Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Η Περγαμηνή που Άνοιξε ο Αμνός

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

0 αποτελέσματα αναζήτησης

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Δ'

Η αγιότητα του Θεού (Α')

Σήμερα είχαμε μια μικρή επιπλέον συναναστροφή για την εξουσία του Θεού, και δεν θα μιλήσουμε τώρα για τη δικαιοσύνη Του. Σήμερα θα μιλήσουμε για ένα εντελώς νέο θέμα, την αγιότητα του Θεού. Η αγιότητα του Θεού αποτελεί μία ακόμη πτυχή της μοναδικής ουσίας Του, οπότε υπάρχει μεγάλη ανάγκη να αναφερθεί τούτο το θέμα εδώ. Η πτυχή της ουσίας του Θεού, για την οποία θα συναναστραφούμε, μαζί με τις δύο πλευρές για τις οποίες συναναστραφήκαμε προηγουμένως, σχετικά με τη δίκαιη φύση και την εξουσία Του, είναι όλες τους μοναδικές; (Ναι.) Η αγιότητα του Θεού είναι επίσης μοναδική, οπότε το θέμα της σημερινής μας συναναστροφής είναι η βάση, η ρίζα αυτής της μοναδικότητας. Καταλάβατε τι είπα; Επαναλάβετε μετά από Μένα: η μοναδική ουσία του Θεού, η αγιότητα του Θεού. (Η μοναδική ουσία του Θεού, η αγιότητα του Θεού.) Πώς νοιώθετε μέσα σας μετά την επανάληψη της συγκεκριμένης φράσης; Ίσως μερικοί από εσάς να έχετε κάποιες αμφιβολίες και να ρωτήσετε: «Γιατί να μιλήσουμε για την αγιότητα του Θεού;» Μην ανησυχείτε, θα σας τα πω διεξοδικά και αργά. Μόλις το ακούσετε, θα κατανοήσετε γιατί είναι τόσο απαραίτητο για Μένα να συναναστραφούμε για εν λόγω θέμα.

Αρχικά, ας ορίσουμε τη λέξη «άγιος». Χρησιμοποιώντας την αντίληψή σας και σύμφωνα με όλες τις γνώσεις που έχετε συγκεντρώσει, τι πιστεύετε ότι σημαίνει «άγίος» Ορίστε το εσείς για Μένα. («Άγιος» σημαίνει άσπιλος, χωρίς καμία διαφθορά ή ατέλεια της ανθρωπότητας. Ό,τι εκπέμπει –σκέψη, ομιλία ή πράξη, ό,τι κάνει– είναι απολύτως θετικό.) Πολύ καλά. («Άγιος» σημαίνει θεϊκός, αμόλυντος, απρόσβλητος από τον άνθρωπο. Σημαίνει μοναδικός, είναι το χαρακτηριστικό σύμβολο του Θεού.) («Άγιος» σημαίνει ακηλίδωτος και αποτελεί πτυχή της θείας, απρόσβλητης διάθεσης.) Αυτός είναι ο δικός σας ορισμός. Στην καρδιά κάθε ατόμου, η λέξη «άγιος» έχει ένα πεδίο, έναν ορισμό και μια ερμηνεία. Τουλάχιστον, τα μυαλά σας δεν είναι κενά, όταν βλέπετε τη λέξη «άγιος». Έχετε ένα συγκεκριμένο πεδίο εφαρμογής για την εν λόγω λέξη, και ο ορισμός που έχουν κάποιοι άνθρωποι για αυτήν πλησιάζει στη χρήση της για τον καθορισμό της ουσίας της διάθεσης του Θεού. Τούτο είναι πολύ σωστό. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η λέξη «άγιος» είναι θετική, πράγμα βέβαιο. Σήμερα, όμως, δεν πρόκειται να ορίσω ή να εξηγήσω έτσι απλά την αγιότητα του Θεού, για την οποία θέλω να συναναστραφούμε. Αντ' αυτού, θα χρησιμοποιήσω κάποια δεδομένα για επαλήθευση, προκειμένου να σου επιτρέψω να κατανοήσεις γιατί λέγω ότι ο Θεός είναι άγιος και γιατί χρησιμοποιώ τη συγκεκριμένη λέξη για να περιγράψω την ουσία Του. Μέχρι το πέρας της συναναστροφής μας, θα έχεις πειστεί ότι η χρήση της λέξης «άγιος» για τον καθορισμό της ουσίας του Θεού, αλλά και για την αναφορά σε Εκείνον, είναι και σωστή και απολύτως κατάλληλη. Τουλάχιστον, όσον αφορά στις τρέχουσες γλώσσες της ανθρωπότητας, η χρήση αυτής της λέξης για την αναφορά στον Θεό είναι ιδιαιτέρως ορθή –αποτελεί τη μοναδική λέξη στην ανθρώπινη γλώσσα που είναι η πλέον κατάλληλη να αναφέρεται στον Θεό. Δεν είναι μια κενή λέξη, όταν αναφέρεται στον Θεό, ούτε άνευ λόγου έπαινος ή κούφια φιλοφρόνηση. Σκοπός της συναναστροφής μας είναι να επιτραπεί σε κάθε άνθρωπο να αναγνωρίσει την αλήθεια αυτής της πτυχής της ουσίας του Θεού. Ο Θεός δεν φοβάται την κατανόηση των ανθρώπων, αλλά την παρανόησή τους. Η επιθυμία του Θεού είναι κάθε άνθρωπος να γνωρίζει την ουσία Του και αυτό που έχει και είναι Εκείνος. Έτσι, κάθε φορά που αναφερόμαστε σε μια πτυχή της ουσίας του Θεού, μπορούμε να ανατρέχουμε σε πολλά γεγονότα, προκειμένου να επιτρέψουμε στους ανθρώπους να δουν ότι αυτή η πτυχή της ουσίας του Θεού είναι όντως υπαρκτή.

Τώρα που έχουμε έναν ορισμό της λέξης «άγιος», ας πάρουμε μερικά παραδείγματα. Σύμφωνα με τις απόψεις που έχουν οι άνθρωποι, φαντάζονται πολλά «άγια» πρόσωπα και πράγματα. Για παράδειγμα, τα παρθένα αγόρια και κορίτσια ορίζονται ως άγια στα λεξικά του ανθρώπινου γένους; (Ναι.) Και είναι πράγματι τέτοια; (Όχι.) Είναι το αποκαλούμενο «άγιο» και το «άγιο», για το οποίο θα μιλήσουμε σήμερα, ένα και το αυτό; (Όχι.) Κοιτάξτε εκείνους, ανάμεσα στους ανθρώπους, που διαθέτουν υψηλή ηθική, εκλεπτυσμένο και καλλιεργημένο λόγο, που ποτέ δεν βλάπτουν κανέναν και που, όταν μιλούν, κάνουν τους άλλους να νοιώθουν άνετοι και ευχαριστημένοι. Είναι άγιοι; Οι Κομφουκιανοί λόγιοι ή κύριοι με υψηλή ηθική, εξευγενισμένοι τόσο στην ομιλία όσο και στις πράξεις, είναι άγιοι; Εκείνοι που κάνουν συχνά το καλό, είναι φιλάνθρωποι και παρέχουν μεγάλη βοήθεια σε άλλους, εκείνοι που φέρνουν μεγάλη ευδαιμονία στη ζωή των ανθρώπων, είναι άγιοι; (Όχι.) Εκείνοι που δεν κάνουν ιδιοτελείς σκέψεις και δεν απαιτούν ακατόρθωτα πράγματα από κανέναν, που ανέχονται τους πάντες, είναι άγιοι; Όσοι δεν έχουν διαφωνήσει ποτέ με κανέναν, ούτε έχουν εκμεταλλευτεί κανέναν, είναι άγιοι; Οπότε, εκείνοι που εργάζονται για το καλό των άλλων, που τους ευεργετούν και τους διαπαιδαγωγούν παντοιοτρόπως, είναι άγιοι; Όσοι δίνουν τις αποταμιεύσεις μιας ζωής στους άλλους και διάγουν μια απλή ζωή, που είναι αυστηροί με τον εαυτό τους, αλλά συμπεριφέρονται στους άλλους ανοιχτόμυαλα, είναι άγιοι; (Όχι.) Θυμάστε τις μητέρες σας που σας αγαπούσαν και σας φρόντιζαν με κάθε δυνατό τρόπο. Είναι αγίες; Τα είδωλα που λατρεύετε, είτε πρόκειται για διασήμους, αστέρες ή σπουδαίους ανθρώπους, είναι άγιοι; (Όχι.) Ας δούμε τώρα τους προφήτες της Βίβλου που ήταν ικανοί να προλέγουν το μέλλον, το οποίο ήταν άγνωστο σε πολλούς άλλους. Ήσαν αυτά τα άτομα άγια; Οι άνθρωποι που κατάφεραν να καταγράψουν τα λόγια του Θεού και τα γεγονότα του έργου Του στη Βίβλο, ήταν άγιοι; Ήταν άγιος ο Μωυσής; Ο Αβραάμ; (Όχι.) Και ο Ιώβ; Αυτός ήταν άγιος; (Όχι.) Γιατί το λέτε αυτό; Ο Ίδιος ο Θεός αποκάλεσε τον Ιώβ δίκαιο άνθρωπο, γιατί, λοιπόν, ούτε αυτός είναι άγιος; Κάπου εδώ νοιώθετε κάποια ανησυχία, έτσι δεν είναι; Είναι δυνατόν οι άνθρωποι που σέβονται τον Θεό και αποφεύγουν το κακό, να μην είναι άγιοι; Ή μήπως είναι; (Όχι.) Η απάντησή σας είναι αρνητική. Αλλά πού βασίζεται; (Ο Θεός είναι μοναδικός.) Πολύ καλή βάση. Ανακαλύπτω ότι είστε εξαιρετικά ικανοί να αντιλαμβάνεστε τα πράγματα γρήγορα και να χρησιμοποιείτε αυτό που έχετε μάθει, και ότι όλοι σας διαθέτετε αυτήν την ιδιαίτερη δεξιότητα. Είστε λίγο ανήσυχοι, όχι και πολύ σίγουροι και δεν τολμάτε να πείτε «Όχι», αλλά ούτε τολμάτε και να πείτε «Ναι». Έτσι, με κάποια δυσκολία, λέτε «Όχι». Επιτρέψτε μου να κάνω άλλη μία ερώτηση. Οι αγγελιαφόροι του Θεού –οι αγγελιαφόροι που στέλνει ο Θεός στη γη– είναι άγιοι; (Όχι.) Σκεφτείτε προσεκτικά. Δώστε την απάντησή σας, αφού το έχετε σκεφτεί καλά. Είναι άγιοι οι άγγελοι; (Όχι.) Οι άνθρωποι που δεν έχει διαφθείρει ο Σατανάς, είναι άγιοι; (Όχι.) Σε κάθε ερώτηση απαντάτε «Όχι». Πού το στηρίζετε; Μήπως ο λόγος που λέτε «Όχι» είναι η φράση που είπα μόλις τώρα; Έχετε μπερδευτεί, έτσι δεν είναι; Γιατί, λοιπόν, λέγεται ότι ούτε καν οι άγγελοι δεν είναι άγιοι; Τώρα νοιώθετε ανήσυχοι, έτσι δεν είναι; Μήπως τότε μπορείτε να ανακαλύψετε για ποιον λόγο οι άνθρωποι, τα πράγματα ή τα μη-δημιουργημένα όντα, που αναφέρθηκαν προηγουμένως, δεν είναι άγιοι; Είμαι βέβαιος ότι δεν τα καταφέρνετε, σωστά; (Ναι.) Τότε μήπως το «Όχι» σας είναι λίγο ανεύθυνο; Μήπως οι απαντήσεις σας είναι κάπως πρόχειρες; Μερικοί άνθρωποι σκέπτονται: «Ρωτάς με τέτοιον τρόπο, ώστε σίγουρα δεν πρέπει να είναι.» Μη δίνετε πρόχειρες απαντήσεις. Σκεφτείτε προσεκτικά αν η απάντηση πρέπει να είναι καταφατική ή αρνητική. Θα καταλάβετε γιατί η απάντηση είναι «Όχι», όταν θα συναναστραφούμε για το επόμενο θέμα. Θα σας δώσω την απάντηση σύντομα. Ας διαβάσουμε πρώτα λίγο από τις γραφές.

Η Εντολή του Ιεχωβά Θεού προς τον Άνθρωπο.

Γένεση 2: 15–17 Και έλαβε ο Ιεχωβάς Θεός τον άνθρωπον και έθεσεν αυτόν εν τω παραδείσω της Εδέμ διά να εργάζηται αυτόν και να φυλάττη αυτόν. Προσέταξε δε ο Ιεχωβάς Θεός εις τον Αδάμ λέγων, Από παντός δένδρου του παραδείσου ελευθέρως θέλεις τρώγει, από δε του ξύλου της γνώσεως του καλού και του κακού δεν θέλεις φάγει απ' αυτού· διότι καθ' ην ημέραν φάγης απ' αυτού, θέλεις εξάπαντος αποθάνει.

