποίες συμπεριφέρονται στον Θεό είναι σωστές ή όχι. Ας εξετάσουμε τη συμπεριφορά των ακόλουθων επτά τύπων ανθρώπων:

1) Υπάρχει ένας τύπος ανθρώπων, των οποίων η στάση απέναντι στον Θεό είναι ιδιαίτερα παράλογη. Θεωρούν ότι ο Θεός είναι σαν ένας μποντισάτβα ή ιερό ον ανθρώπινων θρύλων, και πρέπει οι άνθρωποι να υποκλίνονται τρεις φορές όταν συναντιούνται και να ανάβουν θυμίαμα αφού φάνε. Συνεπώς, όταν ενδόμυχα ευχαριστούν τον Θεό για τη χάρη Του και είναι ευγνώμονες στον Θεό, συχνά έχουν μια τέτοια παρόρμηση. Η επιθυμία τους είναι ο Θεός που πιστεύουν σήμερα να μπορεί, όπως και το άγιο ον που επιθυμούν στις καρδιές τους, να δεχτεί τη συμπεριφορά απέναντί Του, σύμφωνα με την οποία υποκλίνονται τρεις φορές όταν συναντιούνται και ανάβουν θυμίαμα αφού φάνε.

2) Κάποιοι άνθρωποι βλέπουν τον Θεό ως ζωντανό Βούδα ικανό να απομακρύνει όλους τους ανθρώπους από τον πόνο και να τους σώσει. Βλέπουν τον Θεό ως ζωντανό Βούδα ικανό να τους πάρει μακριά από τη θάλασσα των δεινών. Η πίστη αυτών των ανθρώπων στον Θεό είναι η λατρεία του Θεού ως Βούδα. Παρόλο που δεν ανάβουν θυμίαμα, ούτε προσκυνούν ούτε κάνουν προσφορές, στις καρδιές τους ο Θεός τους είναι απλά ένας τέτοιος Βούδας και ζητάει μόνο να είναι καλοί και φιλάνθρωποι, να μην σκοτώνουν κανένα έμβιο ον, να μην εξυβρίζουν τους άλλους, να διάγουν μια ζωή που φαίνεται τίμια και να μην κάνουν τίποτα κακό — μόνο αυτά τα πράγματα. Αυτός είναι ο Θεός στις καρδιές τους.

3) Κάποιοι άνθρωποι λατρεύουν τον Θεό ως κάποιον σπουδαίο ή διάσημο. Για παράδειγμα, ανεξάρτητα από τον τρόπο που θέλει να μιλάει αυτός ο σπουδαίος άνθρωπος, τον επιτονισμό με τον οποίο μιλάει, τις λέξεις και το λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί, τον τόνο του, τις χειρονομίες του, τις απόψεις και τις πράξεις του, τη συμπεριφορά του — τα αντιγράφουν όλα αυτά, και αυτά είναι πράγματα που πρέπει να αναπαράγουν πλήρως κατά την πορεία της πίστης τους στον Θεό.

4) Κάποιοι βλέπουν τον Θεό ως μονάρχη, αισθάνονται ότι είναι υπεράνω όλων και κανένας δεν τολμά να Τον υβρίσει — και αν το κάνει, θα τιμωρηθεί. Λατρεύουν έναν τέτοιο μονάρχη επειδή οι μονάρχες κατέχουν μια ιδιαίτερη θέση στις καρδιές τους. Οι σκέψεις, οι τρόποι, η εξουσία και η φύση των μοναρχών — ακόμα και τα ενδιαφέροντα και η προσωπική τους ζωή — όλα αυτά γίνονται κάτι που οι άνθρωποι πρέπει να κατανοήσουν, ζητήματα και θέματα που τους απασχολούν και γι’ αυτό λατρεύουν τον Θεό ως μονάρχη. Αυτή η μορφή πίστης είναι γελοία.