Η Αποπλάνηση της Γυναίκας από το Φίδι.

Γένεση 3: 1–5 Ο δε όφις ήτο το φρονιμώτερον πάντων των ζώων του αγρού, τα οποία έκαμε ο Ιεχωβάς Θεός· και είπεν ο όφις προς την γυναίκα, Τω όντι είπεν ο Θεός, Μη φάγητε από παντός δένδρου του παραδείσου; Και είπεν η γυνή προς τον όφιν, Από του καρπού των δένδρων του παραδείσου δυνάμεθα να φάγωμεν· από δε του καρπού του δένδρου, το οποίον είναι εν μέσω του παραδείσου, είπεν ο Θεός, Μη φάγητε απ' αυτού, μηδέ εγγίσητε αυτόν, διά να μη αποθάνητε. Και είπεν ο όφις προς την γυναίκα, Δεν θέλετε βεβαίως αποθάνει αλλ' εξεύρει ο Θεός, ότι καθ' ην ημέραν φάγητε απ' αυτού, θέλουσιν ανοιχθή οι οφθαλμοί σας, και θέλετε είσθαι ως θεοί, γνωρίζοντες το καλόν και το κακόν.

Από ποιο βιβλίο της Βίβλου είναι αυτά τα δύο εδάφια; (Από τη Γένεση.) Γνωρίζετε όλοι σας τα δύο αυτά εδάφια; Είναι κάτι που συνέβη στην αρχή, αμέσως μετά τη δημιουργία του ανθρώπινου γένους και πρόκειται για πραγματικό γεγονός. Ας δούμε, πρώτα, τι εντολή έδωσε ο Ιεχωβάς Θεός στον Αδάμ και την Εύα, καθώς το περιεχόμενό της είναι πολύ σημαντικό για το σημερινό μας θέμα. «Προσέταξε δε ο Ιεχωβάς Θεός εις τον Αδάμ λέγων...» Συνεχίστε να διαβάζετε το ακόλουθο εδάφιο. («Από παντός δένδρου του παραδείσου ελευθέρως θέλεις τρώγει, 17. από δε του ξύλου της γνώσεως του καλού και του κακού δεν θέλεις φάγει απ' αυτού· διότι καθ' ην ημέραν φάγης απ' αυτού, θέλεις εξάπαντος αποθάνει.») Τι περιέχει η εντολή του Θεού προς τον άνθρωπο στο συγκεκριμένο εδάφιο; Πρώτα, ο Θεός λέει στον άνθρωπο τι του επιτρέπεται να φάει –τους καρπούς από μια ποικιλία από δέντρα. Δεν υπάρχουν κίνδυνοι ούτε δηλητήρια, άπαντα είναι δυνατόν να καταναλωθούν και να καταναλωθούν όπως επιθυμεί κανείς, χωρίς ενδοιασμούς. Τούτο είναι το ένα μέρος. Το άλλο μέρος συνιστά μια προειδοποίηση. Η προειδοποίηση αποκαλύπτει στον άνθρωπο από ποιο δέντρο δεν μπορεί να φάει τους καρπούς –δεν πρέπει να φάει τον καρπό από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού. Τι θα συμβεί αν το κάνει; Ο Θεός είπε στον άνθρωπο: Αν το φας, θα πεθάνεις σίγουρα. Είναι αυτά τα λόγια χωρίς περιστροφές; (Ναι.) Αν ο Θεός σου έλεγε τούτο, αλλά εσύ δεν κατανοούσες το γιατί, θα το αντιμετώπιζες ως κανόνα ή ως εντολή που πρέπει να υπακούσεις; Θα έπρεπε να την υπακούσεις, έτσι δεν είναι; Όμως τα λόγια του Θεού είναι αδιαμφισβήτητα, είτε ο άνθρωπος είναι ικανός να υπακούσει, είτε όχι. Ο Θεός είπε πολύ ξεκάθαρα στον άνθρωπο τι μπορεί και τι δεν μπορεί να φάει, καθώς και το τι θα συμβεί εάν φάει αυτό που δεν πρέπει. Μήπως διέκρινες καθόλου τη διάθεση του Θεού στα σύντομα λόγια Του; Είναι αληθινά αυτά που είπε; Μήπως υπάρχει κάποια εξαπάτηση; Κάποιο ψέμα; (Όχι.) Μήπως κρύβουν κάτι απειλητικό; (Όχι.) Με εντιμότητα και ειλικρίνεια, ο Θεός είπε στον άνθρωπο τι μπορεί και τι δεν μπορεί να φάει, καθαρά και ξάστερα. Μήπως υπάρχει κάποιο κρυφό νόημα στα λόγια αυτά; Είναι αυτά τα λόγια χωρίς περιστροφές; Χρειάζονται εικασίες; (Όχι.) Οι υποθέσεις δεν είναι απαραίτητες, έτσι δεν είναι; Η σημασία τους είναι προφανής με την πρώτη ματιά, και το καταλαβαίνεις αμέσως. Το νόημα είναι ξεκάθαρο. Δηλαδή, αυτό που θέλει να πει και να εκφράσει ο Θεός, πηγάζει από την καρδιά Του. Όσα εκφράζει ο Θεός είναι ξεκάθαρα, χωρίς περιστροφές και σαφή. Δεν υπάρχουν κρυφά κίνητρα ούτε κρυμμένα νοήματα. Μίλησε ευθέως στον άνθρωπο, λέγοντάς του τι μπορεί να φάει και τι όχι. Μέσα από αυτά τα λόγια του Θεού, δηλαδή, ο άνθρωπος δύναται να δει ότι η καρδιά του Θεού είναι διαυγής, αληθινή. Δεν υπάρχει κανένα απολύτως ψέμα να σου λέει ότι δεν μπορείς να φας κάτι που είναι βρώσιμο ή να σου λέει «πράξε το και θα δεις τι θα συμβεί» με πράγματα που δεν μπορείς να φας. Αυτό εννοεί ο Θεός; (Όχι.) Όχι. Ο Θεός λέει πάντα αυτό που σκέπτεται μέσα του. Αν πω ότι ο Θεός είναι άγιος επειδή δείχνει και αποκαλύπτει τον εαυτό Του μέσα από αυτά τα λόγια και με αυτόν τον τρόπο, ίσως να αισθανθείς ότι έχω δημιουργήσει ολόκληρο ζήτημα από το τίποτα ή ότι η ερμηνεία Μου είναι «τραβηγμένη από τα μαλλιά». Αν συμβαίνει αυτό, μην ανησυχείς, δεν έχουμε τελειώσει ακόμα.

Ας μιλήσουμε για το «Η Αποπλάνηση της Γυναίκας από το Φίδι». Ποιος είναι το φίδι; (Ο Σατανάς.) Στο 6.000 ετών σχέδιο της διαχείρισης του Θεού, ο Σατανάς παίζει τον ρόλο του αντιθετικού στοιχείου· πρόκειται για έναν ρόλο στον οποίον είναι αδύνατον να παραλείψουμε να αναφερθούμε, όταν συναναστρεφόμαστε για την αγιότητα του Θεού. Γιατί το λέω αυτό; Αν δεν γνωρίζεις το κακό και τη διαφθορά του Σατανά ή τη φύση του, τότε δεν έχεις τρόπο να τον αναγνωρίσεις, ούτε δύνασαι να ξέρεις την πραγματική έννοια της αγιότητας. Μέσα σε σύγχυση, οι άνθρωποι πιστεύουν ότι αυτό που κάνει ο Σατανάς είναι σωστό, επειδή ακριβώς ζουν μέσα σε αυτό το είδος της διεφθαρμένης διάθεσης. Χωρίς αντιθετικό στοιχείο και χωρίς να έχεις τίποτε στη διάθεσή σου για να κάνεις τη σύγκριση, δεν μπορείς να ξέρεις τι σημαίνει αγιότητα· γι' αυτό και πρέπει να αναφερθεί εδώ το εν λόγω θέμα. Το ζήτημα αυτό δεν το ανασύραμε από το πουθενά, αλλά, αντιθέτως, δια των λόγων και των πράξεών του θα δούμε πώς δρα ο Σατανάς, πώς διαφθείρει την ανθρωπότητα, ποια είναι η φύση και ποια η όψη του. Τι είπε, λοιπόν, αυτή η γυναίκα στο φίδι; Η γυναίκα αφηγήθηκε στο φίδι όσα της είχε πει ο Ιεχωβάς Θεός. Σύμφωνα με τα λεγόμενά της, επιβεβαίωσε την εγκυρότητα όλων όσων της είπε ο Θεός; Δεν μπορούσε, έτσι δεν είναι; Ως κάποιος που δημιουργήθηκε πρόσφατα, δεν διέθετε την ικανότητα να διακρίνει το καλό από το κακό, ούτε και να αναγνωρίζει οτιδήποτε γύρω της. Κρίνοντας από τα λόγια που είπε στο φίδι, μέσα στην καρδιά της δεν είχε χρίσει τα λόγια του Θεού ως σωστά· αυτή ήταν η στάση της. Όταν, λοιπόν, το φίδι είδε ότι η γυναίκα δεν είχε σαφή στάση απέναντι στα λόγια του Θεού, είπε: «Δεν θέλετε βεβαίως αποθάνει 5. αλλ' εξεύρει ο Θεός, ότι καθ' ην ημέραν φάγητε απ' αυτού, θέλουσιν ανοιχθή οι οφθαλμοί σας, και θέλετε είσθαι ως θεοί, γνωρίζοντες το καλόν και το κακόν.» Υπάρχει κάποιο λάθος στα λόγια αυτά; (Ναι.) Ποιο; Τελειώνοντας την ανάγνωση της παραπάνω πρότασης, πήρατε καμιά ιδέα για τις προθέσεις του φιδιού; (Ναι.) Ποιες είναι αυτές; (Να δελεάσει τον άνθρωπο να διαπράξει αμαρτία.) Θέλει να δελεάσει αυτή τη γυναίκα, να τη σταματήσει από το να λαμβάνει υπόψιν της τα λόγια του Θεού. Μίλησε, όμως, ευθέως; (Όχι.) Δεν μίλησε ευθέως, άρα μπορούμε να πούμε ότι είναι εξαιρετικά πανούργο. Εκφράζει το μήνυμά του κατά τρόπο δόλιο και διφορούμενο, ώστε να επιτύχει τον σκοπό του, τον οποίον κρατά μέσα του, κρυμμένο από τον άνθρωπο –τούτη είναι η πανουργία του φιδιού. Ο Σατανάς πάντοτε μιλούσε και ενεργούσε κατ’ αυτόν τον τρόπο. Λέει «δεν είναι σίγουρο», χωρίς να επιβεβαιώνει το ένα ή το άλλο. Επηρεάστηκε, όμως, η καρδιά της αδαούς αυτής γυναίκας ακούγοντάς το; (Ναι.) Το φίδι ευχαριστήθηκε, αφού τα λόγια του είχαν το επιθυμητό αποτέλεσμα –τούτη ήταν και η πονηρή πρόθεσή του. Επιπλέον, υποσχόμενο ένα αποτέλεσμα που ο άνθρωπος νόμιζε για καλό, την αποπλάνησε, λέγοντας: «καθ' ην ημέραν φάγητε απ' αυτού, θέλουσιν ανοιχθή οι οφθαλμοί σας». Οπότε εκείνη συλλογίζεται: «Είναι καλό να ανοίξω τα μάτια μου!» Αλλά τότε το φίδι μιλά με λόγια, που ο άνθρωπος πιστεύει ότι είναι ακόμα πιο ωραία, λόγια άγνωστα στον άνθρωπο, που ασκούν μεγάλο πειρασμό σε όσους τα ακούν: «και θέλετε είσθαι ως θεοί, γνωρίζοντες το καλόν και το κακόν» Δεν είναι αυτά τα λόγια έντονα αποπλανητικά για τον άνθρωπο; Είναι σαν κάποιος να σου λέει: «Το πρόσωπό σου έχει υπέροχο σχήμα. Μόνο η γέφυρα της μύτης σου είναι λίγο κοντή, αλλά, αν τη φτιάξεις, η ομορφιά σου θα είναι παγκοσμίου κλάσεως!» Για κάποιον που δεν είχε θελήσει ποτέ του να κάνει αισθητική επέμβαση, τα λόγια αυτά δεν θα επηρεάσουν την καρδιά του; (Ναι.) Δεν είναι, άρα, αποπλανητικά; Εσύ νοιώθεις το δέλεαρ της αποπλάνησης; Σε δοκιμάζει; (Ναι.) Λέει ο Θεός τέτοια πράγματα; Υπήρξε κάποια τέτοια ένδειξη στα λόγια του Θεού που είδαμε μόλις τώρα; (Όχι.) Γιατί αυτό; Ο Θεός λέει αυτά που σκέφτεται μέσα Του; Μπορεί ο άνθρωπος να δει την καρδιά του Θεού μέσα από τα λόγια Του; (Ναι.) Όταν, όμως, το φίδι είπε εκείνα τα λόγια στη γυναίκα, εσύ ήσουν ικανός να δεις την καρδιά του; (Όχι.) Και εξαιτίας της άγνοιας του ανθρώπου, το φίδι, με τα λόγια του, εύκολα τους αποπλάνησε, εύκολα τους έκανε να «κολλήσουν» και εύκολα τους εξαπάτησε. Μπόρεσες, λοιπόν, να διακρίνεις τις προθέσεις του Σατανά; Ήσουν ικανός να διακρίνεις τον σκοπό πίσω από τα λόγια του; Ήσουν ικανός να διακρίνεις την πλεκτάνη και το πονηρό του σχέδιο; (Όχι.) Ποια διάθεση αντιπροσωπεύει ο τρόπος έκφρασης του Σατανά; Τι ουσία διέκρινες μέσα στον Σατανά, δια των λόγων του; Είναι ύπουλος; Ίσως, επιφανειακά να σου χαμογελά ή να είναι εντελώς ανέκφραστος. Μέσα του, όμως, υπολογίζει πώς θα επιτύχει τον στόχο του, και αυτός ακριβώς ο στόχος είναι που εσύ είσαι ανίκανος να δεις. Εν συνεχεία, σε αποπλανά δια των υποσχέσεων που σου δίνει και όλων των πλεονεκτημάτων για τα οποία μιλά. Εσύ όλα τούτα τα θεωρείς καλά και πιστεύεις ότι αυτά που λέει είναι πιο χρήσιμα, πιο ουσιώδη από τα λόγια του Θεού. Τότε δεν καθίσταται ο άνθρωπος υποτακτικός αιχμάλωτος; (Ναι.) Δεν είναι διαβολικά, άρα, τα μέσα που χρησιμοποιεί ο Σατανάς; Αφήνετε τον εαυτό σας να βουλιάξει. Χωρίς ο Σατανάς να χρειάζεται να κουνήσει ούτε το μικρό του δαχτυλάκι, με αυτές τις δύο προτάσεις είσαι ευτυχής να τον ακολουθήσεις, να συμμορφωθείς με αυτόν. Ο στόχος του έχει επιτευχθεί. Δεν είναι μοχθηρή αυτή η πρόθεση; Και δεν αποτελεί την πλέον πρωταρχική όψη του Σατανά; Μέσα από τα λόγια του Σατανά, ο άνθρωπος δύναται να δει τα μοχθηρά κίνητρά του, το φρικτό του πρόσωπο, την ουσία του. Σωστά; (Ναι.) Συγκρίνοντας αυτές τις προτάσεις, και χωρίς ανάλυση, ίσως νοιώσεις ότι τα λόγια του Ιεχωβά Θεού είναι πληκτικά, συνηθισμένα και κοινά, ότι γίνεται πολύ κακό για το τίποτα, προκειμένου να επαινεθεί η ειλικρίνεια του Θεού. Παρ’ όλα αυτά, χρησιμοποιώντας τα λόγια του Σατανά και τη φρικτή όψη του ως αντιθετικό στοιχείο, τα λόγια του Θεού δεν έχουν μεγάλη βαρύτητα για τους ανθρώπους του σήμερα; (Ναι.) Χάρη σ' αυτό το αντιθετικό στοιχείο, ο άνθρωπος μπορεί να αισθανθεί την καθαρή τελειότητα του Θεού. Δεν έχω δίκιο; (Ναι.) Κάθε λέξη που προφέρει ο Σατανάς, καθώς και τα κίνητρά του, οι προθέσεις του και ο τρόπος που μιλά, όλα είναι κίβδηλα. Ποιο είναι το κύριο χαρακτηριστικό της εκφοράς του λόγου του; Χρησιμοποιεί αμφιλογία για να σε αποπλανήσει εν αγνοία σου, και δεν σου επιτρέπει να διακρίνεις τον στόχο του· σου επιτρέπει να τσιμπήσεις το δόλωμα, ωθώντας σε να επαινέσεις και υμνήσεις τα πλεονεκτήματά του. Τούτο δεν είναι το μόνιμο τέχνασμα του Σατανά; (Ναι.) Ας δούμε, τώρα, ποια άλλα λόγια και εκφράσεις του Σατανά επιτρέπουν στον άνθρωπο να δει το φρικτό του πρόσωπο. Ας συνεχίσουμε να διαβάζουμε τις γραφές.

Διάλογος μεταξύ του Σατανά και του Ιεχωβά Θεού

Ιώβ 1:6–11 Ημέραν δε τινά ήλθον οι υιοί του Θεού διά να παρασταθώσιν ενώπιον του Ιεχωβά, και μεταξύ αυτών ήλθε και ο Σατανάς. Και είπεν ο Ιεχωβάς προς τον Σατανάν, Πόθεν έρχεσαι; Και ο Σατανάς απεκρίθη προς τον Ιεχωβά και είπε, Περιελθών την γην και εμπεριπατήσας εν αυτή πάρειμι. Και είπεν ο Ιεχωβάς προς τον Σατανάν, Έβαλες τον νούν σου επί τον δούλον μου Ιώβ, ότι δεν υπάρχει όμοιος αυτού εν τη γη, άνθρωπος άμεμπτος και ευθύς, φοβούμενος τον Θεόν και απεχόμενος από κακού; Και απεκρίθη ο Σατανάς προς τον Ιεχωβά και είπε, Μήπως δωρεάν φοβείται ο Ιώβ τον Θεόν; δεν περιέφραξας κυκλόθεν αυτόν και την οικίαν αυτού και πάντα όσα έχει; τα έργα των χειρών αυτού ευλόγησας, και τα κτήνη αυτού επληθύνθησαν επί της γής· πλην τώρα έκτεινον την χείρα σου και έγγισον πάντα όσα έχει, διά να ίδης εάν δεν σε βλασφημήση κατά πρόσωπον.

Ιώβ 2: 1–5 Ημέραν δε τινά ήλθον οι υιοί του Θεού διά να παρασταθώσιν ενώπιον του Ιεχωβά· και μεταξύ αυτών ήλθε και ο Σατανάς, διά να παρασταθή ενώπιον του Ιεχωβά. Και είπεν ο Ιεχωβάς προς τον Σατανάν, Πόθεν έρχεσαι; Και ο Σατανάς απεκρίθη προς τον Ιεχωβά και είπε, Περιελθών την γην και εμπεριπατήσας εν αυτή πάρειμι. Και είπεν ο Ιεχωβάς προς τον Σατανάν, Έβαλες τον νούν σου επί τον δούλον μου Ιώβ, ότι δεν υπάρχει όμοιος αυτού εν τη γη, άνθρωπος άμεμπτος και ευθύς, φοβούμενος τον Θεόν και απεχόμενος από κακού; και έτι κρατεί την ακεραιότητα αυτού, αν και με παρώξυνας κατ' αυτού, διά να εξολοθρεύσω αυτόν άνευ αιτίας. Και απεκρίθη ο Σατανάς προς τον Ιεχωβά και είπε, Δέρμα υπέρ δέρματος, και πάντα όσα έχει ο άνθρωπος θέλει δώσει υπέρ της ζωής αυτού· πλην τώρα έκτεινον την χείρα σου και έγγισον τα οστά αυτού και την σάρκα αυτού, διά να ίδης εάν δεν σε βλασφημήση κατά πρόσωπον.

Αυτά τα δύο εδάφια αποτελούν έναν διάλογο μεταξύ Θεού και Σατανά και καταγράφουν τα λόγια αμφοτέρων. Ο Θεός είπε πολλά; (Όχι.) Δεν μίλησε πολύ και ο λόγος του ήταν απλός. Μπορούμε να διακρίνουμε την αγιότητα του Θεού μέσα από τα απλά λόγια Του; Κάποιοι θα πουν ότι αυτό δεν είναι εύκολο. Μπορούμε, λοιπόν, να δούμε τη φρικαλεότητα του Σατανά μέσα από τις απαντήσεις του; (Ναι.) Ας δούμε πρώτα τι ερώτηση έθεσε ο Ιεχωβάς Θεός στον Σατανά. («Πόθεν έρχεσαι;») Είναι απλή αυτή η ερώτηση; (Ναι.) Μήπως υπάρχει κάποιο κρυφό νόημα; (Όχι.) Είναι απλά μια ερώτηση, καθαρή, χωρίς άλλον σκοπό. Αν ήθελα να σας ρωτήσω: «Από πού έρχεσαι;» εσείς τι θα μου απαντούσατε; Είναι δύσκολη ερώτηση; Θα λέγατε: «Από το πέρα-δώθε και από το πάνω-κάτω;» (Όχι.) Δεν θα απαντούσατε με αυτόν τον τρόπο. Τι νοιώθετε, λοιπόν, βλέποντας τον Σατανά να αποκρίνεται έτσι; (Νοιώθουμε ότι ο Σατανάς είναι παράλογος και πονηρός.) Έτσι νιώθετε; Μήπως μπορείς να μαντέψεις τι νιώθω Εγώ; Λοιπόν, κάθε φορά που βλέπω αυτά τα λόγια νιώθω αηδία. Εσείς νιώθετε αηδία; (Ναι.) Γιατί, όμως; Επειδή μιλάει χωρίς να λέει τίποτα! Απάντησε στην ερώτηση του Θεού; (Όχι.) Γιατί; Τα λόγια του δεν αποτελούσαν απάντηση, δεν υπήρχε εξαγόμενο. Δεν ήταν απάντηση στην ερώτηση του Θεού. «Περιελθών την γην και εμπεριπατήσας εν αυτή πάρειμι.» Καταλαβαίνεις τούτα τα λόγια; Μπορείς; Από ποιο μέρος της γης έρχεται ο Σατανάς; Πήρατε απάντηση; (Όχι.) Τούτη είναι η «εξυπνάδα της πανουργίας του Σατανά: να μην αφήνει κανέναν να ανακαλύψει τι πραγματικά λέει. Ακόμα και μετά την ακρόαση των λόγων αυτών, εσύ εξακολουθείς να μην μπορείς να διακρίνεις τι είπε· κι όμως, αυτός έχει τελειώσει την απάντησή του. Πιστεύει ότι η απάντησή του είναι τέλεια. Τι νιώθεις, λοιπόν; (Αηδία.) Αηδία̇· μόλις τώρα αρχίζεις να αηδιάζεις με τα λόγια αυτά. Ο Σατανάς δεν μιλά ευθέως, αφήνοντάς σε σαστισμένο, ανίκανο να αντιληφθείς την πηγή των λόγων του. Μιλά εσκεμμένως και με πανουργία, και κυριαρχείται από τη δική του ουσία και φύση. Τα λόγια αυτά εξήλθαν απευθείας από το στόμα του Σατανά. Ο Σατανάς δεν συλλογίστηκε επί μακρόν τα λόγια αυτά και μετά τα είπε, πιστεύοντας τον εαυτόν του για έξυπνο· τα εξέφρασε φυσικά. «Από πού στο καλό έρχεται;» Μη μπορώντας να μάθεις από πού έρχεται, νοιώθεις πολύ μπερδεμένος. Υπάρχει κάποιος από εσάς που μιλάει έτσι; (Ναι.) Τι τρόπος ομιλίας είναι αυτός; (Είναι διφορούμενος και δεν δίνει συγκεκριμένη απάντηση.) Τι είδους λέξεις πρέπει να χρησιμοποιήσουμε, για να περιγράψουμε αυτόν τον τρόπο ομιλίας; Είναι αποπροσανατολιστικός και παραπλανητικός, έτσι δεν είναι; Ας υποθέσουμε ότι κάποιος δεν επιθυμεί να πει στους άλλους που είχε πάει την προηγουμένη. Εσύ τον ρωτάς: «Σε είδα χθες. Πού πήγαινες;» Δεν σου απαντά ευθέως για το πού πήγαινε την προηγούμενη μέρα. Λέει: «Τι μέρα κι η χθεσινή! Κουράστηκα πολύ!» Σου απάντησε; Σου απάντησε, αλλά δεν ήταν αυτή η απάντηση που ήθελες. Τούτη είναι η «εξυπνάδα» του τεχνάσματος του ανθρώπου. Είναι αδύνατον να ανακαλύψεις τι εννοεί ή να αντιληφθείς την πηγή ή την πρόθεση πίσω από τα λόγια του. Δεν γνωρίζεις τι προσπαθεί να αποφύγει, επειδή μέσα στην καρδιά του έχει τη δική του ιστορία –αυτό σημαίνει πανουργία. Μιλάτε κι εσείς συχνά με αυτόν τον τρόπο; (Ναι. ) Με ποιον σκοπό; Μερικές φορές για να προστατεύσετε τα προσωπικά σας συμφέροντα, κάποιες άλλες για να διατηρήσετε τη θέση, την εικόνα σας, να κρατήσετε τα μυστικά της ιδιωτικής σας ζωής, να περισώσετε τη φήμη σας; Όποιος κι αν είναι ο σκοπός, είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τα συμφέροντά σας. Αυτή δεν είναι η φύση του ανθρώπου; Όλοι όσοι διαθέτουν τη συγκεκριμένη φύση, δεν είναι παρόμοιοι με τον Σατανά; Μπορούμε να το πούμε αυτό, έτσι δεν είναι; Σε γενικές γραμμές, η εν λόγω εκδήλωση είναι απεχθής και αποκρουστική. Τώρα νιώθετε και πάλι αηδία, σωστά; (Ναι.)