5) Κάποιοι άνθρωποι έχουν ιδιαίτερη πίστη στην ύπαρξη του Θεού, η οποία είναι βαθιά και ακλόνητη. Επειδή η γνώση τους για τον Θεό είναι τόσο επιφανειακή και δεν έχουν μεγάλη εμπειρία όσον αφορά τα λόγια του Θεού, Τον λατρεύουν ως είδωλο. Αυτό το είδωλο είναι ο Θεός στις καρδιές τους, είναι κάτι το οποίο πρέπει να σέβονται, να προσκυνούν, να ακολουθούν και να το μιμούνται. Βλέπουν τον Θεό ως είδωλο, το οποίο πρέπει να ακολουθούν σε ολόκληρη τη ζωή τους. Αντιγράφουν τον τόνο με τον οποίο ο Θεός μιλάει και εξωτερικά αντιγράφουν όσους αρέσουν στον Θεό. Κάνουν συχνά πράγματα που φαίνονται αφελή, αγνά και έντιμα, και ακολουθούν αυτό το είδωλο σαν σύντροφο ή συνοδοιπόρο, τον οποίο δεν μπορούν ποτέ να αποχωριστούν. Αυτή είναι η μορφή της πίστης τους.

6) Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που, παρόλο που έχουν διαβάσει πολλά από τα λόγια του Θεού και έχουν ακούσει πολλά κηρύγματα, αισθάνονται στις καρδιές τους ότι η μόνη θεμελιώδης αρχή της συμπεριφοράς τους απέναντι στον Θεό είναι ότι θα πρέπει να είναι πάντοτε δουλοπρεπείς και υποτακτικοί, ειδάλλως θα πρέπει να δοξολογούν τον Θεό και να Τον αινούν με τρόπο μη ρεαλιστικό. Πιστεύουν ότι ο Θεός είναι Θεός που απαιτεί από αυτούς να συμπεριφέρονται κατ’ αυτόν τον τρόπο και πιστεύουν ότι αν δεν το κάνουν, τότε ανά πάσα στιγμή μπορεί να προκαλέσουν τον θυμό Του ή να αμαρτήσουν εναντίον Του και ότι ως αποτέλεσμα της αμαρτίας ο Θεός θα τους τιμωρήσει. Έτσι είναι ο Θεός στις καρδιές τους.

7) Και μετά υπάρχει η πλειονότητα των ανθρώπων που βρίσκουν πνευματική τροφή στον Θεό. Επειδή ζουν σ’ αυτόν τον κόσμο, δεν έχουν γαλήνη ή ευτυχία, και πουθενά δεν βρίσκουν παρηγοριά. Αφού βρουν τον Θεό, όταν δουν και ακούσουν τα λόγια Του, ενδόμυχα είναι χαρούμενοι και ενθουσιασμένοι. Και γιατί συμβαίνει αυτό; Πιστεύουν ότι τελικά βρήκαν κάτι που θα τους φέρει ευτυχία, ότι βρήκαν τελικά έναν Θεό που θα τους δώσει πνευματική τροφή. Αυτό συμβαίνει επειδή, αφού αποδέχτηκαν τον Θεό και άρχισαν να Τον ακολουθούν, γίνονται ευτυχισμένοι, εκπληρώνεται η ζωή τους, δεν είναι πλέον σαν τους άπιστους, οι οποίοι ζουν σαν υπνωτισμένοι και σαν ζώα, και αισθάνονται ότι έχουν κάτι να προσβλέπουν στη ζωή. Έτσι, πιστεύουν ότι αυτός ο Θεός μπορεί να ικανοποιήσει τις πνευματικές τους ανάγκες και να φέρει μεγάλη ευτυχία τόσο στο μυαλό όσο και στο πνεύμα τους. Χωρίς να το συνειδητοποιούν, δεν μπορούν να εγκαταλείψουν αυτόν τον Θεό που τους δίνει πνευματική τροφή, που φέρνει την ευτυχία στο πνεύμα και σε όλη την οικογένειά τους. Πιστεύουν ότι η πίστη στον Θεό δεν χρειάζεται να κάνει τίποτα περισσότερο από το να τους φέρει πνευματική τροφή.