Διαβάζοντας και πάλι το πρώτο εδάφιο, ο Σατανάς αποκρίνεται εκ νέου στον Ιεχωβά Θεό, λέγοντας: «Μήπως δωρεάν φοβείται ο Ιώβ τον Θεόν;» Αρχίζει να επιτίθεται στην αποτίμηση του Ιεχωβά Θεού για τον Ιώβ και η επίθεση αυτή χρωματίζεται από εχθρότητα. «δεν περιέφραξας κυκλόθεν αυτόν και την οικίαν αυτού και πάντα όσα έχει;» Έτσι κατανοεί και αποτιμά ο Σατανάς το έργο του Ιεχωβά Θεού επί του Ιώβ. Ο Σατανάς το αποτιμά έτσι, λέγοντας: «τα έργα των χειρών αυτού ευλόγησας, και τα κτήνη αυτού επληθύνθησαν επί της γής· 11. πλην τώρα έκτεινον την χείρα σου και έγγισον πάντα όσα έχει, διά να ίδης εάν δεν σε βλασφημήση κατά πρόσωπον.» Τα λόγια του Σατανά είναι πάντα διφορούμενα, εδώ όμως μιλά με βεβαιότητα. Παρ’ όλα αυτά, τούτα τα λόγια, που εκφέρονται με βεβαιότητα, αποτελούν επίθεση, βλασφημία και ανταγωνιστικότητα προς τον Ιεχωβά Θεό, τον Θεό τον Ίδιο. Τι νιώθετε ακούγοντάς τα; Νοιώθετε αποστροφή; Είστε ικανοί να διακρίνετε τις προθέσεις του; Πρώτα απ' όλα, απορρίπτει την αποτίμηση του Ιεχωβά Θεού για τον Ιώβ –ο οποίος σέβεται τον Θεό και αποφεύγει το κακό. Εν συνεχεία, αποκηρύσσει ό,τι λέει και κάνει ο Ιώβ λόγω του σεβασμού του για τον Ιεχωβά Θεό. Είναι κατηγορητικός; Ο Σατανάς κατηγορεί, αποκηρύσσει και αμφισβητεί όλα τα λόγια και τα έργα του Ιεχωβά Θεού. Δεν πιστεύει, λέγοντας «Εάν Εσύ λες ότι τα πράγματα είναι έτσι, πώς γίνεται και δεν το έχω δει εγώ; Πώς είναι δυνατόν να μην Σε σέβεται, αφού του έχεις δώσει τόσες ευλογίες;» Δεν αποτελεί τούτο αποκήρυξη των όλων όσων κάνει ο Θεός; Κατηγορία, αποκήρυξη, βλασφημία –δεν είναι τα λόγια του επιθετικά; Δεν συνιστούν μια πραγματική έκφραση του τι σκέφτεται ο Σατανάς μέσα του; Σίγουρα τα λόγια αυτά δεν είναι ίδια με εκείνα που διαβάζουμε τώρα: «Περιελθών την γην και εμπεριπατήσας εν αυτή πάρειμι.» Είναι εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους. Δια των λόγων του, ο Σατανάς ξεγυμνώνει εντελώς τη συμπεριφορά απέναντι στον Θεό, καθώς και την απέχθεια για τον σεβασμό του Ιώβ προς τον Θεό, τα οποία κρατά κρυμμένα μέσα στην καρδιά του. Κι όταν συμβαίνει αυτό, η κακεντρέχεια και η κακή φύση του βρίσκονται εντελώς εκτεθειμένες. Απεχθάνεται εκείνους που σέβονται τον Θεό, απεχθάνεται εκείνους που αποφεύγουν το κακό και, ακόμη περισσότερο, απεχθάνεται τον Ιεχωβά Θεό για τις ευλογίες που δίνει στον άνθρωπο. Θέλει να εκμεταλλευτεί αυτή την ευκαιρία για να καταστρέψει τον Ιώβ, που ο Θεός ανύψωσε με το ίδιο Του το χέρι, να τον αφανίσει, λέγοντας: «Εσύ λες ότι ο Ιώβ Σε σέβεται και αποφεύγει το κακό. Εγώ το βλέπω αλλιώς.» Χρησιμοποιεί διάφορους τρόπους για να προκαλέσει και να δελεάσει τον Ιεχωβά Θεό, και χρησιμοποιεί διάφορους τρόπους ώστε ο Ιεχωβάς Θεός να παραδώσει τον Ιώβ στον Σατανά για να τον χειραγωγεί ασύστολα, να τον βλάπτει και να τον χειρίζεται. Θέλει να εκμεταλλευτεί αυτή την ευκαιρία, ώστε να εξοντώσει αυτόν τον άνθρωπο που είναι δίκαιος και τέλειος στα μάτια του Θεού. Μήπως η συμπεριφορά του αποτελεί στιγμιαία παρόρμηση; Φυσικά όχι. Έχει περάσει πολύν καιρό οικοδομώντας την. Ο Θεός εργάζεται, προνοεί για κάποιον άνθρωπο, τον προσέχει, και ο Σατανάς Τον κατατρέχει σε κάθε βήμα Του. Όποιον ευνοεί ο Θεός, ο Σατανάς τον παρακολουθεί επίσης, ακολουθώντας τον κατά πόδας. Εάν ο Θεός επιθυμεί αυτόν τον άνθρωπο, ο Σατανάς θα κάνει ό, τι είναι δυνατόν ώστε να Τον εμποδίσει, χρησιμοποιώντας διάφορους κακούς τρόπους για να δελεάσει, να παρενοχλήσει και να καταστρέψει το έργο που επιτελεί ο Θεός, προκειμένου να επιτύχει τον κρυφό του στόχο. Και ποιος είναι ο στόχος του; Δεν θέλει να έχει ο Θεός κανέναν· θέλει όλους εκείνους που επιθυμεί ο Θεός να τους καταλάβει, να τους ελέγχει, να τους εξουσιάζει, προκειμένου να λατρεύουν αυτόν, έτσι ώστε να διαπράττουν κακές πράξεις μαζί του. Τούτο δεν είναι το μοχθηρό κίνητρο του Σατανά; Κανονικά, λέτε συχνά ότι ο Σατανάς είναι κακός και ανήθικος, αλλά τον έχετε δει; Μπορείτε μόνον να δείτε πόσο κακός είναι ο άνθρωπος, αλλά δεν έχετε δει στ’ αλήθεια πόσο πραγματικά κακός είναι ο Σατανάς. Το είδατε, όμως, στο ζήτημα που αφορούσε στον Ιώβ; (Ναι.) Το εν λόγω ζήτημα φανέρωσε ξεκάθαρα το βδελυρό πρόσωπο του Σατανά, καθώς και την ουσία του. Ο Σατανάς βρίσκεται σε πόλεμο με τον Θεό, ακολουθώντας Τον κατά πόδας. Στόχος του είναι να γκρεμίσει όλο το έργο που θέλει να επιτελέσει ο Θεός, να κατέχει και να ελέγχει εκείνους που θέλει ο Θεός, να τους αφανίσει απόλυτα. Εάν δεν αφανιστούν, τότε περιέρχονται στην κατοχή του Σατανά για να καταστούν εργαλεία του –τούτος είναι ο στόχος του. Και τι κάνει ο Θεός; Στο εν λόγω εδάφιο, ο Θεός λέει μόνον μια απλή πρόταση· δεν υπάρχει καμία αναφορά σε τίποτα άλλο από όσα πράττει ο Θεός, αλλά παρατηρούμε ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα αρχεία για το τι κάνει και λέει ο Σατανάς. Στο παρακάτω εδάφιο από τις γραφές, ο Ιεχωβάς Θεός ρώτησε τον Σατανά: «Πόθεν έρχεσαι;» Ποια είναι η απάντηση του Σατανά; (Είναι πάντα «Περιελθών την γην και εμπεριπατήσας εν αυτή πάρειμι.») Είναι ακόμα αυτή η πρόταση. Πώς και κατέστη το σύνθημα του Σατανά, το αριστούργημά του; Δεν είναι μισητός ο Σατανάς; Και μόνο που πρόφερε μία φορά τούτην την απεχθή πρόταση, είναι αρκετό. Γιατί επανέρχεται πάντοτε σε αυτήν την πρόταση; Τούτο αποδεικνύει ένα πράγμα: η φύση του Σατανά είναι αμετάβλητη. Δεν δύναται να κρατήσει κρυμμένο για πολύ το αποκρουστικό του πρόσωπο. Ο Θεός τού θέτει μια ερώτηση, κι αυτός απαντά με τέτοιον τρόπο, για να μην αναφέρουμε το πώς μεταχειρίζεται τους ανθρώπους! Δεν φοβάται τον Θεό, δεν σέβεται τον Θεό ούτε υπακούει σ' Εκείνον. Έτσι, τολμά να είναι αδίστακτα θρασύς ενώπιον του Θεού, να χρησιμοποιεί τα ίδια αυτά λόγια για να καταρρίψει την ερώτηση του Θεού και την ίδια αυτήν απάντηση για να αποκριθεί στην ερώτησή Του, να επιχειρεί να χρησιμοποιήσει αυτή την απάντηση για να μπερδέψει τον Θεό – τούτο είναι το άσχημο πρόσωπο του Σατανά. Δεν πιστεύει στην παντοδυναμία του Θεού ούτε στην εξουσία Του, και οπωσδήποτε δεν είναι πρόθυμος να υπακούει υπό το κράτος του Θεού. Βρίσκεται σε συνεχή αντίθεση με τον Θεό, κάνοντας συνεχείς επιθέσεις σε ό,τι πράττει Εκείνος, επιχειρώντας να καταστρέψει όλο το έργο Του –τούτος είναι ο κακόβουλος στόχος του.