Οι στάσεις προς τον Θεό αυτών των διάφορων τύπων ανθρώπων που αναφέρθηκαν παραπάνω υπάρχουν μεταξύ σας; (Υπάρχουν.) Αν στην πίστη του στον Θεό, η καρδιά κάποιου περιέχει κάποια από αυτές τις στάσεις, είναι σε θέση να έρθει αληθινά ενώπιον του Θεού; Αν κάποιος έχει κάποια από αυτές τις στάσεις στην καρδιά του, πιστεύει στον Θεό; Πιστεύει στον μοναδικό Θεό τον ίδιο; (Όχι.) Εφόσον δεν πιστεύεις στον μοναδικό Θεό τον ίδιο, σε ποιον πιστεύεις; Αν αυτό που πιστεύεις δεν είναι ο μοναδικός Θεός ο ίδιος, μάλλον πιστεύεις σ’ ένα είδωλο ή σ’ έναν σπουδαίο άνθρωπο ή σ’ έναν μποντισάτβα, λατρεύεις τον Βούδα στην καρδιά σου. Επιπλέον, μάλλον πιστεύεις σ’ ένα συνηθισμένο άτομο. Συνοψίζοντας, λόγω των διαφορετικών μορφών πίστης και στάσης των ανθρώπων απέναντι στον Θεό, οι άνθρωποι τοποθετούν τον Θεό της δικής τους γνώσης στις καρδιές τους, επιβάλλουν τη φαντασία τους στον Θεό, τοποθετούν τη στάση και τις φαντασιώσεις τους για τον Θεό δίπλα-δίπλα με τον μοναδικό Θεό τον ίδιο, και στη συνέχεια τους κρατούν επάνω για να τους τιμήσουν. Τι σημαίνει όταν οι άνθρωποι έχουν τέτοια ανάρμοστη στάση απέναντι στον Θεό; Σημαίνει ότι έχουν απορρίψει τον αληθινό Θεό και λατρεύουν έναν ψεύτικο Θεό, και αυτό σημαίνει ότι ταυτόχρονα με την πίστη στον Θεό απορρίπτουν τον Θεό και Του αντιτίθενται και αρνούνται την ύπαρξη του αληθινού Θεού. Εάν οι άνθρωποι μένουν προσκολλημένοι σε τέτοιες μορφές πίστης, ποιες θα είναι οι συνέπειες γι’ αυτούς; Με αυτές τις μορφές πίστης, είναι σε θέση να πλησιάσουν όλο και περισσότερο στην εκπλήρωση των απαιτήσεων του Θεού; (Όχι, δεν είναι.) Αντιθέτως, λόγω των αντιλήψεων και των φαντασιώσεών τους, οι άνθρωποι θα απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τον δρόμο του Θεού, διότι η κατεύθυνση που αναζητούν είναι αντίθετα από την κατεύθυνση που ο Θεός απαιτεί από αυτούς. Έχετε ακούσει ποτέ την ιστορία που λέει «πηγαίνει νότια οδηγώντας το άρμα προς τα βόρεια»; Αυτή μπορεί να είναι μια περίπτωση όπου κάποιος πηγαίνει νότια οδηγώντας το άρμα προς τα βόρεια. Εάν οι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό με τέτοιον γελοίο τρόπο, τότε όσο περισσότερο προσπαθείς, τόσο περισσότερο θα απομακρύνεσαι από τον Θεό. Και γι’ αυτό σας προειδοποιώ: Πριν ξεκινήσετε, πρέπει πρώτα να διακρίνεις αν πηγαίνεις προς τη σωστή κατεύθυνση. Να έχετε ξεκάθαρο στόχο στις προσπάθειές σας και φροντίστε να αναρωτηθείτε: «Είναι ο Θεός που πιστεύω ο Κυβερνήτης των πάντων; Είναι αυτός ο Θεός που πιστεύω απλώς κάποιος που μου δίνει πνευματική τροφή; Είναι Αυτός το είδωλό μου; Τι ζητάει από μένα αυτός ο Θεός στον οποίο πιστεύω; Ο Θεός εγκρίνει όλα όσα κάνω; Όλα όσα κάνω και επιδιώκω έχουν στόχο να γνωρίσω τον Θεό; Συμφωνούν με τις απαιτήσεις του Θεού από μένα; Έχει το μονοπάτι που διαβαίνω την αναγνώριση και την έγκριση του Θεού; Είναι ο Θεός ικανοποιημένος με την πίστη μου;» Θα πρέπει συχνά και επανειλημμένα να αναλογίζεσαι αυτά τα ερωτήματα. Εάν επιθυμείς να επιδιώξεις τη γνώση για τον Θεό, τότε πρέπει να έχεις μια ξεκάθαρη συνείδηση και σαφείς στόχους προτού μπορέσεις να ικανοποιήσεις τον Θεό.

Είναι πιθανό, ως αποτέλεσμα της ανοχής Του, ο Θεός να δεχόταν απρόθυμα αυτές τις ανάρμοστες στάσεις για τις οποίες μόλις μίλησα; Θα μπορούσε ο Θεός να επαινέσει τη στάση αυτών των ανθρώπων; Ποιες είναι οι απαιτήσεις του Θεού από την ανθρωπότητα και όσους Τον ακολουθούν; Είστε ξεκάθαροι όσον αφορά τη στάση που Αυτός απαιτεί από τους ανθρώπους; Σήμερα, έχω πει τόσα πολλά, έχω μιλήσει πολύ για το θέμα του ίδιου του Θεού, καθώς και για τα έργα του Θεού και για αυτό που έχει και είναι. Τώρα γνωρίζετε τι επιθυμεί ο Θεός να κερδίσει από τους ανθρώπους; Γνωρίζεις τι θέλει ο Θεός από σένα; Πείτε τη γνώμη σας. Εάν οι γνώσεις σας από τις εμπειρίες και την πράξη εξακολουθούν να έχουν ελλείψεις ή είναι πολύ επιφανειακές, μπορείτε να πείτε κάτι σχετικά με τις γνώσεις σας για αυτά τα λόγια. Έχετε μια συνοπτική γνώση; Τι ζητά ο Θεός από τον άνθρωπο; (Πίστη, υπακοή.) Τι άλλο εκτός από πίστη και υπακοή; (Κατά τη διάρκεια αυτών των πολλών κοινωνιών, ο Θεός κατέληξε στο σημείο να ζητήσει να γνωρίσουμε τον Θεό, να γνωρίσουμε τα έργα Του, να γνωρίσουμε ότι Αυτός είναι η πηγή της ζωής των πάντων, να γνωρίσουμε την κατάσταση και την ταυτότητά Του και να γνωρίσουμε το καθήκον μας ως πλάσματα του Θεού. Ο Θεός μίλησε ξεκάθαρα για το πού θα έπρεπε να αφιερώσουμε όλες τις προσπάθειές μας, τι απαιτεί από εμάς, τι είδους άνθρωποι Του αρέσουν και ποιο είδος απεχθάνεται.) Και ποιο είναι το τελικό αποτέλεσμα όταν ο Θεός ζητάει οι άνθρωποι να Τον γνωρίσουν; (Γνωρίζουν ότι ο Θεός είναι ο Δημιουργός, και ότι οι άνθρωποι είναι δημιουργημένα όντα.) Όταν αποκτήσουν μια τέτοια γνώση, ποιες είναι οι αλλαγές στη στάση των ανθρώπων απέναντι στον Θεό, τη συμπεριφορά τους και τη μέθοδο εφαρμογής ή τη διάθεσή της ζωής τους; Το έχετε σκεφτεί ποτέ αυτό; Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι, αφότου γνωρίσουν τον Θεό και Τον κατανοήσουν, γίνονται καλοί άνθρωποι; (Η πίστη στον Θεό δεν είναι η επιδίωξη του να είναι κανείς καλός άνθρωπος.) Και τι είδους άνθρωπος πρέπει να είναι; (Πρέπει να είναι ένα ικανό πλάσμα του Θεού.) (Πρέπει να είναι έντιμος.) Και τι άλλο; (Πρέπει να υποτάσσεται στις ενορχηστρώσεις του Θεού, να είναι σε θέση να λατρεύει και να αγαπάει πραγματικά τον Θεό.) (Πρέπει να διαθέτει συνείδηση και σύνεση και να είναι σε θέση να υπακούει πραγματικά τον Θεό.) Και τι άλλο; (Αφού γνωρίσουμε τον Θεό αληθινά και σωστά, είμαστε σε θέση να συμπεριφερθούμε προς τον Θεό ως Θεό, γνωρίζουμε ότι ο Θεός είναι πάντα ο Θεός, ότι είμαστε δημιουργημένα όντα, θα πρέπει να λατρεύουμε τον Θεό και να παραμείνουμε στη θέση μας.) Πολύ ωραία! Ας ακούσουμε και κάποιους άλλους. (Οι κοινωνίες του Θεού μάς επιτρέπουν να γνωρίζουμε την εξουσία του Θεού να κυβερνά επί των πάντων, μας επιτρέπουν να αναγνωρίσουμε ότι ο Θεός είναι ο Κυβερνήτης των πάντων, έτσι ώστε να μπορέσουμε να υποταχθούμε στα περιβάλλοντα που ο Θεός ρυθμίζει για εμάς κάθε μέρα και να μπορέσουμε να υποταχθούμε αληθινά στο καθήκον που μας έχει δώσει ο Θεός.) (Γνωρίζουμε τον Θεό και τελικά μπορούμε να είμαστε άνθρωποι που υπακούν πραγματικά τον Θεό, σέβονται τον Θεό και αποφεύγουν το κακό.) Σωστά!