Στο 6.000 ετών σχέδιο διαχείρισης του Θεού, αυτά τα δύο εδάφια που λέει ο Σατανάς, καθώς και τα πράγματα που κάνει στο Βιβλίο του Ιώβ, είναι αντιπροσωπευτικά της αντίστασής του προς τον Θεό, δείχνοντας το αληθινό του πρόσωπο. Έχεις δει τα λόγια και τα έργα του Σατανά στην πραγματική ζωή; Όταν τα βλέπεις, ίσως να μην πιστεύεις ότι πρόκειται για λόγια δικά του, αλλά αντίθετα να τα θεωρείς λόγια του ανθρώπου, σωστά; Ποιον αντιπροσωπεύουν τα λόγια αυτά, όταν εκφέρονται από τον άνθρωπο; Τον Σατανά αντιπροσωπεύουν. Ακόμα κι αν τα αναγνωρίζεις, και πάλι αδυνατείς να αντιληφθείς ότι, στην πραγματικότητα, μιλάει ο Σατανάς. Αλλά εδώ και τώρα, είδες πέραν πάσης αμφιβολίας τι έχει πει ο ίδιος ο Σατανάς. Τώρα πλέον έχεις μια αδιαμφισβήτητη, ξεκάθαρη κατανόηση του βδελυρού προσώπου και της κακίας του Σατανά. Είναι αυτά τα δύο εδάφια, τα λεχθέντα από τον Σατανά, πολύτιμα για τους σημερινούς ανθρώπους, ώστε να είναι ικανοί να γνωρίσουν τη φύση του Σατανά; Αξίζουν τα δύο αυτά εδάφια να συλλεχθούν, προκειμένου η σημερινή ανθρωπότητα να δύναται να αναγνωρίζει το αποκρουστικό πρόσωπο του Σατανά, το πρωταρχικό, αληθινό πρόσωπό του; Παρόλο που δεν μοιάζει και πολύ σωστό να λέμε κάτι τέτοιο, η έκφρασή του με τον συγκεκριμένο τρόπο μπορεί πάντα να θεωρείται ακριβής. Μπορώ να το θέσω μονάχα έτσι, και αν εσείς δύνασθε να το κατανοήσετε, τότε αρκεί. Ο Σατανάς επιτίθεται ξανά και ξανά σε όσα πράττει ο Ιεχωβάς Θεός, εξαπολύοντας κατηγορίες για τον σεβασμό του Ιώβ προς τον Ιεχωβά Θεό. Προσπαθεί να προκαλέσει τον Ιεχωβά Θεό με διάφορες μεθόδους, καταφέρνοντας να του επιτρέψει ο Ιεχωβάς Θεός να βάλει σε πειρασμό τον Ιώβ. Τα λόγια του είναι, επομένως, εξόχως προκλητικά. Πείτε μου, λοιπόν, μπορεί ο Θεός να δει καθαρά τι θέλει να κάνει ο Σατανάς, αφότου ο Σατανάς πει τα λόγια αυτά; (Ναι.) Δηλαδή, ο Θεός καταλαβαίνει τι θέλει να κάνει; (Ναι.) Στην καρδιά του Θεού, ο άνθρωπος αυτός, ο Ιώβ, που ο Θεός θαυμάζει –ο δούλος Του, που ο Θεός θεωρεί ότι είναι ένας δίκαιος, ένας τέλειος άνθρωπος– μπορεί, λοιπόν, αυτός να ανθέξει σε αυτόν τον πειρασμό; (Ναι.) Γιατί ο Θεός λέει «Ναι» με τόση βεβαιότητα; Ο Θεός εξετάζει πάντοτε την καρδιά των ανθρώπων; (Ναι.) Ο Σατανάς είναι ικανός να εξετάσει την καρδιά των ανθρώπων; (Όχι.) Ο Σατανάς δεν μπορεί. Ακόμα κι αν ο Σατανάς μπορεί να βλέπει την καρδιά του ανθρώπου, η κακή του φύση αδυνατεί να πιστέψει ότι η αγιότητα είναι αγιότητα, ή ότι η αθλιότητα είναι αθλιότητα. Ο κακός Σατανάς αδυνατεί να εκτιμήσει οτιδήποτε άγιο, δίκαιο ή φωτεινό. Είναι αναγκασμένος να καταβάλλει τεράστιους κόπους, προκειμένου να ενεργεί δια της φύσης του, της κακίας του και δια των μεθόδων που χρησιμοποιεί. Ακόμη και με το κόστος της προσωπικής τιμωρίας ή της εκ Θεού καταστροφής, δεν διστάζει να Του αντιστέκεται πεισματικά –τούτο είναι το κακό, τούτη είναι η φύση του Σατανά. Έτσι, σ' αυτό το εδάφιο, ο Σατανάς λέει: «Δέρμα υπέρ δέρματος, και πάντα όσα έχει ο άνθρωπος θέλει δώσει υπέρ της ζωής αυτού· πλην τώρα έκτεινον την χείρα σου και έγγισον τα οστά αυτού και την σάρκα αυτού, διά να ίδης εάν δεν σε βλασφημήση κατά πρόσωπον.» Ο Σατανάς πιστεύει ότι ο σεβασμός του ανθρώπου προς τον Θεό οφείλεται στο ότι ο άνθρωπος έχει αποκομίσει τόσα πολλά πλεονεκτήματα από Εκείνον. Ο άνθρωπος αποκομίζει πλεονεκτήματα από τον Θεό, οπότε λέει ότι ο Θεός είναι καλός. Δεν είναι, όμως, ότι ο Θεός είναι καλός, αλλά ότι ο άνθρωπος αποκομίζει τόσο πολλά πλεονεκτήματα, που δύναται να σέβεται τον Θεό εξαιτίας τους: μόλις ο Θεός του στερήσει τα πλεονεκτήματα αυτά, τότε κι αυτός Τον εγκαταλείπει. Με την κακή φύση του, ο Σατανάς δεν πιστεύει ότι η καρδιά του ανθρώπου μπορεί πραγματικά να σέβεται τον Θεό. Λόγω της κακής του φύσης, δεν γνωρίζει τι είναι αγιότητα και, ακόμα λιγότερο, θεοσεβούμενη ευλάβεια. Δεν ξέρει τι σημαίνει υπακοή στον Θεό ή σέβας προς τον Θεό. Επειδή ο ίδιος δεν Τον σέβεται, σκέπτεται ότι δεν γίνεται ο άνθρωπος να σέβεται τον Θεό, ότι είναι αδύνατον. Πείτε μου, δεν είναι κακός ο Σατανάς; (Ναι!) Ο Σατανάς είναι κακός. Πέραν της δικής μας εκκλησίας, οι υπόλοιποι, είτε πρόκειται για τις διάφορες θρησκείες και δόγματα, είτε για θρησκευτικές και κοινωνικές ομάδες, κανείς τους δεν πιστεύει στην ύπαρξη του Θεού, ούτε ότι ο Θεός μπορεί να επιτελέσει έργο, ούτε πιστεύουν ότι υπάρχει Θεός, οπότε σκέπτονται ότι ούτε αυτό, στο οποίο πιστεύεις εσύ, είναι ο Θεός. Ο ασύδοτος άνθρωπος θεωρεί ότι και όλοι οι άλλοι είναι ασύδοτοι, ακριβώς όπως και ο ίδιος. Κάποιος που ψεύδεται όλην την ώρα, δεν βλέπει κανέναν ειλικρινή, τους θεωρεί όλους ψεύτες. Ένας κακός άνθρωπος, τους βλέπει όλους κακούς και θέλει να πολεμήσει όποιον βρίσκεται μπροστά του. Ενώ όποιος είναι συγκριτικά έντιμος, τους βλέπει όλους έντιμους· έτσι, πέφτει πάντοτε θύμα κοροϊδίας και εξαπάτησης, και δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να κάνει γι' αυτό. Αναφέρω τα λίγα αυτά παραδείγματα για να σας διαβεβαιώσω: η κακή φύση του Σατανά δεν αποτελεί πρόσκαιρη παρόρμηση ή κάτι που προκαλείται από το περιβάλλον του, ούτε είναι μια προσωρινή εκδήλωση που πηγάζει από οποιονδήποτε λόγο ή υπόβαθρο. Και βέβαια όχι! Δεν μπορεί παρά να είναι έτσι ακριβώς! Δεν μπορεί να πράξει τίποτα καλό. Ακόμα και όταν λέει κάτι ευχάριστο στ’ αυτιά, απλά σε αποπλανά. Όσο πιο ευχάριστα, διακριτικά και ευγενικά είναι τα λόγια του, τόσο πιο κακοήθεις είναι οι μοχθηρές προθέσεις του πίσω από αυτά τα λόγια. Τι είδος φύσης, τι είδος προσώπου παρουσιάζει ο Σατανάς στα δύο αυτά εδάφια; (Ύπουλο, μοχθηρό και κακό.) Το κύριο χαρακτηριστικό του είναι η κακία, ιδιαίτερα η κακία και η μοχθηρία.

Τώρα που τελείωσε η συζήτηση για τον Σατανά, ας επιστρέψουμε στη συζήτηση για τον Θεό μας. Κατά τη διάρκεια του 6.000 ετών σχεδίου διαχείρισης του Θεού, ελάχιστα λόγια από τον άμεσο λόγο του Θεού έχουν καταγραφεί στη Βίβλο, και εκείνο που βρίσκεται καταγεγραμμένο εκεί είναι πολύ απλό. Ας αρχίσουμε, λοιπόν, από την αρχή. Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο, και από τότε καθοδηγεί αδιάκοπα τη ζωή του ανθρώπινου γένους. Είτε δίνοντας ευλογίες στον άνθρωπο, δια των νόμων και των εντολών Του, είτε ορίζοντας τους διάφορους κανόνες για τη ζωή. Γνωρίζετε ποιος είναι ο σκοπός του Θεού πίσω από όλα αυτά; Πρώτα απ’ όλα, μπορείτε να πείτε με βεβαιότητα πως όλα όσα πράττει ο Θεός είναι για το καλό της ανθρωπότητας; (Ναι, μπορούμε) Μπορεί να πιστεύετε ότι αυτή η πρόταση είναι σχετικά γενικόλογη και κούφια, αλλά, ειδικά μιλώντας, ό,τι πράττει ο Θεός είναι για να καθοδηγήσει και να κατευθύνει τον άνθρωπο προς μια κανονική ζωή. Είτε ο άνθρωπος τηρεί τους κανόνες και τους νόμους Του είτε όχι, σκοπός του Θεού είναι ο άνθρωπος να μη λατρεύει τον Σατανά, ούτε να βλάπτεται από αυτόν· τούτο είναι θεμελιώδες, και αυτό ακριβώς έγινε στην αρχή. Στην αρχή, όταν ο άνθρωπος δεν κατανοούσε το θέλημα του Θεού, Εκείνος πήρε μερικούς απλούς νόμους και κανόνες και έφτιαξε διατάξεις που κάλυπταν κάθε δυνατή πτυχή. Οι διατάξεις αυτές, αν και πολύ απλές, περιέχουν μέσα τους το θέλημα του Θεού. Ο Θεός θεωρεί πολύτιμο, υπεραγαπά και αγαπά ανυπόκριτα το ανθρώπινο γένος. Αυτό δεν συμβαίνει; (Ναι.) Μπορούμε, λοιπόν, να πούμε ότι η καρδιά Του είναι αγία; Ότι είναι αγνή; (Ναι.) Έχει ο Θεός κανέναν απώτερο σκοπό; (Όχι.) Άρα, ο στόχος Του είναι δίκαιος και καλοπροαίρετος; (Ναι.) Ανεξάρτητα από τις διατάξεις που έφτιαξε ο Θεός, κατά την πορεία του έργου Του όλα έχουν θετική επίδραση στον άνθρωπο και δεικνύουν τον δρόμο. Υπάρχει, λοιπόν, κάποια ιδιοτελής σκέψη στο μυαλό του Θεού; Μήπως ο Θεός έχει επιπλέον στόχους για τον άνθρωπο ή επιθυμεί να τον χρησιμοποιήσει με κάποιον τρόπο; (Όχι.) Τίποτε από τα παραπάνω. Ο Θεός πράττει ό,τι λέει, και αυτός είναι ο τρόπος που σκέφτεται με την καρδιά Του. Δεν υπάρχουν μπερδεμένοι στόχοι, ούτε ιδιοτελείς σκέψεις. Δεν πράττει τίποτα για τον Ίδιο, αλλά κάνει τα πάντα για τον άνθρωπο, χωρίς προσωπικούς στόχους. Παρ’ όλο που έχει σχέδια και προθέσεις για τον άνθρωπο, δεν πράττει τίποτα για τον εαυτόν Του. Ό,τι πράττει είναι αποκλειστικά για την ανθρωπότητα, για να την προστατεύσει, να την αποτρέψει από το παραστράτημα. Δεν είναι πολύτιμη αυτή η καρδιά; (Ναι.) Μπορείς να διακρίνεις έστω και το ελαχιστότερο ίχνος αυτής της πολύτιμης καρδιάς μέσα στον Σατανά; Μπορείς; (Όχι.) Δεν μπορείς να διακρίνεις ούτε ίχνος της καρδιάς αυτής στον Σατανά. Ό,τι πράττει ο Θεός, αποκαλύπτεται με φυσικόν τρόπο. Κοιτώντας τον τρόπο με τον οποίον εργάζεται ο Θεός, πώς εργάζεται τελικά; Μήπως ο Θεός παίρνει αυτούς τους νόμους και τον λόγο Του και τους περιδένει σφιχτά γύρω από το κεφάλι του κάθε ανθρώπου, όπως το ξόρκι της χρυσής στεφάνης,[α] επιβάλλοντάς τους σε κάθε άνθρωπο; Έτσι εργάζεται ο Θεός; (Όχι.) Τότε με ποιον τρόπο επιτελεί το έργο Του; (Καθοδηγώντας μας.) Αυτή είναι μία πτυχή. Γνωρίζετε να μου πείτε καμιά άλλη; Ο Θεός εργάζεται με πολλούς τρόπους επί υμών, πώς είναι δυνατόν να εξαντλήσατε όσα έχετε να πείτε μετά από έναν μόνο; (Συμβουλεύει και ενθαρρύνει.) Ορίστε και μια δεύτερη πτυχή. Άλλες; Απειλεί; Μήπως σας επαναλαμβάνει διαρκώς τα ίδια πράγματα; (Όχι.) Όταν δεν καταλαβαίνεις την αλήθεια, πώς σε καθοδηγεί ο Θεός; (Μου χαρίζει φώτιση.) Σου χαρίζει φώτιση, λέγοντάς σου ξεκάθαρα ότι αυτό δεν συμβαδίζει με την αλήθεια, καθώς και το τι πρέπει να πράξεις. Μέσα από τους τρόπους με τους οποίους εργάζεται ο Θεός, τι είδους σχέση αισθάνεσαι πως έχεις μαζί Του; Σε κάνουν να νοιώθεις ότι ο Θεός βρίσκεται πέρα από την κατανόηση σου; (Όχι.) Πώς σε κάνουν να νοιώθεις; Ο Θεός είναι πάρα πολύ κοντά σου, δεν υπάρχει καμία απόσταση μεταξύ σας. Όταν ο Θεός σε καθοδηγεί, προνοεί για εσένα, σε βοηθά και σε στηρίζει, νοιώθεις την καλοσύνη, την ευσέβειά Του, νοιώθεις πόσο αξιαγάπητος και ζεστός είναι. Όταν, όμως, μέμφεται τη διαφθορά σου ή όταν σε κρίνει και σε τιμωρεί για επαναστατική συμπεριφορά εναντίον Του, τι τρόπο χρησιμοποιεί τότε; Σε μέμφεται δια των λέξεων; Σε πειθαρχεί διά του περιβάλλοντός σου και μέσα από ανθρώπους, υποθέσεις και πράγματα; (Ναι.) Μέχρι ποιο επίπεδο φτάνει η πειθάρχηση; (Μέχρι το επίπεδο που μπορεί να αντέξει ο άνθρωπος.) Μήπως το επίπεδο της πειθάρχησης που επιβάλλει είναι τόσο υψηλό, όσο και η βλάβη που προξενεί ο Σατανάς στον άνθρωπο; (Όχι.) Ο Θεός εργάζεται με πραότητα, αγάπη, λεπτότητα και φροντίδα, με έναν τρόπο που είναι ειδικά υπολογισμένος και σωστός. Ο τρόπος του δεν σε κάνει να νοιώθεις έντονα συναισθήματα όπως «ο Θεός πρέπει να με αφήσει να πράξω τούτο» ή «ο Θεός πρέπει να με αφήσει να πράξω εκείνο». Ο Θεός ποτέ δεν σου δίνει έντονες σκέψεις ή συναισθήματα, που καθιστούν τα πράγματα αφόρητα. Έτσι δεν είναι; Ακόμα και τη στιγμή που δέχεσαι την κρίση και το παίδεμα του Θεού, πώς νιώθεις τότε; Όταν νοιώθεις την εξουσία και τη δύναμή Του, πώς νιώθεις τότε; Νιώθεις ότι ο Θεός είναι θείος και απαραβίαστος; (Ναι.) Μήπως, σε αυτές τις στιγμές, νοιώθεις μακριά από τον Θεό; Τον φοβάσαι; (Όχι.) Όχι, αντ' αυτού, νοιώθεις μια θεοσεβούμενη ευσέβεια. Οι άνθρωποι αισθάνονται όλα αυτά μόνον λόγω του έργου του Θεού; (Ναι.) Θα είχαν αυτά τα συναισθήματα, αν ο Σατανάς εργαζόταν πάνω στον άνθρωπο; (Όχι.) Ο Θεός χρησιμοποιεί τον λόγο, την αλήθεια και τη ζωή Του, προκειμένου να προνοεί αδιαλείπτως για τον άνθρωπο, να τον στηρίζει. Όταν ο άνθρωπος είναι αδύναμος, όταν νοιώθει στεναχωρημένος, ο Θεός σίγουρα δεν μιλά τόσο σκληρά, όσο είναι τα παρακάτω λόγια: «Μη νοιώθεις στεναχωρημένος. Γιατί είσαι στεναχωρημένος; Για ποιον λόγο είσαι αδύναμος; Τι σε κάνει να νοιώθεις έτσι; Είσαι τόσο αδύναμος και συνεχώς τόσο στεναχωρημένος. Ποιος ο λόγος να ζεις; Απλά πέσε και πέθανε!» Έτσι εργάζεται ο Θεός; (Όχι.) Ο Θεός έχει την εξουσία να ενεργεί με αυτόν τον τρόπο; (Ναι.) Ενεργεί, όμως, ο Θεός κατ' αυτόν τον τρόπο; (Όχι.) Ο λόγος για τον οποίον ο Θεός δεν ενεργεί με αυτόν τον τρόπο είναι η ουσία Του, η ουσία της αγιότητας του Θεού. Η αγάπη του για τον άνθρωπο, η λατρεία και η εκτίμησή του προς αυτόν δεν δύνανται να εκφραστούν καθαρά σε μία ή δύο μόνον προτάσεις. Δεν είναι κάτι που προκαλεί η καυχησιά του ανθρώπου, αλλά κάτι που ο Θεός κάνει πραγματική πράξη· είναι η αποκάλυψη της ουσίας του Θεού. Δύνανται όλοι αυτοί οι τρόποι, με τους οποίους εργάζεται ο Θεός, να επιτρέπουν στον άνθρωπο να διακρίνει την αγιότητά Του; Σε όλους αυτούς τους τρόπους, με τους οποίους εργάζεται ο Θεός, συμπεριλαμβανομένων των καλών Του προθέσεων, των αποτελεσμάτων που επιθυμεί να επιτύχει επί του ανθρώπου, των διαφορετικών τρόπων που υιοθετεί για να εργαστεί επί του ανθρώπου, του είδους έργο που επιτελεί, και αυτού που επιθυμεί να κατανοήσει ο άνθρωπος, μήπως διέκρινες κάποια κακία ή πανουργία πίσω από τις καλές προθέσεις του Θεού; (Όχι.) Έτσι, έπειτα από όσα κάνει και λέει ο Θεός, και από όσα σκέπτεται μέσα στην καρδιά Του, καθώς και έπειτα από όλη την ουσία Του που Εκείνος αποκαλύπτει, μπορούμε να αποκαλούμε τον Θεό άγιο; (Ναι.) Έχει παρατηρήσει ποτέ κανείς αυτήν την αγιότητα στον κόσμο ή στον εαυτό του; Εκτός από τον Θεό, την έχεις παρατηρήσει ποτέ σε κάποιον άνθρωπο ή στον Σατανά; (Όχι.) Με βάση όσα έχουμε πει μέχρι τώρα, μπορούμε να αποκαλούμε τον Θεό μοναδικό, τον ίδιο τον άγιο Θεό; (Ναι.) Όλα όσα δίνει ο Θεός στον άνθρωπο, συμπεριλαμβανομένων των λόγων Του, των διαφορετικών τρόπων με τους οποίους Εκείνος εργάζεται πάνω στον άνθρωπο, των όσων του λέει και του υπενθυμίζει, των συμβουλών και των ενθαρρύνσεων, όλα πηγάζουν από μία ουσία: Όλα πηγάζουν από την αγιότητα του Θεού. Αν δεν υπήρχε τέτοιος άγιος Θεός, κανένας άνθρωπος δεν θα εδύνατο να πάρει τη θέση Του για να επιτελέσει το έργο που επιτελεί. Αν ο Θεός έπαιρνε αυτούς τους ανθρώπους και τους παρέδιδε ολοκληρωτικά στον Σατανά, σκεφτήκατε ποτέ σε τι κατάσταση θα βρισκόσαστε όλοι σας σήμερα; Θα καθόσαστε όλοι εδώ, πλήρεις και άθικτοι; (Όχι.) Πώς θα ήσαστε, λοιπόν; Θα λέγατε κι εσείς: «Περιελθών την γην και εμπεριπατήσας εν αυτή πάρειμι»; Θα κορδωνόσαστε τόσο πολύ, θα ήσαστε αυθάδεις και θα καυχιόσαστε χωρίς ντροπή ενώπιον του Θεού, και θα περιφερόσαστε καμαρωτά, μιλώντας με τέτοιον τρόπο; (Ναι.) Σίγουρα πράγματα! Οπωσδήποτε! Η συμπεριφορά του Σατανά απέναντι στους ανθρώπους τους επιτρέπει να δουν ότι η φύση του Σατανά είναι τελείως διαφορετική από τον Θεό. Η ουσία του είναι εντελώς διαφορετική από του Θεού. Ποια ουσία του Σατανά είναι το αντίθετο της αγιότητας του Θεού; (Η κακία του.) Η κακή φύση του Σατανά αποτελεί το αντίθετο της αγιότητας του Θεού. Ο λόγος για τον οποίο η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν αναγνωρίζει αυτήν την έκφραση του Θεού και αυτήν την ουσία της αγιότητάς Του, οφείλεται στο ότι ζει υπό την κυριαρχία του Σατανά, μέσα στη διαφθορά του Σατανά και μέσα στο ζωντανό κλουβί του Σατανά. Δεν γνωρίζουν τι σημαίνει αγιότητα ούτε πώς να την ορίζουν. Ακόμα και όταν αντιλαμβάνεσαι την αγιότητα του Θεού, και πάλι δεν μπορείς να την ορίσεις ως την αγιότητα του Θεού με βεβαιότητα. Πρόκειται για μια ανισότητα στη γνώση του ανθρώπου για την αγιότητα του Θεού.