3. Η στάση που απαιτεί ο Θεός να έχουν οι άνθρωποι προς Αυτόν

Στην πραγματικότητα, ο Θεός δεν είναι πολύ απαιτητικός από τους ανθρώπους — ή τουλάχιστον, δεν είναι τόσο απαιτητικός όσο οι άνθρωποι φαντάζονται. Χωρίς τις ομιλίες του Θεού ή οποιαδήποτε έκφραση της διάθεσής Του, των έργων ή των λόγων Του, η γνώση για τον Θεό θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη για εσάς, διότι οι άνθρωποι θα έπρεπε να συμπεράνουν την πρόθεση του Θεού και το θέλημά Του, το οποίο είναι πολύ δύσκολο γι’ αυτούς. Όμως, όσον αφορά την τελική φάση του έργου Του, ο Θεός έχει εκφράσει πολλά λόγια, έχει επιτελέσει μεγάλο έργο και έθεσε πολλές απαιτήσεις στον άνθρωπο. Με τα λόγια Του και το μεγάλο έργο Του, έχει ενημερώσει τους ανθρώπους για το τι Του αρέσει, τι μισεί και τι είδους άνθρωποι θα πρέπει να είναι. Αφού κατανοήσουν αυτά τα πράγματα, στην καρδιά τους οι άνθρωποι θα πρέπει να έχουν έναν ακριβή ορισμό των απαιτήσεων του Θεού, διότι δεν πιστεύουν πλέον στον ασαφή Θεό, ούτε ακολουθούν τον Θεό εν μέσω ασάφειας και αοριστίας και του κενού. Αντίθετα, οι άνθρωποι είναι σε θέση να ακούσουν τις ομιλίες του Θεού, είναι σε θέση να κατανοήσουν τις προδιαγραφές των απαιτήσεών Του και να τις επιτύχουν, και ο Θεός χρησιμοποιεί τη γλώσσα της ανθρωπότητας για να πει στους ανθρώπους όλα όσα θα πρέπει να γνωρίζουν και να κατανοούν. Σήμερα, αν οι άνθρωποι εξακολουθούν να αγνοούν τις απαιτήσεις του Θεού από αυτούς, το τι είναι ο Θεός, γιατί πιστεύουν στον Θεό και πώς θα πρέπει να πιστεύουν στον Θεό και να συμπεριφέρονται απέναντί Του, τότε εκεί υπάρχει πρόβλημα. Τώρα μόλις ο καθένας σας μίλησε για έναν τομέα. Γνωρίζεις κάποια πράγματα, είτε είναι συγκεκριμένα είτε γενικά — αλλά Εγώ θέλω να σας πω τις σωστές, ολοκληρωμένες και συγκεκριμένες απαιτήσεις του Θεού από τους ανθρώπους. Πρόκειται για λίγα και πολύ απλά λόγια. Ίσως να γνωρίζετε ήδη αυτά τα λόγια. Οι σωστές απαιτήσεις του Θεού από τους ανθρώπους και όσους Τον ακολουθούν είναι οι εξής. Ο Θεός απαιτεί πέντε πράγματα από όσους Τον ακολουθούν: αληθινή πίστη, πιστή τήρηση των κανόνων, απόλυτη υπακοή, αληθινή γνώση και ειλικρινή σεβασμό.