Ποιο αντιπροσωπευτικό χαρακτηριστικό φαίνεται στο έργο του Σατανά επί του ανθρώπου; Πρέπει να το γνωρίζετε από τις δικές σας εμπειρίες. Το πλέον αντιπροσωπευτικό χαρακτηριστικό του Σατανά, εκείνο που πράττει περισσότερο, εκείνο που προσπαθεί να πραγματοποιεί με κάθε άτομο ξεχωριστά. Έχει ένα χαρακτηριστικό που εσείς ίσως αδυνατείτε να διακρίνετε, έτσι ώστε να μη σκέπτεστε πόσο φοβερός και μισητός είναι. Ξέρει κανείς ποιο είναι αυτό το χαρακτηριστικό; Πείτε μου. (Ό, τι κάνει, το κάνει για να βλάψει τον άνθρωπο.) Κάνει πράγματα για να βλάψει τον άνθρωπο. Πώς τον βλάπτει; Μπορείτε να μου πείτε ειδικότερα και με περισσότερες λεπτομέρειες; (Δελεάζει, παρασύρει και βάζει τον άνθρωπο σε πειρασμό.) Πολύ σωστά, τούτο δείχνει διάφορες πτυχές. Κάτι άλλο; (Εξαπατά τον άνθρωπο.) Εξαπατά, επιτίθεται και κατηγορεί. Ναι, όλα αυτά. Υπάρχουν άλλα; (Ψεύδεται.) Η εξαπάτηση και το ψέμα έρχονται φυσικά στον Σατανά. Ψεύδεται τόσο συχνά, που τα ψέματα ρέουν από το στόμα του χωρίς καν να χρειάζεται να σκεφθεί. Άλλα; (Σπέρνει έριδες.) Το συγκεκριμένο δεν είναι και τόσο σημαντικό. Θα σας περιγράψω κάτι που θα σας τρομάξει, αλλά δεν το κάνω για να σας φοβίσω. Ο Θεός εργάζεται επί του ανθρώπου και ο άνθρωπος είναι αγαπητός τόσο στη συμπεριφορά όσο και στην καρδιά του Θεού. Αντίθετα, ο Σατανάς υπεραγαπά τον άνθρωπο; Και βέβαια όχι. Τι θέλει από τον άνθρωπο; Θέλει να τον βλάψει και είναι το μόνο που σκέπτεται. Έτσι δεν είναι; Όταν σκέπτεται πώς να βλάψει τον άνθρωπο, το κάνει ευρισκόμενος εν θερμώ; (Ναι.) Έτσι, όταν πρόκειται για το έργο του Σατανά πάνω στον άνθρωπο, υπάρχουν δύο λέξεις που μπορούν να περιγράψουν εκτενώς τη μοχθηρή και κακή φύση του, που πραγματικά μπορούν να σας επιτρέψουν να γνωρίσετε πόσο μισητός είναι: Στην προσέγγισή του προς τους ανθρώπους, ο Σατανάς θέλει πάντοτε να καταλαμβάνει ισχυρά και να κατέχει τον καθέναν τους, ώστε να φτάνει στο σημείο να ελέγχει ολοκληρωτικά τον άνθρωπο, βλάπτοντάς τον, προκειμένου να μπορεί να επιτύχει τον σκοπό και την ξέφρενη φιλοδοξία του. Τι σημαίνει «καταλαμβάνει ισχυρά»; Συμβαίνει με ή χωρίς τη συγκατάθεσή σου; Εν γνώσει ή εν αγνοία σου; Συμβαίνει απολύτως εν αγνοία σου! Σε καταστάσεις όπου είσαι μέσα στην άγνοια, πιθανώς χωρίς να έχει πει ή χωρίς να έχει κάνει τίποτα, όταν δεν υφίστανται προϋποθέσεις ούτε κανένα πλαίσιο, να 'τος, εμφανίζεται τριγύρω σου, κυκλώνοντάς σε. Ψάχνει για μια ευκαιρία να εκμεταλλευτεί, και τότε σε καταλαμβάνει ισχυρά, σε κατέχει, επιτυγχάνοντας τον στόχο του, ο οποίος είναι να έχει τον απόλυτο έλεγχό σου και να σε βλάπτει. Τούτη είναι η πλέον τυπική πρόθεση και συμπεριφορά στον πόλεμο του Σατανά εναντίον του Θεού για την ανθρωπότητα. Πώς νοιώθετε όταν το ακούτε αυτό; (Τρομοκρατημένοι και φοβισμένοι στην καρδιά μας.) Αισθάνεστε αηδία; (Ναι.) Αφού νοιώθετε αηδία, πιστεύετε ότι ο Σατανάς είναι ξεδιάντροπος; (Ναι.) Και αφού το πιστεύετε αυτό, μήπως τότε αισθάνεστε αηδία με εκείνους τους ανθρώπους γύρω σας που θέλουν πάντα να σας ελέγχουν, εκείνους με τις ξέφρενες φιλοδοξίες για κοινωνική θέση και συμφέροντα; (Ναι.) Ποιες είναι, λοιπόν, οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί ο Σατανάς για να κατέχει και να καταλαμβάνει τον άνθρωπο; Το έχετε ξεκαθαρίσει στο μυαλό σας; Ακούγοντας τις δυο αυτές εκφράσεις – «ισχυρή κατάληψη» κα «κατοχή», νοιώθετε παράξενα και αισθάνεσθε αηδία, έτσι δεν είναι; Παίρνετε μια γεύση από την κακία τους; Χωρίς τη συγκατάθεση και εν αγνοία σου, σε κατέχει, σε καταλαμβάνει και σε διαφθείρει. Τι γεύση σού έρχεται στην καρδιά; Αποστροφή; (Ναι.) Σιχασιά; (Ναι.) Αφού αισθάνεσαι αποστροφή και σιχασιά για τον τρόπο του Σατανά, τι νοιώθεις για τον Θεό; (Αισθάνομαι ευγνώμων.) Αισθάνεσαι ευγνώμων στον Θεό για τη σωτηρία σου. Έτσι τώρα, αυτή τη στιγμή, έχεις την επιθυμία ή τη θέληση να επιτρέψεις στον Θεό να σε αναλάβει και να κυριαρχήσει πάνω σου εξ ολοκλήρου; (Ναι.) Σε ποιο πλαίσιο; Μήπως λες ναι επειδή φοβάσαι ότι ο Σατανάς θα σε καταλάβει και θα σε κατέχει; (Ναι.) Δεν γίνεται να έχεις αυτό το είδος νοοτροπίας, δεν είναι σωστό. Μη φοβάσαι, ο Θεός είναι εδώ. Δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι, έτσι δεν είναι; Έχοντας κατανοήσει την κακή ουσία του Σατανά, θα πρέπει πλέον να καταλαβαίνεις καλύτερα ή να νοιώθεις μια βαθύτερη στοργή για την αγάπη του Θεού, τις καλές Του προθέσεις, τη συμπόνια και την ανοχή Του προς τον άνθρωπο, καθώς και τη δίκαιη φύση Του. Ο Σατανάς είναι τόσο μισητός. Αν, όμως, ούτε αυτό εμπνέει την αγάπη σου προς τον Θεό, την πεποίθηση και την εμπιστοσύνη σου στο πρόσωπό Του, τότε τι άτομο είσαι; Είσαι πρόθυμος να αφήσεις τον Σατανά να σε βλάψει; Αφότου διακρίνουμε την κακία και τη φρικαλεότητα του Σατανά, τον παραμερίζουμε και κοιτάμε τον Θεό. Μήπως η γνώση σου για τον Θεό έχει υποστεί κάποια αλλαγή; (Ναι.) Τι είδους; Μπορούμε να λέμε ότι ο Θεός είναι άγιος; Μπορούμε να πούμε ότι είναι αψεγάδιαστος; «Ο Θεός αποτελεί μοναδική αγιότητα» Μπορεί ο Θεός να φέρει τον τίτλο αυτόν; (Ναι.) Ώστε μέσα στον κόσμο και ανάμεσα σε όλα τα πράγματα, μόνον ο Ίδιος ο Θεός δύναται να αντέξει αυτήν την κατανόηση του ανθρώπου; Μήπως υπάρχουν κι άλλοι; (Όχι.) Οπότε, τι ακριβώς δίνει ο Θεός στον άνθρωπο; Μήπως σου δίνει ελάχιστη φροντίδα, ανησυχία και σκέψη, και τούτο όταν δεν δίνεις προσοχή; Τι έχει δώσει ο Θεός στον άνθρωπο; Ο Θεός του έδωσε ζωή, του έδωσε τα πάντα, προσφέροντάς του ανεπιφύλακτα, χωρίς να απαιτεί τίποτα, χωρίς απώτερες προθέσεις. Χρησιμοποιεί την αλήθεια, τον λόγο Του, τη ζωή Του, προκειμένου να καθοδηγεί και να κατευθύνει τον άνθρωπο, απομακρύνοντάς τον από τα πλήγματα του Σατανά, παίρνοντάς τον μακριά από τους πειρασμούς και την αποπλάνησή του Σατανά και επιτρέποντας στον άνθρωπο να δει καθαρά μέσα από την κακή φύση και το βδελυρό πρόσωπο του Σατανά. Είναι πραγματικές η αγάπη και ανησυχία του Θεού για την ανθρωπότητα; Είναι κάτι που μπορεί να βιώσει ο καθένας από εσάς; (Ναι.).