Σε αυτά τα πέντε πράγματα, ο Θεός απαιτεί από τους ανθρώπους να μην Τον αμφισβητούν πλέον ούτε να Τον ακολουθούν χρησιμοποιώντας τη φαντασία τους ή ασαφείς και αόριστες απόψεις. Δεν πρέπει να ακολουθούν τον Θεό έχοντας οποιεσδήποτε φαντασιώσεις ή αντιλήψεις. Ο Θεός απαιτεί από όσους Τον ακολουθούν να το κάνουν πιστά, όχι με μισή καρδιά ή επιφυλακτικά. Όταν ο Θεός θέτει οποιεσδήποτε απαιτήσεις σ’ εσένα ή σε δοκιμάζει, σε κρίνει, σε αντιμετωπίζει ή σε «κλαδεύει» ή σε πειθαρχεί και σε πατάσσει, εσύ θα πρέπει να είσαι απολύτως υπάκουος σ’ Αυτόν. Δεν πρέπει να ζητάς την αιτία ή να θέτεις όρους, πολύ λιγότερο δε, θα πρέπει να αναφέρεις τον λόγο. Η υπακοή σου πρέπει να είναι απόλυτη. Η γνώση για τον Θεό είναι ο τομέας στον οποίο οι άνθρωποι έχουν τις περισσότερες ελλείψεις. Συχνά επιβάλλουν στον Θεό εκφράσεις, ομιλίες και λόγια που δεν σχετίζονται μ’ Αυτόν, με την πεποίθηση ότι αυτά τα λόγια είναι ο πιο ακριβής ορισμός της γνώσης για τον Θεό. Δεν γνωρίζουν ότι αυτές οι εκφράσεις, οι οποίες προέρχονται από τη φαντασία των ανθρώπων, τη δική τους λογική και τη δική τους διάνοια, δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την ουσία του Θεού. Και έτσι θέλω να σας πω ότι, με τη γνώση που θέλει ο Θεός για τους ανθρώπους, ο Θεός δεν ζητά απλώς να αναγνωρίσεις τον Θεό και τα λόγια Του, αλλά να είναι σωστή η γνώση σου για τον Θεό. Ακόμα κι αν μπορείς να πεις μόνο μία πρόταση ή γνωρίζεις μόνο λίγα, αυτό το μικρό κομμάτι της γνώσης είναι σωστό και αληθές και συμβατό με την ουσία του ίδιου του Θεού. Διότι ο Θεός απεχθάνεται τη δοξολογία και τον αίνο του ανθρώπου γι’ Αυτόν όταν είναι μη ρεαλιστικός και απερίσκεπτος. Επιπλέον, δεν Του αρέσει όταν οι άνθρωποι Τον αντιμετωπίζουν σαν τον αέρα. Δεν Του αρέσει όταν, κατά τη συζήτηση θεμάτων για τον Θεό, οι άνθρωποι μιλάνε επιπόλαια, κατά βούληση και χωρίς δισταγμό, μιλώντας όπως νομίζουν. Επιπλέον, μισεί όσους πιστεύουν ότι γνωρίζουν τον Θεό και κομπάζουν ότι γνωρίζουν τον Θεό, συζητώντας θέματα σχετικά με τον Θεό ασυγκράτητα ή ανεπιφύλακτα. Η τελευταία από τις πέντε αυτές απαιτήσεις ήταν ο ειλικρινής σεβασμός. Αυτή είναι η απώτερη απαίτηση του Θεού από όλους όσους Τον ακολουθούν. Όταν κάποιος έχει τη σωστή και αληθινή γνώση για τον Θεό, είναι σε θέση να έχει πραγματικά φόβο Θεού και να αποφεύγει το κακό. Αυτός ο φόβος προέρχεται από τα βάθη της καρδιάς του και είναι γεμάτος προθυμία και όχι επειδή ο Θεός τον έχει πιέσει. Ο Θεός δεν ζητάει να Του κάνεις δώρο οποιαδήποτε καλή στάση, φέρσιμο ή εξωτερική συμπεριφορά προς Αυτόν. Αντίθετα, ζητάει να έχεις φόβο Θεού και να Τον σέβεσαι από τα βάθη της καρδιάς σου. Αυτός ο φόβος επιτυγχάνεται ως αποτέλεσμα των αλλαγών στη διάθεση της ζωής σου, επειδή γνωρίζεις τον Θεό, επειδή έχεις κατανοήσει τα έργα του Θεού, επειδή έχεις κατανοήσει την ουσία του Θεού, και επειδή έχεις αναγνωρίσει το γεγονός ότι είσαι ένα από τα πλάσματα του Θεού. Συνεπώς, όταν χρησιμοποιώ τη λέξη «ειλικρινής» για να ορίσω τον φόβο εδώ, ο στόχος Μου είναι να κατανοήσει η ανθρωπότητα ότι ο φόβος των ανθρώπων για τον Θεό θα πρέπει να προέρχεται από τα βάθη της καρδιάς τους.