Κοίτα πίσω στη μέχρι τώρα ζωή σου, όλα όσα έχει πράξει ο Θεός πάνω σου, σε όλα τα χρόνια της πίστης σου. Είτε το νοιώθεις βαθιά μέσα σου είτε όχι, δεν ήταν κάτι απαραίτητο; Αυτό δεν ήταν που χρειαζόσουν περισσότερο να αποκτήσεις; (Ναι.) Δεν είναι αυτό η αλήθεια; Δεν είναι αυτό η ζωή; (Ναι.) Μήπως ο Θεός, αφού σου έδωσε αυτά τα πράγματα, σε διαφώτισε ποτέ να επιστρέψεις ή να ξεπληρώσεις το παραμικρό; (Όχι.) Ποιος είναι, λοιπόν, ο σκοπός του Θεού; Γιατί το κάνει αυτό; Μήπως έχει και ο Θεός στόχο να σε καταλάβει; (Όχι.) Θέλει ο Θεός να ανέλθει στον θρόνο Του μέσα στην καρδιά των ανθρώπων; (Ναι.) Ποια είναι, λοιπόν, η διαφορά μεταξύ του Θεού που ανέρχεται στον θρόνο Του και της ισχυρής κατάληψης του Σατανά; Ο Θεός θέλει να κερδίζει την καρδιά των ανθρώπων, θέλει να καταλαμβάνει την καρδιά τους. Τι σημαίνει αυτό; Μήπως σημαίνει ότι θέλει να καταστήσει τον άνθρωπο μαριονέτα ή μηχάνημά Του; (Όχι.) Ποιος είναι, λοιπόν, ο σκοπός του Θεού; Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην επιθυμία του Θεού να καταλάβει την καρδιά των ανθρώπων και την ισχυρή κατάληψη και την κατοχή του ανθρώπου από τον Σατανά; (Ναι.) Ποια είναι; Μπορείς να Μου το αποσαφηνίσεις; (Ο Σατανάς το κάνει δια της ισχύος, ενώ ο Θεός αφήνει τον άνθρωπο να προσφερθεί εθελοντικά.) Ο Σατανάς το κάνει δια της ισχύος, ενώ ο Θεός σου επιτρέπει να προσφερθείς εθελοντικά. Αυτή είναι η διαφορά; Κι αν δεν προσφερθείς εθελοντικά, τι γίνεται; Εάν δεν προσφερθείς εθελοντικά, τι κάνει ο Θεός; (Χαρίζει καθοδήγηση και φώτιση, αλλά αν τελικά ο άνθρωπος δεν είναι πρόθυμος, δεν τον εξαναγκάζει.) Για ποιον λόγο ο Θεός θέλει την καρδιά σου; Και, εκτός αυτού, για ποιον λόγο θέλει να σε καταλάβει; Πώς κατανοείτε μέσα σας το «ο Θεός καταλαμβάνει τις καρδιές των ανθρώπων»; Εδώ πρέπει να φανούμε δίκαιοι προς τον Θεό, διαφορετικά οι άνθρωποι πάντα θα παρερμηνεύουν και θα σκέπτονται: «Ο Θεός θέλει να με καταλαμβάνει. Για ποιον λόγο θέλει να με καταλαμβάνει; Δεν θέλω να με καταλαμβάνουν, θέλω απλά να είμαι ο εαυτός μου. Λέτε ότι ο Σατανάς καταλαμβάνει ανθρώπους, αλλά και ο Θεός αυτό κάνει: Δεν είναι ίδια αυτά τα δύο; Δεν θέλω να επιτρέψω σε κανέναν να με καταλάβει. Εγώ είμαι εγώ!» Ποια είναι η διαφορά εδώ; Σκεφθείτε το για λίγο. (Νομίζω ότι ο Θεός θέλει να κερδίζει την καρδιά των ανθρώπων και να την καταλαμβάνει, προκειμένου να σώσει τον άνθρωπο, να τον οδηγήσει στην τελείωση.) Αυτό που λες, αποτελεί τον στόχο της διαχείρισης του Θεού για τον άνθρωπο, να τον οδηγήσει στην τελείωση. Καταλαβαίνεις τι σημαίνει «κατάληψη» εδώ; (Σημαίνει να μην επιτραπεί στον Σατανά να καταλάβει τον άνθρωπο. Εάν ο Θεός βρίσκεται ήδη μέσα, τότε ο Σατανάς δεν έχει κανέναν τρόπο να τον καταλάβει.) Εννοείς ότι ο Θεός είναι ο πρώτος καταληψίας· σαν ένα άδειο σπίτι, όπου εκείνος που εισέρχεται πρώτος, καθίσταται και κύριος του σπιτιού. Αυτός που έρχεται μετά, δεν μπορεί να γίνει κύριος του σπιτιού· αντ' αυτού, γίνεται υπηρέτης, αλλιώς δεν δύναται να εισέλθει καθόλου. Αυτό εννοείς; (Ναι, κάτι τέτοιο εννοώ.) Υπάρχει κάποιος με διαφορετική άποψη; (Η κατανόησή μου περί του «ο Θεός καταλαμβάνει την καρδιά των ανθρώπων» είναι ότι ο Θεός μας αντιμετωπίζει σαν οικογένειά Του, φροντίζοντας και αγαπώντας μας. Ο Σατανάς καταλαμβάνει την καρδιά των ανθρώπων για να μας προκαλέσει κακό, να μας βλάψει.) Αυτή είναι η δική σου αντίληψη επί του «ο Θεός καταλαμβάνει τον άνθρωπο». Υπάρχουν διαφορετικές αντιλήψεις ή απόψεις; (Ο Θεός καταλαμβάνει τον άνθρωπο χρησιμοποιώντας τον λόγο Του, με την ελπίδα ότι ο άνθρωπος μπορεί να δεχθεί τον λόγο του Θεού ως ζωή του, έτσι ώστε να μπορέσει ο άνθρωπος να ζήσει σύμφωνα με τον λόγο του Θεού.) Τούτο είναι το πραγματικό νόημα πίσω από το «Ο Θεός καταλαμβάνει τον άνθρωπο», σωστά; Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις; (Η άποψή μου είναι ότι ο Θεός αποτελεί ενσάρκωση της αλήθειας, οπότε και θέλει να μας εφοδιάσει με ολόκληρη την αλήθεια· επειδή εμείς την αποκτούμε και είμαστε υπό την φροντίδα και προστασία Του, μπορούμε επομένως να αποφεύγουμε να βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τα πονηρά σχέδια του Σατανά, παθαίνοντας κακό εξαιτίας του. Πρακτικά, ο Θεός θέλει να κερδίζει την καρδιά των ανθρώπων, ώστε ο άνθρωπος να μπορεί να ζει μια φυσιολογική ζωή πάνω στη γη και να αποκτά τις ευλογίες Του.) Και πάλι, όμως, εξακολουθείς να μην έχεις αγγίξει την πραγματική σημασία του «ο Θεός καταλαμβάνει την καρδιά των ανθρώπων». (Ο άνθρωπος πλάστηκε αρχικά από τον Θεό, οπότε ο άνθρωπος πρέπει να Τον λατρεύει και να επιστρέφει σε Αυτόν. Ο άνθρωπος ανήκει στο Θεό.) Εγώ σας ρωτώ, η φράση «ο Θεός καταλαμβάνει τον άνθρωπο» είναι κενή; Μήπως η κατάληψη του ανθρώπου από τον Θεό σημαίνει ότι Εκείνος ζει μέσα στην καρδιά σου και κυριαρχεί κάθε σου λέξη και κίνηση; Αν σου πει να καθίσεις, εσύ τολμάς να σταθείς όρθιος; Αν σου πει να πας ανατολικά, εσύ τολμάς να πας δυτικά; Είναι μια κατάληψη που εννοεί κάτι τέτοιο; (Όχι.) Τι εννοεί, λοιπόν; (Εννοεί ότι ο άνθρωπος βιώνει ό, τι έχει και είναι ο Θεός.) Μέσα από τα χρόνια που ο Θεός διαχειρίζεται τον άνθρωπο, και από το μέχρι τώρα έργο Του πάνω στον άνθρωπο ως το τελευταίο αυτό στάδιο, ποια είναι η επιδιωκόμενη επίδραση στον άνθρωπο όλων των λόγων που έχει πει; Είναι να βιώνει ο άνθρωπος αυτό που έχει και είναι ο Θεός; Κοιτάζοντας το κυριολεκτικό νόημα του «ο Θεός καταλαμβάνει την καρδιά των ανθρώπων», φαίνεται λες και ο Θεός παίρνει την καρδιά τους και την καταλαμβάνει, ζει μέσα της και δεν βγαίνει ποτέ ξανά· ζει μέσα σε αυτήν και γίνεται κύριος της καρδιάς του ανθρώπου, προκειμένου να κυριαρχεί πάνω της και να τη διευθετεί κατά βούληση, ώστε ο άνθρωπος να πηγαίνει όπου του λέει ο Θεός. Στο συγκεκριμένο επίπεδο νοήματος, φαίνεται λες και κάθε άνθρωπος είχε γίνει Θεός, κατέχοντας την ουσία και τη διάθεση του Θεού. Έτσι, σε αυτή την περίπτωση, θα μπορούσε και ο άνθρωπος να επιτελεί τις πράξεις και τα έργα του Θεού; Μπορεί η «κατάληψη» να εξηγηθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο; (Όχι.) Τότε πώς; (Οι άνθρωποι που θέλει ο Θεός δεν είναι μαριονέτες, διαθέτουν σκέψη και οι καρδιές τους είναι ζωντανές. Επομένως, η κατάληψη του ανθρώπου από τον Θεό συμβαίνει με την ελπίδα ότι ο άνθρωπος δύναται να έχει τη δική του σκέψη και να νοιώθει τη χαρά και τη θλίψη του Θεού· ο άνθρωπος και ο Θεός αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.) Σας ρωτώ το εξής: Είναι όλα τα λόγια και η αλήθεια, με τα οποία εφοδιάζει ο Θεός τον άνθρωπο, μια αποκάλυψη της ουσίας του Θεού και του τι έχει και είναι; (Ναι.) Αυτό είναι σίγουρο. Αλλά όλα τα λόγια, που ο Θεός εφοδιάζει τον άνθρωπο, ανήκουν σε Εκείνον για να τα κάνει πράξη και να τα κατέχει; Σκεφθείτε το, λιγάκι. Για ποιον λόγο ο Θεός κρίνει τον άνθρωπο; Από πού προέρχονται αυτά τα λόγια; Ποιο είναι το περιεχόμενο των λόγων του Θεού, όταν κρίνει τον άνθρωπο; Πού βασίζονται; Μήπως στη διεφθαρμένη φύση του ανθρώπου; (Ναι.) Άρα, ο στόχος που επιτυγχάνεται δια της κρίσης του Θεού προς τον άνθρωπο, βασίζεται στην ουσία του Θεού; (Ναι.) Ώστε η κατάληψη του ανθρώπου από τον Θεό είναι μια κενή φράση; Σίγουρα όχι. Γιατί λοιπόν ο Θεός λέει αυτά τα λόγια; Ποιος είναι ο σκοπός που τα λέει; Μήπως θέλει να τα χρησιμοποιήσει για το καλό της ζωής του ανθρώπου; (Ναι.) Ο Θεός θέλει να χρησιμοποιήσει όλη την αλήθεια που έχει κηρύξει για το καλό της ζωής του ανθρώπου. Όταν ο άνθρωπος παίρνει όλην την αλήθεια και τον λόγο του Θεού και τα μετασχηματίζει στη δική του ζωή, μπορεί τότε ο άνθρωπος να υπακούει στον Θεό; Μπορεί τότε να Τον σέβεται; Μπορεί τότε να αποφεύγει το κακό; Όταν ο άνθρωπος έχει φτάσει στο συγκεκριμένο σημείο, μπορεί τότε να υπακούει στην κυριαρχία και διευθέτηση του Θεού; Είναι τότε σε θέση να υποτάσσεται στην εξουσία του Θεού; Όταν άνθρωποι όπως ο Ιώβ ή ο Πέτρος φτάνουν στο τέλος του δρόμου τους, όταν η ζωή τους μπορεί να θεωρηθεί πλέον ώριμη, όταν έχουν μια πραγματική κατανόηση του Θεού, δύναται ακόμα ο Σατανάς να τους οδηγήσει στο παραστράτημα; Μπορεί ακόμα να τους καταλάβει; Μπορεί ακόμα να τους κατέχει ισχυρά; (Όχι.) Τι άτομο είναι αυτό, λοιπόν; Είναι κάποιος, που έχει κερδηθεί ολοκληρωτικά από τον Θεό; (Ναι.) Σε αυτό το επίπεδο νοήματος, πώς βλέπετε εσείς τον άνθρωπο που έχει κερδηθεί ολοκληρωτικά από τον Θεό; Υπό αυτές τις συνθήκες, ο Θεός θεωρεί ότι έχει ήδη καταλάβει την καρδιά του εν λόγω ατόμου. Τι αισθάνεται όμως αυτό το άτομο; Μήπως ότι ο λόγος, η εξουσία και η οδός του Θεού γίνονται ζωή μέσα στον άνθρωπο, η οποία κατοικεί ολόκληρο το είναι του, κάνοντας αυτό που βιώνει, καθώς και την ουσία του επαρκή για να ικανοποιηθεί ο Θεός; Ο Θεός πιστεύει ότι, τούτην ακριβώς τη στιγμή, καταλαμβάνει την καρδιά της ανθρωπότητας; (Ναι.) Πώς κατανοείτε τώρα το συγκεκριμένο επίπεδο νοήματος; Καταλαμβάνεσαι από το Πνεύμα του Θεού; (Όχι.) Τότε, τι ακριβώς είναι αυτό που σε καταλαμβάνει; (Ο λόγος του Θεού.) Είναι η οδός και ο λόγος του Θεού. Είναι η αλήθεια και ο λόγος του Θεού που έχουν καταστεί ζωή σου. Τούτη τη στιγμή, ο άνθρωπος διάγει τη ζωή που πηγάζει από τον Θεό, αλλά δεν μπορούμε να πούμε ότι η συγκεκριμένη ζωή είναι η ζωή του Θεού. Με άλλα λόγια, δεν μπορούμε να πούμε ότι η ζωή, που ο άνθρωπος πρέπει να αντλεί από τον λόγο του Θεού, είναι και η ζωή του Θεού. Οπότε, ασχέτως πόσον καιρό ο άνθρωπος ακολουθεί τον Θεό ή πόσα λόγια ο άνθρωπος αποκτά από τον Θεό, ο άνθρωπος δεν μπορεί ποτέ να γίνει Θεός. Σωστά; (Ναι.) Ακόμα κι αν μια μέρα ο Θεός έλεγε: «Έχω καταλάβει την καρδιά σου, και τώρα εσύ κατέχεις τη ζωή Μου», εσύ θα ένοιωθες ότι είσαι Θεός; (Όχι.) Τι θα γινόσουν τότε; Δεν θα είχες απόλυτη υπακοή στον Θεό; Δεν θα είχε γεμίσει το σώμα και η καρδιά σου με τη ζωή που σου έχει παραχωρήσει ο Θεός; Πρόκειται για μια πολύ φυσιολογική εκδήλωση, όταν ο Θεός καταλαμβάνει την καρδιά των ανθρώπων. Αυτό είναι γεγονός. Έτσι, εξετάζοντάς το από τη συγκεκριμένη άποψη, μπορεί ο άνθρωπος να γίνει Θεός; (Όχι.) Όταν ο άνθρωπος έχει αποκτήσει ολόκληρο τον λόγο του Θεού, όταν ο άνθρωπος δύναται να σέβεται τον Θεό και να αποφεύγει το κακό, μπορεί τότε να κατέχει την ταυτότητα του Θεού; (Όχι.) Μπορεί τότε ο άνθρωπος να κατέχει την ουσία του Θεού; (Όχι.) Ό,τι και να γίνει, όταν όλα έχουν ειπωθεί και γίνει, ο άνθρωπος είναι πάντα άνθρωπος. Αποτελείς δημιούργημα· όταν έχεις λάβει τον λόγο του Θεού από τον Θεό και έχεις δεχθεί την οδό του Θεού, εσύ απλώς κατέχεις τη ζωή που πηγάζει από τον λόγο Του και δεν μπορείς ποτέ να γίνεις Θεός.

Επιστρέφοντας στο θέμα μας τώρα, σας έκανα μια ερώτηση. Είναι άγιος ο Αβραάμ; (Όχι.) Δεν είναι, και τώρα το καταλαβαίνετε, έτσι δεν είναι; Είναι άγιος ο Ιώβ; (Όχι.) Η αγιότητα περιέχει την ουσία του Θεού. Ο άνθρωπος δεν διαθέτει την ουσία του Θεού ή τη διάθεσή Του. Ακόμη και όταν ο άνθρωπος έχει βιώσει το σύνολο του λόγου του Θεού και κατέχει την ουσία του λόγου Του, ο άνθρωπος δεν μπορεί ποτέ να ονομαστεί άγιος· ο άνθρωπος είναι άνθρωπος. Καταλαβαίνετε, έτσι δεν είναι; Πώς κατανοείτε, λοιπόν, τώρα τη φράση «ο Θεός καταλαμβάνει την καρδιά των ανθρώπων»; (Τα λόγια του Θεού, η οδός και η αλήθεια Του γίνονται η ζωή του ανθρώπου.) Απομνημονεύσατε αυτά τα λόγια. Ελπίζω πως θα έχετε μια βαθύτερη κατανόηση. Κάποιοι μπορεί να ρωτήσουν: «Τότε γιατί λέτε ότι οι αγγελιαφόροι του Θεού και οι άγγελοι δεν είναι άγιοι;» Ποια είναι η δική σας άποψη γι' αυτήν την ερώτηση; Ίσως να μην το έχετε ποτέ σκεφθεί. Θα χρησιμοποιήσω ένα απλό παράδειγμα: Όταν ενεργοποιείς ένα ρομπότ, αυτό μπορεί να χορεύει και να μιλά και μπορείς να καταλαβαίνεις τι λέει, αλλά μπορείς να το αποκαλέσεις αξιαγάπητο; Μπορείς να το αποκαλέσεις ζωντανό; Εσύ μπορείς να το πεις αυτό, αλλά το ρομπότ δεν θα καταλάβει διότι δεν έχει ζωή. Όταν το απενεργοποιείς, μπορεί ακόμα να κινείται; Όταν το ρομπότ είναι ενεργοποιημένο, μπορείς να βλέπεις ότι είναι ζωντανό και αξιαγάπητο. Πραγματοποιείς μια αξιολόγησή του, είτε ουσιαστική είτε επιφανειακή, αλλά, όπως και να 'χει, τα μάτια σου μπορούν να δουν ότι κινείται. Όταν, όμως, το απενεργοποιείς, βλέπεις κάποιον χαρακτήρα; Παρατηρείς να διαθέτει κάποια ουσία; Καταλαβαίνετε τι εννοώ; (Ναι.) Δηλαδή, παρ’ όλο που το ρομπότ μπορεί να κινείται και να σταματά, εσύ δεν θα μπορούσες ποτέ να το περιγράψεις ως έχον οποιαδήποτε ουσία. Αυτό δεν είναι γεγονός; Δεν θα μιλήσουμε άλλο για αυτό. Αρκεί να έχετε μια γενική κατανόηση του νοήματος. Ας τελειώσουμε εδώ τη συναναστροφή μας. Αντίο σας!

Υποσημειώσεις:

[α]. «Το ξόρκι της χρυσής στεφάνης» αναφέρεται στο διάσημο κινεζικό μυθιστόρημα «Ταξίδι στη Δύση», στο οποίο ο μοναχός Xuanzang χρησιμοποιεί ένα ξόρκι για να θέσει τον Βασιλιά Πίθηκο υπό έλεγχο, μέσω μιας χρυσής στεφάνης τοποθετημένης στο κεφάλι του Βασιλιά Πιθήκου, η οποία μπορεί να συσφίγγεται μαγικά, προκαλώντας έτσι αφόρητους πονοκεφάλους. Μεταγενέστερα μετατράπηκε σε μεταφορά για τα δεσμά των ανθρώπων.

Προηγούμενο:Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Γ΄

Επόμενο:Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ε'

Δείτε επίσης