Τώρα εξετάστε αυτές τις πέντε απαιτήσεις: Υπάρχει κάποιος από εσάς ικανός να επιτύχει τις τρεις πρώτες; Τουτέστιν, εννοώ την αληθινή πίστη, την πιστή τήρηση των κανόνων και την απόλυτη υπακοή. Υπάρχει κάποιος ικανός μεταξύ σας για αυτά τα πράγματα; Ξέρω ότι αν έλεγα και τις πέντε, τότε αναμφισβήτητα δεν θα υπήρχε κανένας μεταξύ σας που να είναι ικανός — αλλά τις έχω μειώσει στις τρεις. Σκεφτείτε εάν τις έχετε επιτύχει ή όχι. Είναι «η αληθινή πίστη» εύκολο να επιτευχθεί; (Όχι, δεν είναι.) Δεν είναι εύκολο, διότι οι άνθρωποι συχνά αμφισβητούν τον Θεό. Και τι γίνεται με την «πιστή τήρηση των κανόνων»; Τι σημαίνει η λέξη «πιστή»; (Να μην το κάνει κάποιος με μισή καρδιά αλλά ολόψυχα.) Να μην το κάνει κάποιος με μισή καρδιά αλλά ολόψυχα. Βρήκατε τη σωστή απάντηση! Άρα είστε ικανοί να επιτύχετε αυτή την απαίτηση; Πρέπει να προσπαθήσετε περισσότερο, σωστά; Προς το παρόν δεν έχετε ακόμη επιτύχει αυτή την απαίτηση. Τι γίνεται με την «απόλυτη υπακοή» — την έχετε επιτύχει; (Όχι.) Δεν την έχετε επιτύχει ούτε αυτή. Συχνά είστε ανυπάκουοι και επαναστατικοί, συχνά δεν ακούτε, ούτε θέλετε να υπακούσετε ούτε θέλετε να ακούσετε. Αυτές είναι οι τρεις πιο θεμελιώδεις απαιτήσεις που επιτεύχθηκαν από τους ανθρώπους μετά την είσοδό τους στη ζωή, και εσείς δεν τις έχετε επιτύχει ακόμη. Συνεπώς, επί του παρόντος, έχετε μεγάλες δυνατότητες; Σήμερα, έχοντας ακούσει να λέω αυτά τα λόγια, αισθάνεστε άγχος; (Ναι.) Δεν πειράζει που αισθάνεστε άγχος. Μην έχετε άγχος. Αισθάνομαι άγχος για λογαριασμό σας. Δεν θα υπεισέλθω στις άλλες δύο απαιτήσεις. Αναμφίβολα, κανείς δεν είναι ικανός να τις επιτύχει. Έχετε άγχος. Άρα έχετε καθορίσει τους στόχους σας; Ποιους στόχους, προς ποια κατεύθυνση θα πρέπει να επιδιώξετε, και να αφιερώσετε τις προσπάθειές σας; Έχετε κάποιον στόχο; (Ναι.) Ποιος είναι ο στόχος σας; (Η επιδίωξη της αλήθειας, η επιδίωξη για τη γνώση του Θεού μέσω των λόγων Του και η απώτερη επίτευξη του φόβου και της υπακοής στον Θεό.) Επιτρέψτε Μου να μιλήσω απλά: Όταν επιτύχετε αυτές τις πέντε απαιτήσεις, θα έχετε ικανοποιήσει τον Θεό. Κάθε μία από αυτές είναι ένας δείκτης, ένας δείκτης ότι η είσοδος των ανθρώπων στη ζωή έχει φτάσει στην ωριμότητα και στον τελικό στόχο της. Ακόμα κι αν είχα επιλέξει μόνο μία από αυτές τις απαιτήσεις για να μιλήσω λεπτομερώς σχετικά και να τη θέσω σε εσάς, δεν θα ήταν εύκολο να επιτευχθεί. Πρέπει να υπομείνετε έναν βαθμό κακουχίας και να κάνετε σε κάποιον βαθμό προσπάθεια. Και τι είδους νοοτροπία θα πρέπει να έχετε; Θα πρέπει να είναι η ίδια με έναν ασθενή που υποφέρει από καρκίνο και περιμένει να ανέβει στο χειρουργικό τραπέζι. Και γιατί το λέω αυτό; Εάν επιθυμείς να πιστεύεις στον Θεό και επιθυμείς να κερδίσεις τον Θεό και να κερδίσεις την ικανοποίησή Του, τότε αν δεν υπομείνεις κάποιον βαθμό πόνου ούτε κάνεις κάποια προσπάθεια, δεν θα είσαι σε θέση να τα επιτύχεις αυτά. Έχετε ακούσει πολλά κηρύγματα, αλλά επειδή τα έχεις ακούσει δεν σημαίνει ότι αυτά τα κηρύγματα είναι δικά σου. Πρέπει να τα απορροφήσεις και να τα μετατρέψεις σε κάτι που σου ανήκει, πρέπει να τα ενσωματώσεις στη ζωή σου και να τα βάλεις στην ύπαρξή σου, επιτρέποντας σ’ αυτά τα λόγια και τα κηρύγματα να καθοδηγήσουν τον τρόπο που ζεις και να φέρουν υπαρξιακή αξία και νόημα στη ζωή σου — και τότε θα έχει αξία το ότι έχεις ακούσει αυτά τα λόγια. Αν τα λόγια που εκφράζω δεν φέρουν βελτίωση στη ζωή σου ή οποιαδήποτε αξία στην ύπαρξή σου, τότε δεν έχει νόημα να τα ακούς. Το καταλαβαίνετε αυτό, έτσι; Αφού το έχετε καταλάβει αυτό, τότε αυτό που μένει εξαρτάται από εσάς. Πρέπει να ξεκινήσετε δουλειά! Πρέπει να είστε σοβαροί με τα πάντα! Μην είστε σε σύγχυση — ο χρόνος κυλάει γρήγορα! Οι περισσότεροι μεταξύ σας πιστεύουν ήδη πάνω από μια δεκαετία. Αναλογιστείτε αυτά τα δέκα περίπου χρόνια πίστης στον Θεό: Πόσα έχετε κερδίσει; Και πόσες δεκαετίες αυτής της ζωής σάς έχουν μείνει; Δεν υπάρχει πολύς χρόνος. Ξεχάστε το αν το έργο του Θεού σάς περιμένει, αν σας έδωσε μια ευκαιρία, αν Αυτός θα επιτελέσει ξανά το ίδιο έργο. Μη μιλάτε γι’ αυτό. Μπορείς να αντιστρέψεις τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής σου; Με κάθε μέρα που περνάει και με κάθε βήμα που κάνεις, οι ημέρες που έχεις μειώνονται κατά μία ημέρα. Ο χρόνος δεν περιμένει κανέναν! Θα κερδίζεις μόνο από την πίστη στον Θεό αν την προσεγγίζεις ως το σπουδαιότερο πράγμα στη ζωή σου, πιο σημαντικό από την τροφή, τα ρούχα ή οτιδήποτε άλλο! Εάν πιστεύεις μόνο όταν έχεις χρόνο και είσαι ανίκανος να αφιερώσεις ολόκληρη την προσοχή σου στην πίστη σου, εάν είσαι πάντα σε σύγχυση, τότε δεν θα κερδίσεις τίποτα. Το καταλαβαίνετε αυτό, έτσι; Θα τελειώσουμε εδώ για σήμερα. Θα τα πούμε την επόμενη φορά! (Δόξα σοι ο Θεός!)

Υποσημειώσεις:

α. Στο αρχικό κείμενο παραλείπεται η φράση «με την οποία αυτοί οι άνθρωποι γίνονται άνθρωποι».

β. Στο αρχικό κείμενο παραλείπεται η φράση «πριν μετενσαρκωθούν».

Προηγούμενο:Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Θ'

Δείτε επίσης